VI SA/Wa 106/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Królikowska-Przewłoka Sędzia WSA Danuta Szydłowska (spr.) Protokolant st. ref. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi S. w M. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie zawarcia umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2011 r., Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia, po rozpatrzeniu odwołania Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w M., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 154 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027), utrzymał w mocy decyzję dyrektora W. Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] czerwca 2011 r., oddalającą odwołanie od rozstrzygnięcia konkursu ofert na zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju ratownictwo medyczne, w zakresie: świadczenia udzielane przez podstawowe zespoły ratownictwa medycznego, świadczenia udzielane przez specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego na obszarze [...] - powiat m. - wraz z dyspozytornią. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia wyjaśnił, iż W. Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia ogłosił konkurs ofert w sprawie udzielania świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju ratownictwo medyczne, w zakresie: świadczenia udzielane przez podstawowe zespoły ratownictwa medycznego, świadczenia udzielane przez specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego na obszarze [...] - powiat m. - wraz z dyspozytornią. W postępowaniu wpłynęły dwie oferty, których otwarcie, poprzedzone stwierdzeniem prawidłowości ogłoszenia postępowania, nastąpiło w dniu 18 kwietnia 2011 r. Komisja konkursowa w części jawnej postępowania dokonała weryfikacji ofert pod względem spełnienia przez Oferentów warunków formalnych. Organ, na stronach 3-10 uzasadnienia decyzji, wskazał kiedy i w jakim zakresie obaj oferenci byli wzywani do złożenia dodatkowych wyjaśnień, stwierdzając, iż obaj oferenci wyjaśnienia te, przyjęte przez Komisję, złożyli w terminie. W dniu 4 maja 2011 r. przeprowadzono u Świadczeniodawców kontrolę, w wyniku, której stwierdzono, że SPZOZ w M. posiada odpowiednie środki transportu wyposażone w wymagany sprzęt a dane zawarte w formularzu ofertowym złożonym przez Oferenta są zgodne ze stanem rzeczywistym zastanym podczas kontroli. Kontrola NZOZ O. A. U. wykazała natomiast, że oferowane środki transportu na dzień 4 maja 2011 r. nie były wyposażone w wymagany sprzęt do postępowania w nagłych stanach zagrożenia zdrowotnego, tj: środek transportu specjalistycznego zespołu ratownictwa medycznego nie był wyposażony w kardiostymulator zewnętrzny; wolumetryczną pompę infuzyjną; respirator ratowniczo-transportowy; zastawkę wytwarzającą dodatnie ciśnienia końcowo wydechowe (PEEP), regulowaną lub o stałym ciśnieniu; kapnometr; środek transportu podstawowego zespołu ratownictwa medycznego nie był wyposażony w defibrylator z rejestratorem rytmu i danych pacjenta; monitor kardiologiczny; kardiostymulator zewnętrzny; ssak; respirator ratowniczo-transportowy; kapnometr. Powyższe stało w zgodzie z informacjami wskazanymi przez Oferenta w formularzu ofertowym, w którym na pytania o spełnianie wymogu wyposażenia oferowanych środków transportu w sprzęt służący do postępowania w stanach nagłego zagrożenia zdrowotnego NZOZ O. A. U. udzielił odpowiedzi- "Nie spełniam warunku w dniu złożenia oferty, ale będę go spełniać przed datą rozpoczęcia obowiązywania umowy oraz przez cały okres trwania umowy". W toku kontroli ustalono, że oferowane przez NZOZ O. A. U. środki transportu spełniały wszystkie pozostałe stawiane im wymogi, a dane zawarte w formularzu ofertowym złożonym przez tego Oferenta były zgodne ze stanem rzeczywistym. Na podstawie formularzy ofertowych, przy użyciu systemu informatycznego Funduszu, komisja konkursowa wygenerowała "Ranking otwarcia", zgodnie z którym oferta SPZOZ w M. uzyskała łącznie 143,98 punkty. Organ zaznaczył, iż faktyczna ocena punktowa przyznana ofercie wynosiła 144 punkty oceny ponieważ wartość punktowa powinna zostać zaokrąglona do jednego miejsca po przecinku. Oferta SPZOZ w M. uzyskała za kryterium ciągłość 90 punktów (podstawowe zespoły ratownictwa medycznego - 45 punktów, specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego - 45 punktów), za kryterium jakość 49 punktów (podstawowe zespoły ratownictwa medycznego - 12 punktów, specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego - 37 punktów), natomiast za kryterium ceny 5 punktów (podstawowe zespoły ratownictwa medycznego - 2,5 punktu, specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego - 2,5 punktu). Oferta NZOZ O. A. U. uzyskała łącznie 150,96 punktu, przy czym faktyczna ocena punktowa wynosiła 151 punktów oceny ponieważ powinna zostać zaokrąglona do jednego miejsca po przecinku. Oferta uzyskała: za kryterium ciągłość 84 punkty (podstawowe zespoły ratownictwa medycznego - 42 punkty, specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego - 42 punkty), za kryterium jakość 57 punktów (podstawowe zespoły ratownictwa medycznego - 15 punktów, specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego - 42 punkty), natomiast za kryterium ceny 10 punktów (podstawowe zespoły ratownictwa medycznego - 5 punktów, specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego - 5 punktów). W dniu 25 maja 2011 r. przeprowadzono negocjacje, z których sporządzono protokół. W dniu 30 maja 2011 r., w części niejawnej postępowania, komisja konkursowa dokonała ostatecznej oceny i porównania ofert złożonych do postępowania. Jak wynika z "Rankingu końcowego" oferta SPZOZ w M. uzyskała łącznie 149 punktów, w tym za kryterium ciągłość 90 punktów (podstawowe zespoły ratownictwa medycznego - 45 punktów, specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego - 45 punktów), za kryterium jakość 49 punktów (podstawowe zespoły ratownictwa medycznego - 12 punktów, specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego - 37 punktów), natomiast za kryterium ceny 10 punktów (podstawowe zespoły ratownictwa medycznego - 5 punktów, specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego - 5 punktów). Oferta drugiego z Oferentów uzyskała łącznie 151 punktów, w tym za kryterium ciągłość 84 punkty (podstawowe zespoły ratownictwa medycznego - 42 punkty, specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego - 42 punkty), za kryterium jakość 57 punktów (podstawowe zespoły ratownictwa medycznego - 15 punktów, specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego - 42 punkty), natomiast za kryterium ceny 10 punktów (podstawowe zespoły ratownictwa medycznego - 5 punktów, specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego - 5 punktów). W dniu 30 maja 2011 r. nastąpiło rozstrzygnięcie postępowania – wybrana została oferta, która uzyskała wyższą punktację. W odwołaniu od rozstrzygnięcia postępowania, Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w M. podniósł zarzuty naruszenia: art. 145 ust. 5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, w związku z zarządzeniem Nr 12/2011 l/D SM Prezesa Funduszu z dnia 14 marca 2011 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju ratownictwo medyczne oraz w związku z wojewódzkim planem działania systemu Państwowe Ratownictwo Medyczne dla województwa w. obowiązującym od dnia 1 lipca 2011 r., poprzez wybór oferty NZOZ O. A. U., pomimo iż oferent ten nie posiada dyspozytorni na terenie powiatu międzychodzkiego, a wyłącznie w powiecie obornickim, co w związku z wyborem innego oferenta rejonie obornickim nie zapewnia konsolidacji dyspozytorni medycznych, tak aby jedna dyspozytornia obsługiwała kilka rejonów operacyjnych; § 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 2 lutego 2011 r. w sprawie wymagań jakim powinny odpowiadać pod względem fachowym i sanitarnym pomieszczenia i urządzenia zakładu opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2011 r., Nr 31, poz. 158), poprzez wybór oferty, w której miejsca wyczekiwania zespołów ratownictwa medycznego określone jako