II SA/Sz 1266/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Elżbieta Makowska,,, Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, Protokolant Katarzyna Skrzetuska-Gajos, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 27 marca 2013 r. sprawy ze skargi S. N. i T. N. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości oddala skargę Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Wojewoda , działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania S. N. i T. N., utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] , wykonującego zadanie z zakresu administracji rządowej, z dnia [...] r., nr [...] , orzekającej o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości stanowiących: działkę numer [...] , pow. [...] ha, obręb ewidencyjny [...] , gmina [..] , Kw nr [...] , której współwłaścicielami są S. N. i T. N. oraz działkę numer [...] , pow. [...] ha, obręb ewidencyjny [...] ., gmina[...] , Kw nr SZ [...] , której właścicielką jest S. N., przez zezwolenie Spółki A. . z siedzibą w [...] , Oddział Dystrybucji [...] na przebudowę istniejącej linii 110 kV relacji [...] na linię dwutorową na odcinku od stacji transformatorowej 110/15 kV [...] do miejsca rozgałęzienia w kierunku stacji transformatorowej SN/110 kV [...] , w tym na wymianę przewodów roboczych i odgromowych zgodnie z decyzją Wójta Gminy [...] z dnia [...] r., nr[...] , o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, zgodnie ze szkicem sytuacyjnym stanu projektowanego, przy czym zakres ograniczenia nieruchomości, oznaczonej jako działka nr 125, obejmuje pas technologiczny o powierzchni 540,5 m2 i długości trasy linii 2+110 kV - 21,5 m, natomiast zakres ograniczenia nieruchomości oznaczonej jako działka nr[...] , obejmuje pas technologiczny o powierzchni [...] m2 i długości trasy linii 2*110 kV – [...] m, z zastrzeżeniem, że na przedmiotowych .działkach nie przewiduje się posadowienia słupów linii 2*110 kV: ponadto orzekającej o zobowiązaniu wnioskodawcy do przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego niezwłocznie po zakończeniu przebudowy, a jeśli byłoby to niemożliwe albo powodowało nadmierne trudności lub koszty - do zapłaty odszkodowania oraz odmawiającej nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Decyzja Wojewody została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniu [..] r. do Starosty [...] wpłynął wniosek z dnia [...] r., Spółki A w [...] o ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości, na podstawie art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami, położonych w gminie Karnice, oznaczonych w ewidencji gruntów jako działki o numerach: [...] obręb[...] , stanowiąca przedmiot własności S. N., Kw nr [...] oraz [...] obręb[...] , stanowiąca przedmiot współwłasności S. N. i T. N., Kw nr [...] , przez udzielenie Spółce A. w [...] zezwolenia na realizację inwestycji liniowej, polegającej na przebudowie istniejącej linii 110kV relacji [...] na linię dwutorową na odcinku od stacji transformatorowej 110/15kV [...] do miejsca rozgałęzienia w kierunku stacji transformatorowej SN/110 kV [...] , w tym na wymianę przewodów roboczych i odgromowych, zgodnie z decyzją nr [...] Wójta Gminy z dnia [...] r., nr[...] , o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz z jej załącznikiem mapowym, który stanowi integralną część decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. We wniosku z dnia [...] r. zażądano również nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności na podstawie art. 122 ust. 1 i 124 ust. 1a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami oraz art. 108 § 1 k.p.a. ze względu na szeroki interes społeczny i wyjątkowo ważny interes strony. W uzasadnieniu wniosku podano, że inwestycja ma zapewnić zwiększenie bezpieczeństwa energetycznego oraz możliwości zasilania terenów miasta i gminy [...] oraz miasta i gminy[...] . Do wniosku dołączono m.in. notatkę ze spotkania, które się odbyło w dniu [..] r. w[...] , pomiędzy S. N. i T.N. a przedstawicielem firmy Spółki B ., R.C. działającym na rzecz Spółki A.. Z treści notatki