VII SA/Wa 978/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka (spr.), Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak, Protokolant Spec. Eliza Jędrasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 listopada 2013 r. sprawy ze skargi U. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lutego 2013 r. znak: [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej skargę oddala Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W. decyzją z dnia [...] października 2012 r. nr [...]na podstawie art. 103 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. z 2010 r. Nr 136, poz. 914 ze zm.) dalej zw. "ustawą", w związku z art. 46 ww. ustawy, art. 16 Rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. U. WE L 31 z dnia 1 lutego 2002 r.) oraz art. ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), zwanej dalej "k.p.a." - wymierzył firmie U. Sp. z o.o. w W. karę pieniężną w wysokości 10.000 zł za nieprzestrzeganie przepisów w zakresie oznakowania, reklamy i prezentacji suplementów diety na stronie internetowej www. [...].pl. W dniu [...] listopada 2012 r. wpłynęło do organu I instancji odwołanie z dnia [...] listopada 2012 roku firmy U. Sp. z o.o. w W., w którym wniesiono o stwierdzenie nieważności decyzji organu I instancji. Główny Inspektor Sanitarny decyzją z dnia [...] lutego 2013 r. znak: [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1k.p.a. po rozpatrzeniu odwołania, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ wskazał, że udowodnione zostało, iż skarżący naruszył przepisy prawa żywnościowego, w tym art. 46 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz art. 46 ust. 2 ustawy. W dniu [...] sierpnia 2012 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny. [...] dokonał kontroli sanitarnej w firmie U. Sp. z o.o. w W.. Kontrolę przeprowadzono w związku z uzyskaną informacją od Głównego Inspektora Sanitarnego, dotyczącą nieprawidłowej prezentacji i reklamy suplementów diety umieszczonych na stronie www. [...].pl. oraz wątpliwościami co do kwalifikacji produktu. W trakcie prowadzenia czynności kontrolnych ustalono ponadto, iż w zamieszczonej na ww. stronie internetowej prezentacji produktów pn.: "WitaminaC +Rutyna", "Neogardin Forte", "Neogardin Kinder", "Neogardin", "Dobry Sen" i "Dobry Sen Forte" stwierdzono nieprawidłowości w zakresie oznakowania, w tym prezentacji i reklamy środków spożywczych, naruszające m.in. wymagania zawarte w ustawie. W ww. prezentacjach suplementów diety w bezpośrednim sąsiedztwie nazwy handlowej nie podano zgodnie z art. 27 ustawy określenia "suplement diety". Ponadto stwierdzono nieprawidłowości naruszające przepisy art. 46 ustawy stanowiącego, iż oznakowanie środka spożywczego nie może przypisywać mu właściwości zapobiegania chorobom, ich leczenia, ani odwoływać się do takich właściwości oraz wprowadzać konsumenta w błąd, w szczególności co do charakterystyki środka spożywczego, a także sugerować, że środek spożywczy posiada szczególne właściwości, jeżeli wszystkie podobne środki spożywcze posiadają takie właściwości. W prezentacji suplementów diety na stronie internetowej podano nieprawidłowości o następującej treści: 1. "WitaminaC+Rutyna" - "Przeznaczony (...) szczególnie w czasie przeziębień i zachorowań na grypę"; 2. "Neogardin Forte" - "Tabletki na dolegliwości gardła (...)", "Neogardin Forte odkaża, nawilża, uspokaja, koi", "Preparat na dolegliwości gardła", "Substancje aktywne zawarte w produkcie (...) maja właściwości antybakteryjne , wzmacniające układ odpornościowy, kojące, odkażające, nawilżające śluzówkę", "Działanie składników: laktoferyna- (...) hamuje aktywność chorobotwórczych pasożytów i grzybów, szałwia działa bakteriobójczo i przeciwzapalnie, eukaliptus działa przeciwbakteryjnie, wykrztuśnie i przeciwzapalnie, miód działa przeciwgorączkowo, przeciwzapalnie i przeciwbakteryjnie"; 3. "Neogardin Kinder" - "Tabletki na dolegliwości gardła dla dzieci (...):, "Potrójne działanie: uśmierza- odkaża-nawilża", "Substancje zawarte w produkcie maja właściwości uśmierzające, odkażające (...)", "Działanie składników: prawoślaz lekarski- działa przeciwzapalnie (...), rumianek — działa bakteriobójczo i