komórki organizacyjne zakładu opieki zdrowotnej, nie spełniają wymagań, jakim powinny odpowiadać pod względem fachowym i sanitarnym pomieszczenia i urządzenia zakładu opieki zdrowotnej, a w szczególności nie mogły na dzień składania oferty i nie mogą nadal służyć prowadzeniu działalności medycznej z uwagi na brak zmiany dotychczasowego sposobu użytkowania; art. 3 w związku z art. 57 ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym, w związku z zarządzeniem nr 13/2011/DSOZ Prezesa Funduszu z dnia 14 marca 2011 r. zmieniającym zarządzenie nr 73/201O/DSOZ Prezesa Funduszu w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej poprzez przyjęcie przez komisję konkursową, że wykazany w ofercie SPZOZ w Międzychodzie lekarz nie spełnia wymagań określonych w ustawie o Państwowym Ratownictwie Medycznym dla lekarza systemu; § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu ogłoszenia o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przez Narodowy Fundusz Zdrowia, zaproszenia do udziału w rokowaniach, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej oraz jej zadań, poprzez przeprowadzenie kontroli NZOZ O. A. U. w sposób, który nie zapewniał rzetelności sprawdzenia posiadanego przez oferenta wyposażenia zespołów ratownictwa medycznego; art. 148 ustawy o świadczeniach poprzez brak rzetelności w porównaniu ofert w toku postępowania i nieuwzględnienie wymogów wskazanych przez powołany wyżej przepis, a także niedostateczną weryfikację danych zawartych w ofercie podmiotu NZOZ O.A. U. Decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r. Dyrektor W. Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia oddalił odwołanie. W odwołaniu od powyższej decyzji, złożonym do Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w Międzychodzie podniósł, naruszenie: art. 109 § 1 w związku z art. 40 § 2 i art. 32 kpa poprzez niedoręczenie decyzji Dyrektora W. Oddziału Wojewódzkiego Funduszu z dnia [...] czerwca 2011 r. pełnomocnikowi SPZOZ w M.; art. 134 w związku z art. 146 ustawy o świadczeniach oraz art. 107 § 3 kpa poprzez naruszenie zasady równego traktowania wszystkich oferentów, zgodnie z zasadami gwarantującymi zachowanie zasad uczciwej konkurencji, wynikające z niewykazania w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, iż wyliczenie ilości punktów przyznanych ofertom złożonym do postępowania zostało dokonane w sposób prawidłowy w oparciu o jednakowe dla wszystkich Oferentów kryteria; art. 7, art. 8, art. 10 i art. 77 kpa poprzez uniemożliwienie pełnomocnikowi SPZOZ w M. zapoznania się z częścią dokumentacji dotyczącą oferty konkurencyjnej, a tym samym pozbawienie go możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów w części dotyczącej oferty drugiego uczestnika postępowania i w konsekwencji niezapewnienie stronie czynnego udziału w postępowaniu; -art. 145 ust. 5 ustawy o świadczeniach w związku z zarządzeniem nr 12/2011/DSM Prezesa Funduszu z dnia 14 marca 2011 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju ratownictwo medyczne oraz w związku z wojewódzkim planem działania systemu Państwowe Ratownictwo Medyczne dla województwa w. obowiązującym od dnia 1 lipca 2011 r., poprzez wybór oferty NZOZ O. A. U. pomimo tego, że Oferent ten nie posiada dyspozytorni na terenie powiatu międzychodzkiego, a wyłącznie w powiecie obornickim, co w związku z wyborem innego oferenta w rejonie obornickim nie zapewnia konsolidacji dyspozytorni medycznych, tak aby jedna dyspozytornia obsługiwała kilka rejonów operacyjnych; - § 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 2 lutego 2011 r. w sprawie wymagań jakim powinny odpowiadać pod względem fachowym i sanitarnym pomieszczenia i urządzenia zakładów opieki zdrowotnej, poprzez wybór oferty, w której wskazano miejsca stacjonowania zespołów ratownictwa medycznego, które nie spełniają wymagań, jakim powinny odpowiadać pod względem fachowym i sanitarnym pomieszczenia i urządzenia zakładu opieki zdrowotnej, a w szczególności nie mogły na dzień składania oferty i nie mogą nadal służyć prowadzeniu działalności medycznej z uwagi na brak zmiany dotychczasowego sposobu użytkowania; - art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach poprzez niewłaściwe przyjęcie przez komisję konkursową, że NZOZ O. A. U. dysponuje certyfikatem ISO w zakresie dotyczącym komórek organizacyjnych zakładu opieki zdrowotnej wskazanych jako miejsca wyczekiwania zespołów ratownictwa medycznego w ofercie złożonej do przedmiotowego postępowania, - art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach poprzez zmianę warunków wymaganych od świadczeniodawców bezpośrednio przed ogłoszeniem konkursu ofert, a tym samym niezapewnienie przez Fundusz równego traktowania wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (prywatnych i publicznych) i prowadzenie postępowania w sposób, który nie gwarantował zachowania uczciwej konkurencji - w tym także w kontekście treści komunikatu Dyrektora W. Oddziału Wojewódzkiego Funduszu z dnia 8 kwietnia 2011 r. dotyczącego spełnienia wymogu dodatkowo ocenianego, sformułowanego w części 6.4 załącznika nr 3 do zarządzenia nr 12/2011/DSM Prezesa Funduszu z dnia 14 marca 2011 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju ratownictwo medyczne, a więc wymogu posiadania systemu wspomagania dowodzenia obejmującego wszystkie oferowane zespoły ratownictwa medycznego; § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przez Narodowy Fundusz Zdrowia, zapraszania do udziału w rokowaniach, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej oraz jej zadań, poprzez przeprowadzenie kontroli NZOZ O. A. U. w sposób, który nie zapewniał rzetelności sprawdzenia posiadanego przez oferenta wyposażenia zespołów ratownictwa medycznego, a także poprzez możliwą nienależytą weryfikację posiadanego przez tego oferenta wyposażenia ambulansów; art. 148 ustawy o świadczeniach poprzez brak rzetelności w porównaniu ofert w toku postępowania i nieuwzględnienie wymogów wskazanych przez powołany powyżej przepis, a także niedostateczną weryfikację danych zawartych w ofercie podmiotu NZOZ O.A. U. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia wyjaśnił, iż jak wynika z art. 154 ust. 1 i art. 152 ust. 1 ustawy o świadczeniach przedmiotem rozstrzygania dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu oraz Prezesa Funduszu jest badanie naruszenia interesu prawnego odwołującego się wskutek naruszenia zasad postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Prezes, badając prawidłowość decyzji wydanej w I instancji, powinien mieć na względzie również kontrolę prawidłowości postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Przedmiot badania organów obu instancji jest, zatem skonkretyzowany do określonego podmiotu (odwołującego się) i do określonych czynności komisji, podejmowanych w stosunku do tego podmiotu. Oznacza to, iż organy obu instancji nie prowadzą ponownie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, lecz jedynie rozpoznają sprawę w odniesieniu do konkretnego podmiotu i konkretnych czynności. Wskazał, że oferenci przystępujący do postępowania w sprawie zawarcia umów prowadzonego w trybie konkursu ofert, oprócz wymagań wynikających z przepisów prawa powszechnie obowiązującego, powinni spełniać wymagania określone przez Prezesa Funduszu, na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 3 ustawy o świadczeniach. Ustosunkowując się do zarzutów podniesionych w odwołaniu Prezes zwrócił uwagę na fakt, iż Fundusz, zgodnie z art. 10 § 1 oraz art. 12 § 1 kpa, zapewnił Odwołującemu czynny udział w każdym stadium postępowania poprzez umożliwienie zapoznania się z dokumentacją przedmiotowej sprawy oraz wypowiedzenie się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Odnośnie zarzutu, że Świadczeniodawca nie uzyskał wglądu do dokumentacji sprawy w takim zakresie, o jaki występował organ powołał się na przepisy ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1503, ze zm.), a także ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej jak i stanowisko zawarte w wyroku NSA z dnia 16 marca 2011 r. sygn. akt II