IV SA/Wa 2431/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj, Sędziowie Sędzia WSA Iwona Szymanowicz - Nowak (spr.), Sędzia WSA Anna Szymańska, Protokolant st. ref. Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi A.W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie Prezydenta Miasta W. z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...]; 2. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego na rzecz skarżącej A. W. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Postanowieniem Nr [...] z [...] czerwca 2012 r. Prezydent W. (dalej: "Prezydent", "organ I instancji"), działając na podstawie art. 61a § 1 i § 2 w związku z art. 28 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., zwanej dalej "Kpa"), w związku z art. 22 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 ze zm., zwanej dalej "Pgik"), § 71 i § 47 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2001 r. Nr 38, poz. 454, zwanego dalej "rozporządzeniem"), orzekł o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie aktualizacji operatu ewidencyjnego, polegającej na dokonaniu zmiany w kartotece lokalowej powierzchni użytkowej lokalu nr [...], znajdującego się w budynku przy ul. [...], położonym na działce nr [...] z obrębu [...] w [...] W. W uzasadnieniu postanowienia Prezydent wskazał, iż w dniu 5 czerwca 2012 r. A. W. (dalej "skarżąca") zgłosiła wniosek o wszczęcie postępowania i wydanie decyzji w sprawie zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków w kartotece lokalowej powierzchni użytkowej lokalu nr [...], znajdującego się w budynku przy ul. [...], bowiem w jej ocenie rzeczywista powierzchnia użytkowa lokalu i przynależnej do niego piwnicy jest mniejsza od wpisanej do kartoteki lokali. Podał, iż dane zawarte w ewidencji podlegają aktualizacji na zgłoszenie lub wniosek właścicieli lub osób władających gruntami. Skarżąca, która posiada spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, nie jest ujawniona w rejestrze ewidencji gruntów i budynków ani jako właściciel, ani jako władająca przedmiotową nieruchomością. Jej uprawnienia do zgłaszania zmian do ewidencji, zgodnie z art. 22 ust. 2 Pgik, nie zostały potwierdzone żadnymi dokumentami, nie wykazała także posiadania przymiotu strony do wszczęcia postępowania w sprawie aktualizacji operatu ewidencyjnego. W zażaleniu wniesionym na powyższe rozstrzygnięcie skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia, podnosząc naruszenie: 1. art. 61a § 1 i § 2 w związku z art. 28 Kpa, poprzez błędne uznanie, że nie posiada przymiotu strony w postępowaniu administracyjnym w sprawie aktualizacji operatu ewidencyjnego; 2. § 10 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 oraz § 11 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia, poprzez błędne uznanie, że posiadacz ograniczonego prawa rzeczowego w postaci spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nie jest podmiotem upoważnionym do zgłaszania zmian w ewidencji gruntów i budynków. Skarżąca podała, iż wedle regulacji art. 20 ust. 2 pkt 1 i art. 22 Pgik, władający lokalem jest uprawniony do żądania dokonania zmiany w ewidencji gruntów i posiada w świetle przepisu art. 28 Kpa przymiot strony, a stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie, albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Podniosła, iż spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego jest ograniczonym prawem rzeczowym, stanowi trwały tytuł prawny do posiadania lokalu, a wielkość powierzchni użytkowej wpływa na wysokość płaconego czynszu, czy też podatku od nieruchomości. W tym znaczeniu osoba, której przysługuje to prawo, jest stroną postępowania administracyjnego o zmianę danych w operacie ewidencji gruntów. Wprawdzie ani przepisy dekretu z 2 lutego 1955 r. o ewidencji gruntów i budynków, ani też obecnie obowiązującej ustawy, nie definiują pojęcia "władania" nieruchomością, nie budzi jednak wątpliwości, że pojęcie to jest tożsame z "posiadaniem" w rozumieniu przepisów kodeksu cywilnego. Zaznaczyła przy tym, iż Spółdzielnia jest właścicielem budynków postawionych na gruntach, będących własnością Gminy – W., wobec czego w ewidencji gruntów i budynków powinni zostać ujawnieni nie tylko Gmina jako właściciel, ale i Spółdzielnia [...] jako użytkownik wieczysty gruntu i właściciel budynku oraz osoby władające lokalami na podstawie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego. Ponadto nawet wobec nieuznania jej za stronę postępowania organ I instancji jest upoważniony i zobowiązany do aktualizacji danych zawartych w ewidencji z urzędu. Postanowieniem Nr [...] z [...] sierpnia 2012 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w W. (dalej: "[...]WINGiK", "organ odwoławczy"), biorąc za podstawę art. 138 § 1 pkt 1 Kpa orzekł o utrzymaniu zaskarżonego postanowienia w mocy. Podstawę rozstrzygnięcia stanowiło ustalenie prawidłowości podjętego przez organ I instancji postanowienia. [...]WINGiK wyjaśnił, iż przepisami prawa materialnego, określającymi strony postępowania w sprawie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków, jest art. 20 ust. 2 Pgik oraz § 46 ust. 1 rozporządzenia, zgodnie z którymi stroną w tych sprawach jest właściciel nieruchomości, a w odniesieniu do gruntów państwowych i samorządowych także inne podmioty, w których władaniu znajdują się grunty i budynki lub ich części, a także władający gruntami o nieuregulowanym stanie prawnym. Prawo własności do gruntów, budynków i lokali oraz prawo władania w odniesieniu do nieruchomości państwowych i samorządowych winno wynikać z dokumentów, określonych w § 12 ust. 1, rozporządzenia, tj. wpisów w księgach wieczystych, prawomocnych orzeczeń sądu, umów notarialnych dotyczących ustanowienia lub przeniesienia praw rzeczowych do nieruchomości, z wyłączeniem umów dotyczących użytkowania wieczystego i własności lokali (które wymagają ujawnienia w księdze wieczystej), ostatecznych decyzji administracyjnych oraz dyspozycji zawartych w aktach normatywnych. Skarżąca żadnym z ww. dokumentów, stanowiących tytuł prawny do zajmowanego lokalu, nie dysponuje. Błędnie też rozumie, iż posiadane przez nią spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego jest podstawą do wystąpienia w charakterze osoby władającej w rozumieniu przepisów o ewidencji gruntów i budynków i przyznaje przymiot strony w postępowaniu ewidencyjnym. Organ odwoławczy podał, iż właścicielem części budynku, obejmującej przedmiotowy lokal i współużytkownikiem wieczystym nieruchomości gruntowej jest Spółdzielnia [...]. Obowiązujące i powołane przez skarżącą przepisy prawa nie dają podstaw do definiowania władającego w odniesieniu do budynku i lokalu, które nie stanowią własności Skarbu Państwa lub samorządu terytorialnego. Ocenił również, iż w podstawie prawnej zaskarżonego postanowienia nie powinny być powołane art. 28 Kpa i § 47 rozporządzenia, jednak powołanie tych przepisów nie miało wpływu na sposób rozpatrzenia sprawy, bowiem organ I instancji w uzasadnieniu swojej decyzji prawidłowo wskazał podstawę prawną rozstrzygnięcia. W konsekwencji stwierdził, iż rozpatrywanie przez organ odwoławczy merytorycznych aspektów sprawy jest nieuprawnione. Skargę na powołane rozstrzygnięcie do sądu administracyjnego złożyła skarżąca, wnioskując o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Wydanemu postanowieniu zarzuciła naruszenie: 1. art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 Kpa, a także art. 107 § 3 w związku z art. 126 Kpa, poprzez zaniechanie przez organ odwoławczy przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w zakresie dotyczącym posiadania przez skarżącą statusu strony w postępowaniu dotyczącym aktualizacji operatu ewidencyjnego dla lokalu, do którego dysponuje ona ograniczonym prawem rzeczowym w postaci własnościowego spółdzielczego prawa do lokali mieszkalnego; 2. art. 20 ust. 2 pkt 1 i art. 22 Pgik w związku z art. 28 Kpa poprzez błędne uznanie, że skarżąca nie posiada przymiotu strony w postępowaniu administracyjnym w sprawie aktualizacji operatu ewidencyjnego dla lokalu, do którego dysponuje ograniczonym prawem rzeczowym w postaci własnościowego spółdzielczego prawa do lokali mieszkalnego; 3. § 10 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 oraz § 11 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia, poprzez błędne uznanie, że posiadacz ograniczonego prawa rzeczowego w postaci spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nie jest podmiotem upoważnionym do zgłaszania zmian w ewidencji gruntów i budynków dotyczącym jego lokalu. Skarżąca zakwestionowała prawidłowość zaskarżonego aktu podnosząc, iż posiada przymiot strony w postępowaniu ewidencyjnym wynikający z interesu prawnego. Wskazała, iż spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego stanowi trwały tytuł prawny do władania lokalem, a przez to tworzy interes prawny do występowania, jako strona w postępowaniu w sprawie aktualizacji operatu ewidencyjnego, gdyż wielkość powierzchni użytkowej, wskazanej w operacie, wpływa bezpośrednio na wysokość płaconego czynszu, opłat za korzystanie z mediów, czy też podatku od nieruchomości. Za nieuzasadnione uznała wydanie spornego postanowienia, pomimo zaniechania przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w zakresie dotyczącym posiadania przez nią statusu strony, jedynie ze wskazaniem, że prawo własności do gruntów, budynków i lokali oraz prawo władania do nieruchomości państwowych i samorządowych powinno wynikać z dokumentów określonych w § 12 ust. 1 (w skardze błędnie powołano § 13 ust.1) rozporządzenia, a żadnym z tych dokumentów ona nie dysponuje. Podała, iż postępowanie ewidencyjne w celu zmiany (aktualizacji) danych ewidencyjnych może być wszczęte na wniosek oznaczonego kręgu osób oraz z urzędu, jeżeli organ uzna, że zachodzą do tego stosowne przesłanki. Jest to niewątpliwie postępowanie administracyjne, w którym możliwe jest przeprowadzenie dowodów, w tym także dokonanie obmiaru przedmiotowego lokalu mieszkalnego wraz z pomieszczeniem przynależnym w celu ustalenia jego rzeczywistej powierzchni użytkowej. Z treści art. 20 ust. 2 pkt 1 ustawy i przepisów § 46 ust. 1, § 10 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 oraz § 11 ust. 1 pkt 1 i 2 wynika, iż wskazanie kręgu podmiotów, na wniosek których możliwe jest wszczęcie postępowania w sprawie wprowadzenia zmian w ewidencji, zarazem wyznacza krąg podmiotów, które mogą mieć interes prawny uczestnictwa w postępowaniu ewidencyjnym. Wobec powyższego, dla osób niebędących właścicielami lub innymi podmiotami wymienionymi w § 10 i § 11 rozporządzenia, uczestniczenie w postępowaniu dotyczącym zmiany danych ewidencyjnych jest uzależnione od wykazania własnego, indywidualnego interesu prawnego, a taki interes skarżąca, jako osoba władająca lokalem na podstawie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, niewątpliwie posiada. Spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego jest ograniczonym prawem rzeczowym, ale stanowi trwały tytuł prawny do posiadania lokalu i w tym znaczeniu osoba, której przysługuje to prawo jest stroną postępowania administracyjnego o zmianę danych w operacie ewidencji gruntów. Skarżąca uprawniona jest do żądania dokonania zmiany w ewidencji gruntów, w kartotece lokali i posiada przymiot strony w rozumieniu art. 28 Kpa, wedle którego stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Mieć interes prawny w postępowaniu administracyjnym to podać przepis prawa, na podstawie, którego można skutecznie żądać czynności organu. W tej sprawie są to wskazane wyżej przepisy art. 20 ust. 2 pkt 1 i art. 22 Pgik. To, że przepisy § 10 i § 11 rozporządzenia nie są spójne z ww. art. 20 i art. 22, nie może wpływać na uprawnienia osoby posiadającej ograniczone prawo rzeczowe do lokalu do wprowadzania zmian w kartotece lokali. W odpowiedzi na skargę [...]WINGiK wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja (postanowienie) nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 powołanej wyżej ustawy, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Nie