I SA/Gl 1193/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Pindel (spr.) po rozpoznaniu w dniu 23 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy C. na uchwałę Regionalnej Izby Obrachunkowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie absolutorium dla organów wykonawczych jednostek samorządu terytorialnego postanawia odrzucić skargę. Regionalna Izba Obrachunkowa w K. podjęła w dniu [...] uchwałę nr [...] o pozytywnym zaopiniowaniu wniosku Komisji Rewizyjnej Rady Miejskiej w C. w sprawie nieudzielenia absolutorium Burmistrzowi Miasta C. za 2012 r. Od tej uchwały Gmina (działający w jej imieniu Burmistrz) wniosła odwołanie. Zostało ono oddalone uchwałą Regionalnej Izby Obrachunkowej w K. z dnia [...], nr [...], która stanowi przedmiot skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach przez Gminę (działającego w jej imieniu Burmistrza). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej następnie jako: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. obejmuje ona orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne (pkt 1); postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2); postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3); inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4); pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach (pkt 4a); akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (pkt 5); akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (pkt 6); akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego (pkt 7); bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a (pkt 8). Nadto stosownie do art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. W niniejszej sprawie skarga została wniesiona na uchwałę podjętą na podstawie art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 7 października 1992 r. o regionalnych izbach obrachunkowych (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 1113) w przedmiocie odwołania od uchwały zawierającej opinię o przedłożonym przez burmistrza gminy sprawozdaniu z wykonania budżetu. Ani art. 3 § 2 p.p.s.a., ani żaden przepis szczególny, o którym mowa w § 3 tego artykułu nie przewidują dopuszczalności zaskarżenia takiej uchwały do sądu administracyjnego. Uchwała ta w szczególności nie jest aktem nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, gdyż stanowi ona opinię, czyli formę współdziałania, która merytorycznie nie wiąże tych organów. Ważność ich rozstrzygnięcia nie jest uzależniona od jej wydania przez co nie może być ona również kwalifikowana jako stanowisko z art. 89 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. - Dz. U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.). Pogląd ten zresztą jest aprobowany tak w doktrynie, jak i w orzecznictwie sądowym [zob. W. Miemiec, "Wybrane zagadnienia z problematyki kompetencji nadzorczych regionalnych izb obrachunkowych nad działalnością komunalną w zakresie spraw budżetowych", teza nr 5 (w:) "Finanse komunalne", 1994 r., 3, 5; P. Ciszewski, Z. Mykowska (w:) M. Stec (red.), "Regionalne izby obrachunkowe. Charakterystyka ustrojowa i komentarz do ustawy", komentarz do art. 20; por. również postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 listopada 1997 r., sygn. akt III SA 1155/97). W związku z powyższym rozpatrywaną skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.