II SAB/Kr 205/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariusz Kotulski (spr.) Sędziowie : Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski Sędzia WSA Renata Czeluśniak Protokolant : Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 listopada 2013 r. sprawy ze skargi L.R. i J.R. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy S. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Burmistrza Miasta i Gminy S. do podjęcia czynności lub wydania aktu w sprawie z wniosku skarżących z dnia 19 sierpnia 2013 r. - w terminie 14 dni; II. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądza od Burmistrza Miasta i Gminy S. na rzecz skarżących L.R. i J.R. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Skarżący L.R. i J.R. w skardze kierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie domagali się zobowiązania Burmistrza Miasta i Gminy S. do rozpoznania wniosku z dnia [....] .2013r. oraz zasądzenia kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu skargi wskazano, że wskazany wyżej wniosek z dnia [....] .2013r. dotyczył udostępnienia przez Burmistrza informacji i dokumentów, dotyczących sprawy wywłaszczenia działek o nr ew. nr nr [....] położonych w S. , zakończonej decyzją nr [....] z dnia 27 czerwca 1989r. Organ administracyjny w piśmie z dnia 6.09.2013r. wskazał, że złożona skarga na bezczynność jest bezzasadna, bowiem pismem z dnia [....] .2013r. odpowiedziano na wniosek stron. Ponadto, w ocenie Burmistrza Miasta i Gminy S. , nie został zachowany tryb składania skarg na bezczynność zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. Na rozprawie przed Sądem Administracyjnym w Krakowie w dniu [....] .2013r. pełnomocnik Burmistrza Miasta i Gminy S. adw. E.M. wniosła o oddalenie skargi, równocześnie stwierdzając, że skierowane do wnioskodawców pismo z dnia 30.08.2013 r. nie stanowi decyzji administracyjnej, jest tylko informacją w odpowiedzi na złożony wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna i podlega uwzględnieniu. Zasady udostępniania informacji publicznej określone zostały w ustawie z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Stosownie zatem do treści art.1 ust.1 przywołanej regulacji, informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w jej art. 6, która podlega udostępnieniu na zasadach oraz w trybie określonych w tej ustawie. Zgodnie przy tym z art. 2 cytowanego aktu prawnego, prawo dostępu do informacji publicznej przysługuje każdemu, z zastrzeżeniem art. 5, zaś - co warto podkreślić - od osoby wykonującej to uprawnienie nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego w jej uzyskaniu. Nie można się zgodzić z zarzutem podniesionym przez Burmistrza Miasta i Gminy S. odnośnie niezachowania trybu z art. 37 § 1 k.p.a., bowiem obowiązujące przepisy nie przewidują terminu do złożenia skargi na bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej. W takim przypadku nie istnieje też powinność uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia bezczynności, ani wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Wspomniana ustawa z dnia 6 września 2001r. nie zawiera bowiem odrębnych postanowień nawiązujących do przesłanek art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej p.p.s.a Nie przewiduje ona bowiem środka zaskarżenia bezczynności w udostępnieniu informacji publicznej, o którym mowa w art. 52 §1 p.p.s.a., zaś sam sposób udostępniania informacji publicznej kształtuje jako dalece odformalizowany, kładąc nacisk na szybkość i sprawność postępowania. Następnie trzeba podnieść, że z treści art. 4 ustawy z dnia 6 września 2001r. wynika, iż obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są organy władzy publicznej. Nie ulega wątpliwości, że do organów tych bezsprzecznie należy Burmistrz Miasta i Gminy S. , będący organem wykonawczym jednostki samorządu terytorialnego. Nie budzi też wątpliwości, że żądane przez skarżących informacje, stanowią informację publiczną. Podkreślić bowiem trzeba, że zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie w niej określonych. Zatem, w przedmiotowej sprawie, organ powinien był dokonać analizy zgłoszonego przez skarżących wniosku w kontekście zakresu przedmiotowego pojęcia "informacja publiczna" wyznaczonego w art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, jak i z art. 1 ust.1 i art. 6 wymienionej ustawy z dnia 6 września 2001r., definiujących informację publiczną w sposób szeroki, jako każdą informację o sprawach publicznych. Informacją publiczną będzie zatem każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, lecz także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Trzeba przy tym podkreślić, że w świetle utrwalonego poglądu judykatury, treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą, stanowi informację publiczną. Są nią zarówno treści dokumentów bezpośrednio przez organ wytworzonych, jak i te, których używa się przy realizacji przewidzianych prawem zadań (także te, które tylko w części go dotyczą), nawet gdy nie pochodzą wprost od niego (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 października 2002r., sygn. akt II SA 1956/02, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 lipca 2008r., sygn. akt II SA/Wa 721/08, oraz wyrok tutejszego Sądu z dnia 3 września 2007r., sygn. akt IV SAB/Gl 28/07 - orzeczenia dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Przy czym, podkreślenia wymaga, że wbrew stanowisku organu zawartym w piśmie z dnia 30.08.2013r., stosownie art. 2 ww. aktu prawnego, prawo dostępu do informacji publicznej przysługuje każdemu (z zastrzeżeniem art.5 powołanej ustawy), a od osoby wykonującej to uprawnienie nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego w jej uzyskaniu. Odróżniać także należy tryb i zakres dostępu do akt sprawy administracyjnej (żądania uwierzytelnionych odpisów lub kopii) tylko dla stron takiego postępowania na podstawie art.73 k.p.a. od trybu i zakresu udostępniania informacji publicznej z takich akt na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej (udostępniane na tej podstawie dokumenty muszą być np. zanonimizowane albo też można odmówić decyzją udostępnienia informacji publicznej - art.16 np. w zw. z art.5 ustawy o dostępie do informacji publicznej). Skarżący upatrują bezczynności wspomnianego organu administracyjnego w zakresie dostępu do informacji publicznej, polegającej na nieudzielaniu odpowiedzi na sformułowane w ich wniosku z dnia [....] 2013r. żądanie udostępnienia "informacji i dokumentów, dotyczących sprawy wywłaszczenia działek o nr ew. [....] położonych w S". Zdaniem Sądu, działanie Burmistrza Miasta i Gminy S. , polegające na wystosowaniu do skarżących pisma z dnia 30.08.2013r. (które jak przyznał na rozprawie sam pełnomocnik organu nie jest decyzją administracyjną) nie może być uznane za wystarczające, bowiem nie załatwił on wniosku stron w sposób wymagany przepisami ustawy z dnia 6 września 2001r. w czternastodniowym terminie wynikającym z art. 13 ust. 1 tej regulacji ani nie skorzystał z uprawnienia wskazanego w ust. 2 tego przepisu, (wskazanie powodów opóźnienia wraz wyznaczeniem nowego terminu, w jakim udostępni informację). Nie wydał również decyzji o odmowie jej udostępnienia, ani też o umorzeniu postępowania w tym przedmiocie. Nie jest też do końca jasne w jakim zakresie organ udzielił w tym piśmie odpowiedzi na żądania zawarte we wniosku z dnia [....] .2013r. Konsekwencją niniejszego orzeczenia Sądu jest konieczność ponownego rozpatrzenia przez organ wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 19.08.2013r., z uwzględnieniem oceny prawnej i wskazań zawartych w uzasadnieniu wyroku, stosownie do treści art. 153 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 149 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn.: Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zobowiązał Burmistrza Miasta i Gminy S. do podjęcia czynności lub wydania aktu administracyjnego w terminie 14 dni w sprawie z wniosku L.R. i J.R. z dnia [....] .2013r. (punkt I sentencji wyroku). W pkt II sentencji, sąd, na podstawie art. art. 149 § 1 stwierdził, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Stanowisko to wynika z faktu, iż po złożeniu przez skarżących wniosku o udostępnienie informacji publicznej, organ podjął czynności w tej sprawie, informując wnioskodawców (w piśmie z dnia .....2013r.) o swoim stanowisku. Zmierzał w ten sposób organ do załatwienia sprawy wywołanej wnioskiem skarżących. O kosztach orzeczono na zasadzie art. 200 p.p.s.a.