może przy tym wydać orzeczenia na niekorzyść strony skarżącej, chyba że dopatrzy się naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. Analizowana skarga, w świetle powyższych kryteriów, zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 Kpa postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Natomiast stosownie do art. 61 "a" § 1 Kpa postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania wydaje się, jeżeli zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną (przesłanka podmiotowa) lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte (przesłanka przedmiotowa). Odmowa wszczęcia postępowania następuje zatem z przyczyn o charakterze formalnym (procesowym), które czynią stosowny wniosek niedopuszczalnym. Organ na tym etapie postępowania bada podstawy jego wszczęcia, dokonując oceny, czy istnieją przesłanki procesowe uniemożliwiające merytoryczne rozpoznanie wniosku. W sytuacji, gdy konieczne jest przeprowadzenie wnikliwego postępowania wyjaśniającego, winno ono nastąpić już po formalnym wszczęciu postępowania w trybie art. 61 Kpa. Tylko bowiem w toku wszczętego postępowania można dokonać niezbędnych ocen w zakresie treści prawa materialnego, odnoszących się do praw podmiotu wnoszącego żądanie. Przepis art. 61 "a" Kpa został dodany ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2011 r., nr 6, poz. 18), która weszła w życie w dniu 11 kwietnia 2011 r. Celem wprowadzenia powyższej regulacji było "odróżnienie" postępowania wstępnego, polegającego na wszczęciu postępowania administracyjnego, od postępowania właściwego – merytorycznego, które kończy się rozstrzygnięciem żądania strony co do istoty przez wydanie decyzji administracyjnej. Artykuł 61 "a" § 1 Kpa może mieć zastosowanie do sytuacji, gdy z żądania wszczęcia postępowania w sprawie wynika w sposób oczywisty (bez żadnych wątpliwości, "na pierwszy rzut oka"), że jednostka wnosząca nie ma w sprawie interesu prawnego lub gdy z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte. Nie można jednak wydać postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania, jeżeli z podania osoby, która domaga się jego wszczęcia wynika, iż ma w tym własny interes prawny i występuje w celu ochrony tego właśnie interesu. Dopiero po dokonaniu analizy we wszczętym już postępowaniu, po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego – dotyczącego w pierwszym rzędzie kwestii istnienia legitymacji materialnoprawnej składającego wniosek i ustaleniu, że faktycznie wnioskodawca nie ma interesu prawnego w sprawie, organ powinien wydać merytoryczną, negatywną decyzję. Odnosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że organy obu instancji naruszyły w swoich postanowieniach normę wynikającą z art. 61 "a" § 1 Kpa, bowiem szczegółowa analiza uprawnienia skarżącej jako strony przedmiotowego postępowania winna nastąpić w toczącym się postępowaniu wyjaśniającym, a więc po formalnym wszczęciu postępowania administracyjnego. Skarżąca powołuje się na swój interes prawny w zgłoszonym żądaniu, wynikający z posiadanego ograniczonego prawa rzeczowego – własnościowego prawa do lokalu spółdzielczego (art. 244 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, zwanej dalej "k.c.", Dz.U. 1964 Nr 16, poz. 93), które zgodnie z art. 45 § 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz.U.2003.119.1116 ze zm.) może być przekształcone w prawo własności lokalu. Jak wynika z załączonych do akt administracyjnych pozycji kartoteki lokalu i budynku, lokal nr [...] jest w nich ujawniony wraz z jego powierzchnią, którą skarżąca kwestionuje. Właścicielem przedmiotowego lokalu jest Spółdzielnia [...], której skarżąca jest członkiem. Kartoteka lokali obejmuje dane dotyczące jego numeru, numeru ewidencyjnego budynku, w którym znajduje się ten lokal, oznaczenie funkcji użytkowej lokalu, liczbę izb, rodzaj i liczbę pomieszczeń przynależnych oraz pole powierzchni użytkowej lokalu i pomieszczeń przynależnych (§ 70 ust. 1 w związku z § 27 ust. 1 rozporządzenia). Kartoteka lokali zawiera ponadto dane określające właścicieli lokali oraz innych władających lokalami (§ 27 ust. 2 punkt 1 rozporządzenia). Pojęcie "innego władającego" lokalem, oprócz właściciela, przewiduje również § 15 ust. 2 rozporządzenia. Przepisy art. 20 ust. 2 punkt 1 i art. 22 ust 2 Pgik nie mogą być interpretowane w oderwaniu od w/w przepisów szczegółowych odnoszących się do kartoteki lokali. W tym miejscu należy zwrócić również uwagę na ogólny przepis art. 2 punkt 8 Pgik, który ewidencję gruntów i budynków rozumie jako zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami. W ocenie Sądu organy administracyjne obu instancji, odmawiając skarżącej prawa strony w przedmiotowym postępowaniu, nie wykazały należycie, kogo należy traktować jako "władającego" lokalem w rozumieniu przepisów dotyczących ewidencji gruntów i budynków, uprawnionego do żądania ujawnienia zmian w ewidencji danych ewidencyjnych, czy skarżąca jest podmiotem "władającym" przedmiotowym lokalem nr [...] w budynku nr [...] przy ul. [...] w W. W tym miejscu należy zgodzić się ze skarżącą, że organy zaniechały przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w zakresie dotyczącym posiadania przez nią statusu strony w postępowaniu dotyczącym aktualizacji operatu ewidencyjnego, powołując się jedynie na § 12 ust. 1 rozporządzenia, że skarżąca nie dysponuje żadnym z wymienionych tam dokumentów. Organy winny również ocenić orzecznictwo sądowoadministracyjne uznające tożsamość "władania" nieruchomością z "posiadaniem" w rozumieniu przepisów kodeksu cywilnego (por. np. wyrok WSA w Warszawie z dnia 2 lipca 2008 r., IV SA/Wa 775/08, Lex nr 566776) w kontekście "władania" lokalem i oceny w tym zakresie prawa skarżącej jako strony w przedmiotowym postępowaniu. W ocenie Sądu powołanie się organu I instancji w uzasadnieniu swojego postanowienia na wyrok NSA z dnia 19 stycznia 2009 r., wydany w sprawie I OSK 116/08, iż stroną postępowania dotyczącego zmiany danych ewidencyjnych jest tylko właściciel lub inne podmioty władające konkretną działką ewidencyjną nie jest precyzyjne w okolicznościach przedmiotowej sprawy, bowiem cytowany wyrok rozstrzygał, czy stroną postępowania dotyczącego zmiany danych ewidencyjnych konkretnej działki ewidencyjnej jest właściciel nieruchomości sąsiedniej. Tymczasem skarżąca wniosła o dokonanie zmiany danych w ewidencji dotyczących powierzchni jej lokalu, do którego przysługuje jej ograniczone prawo rzeczowe. Podniosła przy tym, że wielkość powierzchni lokalu, ujawniona w rejestrze wpływa bezpośrednio na wysokość płaconego przez nią czynszu, opłat za korzystanie z mediów, czy wysokość podatku od nieruchomości (załączona do skargi informacja o wysokości opłat). W tej sytuacji, zdaniem Sądu, nie można jednoznacznie już na wstępie, bez przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego i wszechstronnej analizy wskazać, że skarżącej nie przysługuje prawo strony w postępowaniu ewidencyjnym. Krąg podmiotów ewidencyjnych, zawarty zarówno w Pgik, jak i rozporządzeniu, nie jest sformułowany w sposób jednoznaczny i precyzyjny, w szczególności co do osób "władających" lokalem, dlatego organy wobec skarżącej winny ustalić jej podmiotowość ze szczególną starannością, biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy. Dopiero po dokładnej analizie interesu prawnego skarżącej organ może wypowiedzieć się odnośnie zasadności żądanej aktualizacji operatu ewidencyjnego, stosownie do § 45 ustęp 1 rozporządzenia. Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd na podstawie art. 145 § 1 punkt 1 lit. "c" p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a., 205 § 2 oraz art. 209 p.p.s.a. biorąc pod uwagę, że skarga została uwzględniona w całości, a skarżąca była reprezentowana przez radcę prawnego. Na zasądzony zwrot kosztów składają się: - uiszczony przez skarżącą wpis 100 zł, - wynagrodzenie radcy prawnego 240 zł, zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) oraz - 17 zł z tytułu opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.