II SO/Gd 6/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S. M. w przedmiocie wymierzenia grzywny Wójtowi Gminy w związku z niezastosowaniem się do obowiązku przekazania skargi oraz akt sprawy i odpowiedzi na skargę postanawia: 1. wymierzyć Wójtowi Gminy grzywnę w wysokości 100 zł (sto złotych), 2. zasądzić od Wójta Gminy na rzecz skarżącego S. M. kwotę 100 zł (sto złotych) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania Wniosek S. M. o wymierzenie Wójtowi Gminy grzywny z powodu nieprzekazania skargi na bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji publicznej został wniesiony w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych: W dniu 8 marca 2012 r. S. M. złożył wniosek do Wójta Gminy o udostępnienie informacji publicznej poprzez wydanie poświadczonych kopii dwunastu wymienionych we wniosku dokumentów lub też wydania wiernych odpisów powyższych dokumentów. W odpowiedzi na powyższy wniosek Wójt Gminy, pismem z dnia 21 marca 2012 r., poinformował stronę o możliwości osobistego zapoznania się z wnioskowaną dokumentacją. Jednocześnie poinformowano stronę, że część z dokumentów wskazanych we wniosku nie została utworzona przez organy administracji publicznej, a tym samym nie podlega udostępnieniu w trybie udzielania informacji publicznej. W dniu 9 maja 2012 r. S. M. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, za pośrednictwem Wójta Gminy, skargę na bezczynność w sprawie udostępnienia informacji publicznej. Następnie, pismem z dnia 1 czerwca 2012 r. (data stempla pocztowego), S. M. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o wymierzenie Wójtowi Gminy grzywny z tytułu nieprzekazania Sądowi w ustawowym terminie skargi wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę na bezczynność Wójta Gminy w sprawie udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu wnioskodawca podniósł, że wprawdzie organy administracji zgodnie z przepisem art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.) mają na przekazanie skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę 30 dni, to jednak w niniejszej sprawie zastosowanie znajduje przepis art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), który skraca ten termin do 15 dni. Na dzień składania wniosku przewlekłość postępowania stanowi jednokrotne przekroczenie powyższego terminu. W ocenie wnioskodawcy, skoro przekroczenie terminu jest niewątpliwe, to zasadne jest nałożenie na organ środka dyscyplinującego w postaci grzywny. Wniosek S. M. został zarejestrowany w Wojewódzkim Sądzie administracyjnym w Gdańsku pod sygn. akt II SO/Gd 6/12. Wójt Gminy w odpowiedzi na powyższy wniosek wniósł o jego oddalenie. W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu 31 maja 2012 r. przesłał przedmiotową skargę wraz z odpowiedzią na skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, zgodnie z treścią art. 54 p.p.s.a. Uchybienie terminu zakreślonego w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej wynikało z przeświadczenia organu, iż skoro żądana przez wnioskodawcę informacja nie stanowi informacji publicznej to przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej, w tym także przepisy dotyczące skróconego terminu przekazania skargi, nie mają zastosowania do niniejszej sprawy. W piśmie z dnia 16 lipca 2012 r. (data stempla pocztowego) S. M. wniósł o zasądzenie kosztów według norm przepisanych. Wniósł nadto o przeprowadzenie dowodu z oryginału skargi na bezczynność Wójta Gminy wniesionej do organu w dniu 9 maja 2012 r. (sygn. akt II SAB/Gd 46/12). Końcowo podniósł, że z uwagi na notoryczne przekraczanie przez organ terminu przekazywania skargi wraz z odpowiedzią na skargę do sądu administracyjnego nałożenie grzywny jest konieczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 ustawy). Z uwagi na szczególny charakter prawa dostępu do informacji publicznej ustawodawca zwiększył gwarancje procesowe nadania biegu sprawie i skrócił powyższy termin do 15 dni od dnia otrzymania skargi (art. 21 ustawy o dostępie do informacji publicznej). Stosownie do treści przepisu art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Przewidziany w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej obowiązek przekazania sądowi akt sprawy i odpowiedzi na skargę, poza nadzwyczajnym przypadkiem wymienionym w art. 54 § 3 p.p.s.a. (gdy organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, w zakresie swojej właściwości uwzględnia skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy), ma charakter bezwzględny. W konsekwencji organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi musi w taki sposób wykonać nałożony na niego obowiązek przekazania powyższych dokumentów Sądowi, aby w sytuacji, gdy skarżący skorzysta z przyznanego mu na mocy art. 55 § 1 p.p.s.a. uprawnienia, móc skutecznie udowodnić dochowanie ustawowego terminu. Użyte przez ustawodawcę w art. 55 § 1 p.p.s.a. sformułowanie "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej sprawie Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy, a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Niemniej jednak wymierzenie grzywny organowi może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązków, nawet jeżeli dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 powołanej ustawy (czy w sprawach z zakresu dostępu do informacji publicznej – z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej) nastąpiło jeszcze przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Sformułowanie zawarte w art. 55 § 1 nakazuje bowiem przyjąć, że grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie, ma charakter mieszany: dyscyplinująco – restrykcyjny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, nr 6 z 2006, poz. 156). Do jej wymierzenia wystarcza niewykonanie w terminie obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wskazać przy tym należy, że grzywnę, o której mowa w art. 55 § p.p.s.a. wymierza się w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów, które zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2012 r. (M.P. poz. 63) w 2011 r. wynosiło 3.399,54 zł. Dopuszczając dowód z akt sprawy o sygn. akt II SAB/Gd 46/12 wskazać należy, że w dniu 9 maja 2012 r. do Wójta Gminy wpłynęła skarga S. M. z dnia 8 maja 2012 r. na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej (karta nr 3 akt sądowych). W związku z powyższym ostatnim dniem terminu do przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy był dzień 24 maja 2012 r. (czwartek). Tymczasem skarga wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę datowaną na dzień 31 maja 2012 r. została faktycznie przekazana do Sądu w dniu 11 czerwca 2012 r. (karta nr 13 akt sądowych), a więc 18 dni po terminie. W ocenie tut. Sądu przyczyny niedochowania terminu – uznanie, iż w sprawa nie dotyczy materii z zakresu ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz zachowanie terminu przewidzianego w art. 54 p.p.s.a.- wskazują, iż zaniechanie organu w przekazaniu skargi na bezczynność nie stanowiło celowego (nacechowanego złą wolą) działania, lecz było wynikiem błędnej oceny prawnej. Tym samym, zdaniem Sądu, celowe jest wymierzenie organowi grzywny, we wskazanej w postanowieniu wysokości. Z tych względów, uznając wniosek za zasadny, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 54 § 2 p.p.s.a. oraz art. 21 ustawy o dostępie do informacji publicznej orzekł jak w postanowieniu. O kosztach orzeczono stosownie do art. 200 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.