wynika, że strony nie doszły do porozumienia w sprawie warunków udostępnienia przedmiotowych nieruchomości na realizację inwestycji. Decyzją nr [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego z dnia [...] r., nr PP- [...] , Wójt Gminy ustalił na rzecz inwestora Spółka A. . Oddział Dystrybucji, lokalizację inwestycji celu publicznego dla inwestycji polegającej na przebudowie napowietrznej linii elektroenergetycznej relacji [...] na linię dwutorową na odcinku od stacji 110/15 kV [...] do słupa nr [...] - odejście liniowe w kierunku stacji SN/110 kV [...] m.in. na działkach: [...] obręb[...] , gmina[...] . Według postanowień decyzji lokalizacyjnej, funkcją zabudowy i zagospodarowania terenu jest liniowa infrastruktura elektroenergetyczna. Przedmiotowa decyzja wprowadziła następujące "warunki i wymagania kształtowania ładu przestrzennego": lokalizacja inwestycji obejmuje swoim obszarem przebieg istniejącej linii elektroenergetycznej, dlatego nie zmienia się istniejącego stanu rzeczy oraz funkcji terenu; zabudowa ma charakter zabudowy liniowej napowietrznej o parametrach: linia dwutorowa 2x110 kV; inwestycja przewiduje demontaż istniejących słupów i zamontowanie nowych słupów przystosowanych do linii dwutorowej, a ponadto zastosowanie odstraszaczy na przewodach odgromowych w wyznaczonych miejscach. Inwestycja jest zaliczana do inwestycji mogących znacząco oddziaływać na środowisko. W uzasadnieniu decyzji lokalizacyjnej podano, iż zakres rzeczowy inwestycji objęty wnioskiem dotyczy terenu, na którym brak jest planu miejscowego, zatem decyzję wydano zgodnie z art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Ponadto, Wójt Gminy oddalił wniosek o nadanie decyzji lokalizacyjnej rygoru natychmiastowej wykonalności, uzasadniając to brakiem podstaw z uwagi na niespełnienie przesłanek wymienionych w art. 108 k.p.a. W ocenie organu, jest to zwykły przedmiot działania inwestora Spółki A. ., którego nie można utożsamiać z wyjątkowo ważnym interesu strony, przesądzającym o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności. Pismem z dnia [...] r., nr[...] , pełnomocnik inwestora sprecyzował żądanie wniosku szczegółowo opisując przebieg i zakres inwestycji, a ponadto wyjaśnił, iż wniosek z dnia [...] r. o ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości dotyczy tylko art. 124 ust. 1, 1a, 3 oraz art. 122 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Do pisma dołączono szkic sytuacyjny dla obszaru obejmującego m.in. działkę nr [...] i działkę nr [...] , na którym zaznaczono kolorem niebieskim pas technologiczny (obszar ograniczenia) dla linii 2x110 kV, wynoszący łącznie [...] m2, w tym dla działki nr [...] m2 a dla działki nr [...] -[...] m2. Ze szkicu wynika, iż w pasie technologicznym zawiera się obszar wyznaczony przez rzut skrajnych przewodów linii 2x110 kV, wynoszący [...] m2. W legendzie szkicu podano również, iż długość trasy linii 2x110 kV na działce nr [...] wynosi 55,6 m, natomiast na działce nr [...] długość trasy linii 2x110 kV wynosi [...] m. Na podstawie odpisu zwykłego księgi wieczystej Kw nr [...] , ustalono, że właścicielem nieruchomości zapisanej w tej księdze, oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...], położonej w miejscowości jest S. N.. Zgodnie z wypisem z rejestru gruntów z dnia [...] r. powierzchnia działki nr [...] wynosi [...] ha. Na podstawie odpisu zwykłego księgi wieczystej Kw nr [...] [...] /, ustalono, że współwłaścicielami nieruchomości zapisanej w tej księdze, oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...], położonej w miejscowości [...] są S. N. i T. N.. Zgodnie z wypisem z rejestru gruntów z dnia [...] r. powierzchnia działki nr Lędzin wynosi [...] ha. Starosta decyzją z dnia [...] r., nr [...], m.in. ograniczył sposób korzystania z nieruchomości szczegółowo powyżej opisanych, m.in. przez zezwolenie Spółka A. . z o. o. z siedzibą w [...] , Oddział Dystrybucji na przebudowę istniejącej linii 110 kV relacji [...] na linię dwutorową na odcinku od stacji transformatorowej 110/15 kV [...] do miejsca rozgałęzienia w kierunku stacji transformatorowej SN/110 kV [...] , w tym na wymianę przewodów roboczych i odgromowych, zgodnie z decyzją Wójta Gminy [...] z dnia [...] r., nr [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Według szkicu sytuacyjnego stanu projektowanego, zakres ograniczenia nieruchomości, oznaczonej jako działka nr [...], obejmie pas technologiczny o powierzchni [...] m2 a długość trasy linii 2+110 kV ma wynieść 21,5 m, natomiast zakres ograniczenia nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] obejmie pas technologiczny o powierzchni 1368 m2 a długość trasy linii 2*110 kV ma wynieść 55,6 m. Na działkach nie przewidziano posadowienia słupów linii 2*110 kV. Od powyższej decyzji odwołanie z dnia [...] r., sprecyzowane pismem z dnia [...] r., wnieśli S. N. i T. N., reprezentowani przez A. L.. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie: - art. 124 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami poprzez przyjęcie, że zostały spełnione przesłanki do wydania decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości w sytuacji, gdy przed Sądem Rejonowym prowadzone jest postępowanie sądowe o ustanowienie służebności przesyłu, "którego cel i skutek pokrywa się z postępowaniem o ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości"; w opinii odwołujących się, "przy negatywnym wyniku rokowań, przedsiębiorca może albo wystąpić do sądu o ustanowienie na podstawie art. 3052 § 1 k.c. służebności przesyłu albo złożyć wniosek o wydanie decyzji przewidzianej w art. 124 u.g.n."; zdaniem skarżących, "w niniejszej sprawie doszło do kolizji postępowania cywilnego z administracyjnym, których cel jest identyczny - ograniczone prawo rzeczowe przysługujące inwestorowi, zatem, z uwagi na pierwszeństwo postępowania cywilnego, postępowanie administracyjne jest bezcelowe i dlatego powinno zostać umorzone"; - art. 16 kpa poprzez przyjęcie, ze decyzja Wójta z dnia [...] r., nr [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego jest decyzją ostateczną i może stanowić podstawę wydania decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości w sytuacji, gdy "przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym toczy się postępowanie z zażalenia odwołujących na postanowienie o odmowie wznowienia postępowania". - art. 124 u.g.n. poprzez brak określenia zakresu korzystania z nieruchomości będącego podstawą do dokonania wpisu w księdze wieczystej; - art. 77 § 1 k.p.a. poprzez pominięcie dowodu z dokumentów o prowadzonym przed Sądem Rejonowym postępowaniu o ustanowienie służebności przesyłu na rzecz wnioskodawcy. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Wojewoda utrzymał w mocy ww. decyzję Starosty [...] . W uzasadnieniu decyzji organ drugiej instancji wskazał, że zgodnie z art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.), starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Stosownie do art. 124 ust. 2 tej ustawy, starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, udziela zezwolenia z urzędu albo na wniosek organu wykonawczego jednostki samorządu terytorialnego, innej osoby lub jednostki organizacyjnej. W myśl art. 124 ust. 3 powołanej ustawy, udzielenie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem nieruchomości o uzyskanie zgody na wykonanie prac, o których mowa w ust. 1. Rokowania przeprowadza osoba lub jednostka organizacyjna zamierzająca wystąpić z wnioskiem o zezwolenie. Do wniosku należy dołączyć dokumenty z przeprowadzonych rokowań. Z powołanego przepisu w żaden sposób nie wynika, aby inwestor był zmuszony do wyboru pomiędzy postępowaniem administracyjnym a cywilnym w celu uzyskania zezwolenia na dysponowanie nieruchomością w zakresie wskazanym przez art. 124 ust. 1 ustawy. Postępowanie o ustanowienie służebności przesyłu i postępowanie o ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości są to dwa niezależne od siebie postępowania, a konieczność realizacji celu publicznego uzasadnia skorzystanie przez przedsiębiorstwo przesyłowe z drogi, która została dla tych celów stworzona. Uzyskanie decyzji na podstawie powołanego przepisu umożliwia przedsiębiorcy realizację celu publicznego jeszcze przed ustanowieniem służebności przesyłu na drodze sądowej. Stąd pierwszy zarzut odwołania należy uznać za bezzasadny. Na osobie lub jednostce organizacyjnej występującej o zezwolenie ciąży obowiązek przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego, niezwłocznie po założeniu lub przeprowadzeniu ciągów, przewodów i urządzeń, o których mowa w ust. 1. Jeżeli przywrócenie nieruchomości do stanu poprzedniego jest niemożliwe albo powoduje nadmierne trudności lub koszty, stosuje się odpowiednio przepis art. 128 ust. 4. Wojewoda wskazał, że w pierwszej kolejności należy odnieść się do charakteru prawnego przepisu art. 124 ust. 1. Z racji zamieszczenia go w dziale III ustawy o gospodarce nieruchomościami, który dotyczy ograniczania lub pozbawiania praw do nieruchomości, przepis ten należy odczytywać ściśle, tzn. postępowanie w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości, stanowiącej własność innej osoby, musi ściśle określać zakres ingerencji w cudze prawo własności. Oznacza to, że cele, dla których wszczęto i prowadzono postępowanie na podstawie art. 124 ust. 1 ustawy muszą być precyzyjnie określone, a ponadto, muszą mieć charakter publiczny i wynikać z planu zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku planu - z decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Drugą ważną przesłanką ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości jest zgodność inwestycji z planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku planu - z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. W ocenie organu orzekającego, obie przesłanki w niniejszej sprawie zostały spełnione: inwestycja ma charakter publiczny, a ponadto jest zgodna z decyzją nr [...] Wójta Gminy [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego z dnia [...]r., nr [...], która zastała wydana z uwagi na brak miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru, na którym położone są działki nr [...] i nr [...] Za bezprzedmiotowy należy ponadto uznać drugi zarzut odwołania, iż organ pierwszej instancji naruszył art. 16 k.p:a. Należy zauważyć, iż decyzją z dnia [...]r. nr [...], Wójt Gminy ustalił lokalizację inwestycji celu publicznego dla przedmiotowych nieruchomości. Decyzja ta została zaskarżona do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które utrzymało ją w mocy decyzją z dnia [...]r., nr [...]. Następnie, Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...]r., sygn. akt II SA/Sz 1362/11, odrzucił skargę złożoną po terminie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Tym samym decyzja Wójta-Gminy [...] z dnia [...]r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego funkcjonuje w obrocie prawnym i wiąże organy orzekające w niniejszej sprawie. Z powołanych przepisów wynika również, iż ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości w drodze decyzji administracyjnej powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielami nieruchomości, które, zgodnie z wolą ustawodawcy, przeprowadza osoba lub jednostka organizacyjna zamierzająca wystąpić z wnioskiem o zezwolenie. W niniejszej sprawie warunek ten również został spełniony. W ocenie organu orzekającego, organ pierwszej instancji prawidłowo przyjął, iż rokowania się odbyły. Do osiągnięcia porozumienia pomiędzy stronami nie doszło lecz wystarczające dla uznania, że rokowania miały miejsce, jest stwierdzenie jednej ze stron, że do porozumienia w tym przedmiocie nie dojdzie. Wniosek taki wypływa ze stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, przedstawionego w wyroku z dnia 22.02.2012 r., sygn. akt I OSK 357/11, LEX nr 1136695, w którym czytamy: "(...) Strony zmierzające do załatwienia sprawy w sposób określony w art. 124 ust. 3 u.g.n. nie są związane jakimikolwiek regułami w zakresie przeprowadzenia rokowań oprócz obowiązku zainicjowania ich poprzez przedstawienie przez jedną z nich swojemu adwersarzowi propozycji jej rozstrzygnięcia. Rokowania mogą zostać zatem zakończone w dowolnym czasie, chociażby gdy - w ocenie którejś ze stron - nie ma szans