II SA/Kr 1323/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariusz Kotulski Sędziowie WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Kazimierz Bandarzewski / spr. / Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 listopada 2012 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 19 czerwca 2012r. nr [...] w przedmiocie określenia dopuszczalnego poziomu hałasu I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz A. Sp. z o.o. z siedzibą w K. kwotę 457 / czterysta pięćdziesiąt siedem / złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania W dniu 29 listopada 2011 r. Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska w K. przeprowadził badanie dopuszczalnego poziomu hałasu poza zakładem A. sp. z o.o. przy ul. [...] w K Decyzją z dnia [...] lutego 2012 r. znak: [...] Prezydent Miasta K . określił dla zakładu - skupu złomu przy ul. [...] należącego do A. sp. z o.o. w K. dopuszczalny poziom hałasu poza zakładem wyrażonym poziomem hałasu w wysokości: w porze dziennej - 55 dB, w porze nocnej 45 dB. Przedmiotowa decyzja została wydana w oparciu o pomiary akustyczne wykonane 29.11.2011 r. przez Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w K. W związku z przekroczeniem dopuszczalnych norm hałasu zostało wszczęte postępowanie administracyjne z urzędu i wydano przedmiotową decyzję określającą dopuszczalny poziom hałasu. Od powyższej decyzji, w ustawowym terminie, wniósł odwołanie pełnomocnik spółki A. radca prawny H.P. stwierdzając naruszenie norm procesowych poprzez nie powtórzenie badań dotyczących ustalenia dopuszczalnego poziomu hałasu w trakcie postępowania administracyjnego, a nie 'przed wszczęciem tego postępowania. Odwołujący się wniósł o uchylenie decyzji organu l instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] czerwca 2012 r. znak [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu l instancji. Po zapoznaniu się z aktami sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że postępowanie w sprawie zostało przeprowadzone prawidłowo zarówno pod względem formalnym jak i merytorycznym. Celem dokonywania przedmiotowych pomiarów było obiektywne ustalenie poziomu emitowanego hałasu oraz wskazanie dopuszczalnych parametrów jak również sposobów osiągnięcia tychże parametrów. Zgodnie z art. 115 a ustawy - Prawo ochrony środowiska w przypadku stwierdzenia przez organ ochrony środowiska, na podstawie pomiarów własnych, pomiarów dokonanych przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska lub pomiarów podmiotu obowiązanego do ich prowadzenia, że poza zakładem, w wyniku jego działalności, przekroczone są dopuszczalne poziomy hałasu, organ wszczyna postępowanie z urzędu i wydaje decyzję o dopuszczalnym poziomie hałasu. Wielkość emisji hałasu wyznacza się i ocenia na podstawie pomiarów poziomu hałasu w środowisku (art. 118 c powołanej ustawy oraz rozporządzenie wykonawcze). Decyzja organu l instancji spełniała wszystkie te wymogi. Podano, że w trakcie postępowania administracyjnego spółka A. złożyła wniosek o ponowne przeprowadzenie pomiarów akustycznych w oparciu o art. 78 par. l i 2 k.p.a. kwestionując poprawność przeprowadzonych pomiarów w dniu 29.11.2011 r. przez laboratorium Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska przed dniem wszczęcia postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu decyzji organu l instancji wyraźnie stwierdzono, że laboratorium Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska posiada akredytację nr AB 176 Polskiego centrum Akredytacji, uzyskane wyniki badań mają formę kategorycznej