VIII SA/Wa 241/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Nawrot, Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski, Sędzia WSA Justyna Mazur (sprawozdawca), Protokolant Referent stażysta Magdalena Krawczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 sierpnia 2013 r. sprawy ze skargi M. W. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sygn. akt VIII SA/Wa 348/12 z dnia 3 października 2012 r. przez Starostę Powiatowego w [...] oddala skargę. W dniu [...] marca 2013 roku M. W. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pisma: z dnia [...] marca 2013 roku i z dnia [...] marca 2013 roku, w których zawarła skargę na niewykonanie przez Starostwo Powiatowe w Z. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 października 2012 roku wydanego w sprawie sygn. akt VIII SA/Wa 348/12, wnosząc jednocześnie o ukaranie organu. W uzasadnieniu skargi podniosła, iż nie godząc się na decyzję Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] lutego 2012 roku, utrzymującą w mocy decyzję Starosty Z. Nr [...] z dnia [...] lipca 2011 roku zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę w dniu [...] kwietnia 2012 roku odwołała się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Mimo tego S. P. w dniu [...] maja 2012 roku rozpoczął budowę obiektu, którego dotyczyły powyższe decyzje. Wskazała, iż o powyższym poinformowała Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego w Z., który stwierdził, że roboty są prowadzone zgodnie z projektem zatwierdzonym decyzją o pozwoleniu na budowę. Zakwestionowała jednocześnie prawidłowość działania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego w Z. w odniesieniu do inwestycji, o której mowa. Wskazała, iż wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sygn. akt VIII SA/Wa 348/12 jest prawomocny od 27 listopada 2012 roku i mimo, iż skarga w tamtej sprawie została uwzględniona i decyzje zostały uchylone wybudowany obiekt nadal stoi, co wpływa negatywnie na stan zdrowia skarżącej, szpeci i obniża wartość rynkową jej posesji. Podniosła, iż mimo interwencji w Starostwie Powiatowym w Z. i we właściwych organach nadzoru budowlanego budowa zakwestionowanego obiektu nie została wstrzymana, a kierowane pisma pozostawiono bez odpowiedzi lub uznano je za bezzasadne. Dodała, iż organy nie wykonując wyroku łamią prawo, świadomie wpływają na pogorszenie stanu zdrowia skarżącej. Powyższe uzasadnia żądanie ich ukarania za uchylanie się od wykonania wyroku. W odpowiedzi na skargę Starosta Powiatowy w Z. wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu swojego stanowiska podniósł, iż wbrew zarzutom skargi nie zachodzi w niniejszej sprawie zarzucana bezczynność organu po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 października 2012 roku. Organ I instancji ponownie rozpoznając sprawę, ustalając stan faktyczny stwierdził na podstawie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...] z dnia [...] stycznia 2010 roku, iż S. P. w dniu [...] stycznia 2013 roku zawiadomił organ nadzoru budowlanego o zakończeniu budowy i zamiarze przystąpienia do użytkowania zadaszenia drzwi wejściowych do budynku mieszkalnego na działce nr ewid. [], znajdującej się w Z. przy ul. G.. W tej sytuacji, jak wskazano, organ architektoniczno-budowlany nie może wydać decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielić pozwolenia na budowę dla obiektu już istniejącego. W tych okolicznościach stosownie do dyspozycji art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2013 poz. 267, dalej: "k.p.a.") organ I instancji uznając prowadzenie postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę za bezprzedmiotowe decyzją Nr [...] z dnia [...] lutego 2013 roku umorzył postępowanie administracyjne w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę zadaszenia drzwi wejściowych do budynku mieszkalnego na działce nr ewid. [...] położonej w Z. przy ul. G. dla S. P.. Od tej decyzji M. i M. W. złożyli odwołanie, które wraz z kompletem akt sprawy zostało przekazane Wojewodzie [...] do rozpoznania. Skarga M. W. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 października 2012 roku w sprawie VIII SA/Wa 348/12 została złożona w następującym stanie faktycznym i prawnym: Starosta Powiatowy w Z. po rozpoznaniu wniosku S. P. decyzją Nr [...] z dnia [...] lipca 2011 roku zatwierdził projekt budowlany i udzielił dla wnioskodawcy pozwolenia na budowę zadaszenia drzwi wejściowych do budynku mieszkalnego na działce nr [...], położonej w Z. przy ul. G.. Wojewoda [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] lutego 2012 roku po rozpoznaniu odwołania M. i M. W. od decyzji Starosty, o której mowa wyżej – utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Skargę na wskazaną wyżej decyzję Wojewody [...] złożyła M. W.. Po rozpoznaniu skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 3 października 2012 roku w sprawie VIII SA/Wa 348/12 uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty Powiatowego w Z. Nr [...] z dnia [...] lipca 2011 roku. Wyrok ten jest prawomocny od dnia 27 listopada 2012 roku. Odpis prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi został zwrócony Starostwu Powiatowemu w Z. w dniu [...] grudnia 2012 roku. W dniu [...] stycznia 2013 roku została sporządzona opinia prawna, wskazująca na istotne dla załatwienia sprawy ustalenia czy inwestor rozpoczął roboty budowlane lub je wykonał w zakresie objętym wnioskiem o udzielenie pozwolenia na budowę, wskazując jednocześnie, iż organ administracji architektoniczno budowlanej nie może wydać decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę w przypadku stwierdzenia powyższych okoliczności. Proces inwestycyjny powinien być bowiem poprzedzony wydaniem decyzji, która otwiera inwestorowi drogę do wykonania robót budowlanych. W dniu [...] stycznia 2013 roku do akt administracyjnych wpłynęła decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. Nr [...] z dnia [...] stycznia 2013 roku zgłaszająca sprzeciw w sprawie zawiadomienia o zakończeniu budowy i zamiarze przystąpienia do użytkowania z dnia [...] stycznia 2013 roku zadaszenia drzwi wejściowych do budynku mieszkalnego zrealizowanych na podstawie decyzji Starosty Powiatowego w Z. Nr [...] z dnia [...] lipca 2011 roku. Z decyzji tej wynika, iż obiekt, co do którego pozwolenie na budowę było przedmiotem postępowania w sprawie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sygn. akt VIII SA/Wa 348/12 został zrealizowany. Starosta Powiatowy w Z. decyzją Nr [...] z dnia [...] lutego 2013 roku na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. umorzył postępowanie administracyjne w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę zadaszenia drzwi wejściowych do budynku mieszkalnego na działce nr ewid. [...] położonej w Z. przy ul. G. dla S. P.. W uzasadnieniu tej decyzji wskazał, iż wobec wykonania robót budowlanych organ nie może wydać decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę dla obiektu, który istnieje, z uwagi na to, iż decyzja udzielająca pozwolenia na budowę może dotyczyć tylko inwestycji, która ma być zrealizowana, a nie została już rozpoczęta bądź zakończona. Wojewoda [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] maja 2013 roku po rozpatrzeniu odwołania M. i M. W. od decyzji nr [...] wydanej dnia [...] lutego 2013 roku przez Starostę Powiatowego w Z., umarzającej postępowanie administracyjne w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę zadaszenia drzwi wejściowych do budynku mieszkalnego na działce nr ewid. [...] w Z. dla S. P. – uchylił w całości zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji, stwierdzając brak bezprzedmiotowości postępowania i konieczność jego kontynuowania. Decyzja ta do Starostwa Powiatowego w Z. wpłynęła w dniu [...] maja 2013 roku, bez akt postępowania i projektu budowlanego. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2013 roku Starosta Powiatowy w Z. na podstawie art. 34 ust. 3, art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r., Nr 243, poz. 1623) (dalej: "ustawa Prawo budowlane") i art. 123 k.p.a. nałożył na S. P. obowiązek uzupełnienia wniosku w sprawie pozwolenia na budowę o wymienione w tym postanowieniu dokumenty, zakreślając termin do jego wykonania do dnia [...] lipca 2013 roku. Decyzją Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2013 roku Starosta Powiatowy w Z. na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane po rozpatrzeniu wniosku S. P. w sprawie pozwolenia na budowę zadaszenia drzwi wejściowych do budynku mieszkalnego na działce Nr ewid. [...] położonej w Z. przy ul. G. – odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę zadaszenia drzwi wejściowych do budynku mieszkalnego na działce Nr ewid. [...] w Z. przy ul. G.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola taka polega m.in. na rozpoznawaniu skarg na niewykonanie wyroku sądu administracyjnego. Stosownie do art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.; dalej: "p.p.s.a") w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z art. 154 § 1 p.p.s.a. wynikają zatem dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności lub przewlekle prowadzić postępowanie po wyroku uchylającym zaskarżony akt. Po drugie zaś, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku. Skarżąca przed złożeniem skargi na niewykonanie wyroku Sądu z dnia 3 października 2012 r. (VIII SA/Wa 348/12) zwróciła się pismem z dnia [...] stycznia 2013 r. (k. 33 akt administracyjnych) do organu I instancji o wykonanie wyroku. Procesowa przesłanka wymierzenia grzywny organowi za niewykonanie wyroku sądu administracyjnego może być spełniona, jeżeli skarżący wezwał właściwy organ po doręczeniu mu prawomocnego orzeczenia sądowego wraz z aktami sprawy. Dopiero bowiem od tej daty zaczyna biec termin do załatwienia sprawy przez organ – co odnosi się tak do terminu określonego w przepisach prawa (np. w art. 35 k.p.a.), jak i wyznaczonego przez sąd w trybie art. 286 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tak J. P. Tarno [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wydanie 2, Warszawa 2006, str. 333-334, teza 7). Podobny pogląd został wyrażony w wyroku NSA z dnia 26 lutego 2008 r. w sprawie o sygn. akt I OSK 1529/07 (LEX nr 453494). Zważywszy, że prawomocny wyrok Sądu z dnia 3 października 2012 r. (VIII SA/Wa 348/12), którego niewykonanie zarzuca skarżąca w niniejszej sprawie, został doręczony organowi I instancji wraz z aktami sprawy w dniu 27 grudnia 2012 r. (k. 29 akt administracyjnych), a następnie skarżąca wezwała ten organ do wykonania wyroku, należało merytorycznie rozpoznać skargę wniesioną w niniejszej sprawie. Rozpatrywana pod tym względem skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu w sprawie nie wystąpiły przesłanki wymierzenia Staroście Powiatowemu w Z. grzywny za niewykonanie wyroku z dnia 3 października 2012 r. w wymaganym przez przepisy prawa terminie. Wyjaśnić należy, że istotą skargi wszczynającej postępowanie w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny za bezczynność po wyroku sądu jest żądanie zastosowania przez sąd określonych środków mających na celu ukaranie organu oraz jego dyscyplinowanie. Zastosowanie grzywny może mieć zatem miejsce, gdy po wyroku uchylającym akt, organ administracji pozostaje w bezczynności lub przewlekle prowadzi postępowanie z przyczyn zależnych od tego organu. Niewykonanie wyroku, o jakim mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a., ma miejsce zarówno wtedy, gdy organ nie wykonał orzeczenia w ogóle, jak i wtedy, gdy wprawdzie wykonał orzeczenie, ale z przekroczeniem wyznaczonego terminu (wyrok WSA w Warszawie z dnia 13 kwietnia 2012 r., VII SA/Wa 140/12, Lex nr 1146236). Przy czym nie może być przewlekłością postępowania działanie uwzględniające przeprowadzenie określonych "nakazanych" przez sąd dowodów oraz przeprowadzenie innych dowodów związanych z koniecznością wyjaśnienia sprawy (por. wyrok NSA z dnia 30 października 2012 r., I FSK 944/12, Lex nr 1233082). Analizując treść uregulowania zawartego w omawianym przepisie należy zauważyć, że przewidziana w nim możliwość wymierzenia przez sąd grzywny organowi pozostającemu w zwłoce w wykonaniu orzeczenia sądu, nie zakłada w żadnym razie automatyzmu w zastosowaniu przez sąd tej sankcji, jeśli tylko strona - po uprzednim wezwaniu organu do wykonania wyroku - wniesie skargę z żądaniem wymierzenia organowi grzywny, a sąd stwierdzi, że upłynęły ustawowe terminy załatwienia sprawy. Rozpoznając skargę strony opartą na przesłankach określonych w ww. przepisie, sąd administracyjny jest obowiązany wziąć pod uwagę nie tylko fakt niewydania przez organ odpowiedniego aktu bądź dokonania czynności, ale także rozważyć wszelkie okoliczności związane z pozostawaniem przez organ w zwłoce z załatwieniem sprawy. Zwrócił na to uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 25 listopada 2005 r. sygn. akt I OSK 426/05 (Lex nr 198147), a także w wyroku z dnia 5 października 2009 r. sygn. akt I OSK 201/09 (niepublikowany) stwierdzając, że wymierzenie organowi grzywny może mieć miejsce tylko wtedy, gdy po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności, organ administracji pozostaje w bezczynności z przyczyn od niego zależnych. Skład orzekający w niniejszej sprawie pogląd ten w pełni podziela. Stan bezczynności w rozumieniu powołanego przepisu ma miejsce wówczas, gdy organ w powtórnym postępowaniu prowadzonym po wyroku sądu administracyjnego, mimo upływu terminu określonego w art. 35 k.p.a., nie rozpoznaje sprawy. W przypadku wyroku uchylającego akt organu terminy określone w art. 35 k.p.a. zaczynają swój bieg od dnia doręczenia organowi akt administracyjnych, stosownie do treści art. 286 § 2 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 35 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki (§ 1), nie później niż w ciągu miesiąca, a w sprawach szczególnie skomplikowanych nie później niż w ciągu dwóch miesięcy (§ 3), przy czym termin ten liczyć należy od dnia doręczenia akt organowi. Dokonując oceny okoliczności niniejszej sprawy należy także przypomnieć, iż wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 października 2012 roku w sprawie VIII SA/Wa 348/12, którego niewykonanie zarzuca skarżąca, zapadł po rozpoznaniu skargi na decyzję, której przedmiotem było zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę. Decyzję w tym przedmiocie wydaje organ administracji architektoniczno-budowlanej, którym z uwagi na przedmiot postępowania zgodnie z art. 80 ust. 1 pkt 1, 81 ust. 1 pkt 2 i 82 ust. 1 i 2 ustawy Prawo budowlane jest starosta. W okolicznościach niniejszej sprawy Starosta Powiatowy w Z.. Uchylenie wyrokiem wydanym w sprawie VIII SA/Wa 348/12 decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2012 roku, jako decyzji organu odwoławczego i decyzji Starosty Powiatowego w Z. - jako organu I instancji - z dnia [...] lipca 2011 roku, która decyzję Wojewody [...] poprzedzała, spowodowało, iż Starosta Powiatowy w Z. został zobligowany do ponownego rozpoznania sprawy w zakresie złożonego wniosku o pozwolenie na budowę. Okoliczność wcześniejszego zrealizowania inwestycji objętej wnioskiem o pozwolenie na budowę, o ile znajduje się w zainteresowaniu organu architektoniczno-budowlanego prowadzącego postępowanie w przedmiocie pozwolenia na budowę, nie rodzi kompetencji tego organu co do podejmowania oceny stanu prawnego tak zrealizowanej inwestycji i podejmowania czynności będących konsekwencją tych ustaleń. Takie kompetencje zostały powierzone przez art. 83 ustawy Prawo budowlane organom nadzoru budowlanego, to jest powiatowemu i wojewódzkiemu inspektorowi nadzoru budowlanego. W tych okolicznościach wykonanie wyroku wydanego w sprawie, w której stroną był organ architektoniczno – budowlany, jak to miało miejsce w sprawie VIII SA/Wa 348/12 zmierza do wydania rozstrzygnięcia, którego przedmiotem jest rozpatrzenie wniosku o pozwolenie na budowę, a nie rozstrzygnięcie co do obiektu zrealizowanego na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, która została uchylona. Jak wskazano wyżej tego rodzaju rozstrzygnięcie nie należy do kompetencji organu architektoniczno – budowlanego i nie było