na zawarcie porozumienia. Nie przewidziano przy tym jakiejś szczególnej formy ich zakończenia. Oznacza to, że strony samodzielnie i dowolnie decydują nie tylko o tym, czy na ich skutek dojdą do porozumienia skutkującego dokonaniem czynności prawnej, lecz również o tym, kiedy je zakończyć". Co więcej, przez zgodę, o której mowa w art. 124 ust. 1 powołanej ustawy należy rozumieć zawarcie umowy cywilnoprawnej, która pozwoli w sposób sprawny i bezkonfliktowy zrealizować cele publiczne, określone w art. 6 cytowanej ustawy - tak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w wyroku z dnia 17.11.2011 r., sygn. akt II SA//Ke 662/11. W niniejszej sprawie umowa cywilnoprawna nie została zawarta, zatem należy przyjąć, iż właściciele nieruchomości nie wyrazili zgody na realizację celu publicznego określonego w decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...]r. Odnosząc się do żądania nadania zaskarżonej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności stwierdza się, iż w sytuacji, gdy zachodzą przesłanki określone w art. 108 k.p.a. starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, w odrębnym postępowaniu, działając w trybie art. 124 ust. la ustawy o gospodarce nieruchomościami, udziela, w drodze decyzji, zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości po wydaniu decyzji, o której mowa w art. 124 ust. 1 tej ustawy. Decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności. Organowi pierwszej instancji zarzucono również pominięcie dowodu z dokumentów obejmujących akta Sądu Rejonowego w sprawie ustanowienia służebności przesyłu na rzecz wnioskodawcy. W ocenie organu nadzoru, zebrany w sprawie materiał dowodowy jest wystarczający do wydania decyzji i rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, tym samym organ pierwszej instancji nie naruszył art. 77 § 1 k.p.a. Niezależnie od powyższego należy z całą mocą podkreślić, iż ustalenie odszkodowania z tytułu ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości i poniesionych w związku z tym szkód i strat zawsze następuje w odrębnym postępowaniu administracyjnym, po realizacji inwestycji, na wniosek właściciela nieruchomości lub podmiotu realizującego cel publiczny, stosownie do przepisu § 43 rozporządzenia z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz.U. Nr 207, poz. 2109 ze zm.). Pismem datowanym na dzień [...]r. S. i T.N., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na ww. decyzję Wojewody. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie przepisów: - prawa materialnego, w szczególności art. 124 ust. 1 u.g.n. poprzez jego błędną rozszerzającą wykładnię i przyjęcie przez organy administracji obu instancji, że w pojęciu "zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości przewodów służących do przesyłu energii elektrycznej" mieści się pojęcie przebudowy istniejącej linii energetycznej, w związku z czym wnioskodawca złożył wniosek o ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości należących do skarżących; art. 124 ust. 1 u.g.n. poprzez przyjęcie, ze w niniejszej sprawie została wydana ostateczna decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, mimo że skarżący wskazali a organowi wiadomo z urzędu, że złożyli wniosek o wznowienie postępowania w sprawie decyzji Wójta Gminy o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego w dniu Karnice r., - prawa procesowego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a szczególności art. 77 § 1 w zw. z art. 7 k.p.a. poprzez wadliwe i niepełne zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego, czego skutkiem było wydanie decyzji utrzymującej w mocy zaskarżoną decyzję. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny u z n a ł, co następuje: Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji prowadzona na podstawie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 j.t.) doprowadziła do stwierdzenia, że skarga nie jest zasadna. W rozpatrywanej sprawie Sąd nie dopatrzył się naruszeń prawa procesowego, nadto nie stwierdził też naruszeń prawa materialnego. Stanowiący podstawę merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy art. 124 ust. 1 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2010 r. nr 102, poz. 651 z późn.zm.) zwanej dalej jako u.g.n. umożliwia staroście, wykonującemu zadanie z zakresu administracji publicznej, ograniczenie w drodze decyzji, sposobu korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Przedstawiona regulacja ma charakter wyjątkowy co oznacza, że tylko w sytuacji braku zgody właściciela gruntu na przeprowadzenie na jego nieruchomości niezbędnych prac związanych z wykonaniem określonej inwestycji, gdy prowadzone negocjacje pomiędzy właścicielem a inwestorem nie doprowadziły do uzgodnienia warunków wejścia inwestora na daną nieruchomość – organ administracji jest uprawniony do działania w trybie art. 124 ust. 1 u.g.n. Organ administracji jest zobligowany do zbadania czynności poprzedzających złożenie wniosku, w tym wymaga sprawdzenie legalności przeprowadzonych między stronami rokowań. Z uwagi na ograniczenie w swobodnym korzystaniu z prawa własności istotne jest jednoznaczne określenie przebiegu inwestycji przez daną nieruchomość jak również precyzyjne określenie na czym polega uszczuplenie władztwa właściciela w zakresie niezbędnym do wykonania inwestycji. W rozpoznawanej sprawie, zdaniem Sądu, powyższe wymogi zostały spełnione. Wniosek Spółki A. . z siedzibą w [...] dotyczył przebudowy istniejącej linii 110 kV relacji [...] na linię dwutorową na odcinku od stacji transformatorowej 110/15 kV [...] do miejsca rozgałęzienie w kierunku stacji transformatorowej SN/110kV [...] , czyli jest związany z realizacją celu publicznego, o którym mowa w art. 6 pkt 2 u.g.n. Wniosek zgodny jest z decyzją Wójta Gminy z dnia [...]r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Sąd ustalił, że w sprawie były prowadzone rokowania pomiędzy S. N. i T. N., a przedstawicielem firmy Spółki B R. C., działającym na rzecz Spółki A.., jednak strony nie doszły do porozumienia w sprawie warunków udostępnienia przedmiotowych nieruchomości na realizację inwestycji. Wyczerpane zostały warunki określone w art. 124 ust. 3 u.g.n., z którego wynika, że udzielenie zezwolenia o którym mowa w ust. 1 tego artykułu powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem nieruchomości. Sąd nie podziela zarzutów przedstawionych w skardze do tut. Sądu. Decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego wydana przez Wójta Gminy została utrzymana w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w dniu [...] r. i stąd jej prymat ostateczności nie budzi wątpliwości. Twierdzenie pełnomocnika skarżących, iż decyzja nie jest ostateczna, gdyż skarżący złożyli wniosek o wznowienie postępowania jest niezrozumiałe biorąc pod uwagę definicję decyzji ostatecznej wynikającą z art. 16 k.p.a W opinii Sądu nie sposób też przyjąć argumentacji skargi, że pojęcie przebudowa istniejącej linii energetycznej nie mieści się w zakresie pojęciowym art. 124 ust. 1 u.g.n., gdyż "zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości przewodów służących do przesyłu energii elektrycznej to nie przebudowa istniejącej linii energetycznej. Zarzut ten pojawił się dopiero na etapie skargi stąd organ II instancji nie mógł ustosunkować się do niego w decyzji odwoławczej. Sąd zaznacza, że stanowisko skarżących nie może być zaakceptowane gdyż mająca powstać linia elektroenergetyczna charakteryzować się będzie lepszymi parametrami od linii dotychczasowej. Linia jednotorowa zostanie zastąpiona linią dwutorową. Jednak zdaniem Sądu nawet gdyby tego ulepszenia nie było to nie sposób przyjąć takiej wykładni normy zawartej w art. 124 ust. 1 u.g.n., która zezwala na przeprowadzenie nowych instalacji, a nie dopuszcza przebudowy instalacji istniejących. Sąd nie dopatrzył się też aby organy prowadzące sprawę naruszyły przepisy procedury w tym art. 77 § 1 k.p.a., gdyż zebrany materiał dowodowy był wystarczający do rozstrzygnięcia sprawy, a postępowanie o ustanowienie służebności przesyłu jest postępowaniem cywilnym, prowadzonym odrębnie od przedmiotowej sprawy. Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę.