II SA/Ol 47/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. P. na uchwałę Rady Gminy w przedmiocie działalności Wójta Gminy postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Pismem z dnia 18 grudnia 2013 r. (data wniesienia do organu) W. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na uchwałę z dnia "[...]", którą Rada Gminy "[...]" uznała skargę W. P. z dnia 2 października 2013 r. na działalność Wójta Gminy "[...]" za bezzasadną. Przewodniczący Rady Gminy "[...]" wniósł o odrzucenie skargi. Wskazał, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 267, dalej jako: k.p.a.) nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm., powoływanej dalej jako: p.p.s.a.) sądy administracyjne w ramach kontroli działalności administracji publicznej orzekają w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt. 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Jak wynika z akt niniejszej sprawy, skarga W. P. na działalność Wójta Gminy "[...]", rozpatrzona przez Radę Gminy "[...]", została wniesiona i prawidłowo załatwiona w trybie postępowania skargowego, regulowanego przepisami działu VIII K.p.a. W myśl art. 227 k.p.a., przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Z kolei art. 229 pkt 3 k.p.a. stanowi, że jeżeli przepisy szczególne nie określają innych organów właściwych do rozpatrywania skarg, organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności wójta (burmistrza lub prezydenta miasta) i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, z wyjątkiem spraw określonych w pkt 2 - jest rada gminy. Skarga, która została w tym trybie wniesiona, uruchamia uproszczone jednoinstancyjne postępowanie administracyjne, które kończy się nie decyzją administracyjną w sposób władczy kształtującą sytuację prawną adresata, lecz czynnością materialno-techniczną, to jest zawiadomieniem o sposobie załatwienia sprawy. Działanie administracji publicznej w trybie postępowania skargowego uregulowanego w dziale VIII k.p.a. nie podlega kontroli sądów administracyjnych, gdyż nie mieści się ono w katalogu spraw określonych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Nie zmienia tego poglądu okoliczność, że sprawa skargi załatwiona jest przez radę gminy w formie uchwały – tak jak stało się to w niniejszej sprawie. Uchwała jest bowiem formą właściwą dla działania organu kolegialnego, jakim jest rada gminy. Podjęcie przez radę gminy uchwały w sprawie skargi nie wyłącza określonego w art. 238 § 1 k.p.a. obowiązku zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia skargi i nie zmienia charakteru tego zawiadomienia jako czynności materialno – technicznej. W niniejszej sprawie organem właściwym do rozpatrzenia skargi W. P. w trybie przepisów działu VIII k.p.a. była Rada Gminy "[...]", która podjęła na podstawie art. 229 pkt 3 k.p.a. uchwałę z dnia "[...]", uznając skargę za bezzasadną. W szczególności uchwała podjęta przez radę gminy w trybie postępowania skargowego regulowanego przepisami działu VIII k.p.a. nie może być kwalifikowana jako akt podlegający zaskarżeniu na podstawie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), ponieważ podjęta została jako konieczna dla załatwienia skargi w trybie postępowania skargowego, kończącego się, zgodnie z art. 238 § 1 k.p.a., niezaskarżalnym zawiadomieniem o sposobie załatwienie skargi. Podsumowując należy stwierdzić, że skarga wniesiona przez skarżącego dotyczyła czynności nie mieszczącej się w określonej w art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a. właściwości sądu administracyjnego i jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.