II SA/Bd 166/12

Dnia 12 kwietnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak Sędziowie: sędzia NSA Wiesław Czerwiński (spr.) sędzia WSA Anna Klotz Protokolant: Krzysztof Cisewski po rozpoznaniu w II Wydziale na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2012 roku sprawy ze skargi Wojewody [...] na uchwałę Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy [...] oddala skargę. Wojewoda [...] wniósł skargę na uchwałę Nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...]2011 r. w sprawie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy [...]. Zaskarżonej uchwale zarzucił naruszenie art. 11 pkt 8 lit. d, art. 11 pkt 12 i art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) - w brzmieniu obowiązującym w dacie sporządzania i uchwalania zaskarżonego studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy [...]. Wojewoda wniósł o stwierdzenie nieważności uchwały Nr [...] Rady Miejskiej w [...]z dnia [...]2011 r. w sprawie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy [...], w całości. W uzasadnieniu skargi Wojewoda podniósł, że po uchwaleniu Studium uchwała została przekazana do Wojewody, który w trakcie jej kontroli stwierdził, iż przedmiotowa uchwała jest niezgodna z prawem, ponieważ narusza przepisy art. 11 pkt 8 lit. d, art. 11 pkt 2 w związku z art. 11 pkt 8 lit. d, art. 11 pkt 12 i art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) w stopniu określonym w art. 28 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zgodnie z art. 11 pkt 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) organ sporządzający projekt studium winien zawiadomić na piśmie o podjęciu uchwały o przystąpieniu do sporządzenia studium instytucje i organy właściwe do uzgadniania i opiniowania projektu studium, a w późniejszym etapie procedury, zgodnie z art. 15 pkt 5 - 8 cytowanej ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, winien również przedstawić tymże organom projekt studium celem uzyskania opinii dotyczących rozwiązań przyjętych w projekcie studium. Dowody wykonania przytoczonym czynności winny być, zgodnie z § 9 pkt 3 i 8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 kwietnia 2004 r. w sprawie zakresu projektu studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy (Dz. U. Nr 118, poz. 1233), złożone do dokumentów plac planistycznych. W przedmiotowej sprawie organ sporządzający projekt studium nie zawiadomił właściwego organu ochrony granic, o którym mowa w art. 11 pkt 8 lit. d wymienionej ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym o podjęciu uchwały o przystąpieniu do sporządzenia studium oraz nie przedstawił temuż organowi projekt studium celem uzyskania stosownej opinii dotyczącej rozwiązań przyjętych w przedmiotowym opracowaniu planistycznym, przez co uniemożliwił organowi ochrony granic wzięcie czynnego udziału w procedurze uchwalania studium. Wojewoda podniósł, że ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wymóg zawiadomienia o przystąpieniu do sporządzania studium oraz uzyskania stosownej opinii organu ochrony granic nie uzależnia np. od położenia gminy w pasie granicznym bądź też występowania przejść granicznych, lecz wprowadza konieczność dokonania bezwarunkowego dokonania wyżej wymienionych czynności. Głównym celem określenia przez ustawodawcę w art. 11 ww. ustawy sekwencji czynności wymaganych do uchwalenia studium jest zagwarantowanie ochrony praw podmiotów, które mogą być naruszone w wyniku sporządzania studium. W ocenie Wojewody [...] niezawiadomienie właściwego organu ochrony granic o podjęciu uchwały o przystąpieniu do sporządzania studium oraz nieprzedstawienie temuż organowi projektu studium celem uzyskania stosownej opinii dotyczącej rozwiązań przyjętych w studium stanowi istotne naruszenie trybu sporządzania studium. Uniemożliwiło to kontrolę legalności przyjmowanych w projekcie studium rozwiązań w zakresie podlegającym opinii tegoż organu oraz mogło spowodować, że przyjęte rozwiązania planistyczne są odmienne od tych, które zostałyby przyjęte, gdyby nie naruszono trybu sporządzania aktu planistycznego. Brak uzgodnień powoduje niemożność oceny, czy studium uwzględnia potrzeby obronności i bezpieczeństwa państwa. Wojewoda [...] zauważył także, że Burmistrz [...] przedstawił radzie gminy do uchwalenia projekt studium wraz z listą zarówno uwzględnionych jak i nieuwzględnionych uwag. Rada Miejska w [...] uchwalając studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy [...] rozstrzygała jednocześnie o sposobie rozpatrzenia uwag zarówno uwzględnionych jak i nieuwzględnionych przez organ sporządzający projekt studium. W ocenie Wojewody Burmistrz naruszył w sposób istotny tryb sporządzania zaskarżonego studium, a Rada Miejska naruszyła właściwość organów w tym zakresie, gdyż z cytowanych przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wynika jednocześnie nie tylko zakres obowiązków, lecz także zakres uprawnień i kompetencji odpowiednich i organów do wykonywania odpowiednich czynności. Wskazane naruszenia mają charakter istotny i stanowią podstawę do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej uchwały. Rada Miejska w [...], reprezentowana przez pełnomocnika, w odpowiedzi na skargę wniosła o oddalenie skargi w całości ewentualnie o stwierdzenie wydania zaskarżonej uchwały z naruszeniem prawa z uwagi na nieistotne naruszenie tego prawa lub o stwierdzenie nieważności uchwały tylko w części dotyczącej rozstrzygnięć Rady Miejskiej w zakresie uwag do studium uwzględnionych przez Burmistrza [...]. W ocenie Rady Miasta obowiązek zawiadomienia na piśmie instytucji i organów właściwych do uzgadniania i opiniowania projektu studium został prawidłowo wykonany. Chodzi o organ właściwy miejscowo. Właściwość miejscowa organu ochrony granic winna objąć teren poddany studium. Brak przypisania właściwości jakiemukolwiek organowi ochrony granic skutkuje uznaniem, że nie ma organu ochrony granic, z którym według skarżącego należałoby uzgodnić projekt studium. Powyższy brak właściwości wynika z faktu, że ani przez teren gminy Sępólno Krajeńskie, ani nawet w jego pobliżu nie przebiega granica Państwa. Nie ma także planów zlokalizowania międzynarodowych lotnisk. Nie istniała ani nie istnieje merytoryczna przesłanka jakiegokolwiek zainteresowania służb ochrony granic lokalizacją własnej zabudowy na terenie gminy [...]. Powyższe potwierdzają zapisy Plany Zagospodarowania Przestrzennego Województwa [...]. Zarzut naruszenia prawa w postaci braku zawiadomienia na piśmie organów ochrony granic jest zarzutem pozbawionym zasadności, a co najmniej nie ma istotnego znaczenia dla treści uchwalonego studium. Skarżący nie wykazał, aby ewentualna konwalidacja braku zawiadomienia na piśmie i braku uzgodnienia organów ochrony granic wpłynęła na zmianę treści studium, a ewentualnie tylko zmiana treści studium na skutek udziału organów ochrony granic mogłaby spowodować ocenę braku zawiadomienia i uzgodnienia jako ewentualnie istotnego naruszenia prawa. Wskazano na orzecznictwo sądowe (wyrok WSA w Poznaniu z 20 sierpnia 2010 r. sygn. II SA/Po 184/10), w którym wskazano, że istotnym naruszeniem prawa jest "takie, które prowadzi w konsekwencji do sytuacji, w której przyjęte ustalenia planistyczne mogłyby być potencjalnie odmienne od tych jakie zostałyby podjęte, gdyby nie naruszono trybu sporządzania aktu planistycznego." Tryb przedstawiania uwag przez Burmistrza [...] był realizacją art. 11 pkt 12 ustawy. Burmistrz, przedstawiając listę zarówno uwag nieuwzględnionych, jak i uwag uwzględnionych dokonał jedynie szerszej formy prezentacji i nie naruszył tym działaniem wymogu ustawy przewidzianego w art. 11 pkt 12 ustawy. Istotnym jest, że uwagi nieuwzględnione zostały w całości wskazane w liście uwag. Lista uwag uwzględnionych i nieuwzględnionych została przedłożona Radzie Miejskiej, co obok szerokiej prezentacji materii studium miało swoje podstawy w braku ustawowego zakazu przedstawiania radzie gminy uwag uwzględnionych. Dlatego też przedstawiając uwagi uwzględnione obok obowiązkowych uwag nieuwzględnionych Burmistrz [...] nie naruszył przepisu art. 11 pkt 12 ustawy. Także określony w art. 12 ust. 1 ustawy wymóg rozstrzygnięcia przez radę gminy o sposobie rozpatrzenia uwag stanowi gwarancję udziału czynnika społecznego w procedurze sporządzania studium i stwarza jedną z możliwości wpływania na treść studium. Pominięcie (zaniechanie) przez radę gminy ustawowego obowiązku rozstrzygnięcia co do sposobu rozpatrzenia uwag wniesionych do projektu wyłożonego studium należy kwalifikować jako istotne naruszenie art. 12 ust. 1 ustawy pozbawiając podmioty wnoszące uwagi prawa do dwukrotnej ich oceny. Rada wykonując swe kompetencje winna jednoznacznie opowiedzieć się co do sposobu rozpatrzenia wniesionych uwag. W niniejszym stanie faktycznym Rada Miejska w [...] zrealizowała swoje kompetencje i dokonanie rozstrzygnięcia przez radę nie może być kwalifikowane jako naruszenie art. 12 ust. 1 ustawy. Obok rozpatrzenia uwag nieuwzględnionych przez Burmistrza [...], Rada dokonała rozpatrzenia uwag uwzględnionych przez Burmistrza i w tym zakresie wypełniła jedynie dyspozycję art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1991 r. o samorządzie gminnym uznając zgodnie z zapisami ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, iż nie istnieje zakaz głosowania nad uwagami uwzględnionymi przez Burmistrza. Gmina jest prawnym gestorem przestrzeni i do niej, zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy, należy kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy. Wyłączna kompetencja gminy do planowania miejscowego wyraża się w samodzielnym sposobie kształtowaniu sposobu zagospodarowaniu obszaru podlegającemu jej władztwu planistycznemu, pod warunkiem działania w granicach i na podstawie prawa i nie naużywania tego władztwa. Takim przejawem samodzielnego działania w granicach prawa jest podjęcie rozstrzygnięć przez radę gminy w zakresie uwag uwzględnionych przez Burmistrza. W zakresie działania rady gminy nie doszło do naruszenia właściwości organów, gdyż to rada a nie inny organ dokonała rozpatrzenia uwag burmistrza zgłoszonych przez burmistrza. Gdyby nawet uznać to za naruszenie, to winno to skutkować co najwyżej uznaniem nieważności uchwały w tej naruszonej części, gdyż pozostałe działania organu zostały wykonane prawidłowo. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należy uznać częściowo za zasadną, co jednak nie przesądza o jej uwzględnieniu. Dla rozpatrzenia niniejszej sprawy znaczenie mają trzy okoliczności. Po pierwsze - treść art. 9 ust. 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r., Nr 80, poz. 717 ze zm.), który brzmi: Studium nie jest aktem prawa miejscowego. W literaturze przedmiotu wyrażany jest pogląd, że uchwałę w sprawie Studium należy zaliczyć do tzw. aktów prawnych wewnętrznie obowiązujących (K. Bandarzewski i inni, Komentarz do ustawy o samorządzie gminnym, LexisNexis wyd. 2 str. 378). Po drugie - treść art. 94 ustawy z dnia 8 marca 1991 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) 1. Nie stwierdza się nieważności uchwały lub zarządzenia organu gminy po upływie jednego roku od dnia ich podjęcia, chyba że uchybiono obowiązkowi przedłożenia uchwały lub zarządzenia w terminie określonym w art. 90 ust. 1, albo jeżeli są one aktem prawa miejscowego. 2. Jeżeli nie stwierdzono nieważności uchwały lub zarządzenia z powodu upływu terminu określonego w ust. 1, a istnieją przesłanki stwierdzenia nieważności, sąd administracyjny orzeka o ich niezgodności z prawem. Uchwała lub zarządzenie tracą moc prawną z dniem orzeczenia o ich niezgodności z prawem. Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego co do skutków takiego orzeczenia stosuje się odpowiednio. Po trzecie - treść art. 28 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, który stanowi, że naruszenie zasad sporządzania studium lub planu miejscowego, istotne naruszenie trybu ich sporządzania, a także naruszenie właściwości organów w tym zakresie, powodują nieważność uchwały rady gminy w całości lub w części. Przepis ten mówi zatem o: - naruszeniu zasad sporządzania studium, przez co należy rozumieć sprzeczność z przepisami prawa materialnego określającymi te zasady, dotykające meritum planu, interpretowane jako merytoryczne wymogi kształtowania polityki przestrzennej przez uprawnione organy, - naruszenie trybu sporządzania studium lub planu, ale naruszenie istotne, a contrario naruszenie nieistotne nie powoduje nieważności uchwały, - naruszenie właściwości organów. Sankcją za ich naruszenie jest nieważność uchwały rady gminy w całości lub w części. Taka regulacja wskazuje na to, że przepis art. 28 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym jest przepisem szczególnym (lex specialis) w stosunku do art. 94 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w zakresie w nim uregulowanym. Nie niweluje to jednak zasady, że stwierdzenie nieważności uchwały w całości lub w części, która nie zawiera przepisów prawa miejscowego jest niemożliwe po upływie roku od daty jej podjęcia. Zaskarżona uchwała została podjęta w dniu [...]2011 r. a zatem w momencie orzekania nie jest możliwe stwierdzenie jej nieważności. Wyjątki dotyczą tylko aktów prawa miejscowego i sytuacji uchybienia terminu przedłożenia uchwały Wojewodzie. Zachowanie terminu przedłożenia uchwały nie jest w sprawie kwestionowane. W ocenie Sądu, wskazane przez Wojewodę naruszenie trybu sporządzania studium nie ma charakteru istotnego, co także przemawia przeciwko stwierdzeniu nieważności zaskarżonej uchwały. Naruszenie trybu sporządzania Studium powoduje nieważność uchwały rady gminy tylko w sytuacji, gdy ma charakter istotny, a tym samym nie każde naruszenie trybu postępowania skutkuje nieważnością uchwały w sprawie Studium. Rację ma Wojewoda [...], gdy podnosi, że zaskarżona uchwała została podjęta z naruszeniem art. 11 pkt 6 lit. d (w skardze omyłkowo wskazano na pkt 8) i art. 11 pkt 2 w związku z art. 11 pkt 6 lit. d (także omyłkowo wskazano na pkt 8) ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm. zwana dalej "ustawą"). Uchwalanie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy (zwanego dalej "studium") wiąże się z koniecznością zachowania określonej procedury. Rozpoczyna ją podjęcie uchwały o przystąpieniu do opracowania studium. W dalszej kolejności musi nastąpić sekwencja wydarzeń opisana w art. 11 ustawy. Wójt, burmistrz, prezydent miasta dokonuje kolejno czynności wskazanych w art. 11 ustawy, m.in. zawiadamia na piśmie o podjęciu uchwały o przystąpieniu do sporządzania studium instytucje i organy właściwe do uzgadniania i opiniowania projektu studium (pkt 2 art. 11 ustawy). Po sporządzeniu projektu studium, jedną z czynności jest wystąpienie o opinie dotyczące rozwiązań przyjętych w projekcie studium m.in. do właściwych organów wojskowych, ochrony granic oraz bezpieczeństwa państwa (art. 11 pkt 6 lit. d ustawy). Burmistrz [...] nie wystąpił o taką opinię do organów ochrony granic, ani uprzednio nie zawiadomił o podjęciu uchwały o przystąpieniu do sporządzenia studium. Sąd podziela pogląd Wojewody, że ustawa wymóg zawiadomienia o przystąpieniu do sporządzenia studium oraz uzyskania stosownej opinii właściwego organu ochrony granic nie uzależnia np. od położenia gminy w pasie granicznym, bądź też wystąpienia jakichkolwiek przejść granicznych, lecz wprowadza konieczność bezwarunkowego dokonania wyżej wymienionych czynności. Naruszenie wskazanego przepisu jest oczywiste. Z drugiej strony należy mieć na uwadze argumenty podniesione w odpowiedzi na skargę. Przez teren gminy [...] ani nawet w jego pobliżu nie przebiega granica państwa, nie są zlokalizowane, ani nie ma planów lokalizacji lotnisk międzynarodowych. Nie istniała - w ocenie Rady Miasta - merytoryczna przesłanka zainteresowania służb ochrony granic lokalizacji własnej zabudowy na terenie gminy [...]. Jakkolwiek konieczność zawiadomienia o przystąpieniu do sporządzania studium i konieczność uzgodnienia, jak to wyżej wskazano, jest bezwarunkowa, to jednak okoliczność ta w świetle całokształtu trybu postępowania nie można uznać za istotną. W orzecznictwie sądowym wypowiadano pogląd, który niniejszy skład podziela, że "istotne naruszenie trybu postępowania należy zatem rozumieć jako takie, które prowadzi w konsekwencji do sytuacji, w której przyjęte ustalenia planistyczne mogłyby być potencjalnie odmienne od tych, jakie zostałyby podjęte, gdyby nie naruszono trybu sporządzania aktu planistycznego" (wyrok WSA w Poznaniu z 28 października 2010 r. sygn. II SA/Po 184/10). Przy braku jakiejkolwiek styczności z granicami państwa, braku lotnisk, z dużym prawdopodobieństwem graniczącym z pewnością można by stwierdzić, że rozstrzygnięcia studium byłyby takie same, jak w przypadku zachowania warunku powiadomienia organów ochrony granic o przystąpieniu do sporządzenia studium jak i uzyskania opinii o studium. Wywody pełnomocnika Rady Miejskiej [...] o braku organu właściwego do uzgodnienia studium nie są trafne. Uchwalenie studium nie odbywa się z uwzględnieniem przepisów K.p.a., a w szczególności właściwości organów. Należy sięgnąć do ustaw regulujących działania poszczególnych organów i służb, w tym wypadku ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. z 2011 r., Nr 116, poz. 675 ze zm.). Zgodnie z art. 3 ust. 1 tej ustawy, centralnym organem administracji rządowej właściwym w sprawach ochrony granicy państwowej i kontroli ruchu granicznego jest Komendant Główny Straży Granicznej. Terenowymi organami Straży Granicznej są: 1/ komendanci oddziałów Straży Granicznej, 2/ komendanci placówek i dywizjonów Straży Granicznej. Na mocy upoważnienia ustawowego zostało wydane rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 24 marca 2011 r. w sprawie utworzenia oddziałów Straży Granicznej (Dz. U. Nr 69, poz. 370). W § 1 pkt 6 rozporządzenia wskazano, że Nadwiślański Oddział Straży Granicznej im. Powstania Warszawskiego z siedzibą w Warszawie obejmuje swoją właściwością m.in. województwo [...]. Rozporządzenie to obowiązuje od 1 kwietnia 2011 r., ale w trakcie plac planistycznych związanych z uchwaleniem Studium obowiązywało rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 11 grudnia 2001 r. w sprawie utworzenia oddziałów Straży Granicznej (Dz. U. Nr 152, poz. 1733 ze zm.), który w § 1 pkt 12 także przewidywał właściwość Nadwiślańskiego Oddziału Straży Granicznej im. Powstania Warszawskiego z siedzibą w Warszawie dla województwa [...]. Właściwość organu należało zatem ustalić na mocy wskazanego rozporządzenia. Reasumując powyższe wywody należy stwierdzić, że Wojewoda [...] trafnie wskazał na naruszenia trybu postępowania przy uchwalaniu studium, jednakże rozważenia wagi tego naruszenia w tym konkretnie stanie faktycznym pozwala na ocenę, że naruszenie trybu postępowania ma charakter nieistotny. W przypadku nieistotnego naruszenia prawa nie stwierdza się nieważności uchwały, nie powoduje to wyeliminowanie aktu z obrotu prawnego, a nadto ewentualne orzekanie o jej nieważności następowałoby po upływie roku od daty jej podjęcia i nie jest to uchwała zawierająca przepisy prawa miejscowego, co także przemawia przeciwko możliwości stwierdzenia jej nieważności. Sąd nie podziela natomiast zarzutów skargi co do naruszenia art. 11 pkt 12 ustawy. Przepis ten przewiduje, że wójt, burmistrz lub prezydent miasta przedstawia radzie gminy do uchwalenia projekt studium wraz z listą nieuwzględnionych uwag, o których mowa w pkt 11. W ocenie Wojewody naruszenie prawa polega na tym, że Burmistrz [...] przedstawił radzie gminy do uchwalenia projekt studium wraz z listą zarówno uwzględnionych jak i nieuwzględnionych uwag. Rada Miejska w [...]uchwalając studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy [...] rozstrzygnęła jednocześnie o sposobie rozpatrzenia uwag zarówno uwzględnionych jak i nieuwzględnionych przez organ sporządzający projekt studium. Należy w tym zakresie zgodzić się z pełnomocnikiem Rady Miasta [...], iż ustawa nie zawiera zakazu przedstawiania listy uwag uwzględnionych. Przyjęcie rozwiązania, że przedstawia się tylko uwagi nieuwzględnione miało na celu przyspieszenie procedury, aby niepotrzebnie dyskutować nad uwagami, które zostały uwzględnione. Należy jednak mieć na uwadze, że o kształcie studium decyduje rada, ona jest organem decyzyjnym i w ocenie Sądu sięgnięcie przez radę do uwag uwzględnionych prawa nie narusza. Nie można tego traktować jako naruszenie właściwości organów, bo to rada podejmuje uchwałę o uchwaleniu studium i ona jest gestorem przyjętych rozwiązań. Stoi to w zgodzie z art. 162 Konstytucji RP. Należy podzielić wypowiadany już w orzecznictwie pogląd, iż przedstawienie wykazu zarówno uwag nieuwzględnionych jak i uwag uwzględnionych jest jedynie szerszą formą prezentacji i nie narusza wymogu ustawy przewidzianego w art. 11 pkt 12 ustawy (wyrok NSA z 20 czerwca 2006 r. sygn. II OSK 277/06, internetowa baza orzeczeń). Skargę, na mocy art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) należało oddalić.