ekspertyzy i zostały przeprowadzone w oparciu o obowiązujące normy i metodyki referencyjne stosowane przy ocenie i pomiarach akustycznych w środowisku, które umożliwiają wyodrębnienie i wyznaczenie wartości poziomu hałasu emitowanego do środowiska przez instalacje lub urządzenia znajdujące się na terenie jednego zakładu. W oparciu o protokół z pomiarów akustycznych Nr 184/2011/KI (znajdujący się w aktach sprawy) przyjęto, że zarzuty podniesione w odwołaniu, a mające wykazać nieprawidłowość przeprowadzonych pomiarów, nie zasługują na uwzględnienie. Podczas pomiarów wykonano załadunek złomu na kontener przy użyciu ładowarki LIEBHERR 902 zaopatrzonej w pięciopalcowy chwytak, czas załadunku wynosił 40 min. W ciągu 8 godzin pory dziennej ustalono, że możliwy jest załadunek max. 5 kontenerów. Przy pomiarach i obliczeniach wzięto pod uwagę czas pracy ładowarki a poziom dźwięku wyznaczono zgodnie z obowiązującymi przepisami dla czasu odniesienia T = 8 godz. W trakcie badania wykonano też pomiar poziomu akustycznego (przy wyłączonych urządzeniach w zakładzie) czyli uwzględniono czas kiedy ładowarka nie pracuje (stoi lub ew. porusza się poza placem załadunkowe - rozładunkowym). Organ l instancji ustalił, na podstawie w/w protokołu, materiałów fotograficznych dostarczonych przez mieszkańców oraz ustaleń dokonanych przez pracowników WKŚ UMK - że plac rozładunkowe - załadunkowy zlokalizowany jest bezpośrednio przy ogrodzeniu w rejonie ul.[...] . W świetle powyższych ustaleń należy jednoznacznie stwierdzić, że przeprowadzone badanie przez laboratorium Wojewódzkiego Inspektora ochrony Środowiska jest prawidłowe i zastrzeżenia faktyczne przedstawione w odwołaniu nie znajdują pokrycia w materiale zgromadzonym w aktach sprawy. Drugą kwestią podniesioną w odwołaniu jest interpretacja art. 78 § 1 i § 2 K.p.a. Wyjaśniono, że żądanie przeprowadzenia ponownych pomiarów nie było uzasadnione stanem faktycznym sprawy albowiem zmierzało jedynie do weryfikacji kategorycznej ekspertyzy poprzez kolejną ekspertyzę. Przeprowadzana ekspertyza była opracowana przez najbardziej kompetentny organ w tym zakresie. Żądanie to, w ocenie organu, zostało zgłoszone w celu przewleczenia sprawy, bowiem dotyczyło faktu stwierdzonego innym dowodem - ekspertyzą, która jest kompletna, jasna i kategoryczna. Ostatni problem poruszony w odwołaniu dotyczy relacji pomiędzy art. 78 K.p.a. a art. 115 a ustawy Prawo ochrony środowiska. Organ odwoławczy zgodził się z przyjętą interpretacją, że art. 115 a powołanej ustawy jest przepisem szczególnym w stosunku do regulacji zawartej w art. 78 K.p.a. A zatem organ l instancji mógł jeszcze przed wszczęciem postępowania administracyjnego przeprowadzić dowód z opinii wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska na okoliczność przekroczenia dopuszczalnych norm hałasu (por. wyrok NSA z 14.11.2008 r. sygn. akt II OSK 1372/07). W dniu 11 sierpnia 2012 r. A. sp. z o.o. w K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.» w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] czerwca 2012 r., żądając jej uchylenia oraz uchylenia decyzji ją poprzedzającej, jak i zasądzenia kosztów postępowania. Zakwestionowanej decyzji zarzucono: I. Naruszenie przepisów prawa materialnego które miało wpływ na wynik sprawy: - art. 115 a ust.1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r. Nr 25,póz. 150 z późn. zm.) poprzez wydanie decyzji o dopuszczalnym poziomie hałasu mimo braku wszystkich niezbędnych dowodów w postaci nieprzeprowadzenia ponownego pomiaru hałasu w ramach postępowania administracyjnego u skarżącego pomimo zgłoszenia przez niego takiego wniosku. II. Naruszenie przepisów o postępowaniu w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy: 1. art. 7 K.p.a. poprzez brak podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego w postaci: -odmowy ponownego przeprowadzenia pomiaru hałasu w ramach postępowania administracyjnego u skarżącego pomimo zgłoszenia przez niego takiego wniosku, - przyjęcia za podstawę decyzji pomiaru hałasu z dnia 29 listopada 2011 r. mimo, iż w czasie pomiaru czujnik do pomiarów hałasu, znajdował się za ogrodzeniem zakładu w najbliższym sąsiedztwie działającej u skarżącego ładowarki, natomiast plac skarżącego ma długość ponad 100 m i w związku z czym ładowarka przemieszcza się w różne miejsca placu i co za tym idzie natężenie hałasu jest w różnym czasie inne i zasadne było przeprowadzenie kilku pomiarów w różnych porach czasowych gdy maszyna jest w różnym oddaleniu, 2. art. 77 § 1 K.p.a. poprzez brak wyczerpującego zebrania materiału dowodowego w postaci: - odmowy ponownego przeprowadzenia pomiaru hałasu w ramach postępowania administracyjnego u skarżącego pomimo zgłoszenia przez niego takiego wniosku, - przyjęcia za podstawę decyzji pomiaru hałasu z dnia 29 listopada 2011 r. mimo iż w czasie pomiaru czujnik do pomiarów hałasu, znajdował się za ogrodzeniem zakładu w najbliższym sąsiedztwie działającej u skarżącego ładowarki, natomiast plac odwołującego ma długość ponad 100 m i w związku z czym ładowarka przemieszcza się w różne miejsca placu i co za tym idzie natężenie hałasu jest w różnym czasie inne i zasadne było przeprowadzenie kilku pomiarów w różnych porach czasowych gdy maszyna jest w różnym oddaleniu, 3. art. 78 § 1 i 2 K.p.a. poprzez odmowę ponownego przeprowadzenia pomiaru hałasu w ramach postępowania administracyjnego u skarżącego pomimo zgłoszenia przez niego takiego wniosku. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosła o jej oddalenie. Kolegium powtórzyło argumentację powołaną w uzasadnieniu zakwestionowanej decyzji wobec tożsamości zarzutów zgłoszonych w skardze i odwołaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., póz. 270), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 P.p.s.a. Orzekanie - w myśl art. 135 P.p.s.a.- następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Skarga jest uzasadniona, a sądowa kontrola zakwestionowanych decyzji dokonana przez pryzmat zgodności z prawem dała podstawę do stwierdzenia, że zaskarżone decyzje naruszają procedurę administracyjną w stopniu uzasadniającym ich wyeliminowanie z obrotu prawnego. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowił art. 115a ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r. Nr 25, póz. 150 z późn. zm., dalej w skrócie jako "P.o.ś"). W przepisie tym wskazano, że w przypadku stwierdzenia przez organ ochrony środowiska, na podstawie pomiarów własnych, pomiarów dokonanych przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska lub pomiarów podmiotu obowiązanego do ich prowadzenia, że poza zakładem, w wyniku jego działalności, przekroczone są dopuszczalne poziomy hałasu, organ ten wydaje decyzję o dopuszczalnym poziomie hałasu; za przekroczenie dopuszczalnego poziomu hałasu uważa się przekroczenie wskaźnika hałaSU l_Aeq D lub l_Aeq N- W decyzji, o której mowa powyżej określa się dopuszczalne poziomy hałasu poza zakładem przy zastosowaniu wskaźników hałasu LAeq d i Ueq n w odniesieniu do rodzajów terenów, o których mowa w art. 113 ust. 2 pkt 1 P.o.ś., na które oddziałuje zakład. W decyzji, o której mowa w art. 115a ust. 1 i 4 P.o.ś., mogą być określone wymagania mające na celu nieprzekraczanie poza zakładem dopuszczalnych poziomów hałasu, a w szczególności: 1) rozkład czasu pracy źródeł hałasu dla całej doby, wraz z przewidywanymi wariantami; 2) zakres, sposób i częstotliwość prowadzenia pomiarów poziomu hałasu w zakresie, w jakim wykraczają one poza wymagania, o których mowa w art. 147 i 148 P.o.ś.; 3) sposób postępowania w przypadku uszkodzenia aparatury służącej do pomiarów poziomu hałasu, jeżeli jej zastosowanie jest wymagane; 4) formę, układ, techniki i termin przedkładania wyników pomiarów, o których mowa w pkt 2, organowi właściwemu do wydania decyzji i wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska; do wyników przeprowadzonych pomiarów stosuje się odpowiednio przepis art. 147 ust. 6 P.o.ś. Postępowanie w przedmiocie wydania decyzji, o której mowa w art. 115a ust. 1 P.o.ś., wszczyna się z urzędu. W art. 115a P.o.ś. przewidziane jest odrębne postępowanie administracyjne wszczynane z urzędu w sytuacji, gdy nastąpiło przekroczenie dopuszczalnych poziomów hałasu. Poziomy te ustalane są w normach generalnych i abstrakcyjnych, o charakterze powszechnie obowiązującym. Postępowanie opisane w dyspozycji art. 115a P.o.ś. jest wszczynane dopiero wtedy, gdy przekroczono parametr LAeq d lub l-Aeq N- W niniejszej sprawie Prezydent Miasta K. , po stwierdzeniu na podstawie protokołu pomiaru akustycznego przeprowadzonego w dniu 29 listopada 2011 r. przekroczenia dozwolonych norm hałasu, wydał decyzję określającą dla strony skarżącej dopuszczalny poziom hałasu poza zakładem opisując dopuszczalny poziom tego hałasu. W uzasadnieniu tej decyzji wskazano, że podstawą do jej wydania były pomiary akustyczne przeprowadzone w dniu 29 listopada 2011 r. i że pomiary te przeprowadziła wyspecjalizowana jednostka - laboratorium Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska. Badania te zostały przeprowadzone w sposób zgodny z przepisami P.o.ś i aktów wykonawczych do tej ustawy. Jeszcze przed wydaniem decyzji przez organ l. instancji wniosek dowodowy złożyła skarżąca Spółka, domagając się ponownych pomiarów akustycznych poza zakładem A. sp. z o.o. W tym wniosku zarzucono, że nie zostały one przeprowadzone poprawnie, a ponadto zostały one przeprowadzone jeszcze przed wszczęciem postępowania administracyjnego w tej sprawie. Dodatkowo w odwołaniu podniesiono, że załadunek i praca urządzeń emitujących hałas odbywa się w różnych miejscach na placu o długości ponad 100 metrów, a pomiary wykonane 29 listopada 2011 r. dotyczyły tylko zbadania stopnia emisji hałasu w jednym punkcie i to zlokalizowanym w sąsiedztwie ładowarki. Zarzucono brak miarodajności zbadania tła otoczenia. Powołano się także na art. 78 K.p.a. Na te argumenty organ II. instancji wskazał, że badania przeprowadzono prawidłowo, dokonano ustaleń na podstawie protokołu z pomiarów akustycznych Nr [...] ustalając czas załadunku na 40 minut, a poziom dźwięku wyznaczono dla czasu odniesienia T=8 godzin. W okolicznościach tej sprawy w ocenie Sądu należało uwzględnić wniosek skarżącej Spółki co do ponownego przeprowadzenia badań akustycznych. W aktach sprawy znajduje się sprawozdanie z badań przeprowadzone przez laboratorium Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w K. (akta administracyjne, karty nr [...] ). To sprawozdanie stanowiło podstawowy dowód uzasadniający wydanie obu w tej sprawie decyzji. Oba bowiem organy oparły swoje ustalenia na tym sprawozdaniu. W ocenie Sądu organy nie dość wnikliwie oceniły wartość dowodową tego sprawozdania. Obowiązkiem tak organu l. instancji, jak i organu II. instancji było bowiem sprawdzenie, czy badania przeprowadzone przez ww. laboratorium należy uznać za wiarygodne i przeprowadzone z zachowaniem wszelkich wymogów. Wprawdzie nie same organy przeprowadzały te badania, ale organy administracji miały obowiązek ocenić wartość dowodową sprawozdania z tych badań. Obowiązkiem więc organów było sprawdzenie, czy badania te zostały przeprowadzone zgodnie z obowiązującymi przepisami. Nawet wtedy, gdy badania przeprowadza specjalistyczna jednostka posiadająca odpowiednią (specjalistyczną) wiedzę, to organ administracyjny ma obowiązek ocenić j logiczność argumentacji (wywodów) zawartych w takim sprawozdaniu i przestrzeganie obowiązujących przepisów. Badania przeprowadzone w tej sprawie przez laboratorium Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w K. opierały się na przepisach rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 4 listopada 2008 r. w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji oraz pomiarów ilości pobieranej wody (Dz. U. z 2008 r. Nr 206, poz.1291), zwanego dalej w skrócie "rozporządzeniem". Metodykę przeprowadzenia badań zawiera załącznik nr 6 i nr 7 do ww. rozporządzenia. Z tego sprawozdania (zawierającego także protokół z pomiarów akustycznych) nie wynika, czy dokonywano pomiarów hałasu w środowisku, czy też pomiarów hałasu impulsowego. Nie wiadomo z ww. sprawozdania, czy wartość równoważnego poziomu hałasu dźwięku wyznaczono metodą pomiarową, czy metodą obliczeniową (strona 2 sprawozdania wskazuje na metodę pomiarową, ale pojawia się także wyznacznik "n.rozr. - hałas niemożliwy do oceny metoda pomiarową"). Brak jednoznacznego wskazania metody wyznaczenia wartości równoważnego dźwięku narusza część A załącznika nr 6 do ww. rozporządzenia. Nie wiadomo, jaką metodą dokonano pomiaru hałasu. Zgodnie z częścią E ust. l załącznika nr 6 do rozporządzenia, pomiary hałasu wykonuje się albo dokonując rejestracji hałasu w sposób ciągły w czasie odniesienia T, albo dokonując rejestracji elementarnych próbek hałasu w czasie odniesienia T (metoda próbkowania). Zgodnie z dalszą treścią ww. fragmentu załącznika nr 6 do rozporządzenia, czas odniesienia dla danego wskaźnika hałasu jest określony w przepisach dotyczących dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku. Ze sprawozdania (strona 5) nie wynika, skąd wzięto stałe czasowe F (fast) 300 sekund i 60 sekund. O wyborze jednej z dwóch metod realizacji pomiarów decyduje specyfika funkcjonowania źródła hałasu oraz kształtowanie się tła akustycznego w środowisku - także w sprawozdaniu nie zawarto żadnego opisu lub wyjaśnienia wskazującego, dlaczego wybrano taką a nie inną metodę. Zgodnie z częścią E ust. II lit. c załącznika nr 6 do rozporządzenia, średni poziom hałasu (L Asr) określa się według wzoru: Ze sprawozdania (strona 2) wynika, że taki średni poziom hałasu ustalono, ale nie wynika w jaki sposób to ustalono. Nie ma bowiem żadnego wzoru, według którego ten poziom hałasu został ustalony. • Zgodnie z częścią E ust. II lit. f załącznika nr 6 do rozporządzenia, obliczenie poziomu hałasu LAeqT w punkcie pomiarowym, wyrażonego równoważnym poziomem dźwięku A dla czasu odniesienia T dokonuje się na podstawie wyznaczonych średnich poziomów hałasu lasp w poszczególnych przedziałach czasu tp zgodnie ze wzorem: LAeqT Nie wiadomo, czy użyto tego wzoru dla obliczenia tego wskaźnika. Sprawozdanie zawiera bowiem same wyniki dla l_AeqT i Uśr- Co istotne, znajdujący się na stronie 2 sprawozdania wzór oszacowania niepewności rozszerzonej równoważnego