II SAB/Gd 48/12
PostanowienieWSA w Gdańsku2012-08-14
Skład orzekający: Katarzyna Krzysztofowicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu I instancji jest dopuszczalna bez uprzedniego złożenia zażalenia na bezczynność do organu wyższego stopnia po wydaniu decyzji organu odwoławczego?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu I instancji jest niedopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, w szczególności nie złożył zażalenia na bezczynność do organu wyższego stopnia po wydaniu decyzji organu odwoławczego. W takiej sytuacji sąd administracyjny odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.Stan faktyczny
Skarżący Z. K. wniósł skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego, wskazując na niezałatwienie sprawy po uchyleniu decyzji organu I instancji przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Skarżący twierdził, że organ I instancji notorycznie nie dotrzymuje terminów, co potwierdzają wcześniejsze orzeczenia WSA w Gdańsku. Skarżący nie złożył jednak zażalenia na bezczynność do organu wyższego stopnia po wydaniu decyzji z 7 lutego 2012 roku.Rozstrzygnięcie
Skargę odrzucono na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 14 sierpnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: skargę odrzucić.
Z. K. wniósł w dniu 17 maja 2012 roku skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego "w przedmiocie nie rozpatrzenia sprawy - decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 07 lutego 2012 r. nr [...] w sprawie zabudowy działki nr [...] położonej w S. gm. K. - budynku gospodarczego pełniącego funkcję stodoły w zabudowie zagrodowej w części dotyczącej wykonanej przybudówki zlokalizowanej od strony północnej budynku stodoły". Skarżący wyjaśnił, że decyzją z dnia 7 lutego 2012 roku organ II instancji uchylił decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Jednak - pomimo upływu ponad 3 miesięcy, organ I instancji nie załatwił ww. sprawy i nie poinformował skarżącego o ewentualnym przesunięciu terminu jej załatwienia.
W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie.
W piśmie z dnia 13 lipca 2012 roku skarżący wyjaśnił, że wielokrotnie składał do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie przez organ I instancji. Wyjaśnił również, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego notorycznie nie dotrzymywał i nie dotrzymuje terminu załatwienia sprawy, co potwierdzają m. in. orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 października 2008 roku, sygn. akt II SAB/Gd 26/07, II SAB/Gd 40/07 i II SAB/Gd 241/07.
Zarządzeniem z dnia 20 lipca 2012 roku zobowiązano pełnomocnika skarżącego aby w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, wskazał jakim pismem - z jakiej daty - skarżący przed wniesieniem skargi zwrócił się do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz aby przedłożył kopię tego pisma.
W odpowiedzi na to wezwanie, pełnomocnik skarżącego - w piśmie z dnia 8 sierpnia 2012 roku, oświadczył, że przedmiotowa sprawa, dotycząca przybudówek zlokalizowanych od strony północnej i południowej budynku stodoły (działka nr [...], S., gmina K.), toczy się od wielu lat głównie za przyczyną bezczynności organu pierwszej instancji. Skarżący wielokrotnie skarżył się na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, który nie reagował na monity Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego i swoje działania podejmował dopiero po wniesieniu skargi do Sądu Administracyjnego. Potwierdzeniem powyższego - zdaniem skarżącego, jest uzasadnienie prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 lutego 2011 r. sygn. akt II SAB/Gd 82/10, dotyczącego braku rozstrzygnięcia w przedmiocie wyżej wymienionych przybudówek, w którym Sąd potwierdził notoryczną bezczynność organu I instancji, a także pismo WINB z dnia 12 sierpnia 2011 r. Mając powyższe na uwadze, skarżący wniósł o przeprowadzenie dowodu z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy o sygn. akt II SAB/Gd 82/10 na okoliczność składanych zażaleń do WINB w przedmiotowej sprawie.
Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 roku, poz. 270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W sytuacji gdy strona nie wyczerpie trybu zaskarżenia, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stanowiącego, że sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi z innych przyczyn jest niedopuszczalne.
Wniesiona w niniejszej sprawie skarga dotyczy bezczynności organu administracji. Zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie lub na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia. W razie bezczynności organu skarżący winien zatem złożyć zażalenie do organu wyższego stopnia. W sprawie bezczynności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dotyczącej rozbiórki obiektu budowlanego należało wnieść zażalenie do organu wyższego stopnia, tj. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Z pism skarżącego z dnia 13 lipca i 8 sierpnia 2012 roku wynika, że po wydaniu przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzji z dnia 7 lutego 2012 r., nr [...], skarżący nie zaskarżył bezczynności organu I instancji do organu odwoławczego. W tym miejscu należy podkreślić, iż decyzją z dnia 7 lutego 2012 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję organu I instancji i przekazał temu organowi sprawę do ponownego rozpatrzenia. Tym samym dla organu I instancji rozpoczął bieg nowy termin do załatwienia sprawy. W tej zaś sytuacji, w razie bezczynności organu I instancji po wydaniu przez organ odwoławczy decyzji kasacyjnej z dnia 7 lutego 2012 roku, skarżący powinien był złożyć zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, czego - jak wynika z ww. pism, nie uczynił. Wcześniejsze zażalenia skarżącego, złożone przed tą datą tj. przed 7 lutego 2012 roku, nie mogły bowiem dotyczyć bezczynności w ponownym rozpatrzeniu sprawy po decyzji organu odwoławczego z dnia 7 lutego 2012 roku.
Skoro zażalenie do organu wyższego stopnia, a mianowicie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na bezczynność organu I instancji nie zostało przez skarżącego złożone po 7 lutego 2012 roku, zatem skarga wniesiona w niniejszej sprawie była niedopuszczalna, ponieważ przed jej wniesieniem skarżący nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło