III SA/Wa 1968/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Anna Wesołowska (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska, Protokolant referent stażysta Agata Próchniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dawniej: K. Sp. z o. o.) na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej 1) uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...], 2) stwierdza, że uchylone postanowienia nie mogą być wykonane w całości, 3) zasądza od Ministra Finansów na rzecz M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dawniej: K. Sp. z o. o.) kwotę 357 zł (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu 11 stycznia 2013 r. Skarżąca, Spółka pod firmą K.. z o.o. (obecnie: M.Sp. z o.o.) wystąpiła do Ministra Finansów z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego wskazując, że w związku z planowaną zmianą funkcjonowania grupy, do której należy, produkcja produktów spożywczych dokonywana obecnie przez dwie spółki z grupy (L.SA i K.SA), będzie wykonywana przez Skarżącą. W tym celu na Skarżącą, w drodze podwyższenia jej kapitału zakładowego, przeniesione zostaną zespoły składników majątkowych, szczegółowo opisane we wniosku o udzielenie interpretacji, składające się na działy produkcji należące do L. SA (dalej L.) i K.SA (dalej K.), to jest : a. aktywa trwałe służące produkcji, takie jak: i. własność/prawo wieczystego użytkowania gruntów wraz z budynkami i budowlami fabrycznymi na nich położonymi; ii. cały park maszynowy (urządzenia techniczne i maszyny znajdujące się w fabrykach; iii. środki transportu; iv. inne środki trwałe, w tym wyposażenie, sprzęt komputerowy itd. niezbędne do prawidłowego funkcjonowania produkcji; b. wartości niematerialne i prawne służące produkcji, w szczególności licencje na korzystanie z oprogramowania komputerowego wykorzystywanego w fabrykach; c. części zamienne; d. prawa i obowiązki (w tym należności i zobowiązania) wynikające z umów zawartych w związku z działalnością Działu Produkcji w szczególności: i. prawa i obowiązki wynikające z umów dotyczących nabywanych usług niezbędnych do działalności fabryk (umowy dotyczące dostaw energii, mediów, ochrony, utrzymania czystości, serwisu maszyn fabrycznych); ii. prawa i obowiązki wynikające z Umowy T.pomiędzy L. a K., zgodnie z którą L. będzie zobowiązana do produkcji w swoich fabrykach produktów spożywczych na materiale powierzonym przez K., który przez cały proces produkcyjny pozostanie w własnością K., jak również iii. prawa i obowiązki wynikające z Umowy T. pomiędzy K. a K., zgodnie z którą K. będzie zobowiązana do produkcji w swoich fabrykach produktów spożywczych na materiale powierzonym przez K., który przez cały proces produkcyjny pozostanie własnością K.; e. nakłady poczynione na środki trwałe w budowie oraz zaliczki na środki trwałe w budowie; f. prawa z umów rachunków bankowych/środki na rachunkach bankowych przyznane do poszczególnych Zakładów L. i K.. W związku z aportami wszyscy pracownicy Działu Produkcji L. i Działu Produkcji K. zostaną przeniesieni do Skarżącej na mocy art. 23 ¹ Kodeksu Pracy, w ramach tzw. przejścia zakładu pracy. W tak zakreślonym stanie faktycznym Skarżąca zadała następujące pytania: 1) Czy prawidłowe jest stanowisko Skarżącej, zgodnie z którym przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego zespoły składników materialnych oraz niematerialnych (w tym zobowiązania) wchodzące w skład Działu Produkcji L.oraz Działu Produkcji K. będą stanowiły, każdy z osobna, zorganizowane części przedsiębiorstwa, w rozumieniu art. 2 pkt 6 lit. c) tiret pierwsze ustawy o PCC? 2) Czy prawidłowe jest stanowisko Skarżącej, zgodnie z którym podwyższenie kapitału zakładowego Skarżącej dokonane w wyniku otrzymania wkładu niepieniężnego w postaci Działu Produkcji