poziomu dźwięku dla czasu odniesienia T: A LAeqT = "V A L AeqT,UA + U B95 ale takiego wzoru nie ma w ww. załączniku. Być może jest to prawidłowy wzór, ale Sąd tego nie wie, ponieważ nikt w załączniku nie opisał, skąd taki wzór został zaczerpnięty. Wprawdzie część G ust. II pkt 1 lit. b załącznika nr 6 do rozporządzenia określa, że sprawozdanie z pomiarów określa, że sprawozdanie z pomiarów wykonanych w oparciu o metodykę referencyjną powinno zawierać wyniki pomiarów hałasu wyrażone wskaźnikami hałasu LAeq d i L-Aeq n, to jedna nie oznacza, że dotyczy to tylko samego wyniku. Wynik wynika z zastosowanego wzoru i ten wzór powinien być zawarty w sprawozdaniu tak, aby można było ocenić, czy stosując wzór uzyskano prawidłowy wynik. Podanie bowiem samego wyniku bez wzoru uniemożliwia nawet ocenę, czy podmiot przeprowadzający badania nie popełnił omyłki w obliczeniach matematycznych. Załącznik nr 6 rozporządzenia w części G ust. l określa treść protokołu z pomiarów. Protokół z pomiarów wykonanych w oparciu o niniejszą metodykę referencyjną powinien zawierać, między innymi (pkt 8) opis lokalizacji punktu pomiarowego w zakresie wysokości punktu pomiarowego nad poziomem terenu. * Tego nie zawiera ani protokół z badań, ani sprawozdanie. Nie ma także (wbrew pkt 9 części G ust. l do ww. załącznika) wskazania zastosowanej metody pomiarów. Mając powyższe,, na uwadze należy stwierdzić, że sprawozdanie z badań przyjęte w tej sprawie jako podstawowy dowód zawiera braki, które co najmniej utrudniają ocenę prawidłowości przeprowadzonych badań. Sprawozdanie powinno być bowiem na tyle czytelne, aby można było przynajmniej skontrolować, czy dokonane obliczenia poziomów dźwięku było prawidłowe. Okoliczność zaś, że badania te przeprowadzało wyspecjalizowane laboratorium nie oznacza, że związana z tym wiedza ma być niedostępna dla organu lub strony. Kolejną przesłanką uzasadniającą uchylenie obu decyzji jest naruszenie art. 78 K.p.a. Zgodnie z tym artykułem żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu jest okoliczność mająca znaczenie dla sprawy (art. 78 § 1 K.p.a.). Art. 78 § 2 K.p.a. stanowi zaś, że organ administracji publicznej może nie uwzględnić żądania przeprowadzenia dowodu, które nie zostało zgłoszone w toku przeprowadzania dowodów lub w czasie rozprawy oraz jeżeli żądanie to dotyczy okoliczności już stwierdzonych innymi dowodami. Pomimo to powinien zaś organ przeprowadzić dowód zgłoszony przez stronę, jeżeli dotyczy o okoliczności mających znaczenie dla sprawy. Z okoliczności tej sprawy wynika, że strona skarżąca domagała się ponownego przeprowadzenia dowodu z zakresu pomiaru poziomu dźwięku. Mimo to oba organy uznały, że nie ma potrzeby przeprowadzania takiego dowodu, ponieważ zmierzałoby to do "weryfikacji kategorycznej ekspertyzy poprzez kolejną ekspertyzę" (jak określił to w uzasadnieniu organ l. instancji). Taki wniosek prowadziłby do przedłużenia postępowania i nie miał żadnego racjonalnego uzasadnienia (stanowisko organu l. instancji i organu II. instancji). Sąd tego stanowiska w stanie faktycznym tej sprawy nie podziela i to z dwóch powodów. Po pierwsze, jak zostało to już wyżej wykazane, sporządzona ekspertyza ("sprawozdanie z badań") zawiera wiele niejasności, które nie zostały zweryfikowane i organy przyjęły, że skoro wyspecjalizowane laboratorium sporządziło badania, to nie ma potrzeby oceny dowodu z ich przeprowadzenia. Po drugie, wątpliwym jest argument wskazujący na przewlekłością postępowania, jeżeli miałyby być przeprowadzony dowód z badania poziomu hałasu, skoro badanie to mogło być przeprowadzone w ciągu jednego dnia. Kolejne badanie mogło potwierdzić ustalenia zawarte w pierwszej ekspertyzie, a mogły wskazać na inny wynik. Przekroczenie poziomu hałasu, jak wynika to z decyzji organu l. instancji, nie było duże i wynosiło 2,2 dB. Nie ma żadnych przeszkód, aby nawet w przypadku już sporządzonej ekspertyzy przeprowadzić kolejną ekspertyzę. Każda prawidłowo sporządzona ekspertyza powinna udzielać odpowiedzi na pytanie lub pytania stawiane przez organ i w tym zakresie powinna być "kategoryczna". Jeżeli organy uważały, że okoliczność związana z ustaleniem poziomu hałasu została w dostateczny sposób wykazana, to dopuszczając kolejny dowód strony na ustalenie tej okoliczności, mogły zastosować także art. 262 § 1 pkt 2 i § 2 K.p.a. Nic nie stało na przeszkodzie ewentualnego, np. pobrania zaliczki od wnioskującej strony celem przeprowadzenia dowodu przeprowadzanego na żądanie strony. W świetle art. 115a P.o.ś. dowód potwierdzający wystąpienie przekroczenia dopuszczalnych norm natężenia hałasu przeprowadzany jest poza postępowaniem w przedmiocie określenia dopuszczalnych norm natężenia hałasu (tak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrok z 18 sierpnia 2009 r., sygn. akt II SA/Po 27/09, opub. w LEX nr 553167). W tego typu sprawach organ przeprowadza dowód z dokumentu w postaci protokołu kontroli przeprowadzonej przez inny organ lub np. wyników pomiarów ciągłych prowadzonych przez podmiot kontrolowany, jeżeli był on do tego zobowiązany. Takie rozwiązanie będzie mogło być przyjęte w sytuacji, gdy nikt nie kwestionuje prawidłowości prowadzonych pomiarów. Jeżeli jednak wyniki pomiarów uzyskane w ten sposób zostaną z jakichś przyczyn zakwestionowane, organ ochrony środowiska będzie zobowiązany do przeprowadzenia dowodów uzupełniających w formie ponownych pomiarów. Tylko wówczas będzie można przyjąć, że w sposób wszechstronny wyjaśnił on okoliczności stanu faktycznego i rozpoznał wszystkie podnoszone zarzuty. Z akt sprawy nie wynikają żadne przesłanki, na podstawie których organy ustaliły krąg stron. Poza stroną skarżącą, jako strony organy uznały M.K. i M.K.-J. . Nie wynika z akt sprawy, czy to są właścicielki nieruchomości zabudowanych znajdujących się w obszarze podwyższonej emisji hałasu i czy to są jedyni właściciele znajdujący się w tym obszarze, co uzasadniałoby uznanie tych osób za strony. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że tak zaskarżona decyzja jak i decyzja organu l. instancji zostały wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (naruszono art. 115a P.o.ś.), co stanowi, w świetle art. 145 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a. podstawę do uchylenia ww. decyzji. Ponadto naruszyły organy przepisy postępowania administracyjnego, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 78 K.p.a.), co także uzasadnia uchylenie wydanych w tej sprawie decyzji. Zgodnie z art. 1£1 § 4 P.p.s.a. ponownie prowadząc postępowanie organ l. instancji winien ustalić krąg stron, a następnie zlecić przeprowadzenie badania poziomu hałasu i dokonać oceny sprawozdania (protokołu) z tego badania w związku z przestrzeganiem przepisów (w szczególności powołanego w uzasadnieniu rozporządzenia) oraz poprawności i logiczności treści tego sprawozdania (protokołu). Po przeprowadzeniu postępowania z zachowaniem obowiązujących w tej sprawie przepisów, organ winien wydać decyzję. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonego postanowienia orzeczono na podstawie art. 152 P.p.s.a. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a.