GSK 264/10, dotyczącym udostępniania akt innych świadczeniodawców, biorących udział w konkursie ofert, w ograniczonym zakresie i stwierdził, iż Odwołujący, zgodnie z art. 10 k.p.a. miał możliwość zapoznać się z dokumentacją w siedzibie Centrali Funduszu. Prezes przyznał, iż Dyrektor W. Oddziału Wojewódzkiego Funduszu, nie doręczając decyzji z dnia [...] czerwca 2011 r. pełnomocnikowi SPZOZ w M. naruszył art. 109 § 1 w związku z art. 40 § 2 i art. 32 kpa. Tym niemniej uchybienie to nie spowodowało negatywnych skutków dla strony albowiem odwołanie zostało wniesione w terminie. Prezes stwierdził, iż oferta konkurenta SPZOZ w M. zawierała oświadczenie o wpisie do rejestru zakładów opieki zdrowotnej, które było zgodne ze stanem faktycznym, co potwierdzono w oparciu o księgę rejestrową nr 30-02082 NZOZ O. A. U. i podkreślił, iż, w świetle przepisów obowiązującego prawa Fundusz nie jest organem uprawnionym do kwestionowania treści decyzji wydanych przez wojewodę w zakresie spełniania przez zakład opieki zdrowotnej wymaganych prawem warunków. Dodał, iż ew. wykreślenie z księgi rejestrowej miejsc stacjonowania zespołów ratownictwa medycznego w M. i S., mogące być zdaniem Odwołującego ewentualną konsekwencją postępowania wszczętego przez Starostę M., nie może mieć wpływu na ocenę prawidłowości przedmiotowego postępowania, ponieważ jeżeli nastąpi, będzie miało miejsce już po jego zakończeniu. W konsekwencji wniosek o zawieszenie postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 organ uznał za bezzasadny. Prezes podkreślił także, iż sposób nadania certyfikatu ISO świadczeniodawcy nie jest przedmiotem badania Funduszu ponieważ nie ma on uprawnień do kwestionowania sposobu nadania certyfikatu ISO przez niezależny podmiot certyfikujący. Podczas prowadzenia postępowania komisja konkursowa uprawniona jest do sprawdzenia jego zakresu oraz okresu ważności. Spełnienie certyfikatu ISO nie jest konieczne, ale wiąże się z przyznaniem ofercie tego świadczeniodawcy dodatkowej punktacji ponieważ wpływa na podniesienie jakości udzielanych świadczeń. Odpowiadając na zarzut naruszenia art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach poprzez zmianę warunków wymaganych od świadczeniodawców bezpośrednio przed ogłoszeniem konkursu ofert Prezes wyjaśnił, iż trzy z zarządzeń Prezesa Funduszu, w oparciu o które prowadzone było przedmiotowe postępowanie, zostały wydane w dniu 14 marca 2011 r. Postępowanie konkursowe zostało ogłoszone w dniu 30 marca 2011 r. Obaj Oferenci złożyli swoje oferty w dniu 13 kwietnia 2011 r., co oznacza, że mieli blisko miesiąc na dostosowanie się do wymogów określonych w rozporządzeniach, przy czym czas ten był jednakowy dla obydwu oferentów. Również komunikat opublikowany w dniu 8 kwietnia 2011 r. na stronie internetowej W. Oddziału Wojewódzkiego Funduszu, zawierający interpretację dotyczącą spełnienia dodatkowo ocenianego wymogu, określonego w części 6.4 załącznika nr 3 do zarządzenia Nr 12/2011/DSM Prezesa Funduszu z dnia 14 marca 2011 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju ratownictwo medyczne, dotyczył w jednakowym stopniu wszystkich świadczeniodawców biorących udział w przedmiotowym postępowaniu. Odnosząc się do zarzutów dotyczących prawidłowości przeprowadzonej kontroli organ wyjaśnił, iż z analizy zebranej w toku przedmiotowego postępowania dokumentacji, a w szczególności protokołów kontroli Oferenta z dnia 4 maja 2011 r., wynika, że kontrola NZOZ O.A.U. została przeprowadzona przy użyciu formularzy właściwych ze względu na poddawany kontroli zakres świadczeń. Natomiast zarzuty odnoszące się do oferty konkurenta wybranego w przedmiotowym konkursie, w tym w szczególności dotyczących braku dyspozytorni na terenie powiatu międzychodzkiego organ stwierdził, iż wojewódzki plan działania systemu Państwowe Ratownictwo Medyczne dla województwa w. , zatwierdzony przez Ministra Zdrowia w dniu 9 marca 2011 r., zakłada, iż w województwie w. od dnia 1 lipca 2011 r. do dnia 31 grudnia 2012 r. świadczenia opieki zdrowotnej w rodzaju ratownictwo medyczne udzielane są w 31 rejonach operacyjnych, a w każdym z nich funkcjonuje 1 dyspozytornia medyczna, jednak w przypadku zapewnienia przez dysponentów zespołów ratownictwa medycznego odpowiednich warunków techniczno-logistycznych, tj. łączności stacjonarnej i radiowej oraz infrastruktury teleinformatycznej dopuszcza się konsolidowanie dyspozytorni medycznych, tak aby jedna dyspozytornia obsługiwała kilka rejonów operacyjnych. Zgodnie z księgą rejestrową NZOZ O.A.U. z dnia 13 kwietnia 2011 r., a więc z dnia w którym Świadczeniodawca złożył ofertę do przedmiotowego postępowania, dysponował on dyspozytornią medyczną w lokalizacji przy ul. Łukowskiej 12, 64-600 Oborniki, która rozpoczęła działalność w dniu 16 marca 2011 r. Wskazana powyżej lokalizacja znajduje się na terenie rejonu operacyjnego nr 30/16 - powiat obornicki. W złożonym w toku postępowania oświadczeniu NZOZ O.A.U. zobowiązał się do zabezpieczenia, w przypadku wybrania jego oferty w przedmiotowym postępowaniu, łączności umożliwiającej powiadamianie zespołów ratownictwa medycznego o stanach nagłego zagrożenia zdrowotnego, przez co należy rozumieć zapewnienie odpowiednich warunków techniczno-logistycznych, tj. łączności stacjonarnej i radiowej oraz infrastruktury teleinformatycznej, która pozwoli na obsługę rejonu operacyjnego 30/14 - powiat m. przez dyspozytornię medyczną zlokalizowaną w rejonie operacyjnym 30/14 - powiat o., Odnośnie zarzutu niewykazania w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, iż wyliczenie ilości punktów przyznanych ofertom zostało dokonane w sposób prawidłowy w oparciu o jednakowe dla wszystkich Oferentów kryteria, Prezes stwierdził, iż sposób oceny ofert pod względem kryterium ceny, dla wszystkich rodzajów i zakresów świadczeń opieki zdrowotnej, określono w załączniku nr 2 do zarządzenia w sprawie określenia kryteriów oceny ofert. Ocena ofert dokonywana jest przy użyciu systemu informatycznego Funduszu, w oparciu o zasady określone we wskazanym powyżej zarządzeniu Prezesa Funduszu i na podstawie odpowiedzi udzielonych przez Oferenta w części ankietowej formularza ofertowego. Oferty obu Świadczeniodawców biorących udział w przedmiotowym postępowaniu zostały porównane zgodnie z kryteriami określonymi w art. 148 ustawy o świadczeniach co zostało przedstawione w formie tabelarycznej z wyodrębnieniem poszczególnych zakresów oraz kryteriów oceny. Prezes stwierdził, iż dokładna analiza dokumentacji przedmiotowego postępowania wykazuje, że oferty SPZOZ w M. oraz NZOZ O.A.U. w obu zakresach objętych postępowaniem uzyskały te same, maksymalne ilości punktów w kryterium ceny. Wynika to z faktu, iż obaj Oferenci po negocjacjach przeprowadzonych w dniu 25 maja 2011 r. określili oferowane ceny jednostek rozliczeniowych na poziomie niższym niż 90% oczekiwanej ceny jednostki rozliczeniowej, tj. niższym niż: 3673,39 zł dla specjalistycznego zespołu ratownictwa medycznego oraz 2755,04 zł dla podstawowego zespołu ratownictwa medycznego. Zgodnie ze wzorem wskazanym w załączniku nr 2 do zarządzenia w sprawie określenia kryteriów oceny ofert określenie oferowanej ceny jednostki rozliczeniowej na poziomie niższym niż 90% oczekiwanej ceny jednostki rozliczeniowej skutkuje przyznaniem ofercie maksymalnej liczby punktów w kryterium ceny, w ocenianym zakresie świadczeń. Zgodnie z tabelami 1.9.1 oraz 1.9.3 załącznika nr 1 do zarządzenia w sprawie określenia kryteriów oceny ofert maksymalna możliwa do uzyskania liczba punktów oceny w obu zakresach objętych przedmiotowym postępowaniem wynosiła 5 punktów oceny. W związku z powyższym obu ofertom złożonym do przedmiotowego postępowania przyznano 5 punktów oceny w kryterium ceny, w zakresie: świadczenia udzielane przez podstawowe zespoły ratownictwa medycznego oraz 5 punktów oceny w kryterium ceny, w zakresie: świadczenia udzielane przez specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego. Kryteriami oceny, w których oferty złożone do przedmiotowego postępowania uzyskały rożne ilości punktów oceny w obu zakresach objętych