przeciwzapalnie, laktoferyna mleczna - (...) hamuje aktywność pasożytów, ksylitom z brzozy- działa bakteriobójczo (...), miód- działa przeciwgorączkowo, przeciwzapalnie i przeciwbakteryjnie"; 4. "Neogardin"- "Tabletki na dolegliwości gardła do ssania" ",Potrójne działanie na gardło: nawilża, odkaża, koi", "Działanie składników: szałwia-działa przeciwbakteryjnie i przeciwzapalnie, olejek eukaliptusowy - działa przeciwbakteryjnie, wykrztuśnie i przeciwzapalnie, miód- działa przeciwgorączkowo, przeciwzapalnie i przeciwbakteryjnie"; 5. "Dobry Sen"- "Pomaga zasnąć, odpręża, uspokaja", "Wyciągi z melisy lekarskiej i passiflory obniżają próg pobudliwości ośrodkowego układu nerwowego i dzięki temu ułatwiają zasypianie", "Działanie składników: passiflora-łagodzi nadmierne pobudzanie nerwowe, działa rozkurczowo", magnez- działa uspokajająco i przeciw stresowo"; 6. "Dobry Sen Forte"- "Dla osób mających zaburzenia snu lub trudności z zasypianiem". "Działanie składników: chmiel- działa skutecznie przy zasypianiu, łagodzi nadpobudliwość, melisa lekarska- działa uspokajająco, wyciągi z melisy lekarskiej i passiflory obniżają próg pobudliwości ośrodkowego układu nerwowego i dzięki temu ułatwiają zasypianie, passiflora - łagodzi nadmierne pobudzenie nerwowe, działa rozkurczowo, magnez - działa uspokajająco i przeciw stresowo". W następstwie stwierdzonych nieprawidłowości Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] pismem z dnia [...] września 2012 r., wystosował wniosek do organu Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. o nałożenie kary pieniężnej na firmę U. Sp. z o.o., zgodnie z art. 104 ustawy. Skarżący w dniu [...] października 2012 r. złożył pismo w którym poinformował, iż w przedmiotowej sprawie dnia [...] września 2012 r. została wydana decyzja administracyjna przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...]. Ponadto wskazał, iż " zgodnie z k.p.a. decyzja jest aktem administracyjnym rozstrzygającym sprawę, kończy więc postępowanie. Firma U. od tej decyzji nie odwołała się, w związku z tym dalsze postępowanie w tej sprawie nie znajduje uzasadnienia w przepisach prawa. Potwierdza to orzeczenie Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego z dnia 9 czerwca 2009 r. (sygn. akt VII SA/Wa 610/09) informujące, iż wydanie decyzji nakładającej na stronę karę pieniężną w sytuacji, gdy decyzja wydaną uprzednio nakazano doprowadzenie do oznakowania produktu do wymagań prawnych w określonym terminie - a termin jeszcze nie upłynął - nie jest sprzeczne z podstawowymi zasadami postępowania administracyjnego, w szczególności art. 7 i 8 oraz 77 k.p.a. w zw. z art. 4 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia. Organ wskazał, że postępowanie administracyjne w sprawie nałożenia kary pieniężnej następuje na wniosek Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego zgodnie z art. 104 ustawy. Postępowanie w sprawie kary pieniężnej prowadzi Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny po otrzymaniu od Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego pisemnej informacji o przeprowadzeniu kontroli sanitarnej w obiekcie, w którym stwierdzono nieprawidłowości zapisane w protokole z kontroli sanitarnej, za które zgodnie z art. 103 ustawy należy się kara pieniężna. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny nie może w tym wypadku nałożyć samodzielnie kary pieniężnej bo nie ma takich uprawnień, dlatego też przekazuje sprawę Państwowemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Sanitarnemu. Natomiast może on jako właściwy organ, po stwierdzeniu podczas kontroli sanitarnej nieprawidłowości zobowiązać stronę do ich usunięcia. W przedmiotowej sprawie Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] wniosek o nałożenie kary pieniężnej na firmę U. Sp. z o.o. w W., za nie przestrzeganie wymagań w zakresie znakowania suplementów diety wystosował do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. w dniu [...] września 2012 r. Decyzję administracyjną nakazującą zmianę znakowania Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny wydał w dniu [...] września 2012 r. Decyzja z dnia [...] września 2012 r. nakładająca obowiązek zmiany znakowania ww. środków spożywczych oraz pismo z dnia [...] września 2011 r. zawiadamiające o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za nieprzestrzeganie wymagań w zakresie znakowania są elementami postępowań administracyjnych prowadzonych przez dwa odrębne organy, odpowiednio Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] oraz Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W.. W związku z powyższym nie doszło do naruszenia podstawowych zasad k.p.a., w szczególności art. 7 i 8 oraz 77 k.p.a. w związku z art. 4 ustawy. Zatem po wnikliwym rozpatrzeniu przedłożonej dokumentacji organ stwierdził, iż przedmiotowe postępowanie pod względem prawa materialnego prowadzone było prawidłowo i nie zaistniały okoliczności wskazujące na konieczność umorzenia postępowania administracyjnego w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej na firmę U. Sp. z o.o. w W.. Skarżący zgłosił przedmiotowe preparaty jako suplementy diety, powiadamiając Głównego Inspektora Sanitarnego o ich wprowadzeniu do obrotu. Organ powołał się na art. 16 oraz art. 17 pkt. 1 Rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności, zgodnie z którym etykietowanie, reklama i prezentacja żywności, z uwzględnieniem ich kształtu, wyglądu lub opakowania, nie może wprowadzać konsumentów w błąd. Podmioty działające na rynku spożywczym mają obowiązek zapewnić, na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji w przedsiębiorstwach będących pod ich kontrolą, zgodność tej żywności z wymogami prawa żywnościowego właściwymi dla ich działalności i kontrolowanie przestrzegania tych wymogów. Nie ulega zatem wątpliwości, że w rozpoznawanej sprawie udowodnione zostało naruszenie przez skarżącego art. 46 ww. ustawy zgodnie z którym oznakowanie środka spożywczego nie może wprowadzać konsumenta w błąd. Przepis ten stosuje się również do reklamy oraz do prezentacji środków spożywczych. Ponadto stwierdzono naruszenie przez skarżącego treści przepisu art. 27 pkt 4 ustawy który ustala, iż suplementy diety są wprowadzane do obrotu, prezentowane i reklamowane pod nazwą "suplement diety", która nie może być zastąpiona nazwą handlową (wymyśloną) tego środka spożywczego. Jeżeli suplement diety jest oznakowany dodatkowo nazwą handlową (wymyśloną), określenie "suplement diety" jest zamieszczane w bezpośrednim sąsiedztwie tej nazw. Na stronie www. [...].pl na początku opisu produktów pn "WitaminaC+Rutyna" , "Neogardin Kinder", "Neogardin", "Dobry Sen" i "Dobry Sen Forte nie umieszczono w bezpośrednim sąsiedztwie nazwy handlowej określenia "suplement diety". Sformułowania użyte przez skarżącego na stronie internetowej www. [...].pl o następującej treści: "Przeznaczony szczególnie w czasie przeziębień i zachorowań na grypę"; "Substancje aktywne zawarte w produkcie (...) maja właściwości antybakteryjne, wzmacniające układ odpornościowy, kojące, odkażające, nawilżające śluzówkę", "Działanie składników: laktoferyna - (...) hamuje aktywność chorobotwórczych pasożytów i grzybów, szałwia działa bakteriobójczo i przeciwzapalnie, eukaliptus działa przeciwbakteryjnie, wykrztuśnie i przeciwzapalnie, miód działa przeciwgorączkowo, przeciwzapalnie i przeciwbakteryjnie"; "Substancje zawarte w produkcie maja właściwości uśmierzające, odkażające (...)", "Działanie składników: prawoślaz lekarski - działa przeciwzapalnie (...), rumianek - działa bakteriobójczo i przeciwzapalnie, laktoferyna mleczna - (...) hamuje aktywność pasożytów, ksylitom z brzozy - działa bakteriobójczo (...), miód - działa przeciwgorączkowo, przeciwzapalnie i przeciwbakteryjnie", "Działanie składników: szałwia - działa przeciwbakteryjnie i przeciwzapalnie, olejek eukaliptusowy - działa przeciwbakteryjnie, wykrztuśnie i przeciwzapalnie, miód - działa przeciwgorączkowo, przeciwzapalnie i przeciwbakteryjnie"; "Wyciągi z melisy lekarskiej i passiflory obniżają próg pobudliwości ośrodkowego układu nerwowego i dzięki temu ułatwiają zasypianie", "Działanie składników: passiflora-łagodzi nadmierne pobudzanie nerwowe, działa rozkurczowo", magnez- działa uspokajająco i przeciw stresowo", "Działanie składników: chmiel- działa skutecznie przy zasypianiu, łagodzi nadpobudliwość , melisa