L. oraz wkładu niepieniężnego w postaci Działu Produkcji K. nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych (dalej: PCC) po stronie Skarżącej? Zdaniem Skarżącej, przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego zespoły składników materialnych oraz niematerialnych (w tym zobowiązania) wchodzące w skład Działu Produkcji L. oraz Działu Produkcji K.będą stanowiły, każdy z osobna, zorganizowane części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 6 lit. c) tiret pierwsze ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2010 r., Nr 101 poz. 649 ze zm.) – dalej: "ustawa o p.c.c.". Skarżąca argumentowała, że skoro Dział Produkcji L. i Dział Produkcji K. stanowią zespoły składników materialnych i niematerialnych (aktywów i pasywów), są przeznaczone do realizacji określonych zadań gospodarczych (są wyodrębnione funkcjonalnie), mogłyby stanowić niezależne przedsiębiorstwa samodzielnie realizujące te zadania gospodarcze a także są organizacyjnie i finansowo wyodrębnione w istniejących przedsiębiorstwach, to stanowią zbiory składników (aktywów i pasywów), które są w stanie wykonywać daną działalność gospodarczą i tworzą jednostki zdolne do niezależnej działalności, a w konsekwencji przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego zespoły składników materialnych oraz niematerialnych (w tym zobowiązania) wchodzące w skład Działu Produkcji L. oraz Działu Produkcji K.będą stanowiły, każdy z osobna, zorganizowane części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 6 lit. c) tiret pierwsze ustawy o PCC. Postanowieniem z [...] kwietnia 2013 r., na podstawie art. 165a § 1 w zw. z art. 14h O.p. Minister Finansów, w imieniu którego działał upoważniony Dyrektor Izby Skarbowej w W., odmówił wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji w zakresie pytania pierwszego. W zażaleniu na to postanowienie Skarżąca wniosła o jego uchylenie i orzeczenie w tym zakresie co do istoty sprawy poprzez, wydanie interpretacji indywidualnej. Postanowieniu zarzuciła naruszenie: a) art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) dalej: "O.p." - przez uznanie, że żądanie udzielenia interpretacji w zakresie wyznaczonym pytaniem sformułowanym w złożonym wniosku wykracza poza zakres przedmiotowy interpretacji wydanej w trybie art. 14b O.p., a w rezultacie wydanie postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie i brak merytorycznego rozpatrzenia wniosku Skarżącej; b) art. 165a w zw. z art. 14h O.p. - przez uznanie, że postępowanie w sprawie o wydanie interpretacji na wniosek Skarżącej nie może zostać wszczęte, a w rezultacie wydanie postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania i brak merytorycznego rozpatrzenia wniosku Spółki; c) art. 121 § 1 w zw. z art. 14h O.p., tj. zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, poprzez niewydanie interpretacji na wniosek Skarżącej i w rezultacie uniemożliwienie uzyskania przez nią ochrony przewidzianej w przepisach Ordynacji podatkowej, wynikającej z zastosowania się do interpretacji indywidualnej w zakresie zdarzenia przyszłego opisanego we wniosku. Postanowieniem z [...] maja 2013 r. Minister Finansów, w imieniu którego działał upoważniony Dyrektor Izby Skarbowej w W., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu wskazał, że z treści przepisów art. 14b § 1-3 oraz art. 14k § 1 O.p. wynika, iż przedmiotem pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego może być ocena prawna danego stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego, dotyczącego wnioskodawcy na gruncie przepisów prawa podatkowego. Organ wydający interpretację rozstrzyga, czy zainteresowany właściwie ocenia kwestię wpływu opisanej przez siebie sytuacji faktycznej na jego obowiązki i uprawnienia wynikające z unormowań prawa podatkowego. Wnioskodawca ma zatem możliwość uzyskania interpretacji prawa podatkowego w takiej sprawie indywidualnej, która kształtować może jego prawa i obowiązki na gruncie określonej regulacji podatkowej. Zdaniem organu, w niniejszej sprawie interpretacja wydana w zakresie problemu, którego dotyczyło zapytanie nie rozstrzygałaby o skutkach podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego dla Skarżącej jako wnioskodawcy. Z treści bowiem przepisów art. 14b i 14 p O.p. wynika, że przedmiotem interpretacji mogą być takie sytuacje faktyczne, które mogą powodować powstanie obowiązku podatkowego lub zobowiązania podatkowego po stronie wnioskodawcy, a zatem dotyczą sfery odpowiedzialności podatkowej tego podmiotu. W przedstawionym zaś zdarzeniu przyszłym, organ nie mógł skutecznie wszcząć postępowania w trybie art. 14b § 1 O.p. gdyż wniosek z powyższych przyczyn nie mógł być w tym trybie rozpatrzony. Żądanie uzyskania interpretacji indywidualnej odnosi się bowiem do stanów faktycznych, co do których wykładnia znajdujących w nich zastosowanie przepisów podatkowych może rzutować na prawidłowe rozliczenie podatnika w ramach tego podatku. Skarżąca składając wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej wniosła o potwierdzenie, iż przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego zespoły składników materialnych oraz niematerialnych (w tym zobowiązania) wchodzące w skład Działu Produkcji L. oraz Działu Produkcji K. będą stanowiły, każdy z osobna, zorganizowane części przedsiębiorstwa, w rozumieniu art. 2 pkt 6 lit. c) tiret pierwsze ustawy o p.c.c. Tymczasem w zaskarżonym postanowieniu wskazano, iż ustawa o p.c.c. nie zawiera w swej treści definicji zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Natomiast powołany przez Skarżącą przepis art. 2 pkt 6 lit. c) tiret pierwsze ustawy o p.c.c. wskazuje, iż nie podlegają podatkowi od czynności cywilnoprawnych umowy spółki i ich zmiany z wniesieniem do spółki kapitałowej przedsiębiorstwa spółki kapitałowej lub jego zorganizowanej części. W ocenie organu, w niniejszej sprawie, interpretacja wydana w zakresie problemu, którego dotyczy zapytanie nie rozstrzygałaby zatem o skutkach podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego dla Skarżącej jako wnioskodawcy. Nie spełniałaby zatem swej podstawowej funkcji ochronnej. Zarówno bowiem zastosowanie się do takiej interpretacji, jak i ewentualna jej zmiana, pozostałaby bez żadnego wpływu na jej zobowiązania podatkowe. Żądanie udzielenia interpretacji w zakresie wyznaczonym pytaniem sformułowanym w złożonym wniosku, wykracza więc poza zakres przedmiotowy interpretacji wydanej w trybie art. 14b O.p. Minister Finansów wskazał również, że przepisy nie nakładają na organ obowiązku blankietowego potwierdzenia, że ewentualne zaistniałe stany faktyczne/zdarzenia przyszłe, których elementu nie są znane w dacie wydania interpretacji zostaną tak a nie inaczej ocenione przez organy podatkowe. Organ za bezzasadny uznał także zarzut naruszenia art. 121 § 1 O.p. Skarżąca na powyższe postanowienie wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucając naruszenie: 1) art. 14b § 1 i art. 14c § 1 O.p. - przez uznanie, że żądanie udzielenia interpretacji w zakresie wyznaczonym pytaniem nr 1 sformułowanym we wniosku wykracza poza zakres przedmiotowy interpretacji wydanej w trybie art. 14b O.p., a w rezultacie wydanie postanowienia utrzymującego w mocy postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie i brak merytorycznego rozpatrzenia jej wniosku; 2) art. 165a w zw. z art. 14h O.p. - przez uznanie, że postępowanie w sprawie o wydanie interpretacji na wniosek Spółki w zakresie wyznaczonym pytaniem nr 1 nie może zostać wszczęte, a w rezultacie wydanie postanowienia utrzymującego w mocy postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania i brak merytorycznego rozpatrzenia wniosku; 3) art. 121 § 1 w zw. z art. 14h O.p. tj. zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, poprzez utrzymanie w mocy postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji w zakresie wyznaczonym pytaniem nr 1 i w rezultacie uniemożliwienie uzyskania przez Skarżącą ochrony, przewidzianej w przepisach Ordynacji podatkowej, wynikającej z zastosowania się przez nią do interpretacji indywidualnej w zakresie zdarzenia przyszłego opisanego we wniosku. W związku z powyższym, Skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu pierwszej instancji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna, zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie z 5 kwietnia 2013 r. naruszają przepisy postępowania to jest art. art. 165a § 1 O.p. w związku z art. 14b § 1 i art. 14h O.p. w związku z art. 121 § 1 O.p. w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, z uwagi na przyjęcie, że nie jest możliwe wszczęcia postępowania w zakresie wskazanym w pytaniu 1 zawartym we wniosku Skarżącej o udzielenie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego. Przedmiotem sporu między stronami było ustalenie czy Minister Finansów miał prawo wydać, na mocy art. 165a § 1 O.p. w związku z art. 14b § 1 i art. 14h O.p. postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania w zakresie objętym wnioskiem, czy też miał obowiązek merytorycznie rozpatrzyć wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej złożony przez skarżącą Spółkę w zakresie wykładni przepisu art.2 pkt 6 lit. c tiret pierwsze ustawy o p.c.c., który odwołuje się do definicji zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Z art. 165a § 1 O.p. w związku z art. 14b § 1 tejże ustawy wynika, że odmowa wszczęcia postępowania o wydanie interpretacji indywidualnej może mieć miejsce wówczas, gdy pisemny wniosek o udzielenie indywidualnej interpretacji został wniesiony przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte. Pierwszej z przesłanek wynikających z powyższego przepisu Minister nie podnosił, natomiast zaistnienia drugiej, w żaden sposób, w ocenie Sądu rozpoznającego sprawę, nie wykazał. Zdaniem Sądu, postępowanie zainicjowane wnioskiem Skarżącej mogło być wszczęte. Ocena możliwości wydania interpretacji, z uwagi na przedmiotowy zakres zagadnienia budzącego wątpliwości wnioskodawcy musi uwzględniać wynikający z przepisów O.p. przedmiotowy zakres interpretacji. Innymi słowy, interpretacja może być wydana tylko wtedy, gdy zakres przedmiotowy zagadnienia przedstawionego przez wnioskodawcę mieści się w zakresie przedmiotowym interpretacji. W rozpoznawanej sprawie tak właśnie było. W świetle art. 14b § 1 i art. 14c § 1 O.p. przepis prawa ma być zinterpretowany na potrzeby przedstawionego we wniosku stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Zgodnie bowiem z art. 14b § 3 O.p. wnioskodawca przedstawia nie tylko stan faktyczny lub zagadnienie przyszłe, ale też własne stanowisko w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego lub zagadnienia przyszłego. Ocenie organu wydającego interpretację podlega właśnie stanowisko wnioskodawcy, o czym stanowi art. 14c § 1 O.p. Właściwy organ podatkowy, wydając interpretacje indywidualne jest związany ograniczeniami wynikającymi z rozdziału la Ordynacji podatkowej "Interpretacje przepisów prawa podatkowego". Tytuł ten wskazuje, że kompetencje organu podatkowego ograniczono do interpretacji przepisów prawa podatkowego. Należy zatem przyjąć, że zarówno z redakcji ww. tytułu rozdziału, jak również z umieszczonego w tym rozdziale przepisu art. 14b § 1 O.p. wynika, że chodzi o przepisy prawa podatkowego w rozumieniu art. 3 pkt 2 O.p.: - przepisy ustaw podatkowych, - postanowień ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz - ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej, a także - przepisów aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych. Stosownie zatem do jednoznacznej treści powyższego tytułu, jak również dyspozycji art. 14b § 1 O.p., który Skarżąca uznaje za naruszony, należało uznać, że Spółka miała możliwość wystąpić o interpretację indywidualną treści przepisu art. 2 pkt 6 lit. c tiret pierwsze ustawy o p.c.c., w zdarzeniu przyszłym opisanym we wniosku. Powinna też uzyskać stanowisko Ministra Finansów w zakresie prawidłowości przyjętych przez siebie ocen z tego zakresu. W pierwszej kolejności wskazać należy, że przepis art. 2 pkt 6 lit. c tiret pierwsze ustawy o p.c.c., niewątpliwie zawiera normę prawa podatkowego. Stanowi on bowiem, że podatkowi od czynności cywilnoprawnych nie podlega umowy spółki i jej zmiana związana z wniesieniem do spółki kapitałowej, w zamian za jej udziały lub akcje przedsiębiorstwa spółki kapitałowej lub jego zorganizowanej części. Wobec powyższego, dokonanie przez organ udzielający interpretacji, oceny czy opisane w zdarzeniu przyszłym przez Skarżącą składniki mogą stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa, ze względu na to, jaki charakter posiadają i jakie funkcje mogą pełnić, jest rolą organu, któremu ustawodawca powierzył wydawanie interpretacji indywidualnych. Przypomnieć należy, że podstawowym celem interpretacji indywidualnej miało być zwiększenie pewności i stabilności prawa podatkowego. Zgodnie z uzasadnieniem do rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw (druk sejmowy nr 731 z 22 czerwca 2006 r.) wprowadzenie analizowanych przepisów, miało na celu zwiększenie stabilności prawa podatkowego, poprawę relacji, podatnik - organ podatkowy oraz ułatwienie podatnikom wypełniania ich obowiązków wynikających z przepisów prawa podatkowego. Realizacja tych celów jest nakierowana na zwiększenie zaufania obywateli do organów państwa oraz może stanowić czynnik pobudzający wzrost gospodarczy. Wobec powyższego, nie jest możliwe podzielenie stanowiska Ministra Finansów, że wydanie interpretacji indywidualnej na skutek wniosku Skarżącej nie jest możliwe z uwagi na fakt, że w art. 2 ust. 1 pkt 6 lit. c tiret pierwszej ustawy o p.c.c. ustawodawca nie zawarł definicji pojęcia zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Skoro pojęcie to nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane, zasady zastosowania powyższego przepisu mogą budzić tym większe wątpliwości podatnika i tym bardziej zasadne jest udzielenie wyjaśnienia, jak przepis odwołujący się do nie zdefiniowanego pojęcia winien być interpretowany. Skarżąca ma więc prawo w świetle przepisów art. 14b § 1 O.p. w związku z art. 2 ust. 1 pkt 6 lit. c tiret pierwsze ustawy o p.c.c. uzyskać od organu uprawnionego do wydania interpretacji wyjaśnienie, czy opisany przez nią szczegółowo przedmiot aportu będzie mógł być uznany za zorganizowaną część przedsiębiorstwa. Sąd nie podziela również stanowiska Ministra Finansów, że interpretacja wydana w zakresie określonym we wniosku nie spełniałaby podstawowej funkcji ochronnej, gdyż zastosowanie się do niej, czy też jej ewentualna zmiana pozostawałaby bez wpływu na zobowiązania Skarżącej. Uznanie opisanych we wniosku składników przyszłego aportu za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, bądź ich nie uznanie, może w przyszłości rodzić skutki podatkowe, a więc prawa lub obowiązki po stronie Skarżącej. Wskazanie przez Ministra Finansów prawidłowej interpretacji treści art. 2 pkt 6 lit. c tiret pierwsze ustawy o p.c.c. będzie zatem gwarantowało, że Skarżąca nie popełni błędu uznając, że aport wniesiony na pokrycie podwyższenia kapitału zakładowego, odpowiadający opisowi zawartemu we wniosku o udzielenie interpretacji stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa, co oznacza, że nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Sąd przypomina w tym miejscu, że postępowanie o udzielenie interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania konkretnego przepisu prawa podatkowego w określonym stanie faktycznym i/lub zdarzeniu przyszłym. W postępowaniu tym organ uprawniony do udzielania interpretacji ogranicza się do dokonania subsumpcji przedstawionego przez stronę stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego pod określony przepis prawa podatkowego i wyjaśnienia przyczyny, z powodu których w określonym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym dany przepis ma zastosowanie. W świetle powyższych uwag, za błędne i przedwczesne Sąd uznaje postawienie przez Ministra Finansów w zaskarżonym postanowieniu tezy, że zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku o interpretację nie może kształtować praw i obowiązków Skarżącej oraz że nie może rzutować na prawidłowe rozliczenie podatnika w ramach podatku dochodowego od osób prawnych. W zaskarżonym postanowieniu Minister Finansów wskazał, że przepisy nie nakładają na organ obowiązku blankietowego potwierdzenia, że ewentualne zaistniałe stany faktyczne/zdarzenia przyszłe, których elementu nie są znane w dacie wydania interpretacji zostaną tak a nie inaczej ocenione przez organy podatkowe. Sąd rozpoznający sprawę w pełni powyższy pogląd podziela, wskazuje jednak, że we wniosku o wydanie interpretacji Skarżąca wyliczyła dokładnie, jakie elementy wchodzić będą w skład ewentualnego aportu. Zadaniem organu udzielającego interpretacji byłoby więc jedynie wskazanie, czy te elementy można uznać za tworzące zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 6 lit. c tiret pierwsze ustawy o p.c.c. Zajęcie wskazuje w tym miejscu, że zajęcie stanowiska, co do tego, czy opisane we wniosku składniki aportu odpowiadają pojęciu zorganizowanej części przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 6 lit. c tiret pierwszej ustawy o p.c.c. nie może być uznane za "blankietowe potwierdzenie, że ewentualne zaistniałe stany faktyczne/zdarzenia przyszłe, których elementy nie są znane w dacie wydania interpretacji zostaną tak a nie inaczej ocenione przez organy podatkowe". W razie ustalenia w toku ewentualnego postępowania podatkowego czy kontrolnego, że w skład aportu weszły inne składniki niż opisane przez Skarżącą we wniosku o udzielenie interpretacji, wówczas Skarżąca nie mogłaby powoływać się na funkcję ochronną interpretacji. Końcowo Sąd wskazuje, że jak słusznie podniósł organ, interpretacja podatkowa nie jest równoznaczna z udzieleniem porady prawnej. Jak jednak wynika z wniosku Skarżącej, nie występowała ona o udzielenie porady co do optymalnego pod względem podatkowym zachowania, ale wnosiła o potwierdzenie, czy wyliczone przez nią we wniosku składniki mienia będą mogły zostać uznane za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 6 lit. c ustawy o p.c.c. Z uwagi na fakt, że zarówno zaskarżone postanowienie jak i poprzedzające je postanowienie naruszają przepisy postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, Sąd na podstawie art. 146 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej "P.p.s.a." w związku z art. 135 P.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Ministra Finansów z [...]kwietnia 2013 r. O zakresie, w jakim uchylone postanowienia nie mogą być wykonane orzeczono na podstawie art. 152 P.p.s.a. Rozstrzygnięcie o zwrocie kosztów postępowania sądowego wydano stosownie do art. 200, art. 205 § 2 i 4 oraz art. 209 P.p.s.a. w związku z § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153).