postępowaniem były jakość i ciągłość. W kryterium ciągłości ofercie SPZOZ w M. przyznano łącznie 90 punktów oceny, podczas gdy ofercie NZOZ O.A.U. przyznano 84 punkty oceny, a więc o 6 punktów oceny mniej niż ofercie SPZOZ w M. . Wskazana powyżej różnica wynikała z tego, że Oferenci udzielili odmiennych odpowiedzi na pytanie nr 7 rozdziału 1.4 części ankietowej formularza ofertowego, dla obu zakresów świadczeń objętych postępowaniem. W kryterium jakości w zakresie świadczenia udzielane przez podstawowe zespoły medyczne oferta SPZOZ w M. uzyskała łącznie 12 punktów oceny, podczas gdy oferta NZOZ O.A.U. 15 punktów, a więc o 3 punkty oceny więcej. Różnica wynikała z tego, że Oferenci udzielili odmiennych odpowiedzi na pytania nr 1 i 2 rozdziału 3.1 części ankietowej formularza ofertowego dla zakresu: świadczenia udzielane przez podstawowe zespoły ratownictwa medycznego. Natomiast w zakresie: świadczenia udzielane przez specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego, w kryterium jakości, oferta SPZOZ w M. uzyskała łącznie 37 punktów oceny, podczas gdy oferta NZOZ O.A.U. uzyskała 42 punkty oceny, a więc o 5 punktów oceny więcej niż oferta SPZOZ w M. Wskazana powyżej różnica wynikała z tego, że Oferenci udzielili odmiennych odpowiedzi na pytania nr 1 i 2 rozdziału 3.1 oraz pytania nr 1 i 2 rozdziału 2.1 części ankietowej formularza ofertowego dla zakresu: świadczenia udzielane przez specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego. Prezes stwierdził, iż dokładna analiza punktacji przyznanej ofercie NZOZ O.A.U. w zakresie: świadczenia udzielane przez specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego, w kryterium jakości, prowadzi do wniosku, iż komisja konkursowa przeprowadziła ocenę oferty w oparciu o pierwotne odpowiedzi udzielone przez Oferenta na pytania nr 1 i 2 rozdziału 2.1 części ankietowej formularza ofertowego, bez uwzględnienia zmian odpowiedzi ankietowych zgłoszonych przez Oferenta w toku postępowania. Prawidłowa punktacja oferty NZOZ O.A.U. wynosiła 150,5 punktu oceny i była o 1,5 punktu oceny wyższa niż punktacja przyznana ofercie SPZOZ w M. , która wynosiła 149 punktów oceny. Jednocześnie Prezes podkreślił, iż ocena oferty odwołującego została dokonana w sposób prawidłowy a popełnione przez komisję konkursową błędy nie skutkowały naruszeniem interesu prawnego Odwołującego, ponieważ były nieistotne dla wyniku przedmiotowego postępowania. Zdaniem organu zarówno na etapie części jawnej konkursu, jak i niejawnej wszystkie oferty były rozpatrywane na tych samych zasadach, zgodnie z przepisami prawa powszechnie obowiązującego, jak i przepisami wydanymi na ich podstawie przez Prezesa Funduszu w warunkach poszanowania zasady równego traktowania wszystkich oferentów. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w M. , zwany dalej skarżącym, wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji wraz z decyzją organu I instancji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Podniósł zarzut naruszenia: - art 7 k.p.a. w zw. z art. 10 § 1 k.p.a. i art. 77 § 1 k.p.a. - poprzez niezebranie i nierozpatrzenie całości materiału dowodowego, w szczególności nieustosunkowanie się do okoliczności podniesionych przez skarżącego w odwołaniu od decyzji Dyrektora W. Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w P. , a tym samym naruszenie zasady prawidłowości sprawowanej kontroli organu i w konsekwencji naruszenie interesu prawnego skarżącego oraz niezapewnienie skarżącemu pełnego prawa do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów; - art. 8 i 10 k.p.a. - poprzez uniemożliwienie skarżącemu zapoznania się z częścią akt postępowania dotyczącą NZOZ O. A. – U. R.M., a tym samym pozbawienie go możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów, w części dotyczącej oferty drugiego uczestnika postępowania i w konsekwencji niezapewnienie stronie czynnego udziału w postępowaniu; -art. 9 k.p.a. w zw. z art. 11 k.p.a. - poprzez brak wyjaśnienia podstawy faktycznej i zasadności przesłanek, które stanowiły podstawę wydania zaskarżonej decyzji; - art. 109 § 1 k.p.a. w zw. z art. 40 § 2 k.p.a. i art. 32 k.p.a. - poprzez nie doręczenie decyzji Dyrektora W. Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w P. nr [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. ustanowionemu pełnomocnikowi strony; - art. 134 w związku z art. 146 ustawy o świadczeniach oraz art. 107 § 3 k.p.a. - poprzez naruszenie zasady równego traktowania wszystkich oferentów, zgodnie z zasadami gwarantującymi zachowanie zasad uczciwej konkurencji, wynikające z niewykazania w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, iż wyliczenie ilości punktów przyznanych poszczególnym oferentom, tj. NZOZ O. A. – U.R. M. oraz skarżącemu zostało dokonane w oparciu o przejrzyste i jednakowe dla wszystkich kryteria; - art. 146 ust. 1 pkt 3 ustawy o świadczeniach w związku z zarządzeniem nr 12/2011/DSM Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 14 marca 2011 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju ratownictwo medyczne oraz w związku z "Wojewódzkim planem działania systemu Państwowe Ratownictwo Medyczne dla województwa W. ", wydanym przez Wojewodę W. w dniu 4 marca 2011 r. - poprzez wybór oferty NZOZ O. A. – U. R. M., pomimo iż oferent ten nie posiadał dyspozytorni na terenie powiatu międzychodzkiego, a wyłącznie w powiecie obornickim, co w związku z wyborem innego oferenta w rejonie obornickim nie zapewniało konsolidacji dyspozytorni medycznych, tak aby jedna dyspozytornia obsługiwała kilka rejonów operacyjnych; - § 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 2 lutego 2011 r. w sprawie wymagań jakim powinny odpowiadać pod względem fachowym i sanitarnym pomieszczenia i urządzenia zakładów opieki zdrowotnej - poprzez wybór oferty, w której miejsca wyczekiwania zespołów ratownictwa medycznego, określone jako komórki organizacyjne zakładu opieki zdrowotnej, nie spełniały wymagań, jakim powinny odpowiadać pod względem fachowym i sanitarnym pomieszczenia i urządzenia zakładu opieki zdrowotnej, a w szczególności nie mogły na dzień składania oferty służyć prowadzeniu działalności medycznej z uwagi na brak zmiany sposobu użytkowania; - art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach - poprzez zmianę warunków wymaganych od świadczeniodawców bezpośrednio przed ogłoszeniem konkursu ofert, a tym samym niezapewnienie przez Fundusz równego traktowania wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (prywatnych i publicznych) i prowadzenie postępowania w sposób, który nie gwarantował zachowania uczciwej konkurencji - w tym także w kontekście treści Komunikatu Dyrektora Oddziału z dnia 8 kwietnia 2011 r. dotyczącego spełnienia dodatkowo ocenianego, sformułowanego w punkcie 6.4 załącznika nr 3 do zarządzenia Nr 12/2011/DSM Prezesa NFZ z dnia 14 marca 2011 r. wymogu posiadania systemu wspomagania dowodzenia obejmującego wszystkie zespoły ratownictwa medycznego; - § 6 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przez Narodowy Fundusz Zdrowia, zapraszania do udziału w rokowaniach, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej oraz jej zadań - poprzez przeprowadzenie kontroli świadczeniodawcy NZOZ O. A.-U. R. M. w sposób, który nie zapewniał rzetelności sprawdzenia posiadanego przez oferenta wyposażenia zespołów ratownictwa medycznego, a także możliwą nienależytą weryfikację posiadanego przez tego oferenta wyposażenia ambulansów; - art. 148 ustawy o świadczeniach - poprzez brak rzetelności w porównaniu ofert w toku postępowania i nieuwzględnienie wymogów wskazanych przez powołany wyżej przepis, a także niedostateczną weryfikację danych zawartych w ofercie podmiotu który postępowanie wygrał. W obszernym uzasadnieniu skargi skarżący rozwinął podniesione zarzuty stwierdzając m.in., iż Prezes Funduszu nie zebrał żadnych nowych dowodów ani materiałów w przedmiotowej sprawie, do których można by się odnieść. W związku z powyższym pełnomocnik skarżącego nie miał możliwości zajęcia stanowiska wobec ewentualnych czynności, jakie wykonał organ drugiej instancji. Istotnym jest, że w czasie od 5 sierpnia 2011 r. do dnia wydania decyzji 25 października 2011 r. skarżący został pozbawiony prawa do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów gwarantowanego przez art. 10 § 1 k.p.a. W związku z powyższym zdaniem skarżącego uzasadnione jest twierdzenie, iż Prezes Funduszu rozpatrując decyzję nie podjął żadnych czynności zmierzających do ustalenia stanu faktycznego, w wyniku czego decyzja oparta była wyłącznie na czynnościach i materiale dowodowym zgromadzonym przez organ I instancji, przez co stanowiła w istocie powielenie wcześniejszej decyzji Dyrektora Oddziału. Prezes Funduszu nie zebrał dowodów dotyczących wszystkich kwestii podnoszonych w odwołaniu, w szczególności nie wyjaśnił kwestii wpisu NZOZ O. A.