lekarska- działa uspokajająco, wyciągi z melisy lekarskiej i passiflory obniżają próg pobudliwości ośrodkowego układu nerwowego i dzięki temu ułatwiają zasypianie, passiflora - łagodzi nadmierne pobudzenie nerwowe, działa rozkurczowo, magnez - działa uspokajająco i przeciw stresowo" wprowadzają konsumenta w błąd poprzez przypisywanie środkowi spożywczemu właściwości, których nie posiada oraz są niezgodne z rozporządzeniem (WE) nr 1924/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych. Odnośnie sformułowań: "Tabletki na dolegliwości gardła (...)",- "Tabletki na dolegliwości gardła dla dzieci", "Tabletki na dolegliwości gardła do ssania", "Preparat na dolegliwości gardła" organ jednoznacznie uznał je za nieprawidłowe. Słowo "dolegliwości" nie jest właściwe w tym przypadku, gdyż często kojarzone jest z chorobą i cierpieniem. Również słownik języka polskiego opisuje dolegliwość jako "ból, cierpienie fizyczne; chorobę, przypadłość, niedyspozycję oraz jako kłopot, zmartwienie; brak komfortu, utrudnienie" W przypadku określenia zastosowanego dla suplementu diety pn. "Dobry Sen Forte" o następującej treści:. "Dla osób mających zaburzenia snu lub trudności z zasypianiem" Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Warszawie uznał zasadność jego zakwestionowania przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...]. Zaburzenie snu według Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych ICD-10 w pozycji G-47. jest jednostką chorobową. Międzynarodowa Klasyfikacja Chorób i Problemów Zdrowotnych ICD-10 jest narzędziem pracy Narodowego Funduszu Zdrowia oraz stanowi wykaz jednostek chorobowych leczonych w ramach świadczeń zdrowotnych. Ponadto należy zwrócić uwagę, iż firma U. Sp. z o.o. W W. wprowadziła przedmiotowy produkt jako środek spożywczy, a nie jako produkt leczniczy. Ustalając wysokość kary pieniężnej organ I instancji zastosował miarkowanie kary i wyjaśnienia złożone w toku postępowania. Wziął pod uwagę stopień szkodliwości czynu, zakres naruszenia wymagań prawnych oraz profil działalności Spółki jako producenta 15 suplementów diety. Karę pieniężną organ ustalił w oparciu o art. 103 ust. 1 pkt 1 ustawy biorąc pod uwagę szkodliwość czynu nie zagrażającą bezpieczeństwu konsumentów, przy jednoczesnym znaczącym naruszeniu obowiązujących przepisów prawa. Wymiar kary pieniężnej w ocenie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. za nieprawidłowości stwierdzone w zakresie oznakowania, prezentacji i reklamy produktów na stronie internetowej firmy, która stanowi zaledwie 9,8% górnej granicy kary pieniężnej ustanowionej prawnie wydaje się właściwą w świetle zebranego materiału dowodowego. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję złożyła spółka U. Sp. z o.o. w W.. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie art. 7, 77 § 1 k.p.a. polegające na niedokładnym wyjaśnieniu stanu faktycznego sprawy oraz art. 103 ust. 1 pkt. 1 w zw. z art. 104 ust. 2 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia, poprzez nieuwzględnienie wszystkich określonych w art. 104 ust. 2 ustawy przesłanek, których uwzględnienie jest niezbędne przy określaniu wysokości kary pieniężnej, a mianowicie stopnia zawinienia, dotychczasowej działalności skarżącego działającego na rynku spożywczym i wielkość produkcji zakładu. Powyższe naruszenia prawa miały istotny wpływ na wynik sprawy. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że stosownie do treści przywołanego art. 104 ust. 2 ustawy, właściwy państwowy wojewódzki inspektor sanitarny, ustalając wysokość kary pieniężnej, jest obowiązany uwzględnić następujące okoliczności: stopień szkodliwości czynu, stopień zawinienia, zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu działającego na rynku spożywczym, wielkość produkcji zakładu. Organ przy ustaleniu wysokości kary pieniężnej nie wziął pod uwagę aż trzech, spośród pięciu, wskazanych powyżej przesłanek, a mianowicie: stopnia zawinienia, dotychczasowej działalności skarżącego działającego na rynku spożywczym oraz wielkości produkcji zakładu (podkreślić należy, iż ustalona przez organ liczba suplementów diety produkowanych przez skarżącego, nie pozostaje w związku z wielkością produkcji zakładu). Powyższe uchybienie, stanowi naruszenie art. 104 ust. 2 ustawy. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 z 2002 r. poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. Sąd nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa. Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lutego 2013 r. utrzymująca w mocy decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] października 2012 r. wymierzającą firmie U. Sp. z o.o. w W. karę pieniężną w wysokości 10.000 zł za nieprzestrzeganie przepisów w zakresie oznakowania, reklamy i prezentacji suplementów diety na stronie internetowej www. [...].pl. Podstawą materialnoprawną zaskarżonej decyzji jest art. 103 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia, zgodnie z którym kto nie przestrzega wymagań w zakresie znakowania środków spożywczych, w tym w zakresie prezentacji, reklamy i promocji, określonych w art. 27 ust. 4, art. 33 ust. 3 i 4 oraz art. 45-49, a także wymagań w tym zakresie określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 14 ust. 2 pkt 3, art. 22 ust. 1 pkt 3, art. 26 ust. 1 pkt 4, art. 27 ust. 6 pkt 2, art. 39 pkt 3, art. 44 pkt 2, art. 50 ust. 1 i art. 51, podlega karze pieniężnej w wysokości do trzydziestokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej za rok poprzedzający, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, na podstawie przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski". Wysokość kary pieniężnej może być wymierzona do pięciokrotnej wartości brutto zakwestionowanej ilości środka spożywczego lub produktu niebędącego żywnością wprowadzonego do obrotu jako żywność. Okoliczności, które należy wziąć pod uwagę przy wymierzaniu kary określone są w art. 104 ust. 2 ww. ustawy, zgodnie z którym ustalając wysokość kary pieniężnej, właściwy państwowy wojewódzki inspektor sanitarny uwzględnia stopień szkodliwości czynu, stopień zawinienia i zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu działającego na rynku spożywczym i wielkość produkcji zakładu. Skarżący nie kwestionuje stwierdzonych naruszeń, kwestionuje jedynie wysokość kary zarzucając organom nieuwzględnienie wszystkich określonych w art. 104 ust. 2 ustawy przesłanek, które uwzględnić powinien organ przy określeniu wysokości kary pieniężnej, tj. stopnia zawinienia, dotychczasowej działalności skarżącego oraz wielkości produkcji. Sąd nie podziela tej oceny. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, organ I instancji ustalając wysokość nałożonej kary pieniężnej wskazał, że wziął pod uwagę stopień szkodliwości czynu, zakres naruszenia wymagań prawnych oraz profil działalności Spółki jako producenta 15 suplementów diety. Jednocześnie wskazał, że wprawdzie szkodliwość czynu nie zagraża bezpieczeństwu konsumentów, natomiast występuje znaczące naruszenie obowiązujących przepisów prawa, które szczegółowo opisał z powołaniem się na przepisy prawa krajowego i unijnego, w tym rozporządzenia nr 178/2002, który w art. 17 pkt 2 stwierdza, że kara powinna być skuteczna, proporcjonalna i odstraszająca. W ocenie Sądu, powyższe uzasadnienie wysokości kary pieniężnej oznacza, że organ dokonując miarkowania kary wskazał i wyjaśnił, jakie okoliczności wziął pod uwagę. Stosownie do treści komunikatu Prezesa GUS z dnia 9 lutego 2012 r., przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2011 r. wyniosło 3.399,52 zł. (Monitor Polski Nr 17 z 2012 r. poz. 63), zatem maksymalny wymiar kary mógł osiągnąć wysokość 101.985,60 zł. To zaś oznacza, iż wymierzona w niniejszej sprawie kara pieniężna w wysokości 10.000 zł, która jak wskazały organy, stanowi jedynie 9,8% maksymalnego ustawowego zagrożenia czyni zadość zapisom art. 104 ust. 2 ustawy. Wprawdzie organ nie odniósł się do każdej z osobna przesłanki, zawartej w art. 104 ust. 2 ustawy, ale nie można uznać, że uchybienie to stanowi naruszenie skutkujące uwzględnieniem skargi. Sąd podziela również opinię organu II instancji, że kara wymierzona w niższej wysokości nie spełniłaby zamierzonego skutku prewencyjno-wychowawczego, nie będzie skuteczna, proporcjonalna i odstraszająca. Z tych względów Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.