przedmiotem sprawy VIII SA/Wa 348/12. Tym samym zastrzeżenia co do prawidłowości działania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie podlegają w niniejszej sprawie ocenie i pozostają bez wpływu na rozstrzygnięcie. Dokonane przez Sąd w oparciu o nadesłane akta administracyjne sprawy ustalenia prowadzą do stwierdzenia, że Starosta Powiatowy w Z. nie pozostaje w stanie bezczynności po wyroku z dnia 3 października 2012 r. Zważyć bowiem trzeba, że po zwrocie akt organowi I instancji, co miało miejsce 27 grudnia 2012 r. organ przygotowując się do merytorycznego załatwienia sprawy zlecił sporządzenie opinii prawnej, której przedmiotem było dalsze postępowanie po uchyleniu decyzji w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Opinia ta opatrzona jest datą [...] stycznia 2013 roku (k. 31 akt administracyjnych). W dniu 21 stycznia 2013 roku została dołączona do akt decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. Nr [...] z dnia [...] stycznia 2013 roku, stanowiąca podstawę do potrzebnego w sprawie ustalenia, iż inwestycja objęta wnioskiem o udzielenie pozwolenia na budowę została zrealizowana. Następnie przed upływem terminu z art. 35 § 3 k.p.a. tj. przed upływem terminu dwumiesięcznego przewidzianego dla spraw szczególnie skomplikowanych Starosta Powiatowy w Z. wydał decyzję Nr [...] z dnia [...] lutego 2013 roku o umorzeniu postępowania administracyjnego (k. 36 akt administracyjnych). Okoliczność, że decyzja ta w postępowaniu odwoławczym toczącym się przed organami administracji została uchylona nie ma wpływu na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie. Nie ma bowiem znaczenia prawidłowość orzeczenia wydanego po uchyleniu wyroku, która podlega weryfikacji w postępowaniu odwoławczym, ale istotne jest czy organ w terminie przewidzianym do załatwienia sprawy wywiązał się z tego obowiązku. Brak jest także podstaw do stwierdzenia pozostawania przez organ w bezczynności lub przewlekłości po uchyleniu decyzji Starosty Z. nr [...] z dnia [...] lutego 2013 roku. Z akt administracyjnych wynika, iż w dniu [...] maja 2013 roku do Starostwa Powiatowego w Z. wpłynęła decyzja Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] maja 2013 roku, w dniu [...] czerwca 2013 roku decyzja ta wpłynęła do Wydziału Budownictwa i Architektury bez akt administracyjnych (notatka urzędowa k-66 akt administracyjnych). Z akt tych nie wynika w jakiej dacie zostały dołączone akta administracyjne, które były niezbędne do dalszego prowadzenia postępowania i załatwienia sprawy. Mimo to w dniu [...] lipca 2013 roku, to jest przed upływem terminu dwóch miesięcy, o którym mowa w art. 35 § 3 k.p.a. organ podjął dalsze czynności zmierzające do załatwienia sprawy. Decyzja z dnia [...] sierpnia 2013 roku zapadła niezwłocznie po upływie terminu zakreślonego na wykonanie nałożonych postanowieniem z dnia [...] lipca 2013 roku obowiązków. Dlatego też – w ocenie Sądu – skarga na niewykonanie wyroku uwzględniającego skargę w sprawie sygn. akt: VIII SA/Wa 348/12, w której skarżąca zarzuca Staroście Powiatowemu w Z. bezczynność po jego wydaniu, zawierająca wniosek o wymierzenie temu organowi grzywny nie mogła zostać uwzględniona przez sąd. Nie ulega bowiem wątpliwości, iż zrealizowanie inwestycji wskazanej we wniosku o pozwolenie na budowę na podstawie decyzji, która została następnie uchylona skomplikowało sprawę i wymagało dokonania przez organ architektoniczno budowlany dokonania dodatkowych ustaleń. Jednocześnie organ zobowiązany był do zastosowania się do wytycznych zawartych w uzasadnieniu wyroku w sprawie VIII SA/Wa 348/12. Tym samym brak jest podstaw do stwierdzenia, iż Starosta Powiatowy w Z. pozostawał w dacie wniesienia skargi w bezczynności, o jakiej mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a. po wydaniu wyroku w sprawie VIII SA/Wa 348/12, ani też nie prowadził przewlekle postępowania w tej sprawie. Tym samym brak było, w okolicznościach rozpoznawanej sprawy, podstaw do wymierzenia organowi grzywny. Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.