-U.R. M. do rejestru zakładów opieki zdrowotnej prowadzonego przez wojewodę W. , którego prawidłowość kwestionował skarżący. Ponadto skarżący podawał szereg okoliczności dotyczących postępowań prowadzonych na jego wniosek oraz na wniosek starosty międzychodzkiego o stwierdzenie nieważności decyzji wojewody W. w przedmiocie wpisu w rejestrze zakładów opieki zdrowotnej, których zbadanie miało istotne znaczenie z punktu widzenia rozstrzygnięcia o prawidłowości postępowania, a tego też organ nie ustalił. Brak ustaleń Prezesa NFZ w tym zakresie jest tym bardziej naganny, że zarówno staroście międzychodzkiemu, jak i SPZOZ w M. organy administracji odmówiły statusu strony w tej sprawie. W konsekwencji skarżący nie ma możliwości wykazania zasadności podnoszonego przez siebie zarzutu. Nadto organy obu instancji uniemożliwiając skarżącemu zapoznanie się w toku postępowania z całością dokumentacji zgromadzonej w sprawie de facto pozbawiły skarżącego możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów w części dotyczącej oferty drugiego uczestnika postępowania, wobec czego naruszyły przepisy art. 8 i 10 k.p.a., w szczególności zasadę zapewnienia stronie czynnego udziału w postępowaniu. W ocenie skarżącego możliwe jest ujawnienie treści oferty w sposób ograniczony, po dokonaniu anonimizacji danych konkurenta, ponieważ ujawnieniu nie podlegają jedynie dane objęte tajemnicą przedsiębiorstwa oraz ustawowo chronione dane osobowe. Z treści uzasadnienia decyzji Prezesa Funduszu wynika, że dopatrzył się on błędów w ocenie oferty (str. 58). Po analizie punktacji przyznanej ofercie NZOZ O. A. – U. R. M. w przedmiotowym postępowaniu organ stwierdził, że jej ocena w kryterium jakości, w zakresie: świadczenia udzielane przez specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego, została przeprowadzona w sposób nieprawidłowy. Powyższe uzasadnia potrzebę udostępnienia dokumentów skarżącemu, co służyłoby sprawdzeniu prawidłowości przebiegu postępowania konkursowego i zasadności złożonego odwołania. Prezes Funduszu rozpatrując odwołanie nie odniósł się do jednoznacznie wyartykułowanego w treści odwołania zarzutu dotyczącego naruszenia art. 148 ustawy o świadczeniach ponieważ nie rozstrzygnął podnoszonych zarzutów. Dostrzeżone przez organ II instancji błędy popełnione przez komisję konkursową przy obliczaniu punktacji za ocenę w kryterium jakości (str. 58 i 59 uzasadnienia zaskarżonej decyzji) oraz nieprecyzyjne i mylne wyjaśnienia Dyrektora Oddziału w zakresie zestawienia rankingów otwarcia i końcowego (str. 49) potwierdzają słuszność zarzutów dotyczących rzetelności prowadzonego postępowania konkursowego. Skarżący z faktu doręczenia decyzji bezpośrednio stronie zamiast jej pełnomocnikowi wywodził, iż nie została ona w ogóle doręczona. Uzasadnienie decyzji organu I instancji było w zakresie wyliczenia ilości punktów przyznanych poszczególnym oferentom ogólnikowe i lakoniczne, ograniczające się w zasadzie do opisu procedury oceny ofert, znanej skarżącemu, co oznacza iż organ naruszył jednocześnie przepis art. 107 § 3 k.p.a. wskazujący na obligatoryjne elementy uzasadnienia decyzji administracyjnej. Dyrektor Oddziału nie wskazał bowiem za jakie elementy w ramach poszczególnych kryteriów oceny oferent NZOZ O. A. – U. R. M. otrzymał wyższą liczbę punktów niż skarżący. Naruszenia art. 146 ust. 1 pkt 3 ustawy skarżący upatruje w wyborze oferty NZOZ O. A. – U. R.M., pomimo iż oferent ten nie posiadał dyspozytorni na terenie powiatu międzychodzkiego, a wyłącznie w powiecie obornickim, co w związku z wyborem innego oferenta w rejonie obornickim nie zapewniało w chwili wyboru oferty konsolidacji dyspozytorni medycznych, tak aby jedna dyspozytornia obsługiwała kilka rejonów operacyjnych. Skarżący podtrzymał stanowisko, że brak dyspozytorni na terenie powiatu międzychodzkiego skutkował niezapewnieniem w chwili wyboru oferty konsolidacji dyspozytorni medycznych, tak aby jedna dyspozytornia obsługiwała kilka rejonów operacyjnych. Skarżący podtrzymał także zarzut dotyczący niespełniania przez miejsca wyczekiwania zespołów ratownictwa medycznego wskazane w ofercie podmiotu NZOZ O.A.U. wymogów określonych w Rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 2 lutego 2011 r. w sprawie wymagań jakim powinny odpowiadać pod względem fachowym i sanitarnym pomieszczenia i urządzenia zakładów opieki zdrowotnej. Podniósł, że oferent NZOZ O.A.U. jako miejsca wyczekiwania obu zespołów ratownictwa medycznego na terenie rejonu operacyjnego obejmującego powiat międzychodzki wskazał pomieszczenia stacji diagnostycznej pojazdów mechanicznych. Na dzień składania oferty podmiot ten nie dysponował postanowieniem wydanym przez właściwy organ sanitarny umożliwiającym rozpoczęcie działalności przez miejsca wyczekiwania w M. i S. Skarżący podkreślił, iż Fundusz jest uprawniony do badania prawdziwości danych zawartych w ofercie. Skarżący podtrzymał również zarzut dotyczący nieposiadania przez oferenta NZOZ O.A.U. certyfikatu ISO w zakresie dotyczącym komórek organizacyjnych zakładu opieki zdrowotnej wskazanych jako miejsca wyczekiwania zespołów ratownictwa medycznego w rejonie operacyjnym, którego dotyczyło postępowanie konkursowe. Zastrzeżenia skarżącego budzi również sam sposób i termin wprowadzenia przez Prezesa Funduszu nowych warunków dotyczących przedstawienia przez oferentów certyfikatu ISO. Zarządzenie nr 14/2011/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 14 marca 2011 r. zmieniające zarządzenie w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej zostało wydane tuż przed ogłoszeniem konkursu ofert o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju ratownictwo medyczne. W postępowaniu, którego dotyczy niniejsze odwołanie zmiana ta umożliwiła oferentowi NZOZ O. A. – U. R. M. zdobycie dodatkowych 10 punktów, co pozwoliło mu uzyskać ogólną wyższą liczbę punktów. W analogiczny sposób wprowadzono dodatkowo oceniane wymagania dotyczące m.in. posiadania systemu wspomagania dowodzenia obejmującego funkcje: rejestracji i zarządzania zgłoszeniami oraz wyjazdami, z możliwością przekazywania zlecenia wyjazdu drogą elektroniczną do ambulansu oraz do miejsca stacjonowania, ciągłego monitoringu pozycji geograficznych na pokładzie mapowym na każdym stanowisku dyspozytorskim oraz przekazywania statusów drogą elektroniczną z ambulansu do stanowiska dyspozytorskiego, obrazujących etap realizacji zlecenia. Przedmiotowe wymagania określone zostały w Zarządzeniu nr 12/2011/DSM Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 14 marca 2011 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju ratownictwo medyczne. Ogłoszenie konkursu ofert miało miejsce w dniu 30 marca 2011 r., podmioty publiczne, takie jak skarżący, nie były w stanie przeprowadzić w tym czasie postępowania przetargowego w celu zakupu niezbędnego sprzętu. Przedmiotowe ograniczenie nie dotyczyło natomiast podmiotów prywatnych, które stosownego zakupu mogły dokonać w każdym czasie. Skarżący nadto zakwestionował prawidłowość przeprowadzonych w toku postępowania konkursowego kontroli. Na poparcie swojej argumentacji przywołał konkretnie wskazane orzeczenia sądowe. W odpowiedzi na skargę Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Uczestnik postępowania wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia. W działaniu organów wydających decyzje Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości, zarówno, gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i o zastosowanie do jego oceny przepisów prawa. Wyjaśnione zostały motywy podjętego rozstrzygnięcia, a przytoczona na ten temat argumentacja jest wyczerpująca. Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych stanowi podstawę powierzenia organom Narodowego Funduszu Zdrowia określenia warunków udzielania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, a także sprawowania nadzoru i kontroli nad finansowaniem i realizacją tychże świadczeń i jest podstawą określenia zadań władz publicznych w zakresie zapewnienia równego dostępu do świadczeń. Realizacja ustawowych obowiązków organów Funduszu we wskazanych obszarach skonkretyzowana została przede wszystkim w dziale VI ustawy zatytułowanym "Postępowanie w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami". Określenie w tym rozdziale trybu postępowania i zasad postępowania w sprawie udzielania świadczeń zdrowotnych służy wypełnieniu przez Fundusz celów postawionych przez ustawodawcę, a zakreślonych przez art. 68 ust. 1 i 2 Konstytucji. W treści art. 139 ust. 1 pkt 1 ustawy o świadczeniach wskazano, że zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej następuje po przeprowadzeniu postępowania w trybie konkursu ofert. Prezes Funduszu, stosownie do art. 146 ww. ustawy, określa przedmiot postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, kryteria oceny ofert oraz warunki wymagane dla świadczeniodawców. Kryteria te są jawne i nie podlegają zmianie w toku postępowania (art. 147 ww. ustawy). W art. 134 omawianej ustawy sformułowano zasadę, że Fundusz jest obowiązany zapewnić równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i prowadzić postępowanie w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Z treści powołanego przepisu wynika, zatem, że organ uprawniony jest jedynie do badania, czy w związku z naruszeniem zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, nie doznał uszczerbku interes prawny oferenta. Świadczeniodawca może, więc wnieść odwołanie a następnie skargę stosownie do treści art. 154 ustawy o świadczeniach, jeżeli Fundusz naruszy zasady postępowania określone przepisami powszechnie obowiązującymi lub przepisami wydanymi na ich podstawie przez Prezesa NFZ i godzi to w interes prawny świadczeniodawcy. W postępowaniu w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami mogą wystąpić dwie fazy. Konkurs ofert w sprawie udzielania świadczeń opieki zdrowotnej, jeśli żaden z uczestników postępowania nie korzysta ze środka wymienionego w art. 154 ust. 1 ustawy, zasadniczo kończy całość postępowania. Jeśli jednak którykolwiek z uczestników postępowania (świadczeniodawców) złoży odwołanie, rozpoczyna się faza administracyjna. W wyroku z dnia 15 listopada 2006 r., sygn. akt II GSK 186/06, publ. w ONSAiWSA 2007/4/101 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził: "Postępowanie w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami, prowadzone na podstawie ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, nie jest postępowaniem administracyjnym w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Sprawa o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń staje się sprawą administracyjną z chwilą złożenia przez świadczeniodawcę w trybie art. 154 tej ustawy odwołania do Prezesa Funduszu od rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawarcia umowy." Podzielając ten pogląd przyjąć trzeba, że odwołanie dotyczące rozstrzygnięcia postępowania, składane na podstawie art. 154 ust. 1 ustawy, otwiera postępowanie administracyjne, do którego zastosowanie mają przepisy k.p.a., w zakresie niewyłączonym przez przepisy ustawy. Z tego powodu znaczenie odwołania, o którym mowa wyżej, oceniać należy w kategoriach wniosku rozpoczynającego postępowanie administracyjne. Jak stanowi art. 152 ust. 1 ustawy, świadczeniodawcom, których interes prawny doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez Fundusz zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, przysługują środki odwoławcze i skarga na zasadach określonych w art. 153 i 154. Środki odwoławcze możliwe do uruchomienia w fazie nieadministracyjnej wymienione są w art. 153, te zaś, z których można korzystać w postępowaniu administracyjnym - w art. 154. Celem procedury uruchamianej na wniosek – odwołanie, jest weryfikacja w postępowaniu administracyjnym, czy we wcześniejszej nieadministracyjnej fazie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej nie doznał uszczerbku interes prawny podmiotu powołującego się na naruszenie zasad postępowania. Zakres kontroli dokonywanej przez organ administracyjny ściśle jest, zatem związany z pojęciem uszczerbku interesu prawnego, powstałego w wyniku naruszenia przepisów prawa (zasad postępowania). Przytoczony przepis stwarza uprawnienia świadczeniodawców do wnoszenia środków odwoławczych oraz określa niezbędne przesłanki determinujące wynik postępowań odwoławczych a także wynik kontroli sądu administracyjnego Dla uznania skuteczności wniesionych środków odwoławczych konieczne jest, bowiem najpierw pozytywne ustalenie, iż w przeprowadzanym postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń zostały naruszone zasady tegoż postępowania, po czym ustalenie, że naruszenie to spowodowało uszczerbek w interesie prawnym strony. Ustalenie, że nie doszło do naruszenia zasad postępowania czyni zbędnym dalsze badanie (por. wyrok NSA z 24 lutego 2011 r. w sprawie sygn. II GSK 236/10). Zasady postępowania określone są zarówno w przepisach ustawy o świadczeniach jak i w dokumentach wydanych w oparciu o art. 146 ust. 1 tej ustawy. Do uszczerbku interesu prawnego uczestnika postępowania w procedurze zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej dojść może wówczas, gdy naruszenie zasad postępowania, tj. konkretnego przepisu prawa przez podmiot prowadzący postępowanie, ma wpływ na ocenę możliwości zawarcia umowy o świadczenie takich usług. Takie ujęcie uszczerbku interesu prawnego determinuje sposób postępowania organu administracyjnego, do obowiązków, którego będzie należało zbadanie okoliczności podnoszonych we wniosku - odwołaniu, a następnie ocena, czy i w jakim zakresie naruszenie to realnie spowodowało doznanie takiego uszczerbku. W postępowaniu administracyjnym dojść, zatem musi do ujawnienia i zbadania wszelkich okoliczności związanych z punktacją (lub jej brakiem), będącą skutkiem ocen dokonywanych w odniesieniu do poszczególnych wymagań stawianych w ogłoszeniu. Taki zakres postępowania odpowiada również celom ustawy. Obowiązek zapewnienia świadczeń zdrowotnych, których celem jest zachowanie zdrowia, zapobieganie chorobom i urazom, wczesne wykrywanie chorób, leczenie, pielęgnacja oraz zapobieganie niepełnosprawności i jej ograniczanie (art. 15 ust. 1 ustawy), nałożony na NFZ, w odniesieniu do świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, realizowany jest przez zapewnienie im równego traktowania i prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. (art. 134 ustawy). Spełnienie tych standardów, przez NFZ w możliwie najwyższym stopniu stanowi, bowiem gwarancję, że realizacja podmiotowych praw określonych w art. 68 ust. 1 i 2 Konstytucji będzie polegać w tym postępowaniu na wyborze najkorzystniejszej oferty. Tak, więc zadaniem organu, NFZ, któremu powierzono przeprowadzenie postępowania administracyjnego, jest ustalenie, czy postępowanie konkursowe przeprowadzone zostało zgodnie z przepisami prawa, z zachowaniem zasad uczciwej konkurencji oraz zasad równego traktowania świadczeniodawców. Oznacza to, że nie chodzi jedynie o zbadanie, czy nie zostały naruszone wymagania formalnoprawne, ale również o ustalenie, czy nie naruszono wymienionych zasad w znaczeniu materialnym przez nierównoprawne stosowanie kryteriów przyjętych, jako podstawa dokonanych ocen. W postępowaniu administracyjnym zadaniem organu jest dokonanie kontroli postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej pod kątem ewentualnego naruszenia przepisów prawa, ale także zbadanie stanu faktycznego sprawy w takim zakresie, który mógł mieć wpływ na uszczerbek interesu prawnego uczestnika postępowania. W sprawie kontrolowanej przez Sąd organy Narodowego Funduszu Zdrowia przeprowadziły postępowanie w sposób prawidłowy, z zachowaniem przepisów prawa. W ocenie Sądu, w postępowaniu tym w szczególności nie został naruszony art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach, bowiem każdemu ze świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej zapewniono równe traktowanie, a postępowanie przeprowadzono w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Zasada równego traktowania świadczeniodawców przejawia się w stosowaniu takich samych kryteriów do wszystkich świadczeniodawców biorących udział w danym postępowaniu. Zgodnie z art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach podstawą udzielania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych przez Fundusz jest umowa zawarta pomiędzy świadczeniodawcą a dyrektorem oddziału wojewódzkiego Funduszu. Umowa taka może zostać zawarta wyłącznie ze świadczeniodawcą, który został wybrany do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej na zasadach określonych w ustawie. Art. 148 omawianej ustawy wskazuje zakres porównania ofert. Kompetencje do określenia kryteriów oceny ofert, warunków wymaganych od świadczeniodawców, z mocy art. 146 ustawy o świadczeniach, należą do Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia. W niniejszej sprawie Oferenci przystępujący do konkursu ofert winni byli spełniać wymagania wynikające z przepisów prawa powszechnie obowiązującego, oraz wymagania określone przez Prezesa NFZ wskazane w: Zarządzeniu Nr 49/2010/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 31 sierpnia 2010 r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, Zarządzeniu Nr 12/2011/DSM Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 14 marca 2011 r. w sprawie określania warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju ratownictwo medyczne. Ocena ofert następowała w oparciu o zarządzenie Nr 73/2009/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 13 listopada 2009 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej Warunki określone w Zarządzeniach Prezesa Funduszu są dla świadczeniodawców biorących udział w postępowaniach wiążące (wyrok NSA z 24.02.2011 r., sygn. akt II GSK 262/10). Z akt sprawy wynika, iż oferta skarżącego została przyjęta do postępowania konkursowego, a jej ocena została dokonana według jednolitych dla wszystkich świadczeniodawców zasad określonych w przepisach prawa. Kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców były jawne i nie podlegały zmianie w toku postępowania, zaś skarżący w oświadczeniu załączonym do oferty oświadczył, iż zapoznał się z warunkami postępowania oraz warunkami zawierania umów i nie zgłasza do nich zastrzeżeń oraz że przyjmuje je do wykonania. W czasie trwania procedury konkursowej skarżący nie skorzystał z przysługującego mu prawa złożenia umotywowanego protestu na podstawie art. 153 ust. 1 ustawy o świadczeniach. Oceny oferty dokonuje się według kryteriów, jakości, kompleksowości, dostępności, ciągłości i ceny. Oferta skarżącego otrzymała 149 punktów i w konsekwencji zajęła drugą pozycję w rankingu końcowym. W ocenie Sądu postępowanie przeprowadzone przez komisję konkursową było zgodne z obowiązującymi przepisami, a brak wyboru oferty strony skarżącego nie stanowi naruszenia art. 152 ustawy o świadczeniach. Organy obu instancji, rozpatrując sprawę odwołania skarżącego od rozstrzygnięcia omawianego postępowania poddały analizie całość materiału dowodowego w sprawie, co umożliwiło dokonanie pełnej kontroli prawidłowości przeprowadzonego postępowania oraz ustalenie stanu faktycznego. Przy czym Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia zweryfikował dokonaną analizę porównawczą ofert podmiotów uczestniczących w konkursie i szczegółowo wskazał wyliczenie ilości punktów przypadających na dane kryteria oceny ofert stwierdzając, iż dokonano ich w oparciu o jednakowe dla wszystkich oferentów kryteria. Wskazał także, z jakimi okolicznościami, przypisanymi poszczególnym kryteriom oceny, wiążą się określone ilości punktów i zgodzić należy się z twierdzeniem organu, iż zawyżona o 0,5 punktu końcowa ocena oferty konkurenta nie miała wpływu na ostateczny wynik rozstrzygnięcia. W niniejszym postępowaniu, co już na wstępie podkreślono, badaniu podlega jedynie, czy nie doszło do naruszenia zasad postępowania, które spowodowało uszczerbek w interesie prawnym oferenta, w szczególności czy postępowanie konkursowe zostało przeprowadzone prawidłowo. Sądowa kontrola takiej decyzji odbywa się wyłącznie w oparciu o kryterium legalności. Sądy administracyjne nie są, bowiem uprawnione do rozstrzygania o trafności merytorycznej oceny ofert, która odbywa się z uwzględnieniem także elementów medycznych i ekonomicznych (tak: Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrok z dnia 13 lutego 2009 r. sygn. akt: II GSK 748/08). Organ ma obowiązek wskazania jak zostały ocenione inne oferty i jedynie w tym aspekcie Sąd bada prawidłowość podjętej decyzji. W aktach administracyjnych rozpatrywanej sprawy znajdują się protokoły z posiedzenia Komisji Konkursowej a także ranking otwarcia oraz ranking końcowy zawierający ocenę poszczególnych ofert. Jest również informacja o rozstrzygnięciu postępowania i wniosek o zawarcie umowy. Powyższe dokumenty (odnoszące się do konkurencyjnego oferenta) są wystarczające do przeprowadzenia kontroli sądowoadministracyjnej zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu zarzuty podniesione w skardze nie zasługują na uwzględnienie. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela pogląd wyrażony w wyroku tut. Sądu z dnia 23 stycznia 2007 r. sygn. VII SA/Wa 950/06, z którego jednoznacznie wynika, iż kwestionowanie przez skarżącego warunków wymaganych od świadczeniodawców ustalonych przez Prezesa Funduszu stanowi wyjście poza granice środka odwoławczego, jakim jest odwołanie określone w art. 152 ust. 1 w związku z art. 154 ust. 1 ustawy. Uwagi dotyczące warunków wymaganych od świadczeniodawców mogą być zgłaszane na etapie konsultacji projektu takich warunków, natomiast ustalone przez Prezesa Funduszu są wiążące w danym postępowaniu. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 13 lutego 2009 r., sygn. akt II GSK 748/08 zastrzeżenia oferentów obejmujące warunki wymagane od świadczeniodawców, określone przez Prezesa NFZ, o ile nie dotyczą naruszenia zasad postępowania nie mogą być uwzględnione. Spełnienie przez oferenta i ofertę warunków wymaganych od świadczeniodawców, określonych przez Prezesa Funduszu na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 3 ustawy o świadczeniach, jest nakazem ustawowym wynikającym a contrario z art. 149 ust. 1 pkt 8 ustawy o świadczeniach. Należy podkreślić raz jeszcze, że zakres kontroli sądowoadministracyjnej decyzji wydanej w oparciu o przepis 154 ust. 6 ustawy o świadczeniach obejmuje ocenę, czy w toku przeprowadzonego postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej nie doszło do naruszenia zasad postępowania. Zasady postępowania określone są zarówno w przepisach ustawy o świadczeniach jak i w dokumentach wydanych w oparciu o art. 146 ust. 1 tej ustawy. Kwestionowanie zasad prowadzenia postępowania w trybie określonym w art. 154 ustawy o świadczeniach jest nieuprawnione. Również kwestionowanie przez skarżącą kwestii prawidłowości wpisu do rejestru zakładów opieki zdrowotnej prowadzonego przez Wojewodę W. jak i certyfikatu ISO jest bezzasadne albowiem nie powinno ulegać wątpliwości, iż Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia nie posiada kompetencji do podważania treści decyzji administracyjnych wydanych przez uprawnione organy w prowadzonych przez nie postępowaniach w których badane są przesłanki określone w odrębnych przepisach. Należy podkreślić, że obaj oferenci złożyli oświadczenia, że dane przez nich przedstawione są zgodne ze stanem prawnym i faktycznym. Jednocześnie można zauważyć, iż podmiot zobowiązany do finansowania świadczeń opieki zdrowotnej ze środków publicznych może przeprowadzić kontrolę udzielania świadczeń świadczeniobiorcom, a w szczególności kontrolę: 1) organizacji i sposobu udzielania świadczeń opieki zdrowotnej oraz ich dostępności; 2) udzielania świadczeń opieki zdrowotnej pod względem zgodności z wymaganiami określonymi w umowie o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (...). Jeżeli w wyniku weryfikacji dostarczonych informacji o nieprawidłowościach występujących u świadczeniodawcy realizującego umowę o udzielaniu świadczeń z opieki zdrowotnej okaże się, że świadczeniodawca w swojej ofercie przedstawił fałszywe dane, wówczas, zgodnie § 36 Załącznika do Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 maja 2008 r. (Dz. U. z 2008 r. Nr 81, poz. 484) w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, Dyrektor może rozwiązać przedmiotową umowę w części albo w całości bez zachowania okresu wypowiedzenia. Odnośnie zarzutu nieuzyskania przez skarżącego wglądu do dokumentacji sprawy w takim zakresie, o jaki występował należy podnieść, iż podstawowymi zasadami postępowania zawartymi w art. 134 ust. 1 u.s.o.z. są- obowiązek równego traktowania wszystkich świadczeniodawców i prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Zasada równego traktowania polega na tym, aby wszelkie wymagania, wyjaśnienia i informacje, a także dokumenty związane z postępowaniem w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej udostępniane były świadczeniodawcom na takich samych zasadach. Natomiast interpretacja zasady takiego prowadzenia postępowania w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami, które gwarantuje zachowanie uczciwej konkurencji wymaga sięgnięcia do ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1503 ze zm.) . Przepis art. 11 ust. 1 tej ustawy jako czyn nieuczciwej konkurencji wskazuje: przekazanie, ujawnienie lub wykorzystanie cudzych informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa albo ich nabycie od osoby nieuprawnionej, jeżeli zagraża lub narusza to interes przedsiębiorstwa. Z kolei zgodnie z art. 11 ust. 4 powyższej ustawy przez tajemnicę przedsiębiorstwa należy rozumieć nieujawnianie do wiadomości publicznej informacji technicznych, technologicznych, organizacji przedsiębiorstwa lub innych informacji posiadających wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności. Stosując powyższe reguły, sposobem gwarantującym prowadzenie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej z zachowaniem uczciwej konkurencji będzie takie jego prowadzenie, które nie dopuści do przekazania, ujawnienia lub wykorzystania informacji stanowiących tajemnicę usługodawcy. Prowadząc postępowanie w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i przestrzegając zasad tego postępowania, Fundusz nie może naruszać reguł wynikających z ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1503 ze zm.) oraz ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 ze zm.). Ograniczenia wynikające z powyższych ustaw w zakresie przestrzegania norm w nich zawartych obowiązują w postępowaniu odwoławczym prowadzonym według przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, a ich przestrzeganie obejmuje również kontrola sądowoadministracyjna. Nie można zatem zgodzić się ze stanowiskiem skarżącego, że oferta konkurencyjnego świadczeniodawcy w sposób nieograniczony podlega ujawnieniu innym świadczeniodawcom. Nie podlegają bowiem ujawnieniu dane zawarte w ofercie, objęte tajemnicą przedsiębiorstwa oraz ustawowo chronione dane osobowe. Interpretacja art. 152 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, prowadząca do wniosku, że wykazanie naruszenia zasad prowadzenia postępowania w oparciu o wszelkie dane wynikające również z oferty konkurencyjnego świadczeniodawcy nie jest prawidłowa. Ujawnienie bowiem tajemnicy przedsiębiorstwa lub danych osobowych oznaczałoby właśnie naruszenie tych zasad. Należy stwierdzić, że oferta konkurencyjnego świadczeniodawcy jest dowodem w sprawie administracyjnej, jednak z tym zastrzeżeniem, że usunięte z niej powinny być dane dotyczące tajemnicy przedsiębiorstwa oraz wszelkie dane osobowe podlegające ochronie. Wykazanie naruszenia niektórych zasad nie będzie wymagało odwoływania się do oferty konkurencyjnego świadczeniodawcy. Jako przykład można podać zasady wynikające z art. 174 u.s.o.z. Wskazanie przez odwołującą się lub skarżącą stronę, że Fundusz zmienił kryteria oceny ofert, bądź warunki wymagane od świadczeniodawców, bądź ich nie ujawnił albo je zmienił w trakcie postępowania, nie wymaga posługiwania się ofertą konkurencyjnego świadczeniodawcy. Aktami sprawy w/w postępowania administracyjnego są i podlegają wglądowi odwołującego się na podstawie art. 10 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. k.p.a.: oferta odwołującego się, który w odwołaniu wykazuje uszczerbek swojego interesu prawnego poprzez niewybranie jego oferty na skutek naruszenia przepisów w postępowaniu konkursowym, a także przejrzysta i pełna dokumentacja ukazująca zasady oceny ofert, ich punktacji oraz kryteria wyboru oferty najkorzystniejszej, z wyłączeniem danych wrażliwych innych uczestników (zob. wyroki NSA z dnia 16 marca 2011 r. sygn. akt II GSK 264/10 oraz sygn. akt II GSK 265/10). Należy ponadto zauważyć, że, jak wynika z akt administracyjnych, w toku prowadzonego postępowania skarżący korzystał z praw wynikających z art. 10 k.p.a. Zasadnym jest natomiast zarzut naruszenia art. 109 § 1 w zw. z art. 40 §. 3 i art. 32 kpa. Tym niemniej uchybienie to pozostaje bez wpływu na treść rozstrzygnięcia, gdyż nie wpłynęło na prawo skarżącego do wniesienia środka odwoławczego. W ocenie Sądu przedmiotowe postępowanie konkursowe było prowadzone zgodnie z zasadami określonymi w ustawie o świadczeniach, z warunkami postępowania oraz warunkami zawierania umów. Komisja konkursowa postępowała zgodnie z przepisami ustawy o świadczeniach oraz z zapisami właściwych zarządzeń Prezesa Funduszu. Mając na względzie powyższe Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa. W toku postępowania nie doszło do naruszenia art. 134 ust. 1 i art. 147 ustawy o świadczeniach. Nie doszło także do innych naruszeń prawa wskazanych w skardze do WSA. Postępowanie konkursowe prowadzone było z zachowaniem zasad równego traktowania wszystkich oferentów i w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Uczestnikom konkursu zostały udostępnione zarządzenia Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia wraz z załącznikami, które określały zarówno wymagania stawiane oferentom jak i kryteria oceny ofert. Wszyscy uczestnicy konkursu składali ofertę udzielając odpowiedzi na te same pytania. Ocena ofert odbywała się na podstawie jasno określonych kryteriów. W toku postępowania były one niezmienne i w równym stopniu jawne dla wszystkich oferentów. Jak już wcześniej wskazano zasada równego traktowania świadczeniodawców przejawia się w stosowaniu takich samych kryteriów do wszystkich świadczeniodawców biorących udział w danym postępowaniu. Naruszeniem omawianej zasady byłoby stosowanie w danym postępowaniu w stosunku do niektórych świadczeniodawców dodatkowych kryteriów, względnie wyłączenie stosowania określonych kryteriów wobec niektórych świadczeniodawców. Taka sytuacja w rozpoznawanej sprawie nie nastąpiła. W ogłoszonym konkursie o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej obowiązywały te same wymagania w stosunku do wszystkich biorących udział w konkursie świadczeniodawców i tożsame kryteria ocen. Nie naruszono również zasady jawności warunków wymaganych od świadczeniodawców oraz nie dokonano ich zmian w toku postępowania. Reasumując, Sąd nie dopatrzył się w działaniu organu naruszenia przepisów postępowania jak również naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mogącym mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia. Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, które Sąd ma obowiązek badać z urzędu - skargę należało oddalić. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 53, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.