I SA/Go 625/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Juszczyk - Wiśniewska Sędziowie Sędzia WSA Stefan Kowalczyk (spr.) Sędzia WSA Alina Rzepecka Protokolant Sekretarz sądowy Danuta Chorabik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi M Sp. z o.o. na postanowienie Ministra Finansów - Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. 1. Uchyla zaskarżone postanowienie. 2. Zasądza od Ministra Finansów - Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącej Spółki kwotę 357,00 zł ( trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. I SA/Go 625/13 U Z A S A D N I E N I E Postanowieniem z dnia [...] października 2013r Dyrektor Izby Skarbowej, działający w imieniu Ministra Finansów utrzymał w mocy postanowienie tegoż Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...].09.2013r., wydanego w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania, w sprawie z wniosku M spółka z ograniczoną odpowiedzialnością ( dalej Skarżąca ) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej odpowiedzi na pytanie, czy dochód uzyskany przez w/w spółkę z tytułu świadczenia usług produkcyjnych zrealizowanych na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej oraz przewidzianych w otrzymanych przez wnioskodawcę zezwoleniach, będzie korzystał ze zwolnienia od podatku o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt. 34 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. ( Dz.U. 2012.361 j.t. z późn. zm.) o podatku dochodowym od osób prawnych ( dalej u.p.d.o.p.) Z akt sprawy wynika że : W dniu 27.06.2013r Skarżąca złożyła wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącego odpowiedzi na pytanie, czy dochód uzyskany przez Skarżącą z tytułu świadczenia usług produkcyjnych, zrealizowanych na terenie specjalnej strefy ekonomicznej będzie korzystał ze zwolnienia od podatku o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt. 34 u.p.d.o.p. We wniosku Skarżąca wskazała, że jest spółką kapitałową prowadzącą działalność gospodarczą w specjalnej strefie ekonomicznej. Jest podatnikiem o którym mowa w art. 3 ust. 1 u.p.d.o.p. bez względu na miejsce osiągania dochodów. Prowadzi działalność na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej na podstawie zezwoleń z dnia [...].11.2007r. Zezwolenia obejmują swoim zakresem prowadzenie działalności gospodarczej na terenie tej strefy. Jest to działalność produkcyjna, handlowa i usługowa w zakresie m.in. wskazanych przez nią usług wytworzonych na terenie tej strefy, określonych w PKWiU. Podała, że w przyszłości może dojść do zawarcia kontraktów na podstawie których będzie świadczyła usługi produkcyjne na powierzonych surowcach i materiałach, a jego efektem będą towary wskazane w zezwoleniach otrzymanych przez Skarżącą. W praktyce transakcje mają być dokonywane w ten sposób, że kontrahent będzie przekazywał Skarżącej zakupione przez siebie surowce, które Skarżąca będzie poddawała procesowi produkcji terenie strefy. Finalnym produktem będzie produkt wymieniony w zezwoleniach, który zostanie przekazany kontrahentowi w zamian za co otrzyma wynagrodzenie. Własność surowców i gotowego produktu na żadnym etapie transakcji nie przejdzie na Skarżącą, bowiem będzie ona świadczyła tyko usługi produkcyjne wykorzystując materiały dostarczone przez kontrahenta. Wykonywane usługi mieścić się będą w zakresie uzyskanych zezwoleń. Podkreśliła iż nie jest to przedmiotem pytania Skarżącej. W związku z powyższym Skarżąca zadała następujące pytanie : czy dochód uzyskany przez spółkę z tytułu świadczenia usług produkcyjnych, zrealizowanych na terenie specjalnej strefy ekonomicznej oraz przewidzianych w otrzymanych przez Skarżącą zezwoleniach, będzie korzystał ze zwolnienia od podatku przewidzianym w art. 17 ust. 1 pkt. 34 u.p.d.o.p? Zdaniem Skarżącej dochód uzyskany przez nią z tytułu świadczenia usług produkcyjnych, zrealizowanych na terenie strefy oraz przewidzianych w zezwoleniach będzie korzystał ze zwolnienia od podatku o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt. 34 u.p.d.o.p. W uzasadnieniu swojego stanowiska wskazała, iż jednym z elementów zezwolenia strefowego jest określenie w nim działalności gospodarczej prowadzonej w strefie przez inwestora. Opis tej działalności dokonywany jest na podstawie klasyfikacji PKWiU. Zezwolenia zostały wydane na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie strefy rozumianej jako działalność produkcyjna, handlowa i usługowa w zakresie wyrobów i usług wytworzonych na terenie strefy, określonych we wskazanych w uzasadnieniu wniosku grupowaniach PKWiU. Skarżąca zamierza realizować usługi produkcji na powierzonych surowcach i materiałach. Ten rodzaj usług będzie mieścił się w otrzymanych przez Skarżącą zezwoleniach. W związku z tym zdaniem Skarżącej ten element zdarzenia przyszłego nie musi być analizowany przez organ. Zakres zwolnienia został określony w odniesieniu do osób prawnych w art. 17 ust. 1 pkt.34 oraz art. 17 ust. 4 u.p.d.o.p. i jest ograniczony do dochodu z działalności gospodarczej prowadzonej na podstawie zezwolenia na terenie strefy. Zdaniem Skarżącej brak jest przepisu który zwalniałby tylko dochód pochodzący tylko ze sprzedaży wyrobu wytworzonego na terenie strefy, przez podmiot który uzyskał zezwolenie. Każda bowiem aktywność, w tym również świadczenie usług może prowadzić do powstania dochodu korzystającego ze zwolnienia przewidzianego w art. 17 ust. 1 pkt. 34 u.p.d.o.p. jeżeli jest ona objęta zakresem zwolnienia. Zakresem zwolnienia może być objęta nie tylko działalność w wyniku której wytworzone zostałyby wyroby które można by sprzedać, może to być również świadczenie usług np. usług księgowych. Dyrektor Izby Skarbowej upoważniony przez Ministra Finansów do wydawania interpretacji, postanowieniem z dnia [...].09.2013r odmówił wszczęcia postępowania. Wskazał, że podstawą do korzystania ze zwolnienia określonego w art. 17 ust. 1 pkt. 34 u.p.d.o.p. jest uzyskanie zezwolenia wydanego przez ministra właściwego do spraw gospodarki i spełnienie tam określonych warunków. Natomiast ze względu na przedstawiony opis zdarzenia przyszłego oraz zadane pytanie, zdaniem organu ocena problemu wymaga przeprowadzenia wykładni treści decyzji administracyjnych jakimi są zezwolenia i to pomimo, iż Skarżąca wskazała, że wykonywane usług będą mieściły się w zakresie zezwoleń. Istota sprawy zdaniem organu nie dotyczy wykładni przepisu art. 17 ust. 1 pkt. 34 u.p.d.o.p., a zastosowania tego przepisu do wskazanego zdarzenia przyszłego, a więc do dochodów uzyskiwanych z tytułu świadczenia usług produkcyjnych na terenie strefy. Organ natomiast nie jest właściwy do klasyfikowania zakresu zezwoleń na działalność w specjalnej strefie ekonomicznej, bowiem kwestie te są regulowane przepisami innych ustaw niż podatkowe. Dodał, że interpretacja musi zawierać ocenę, czy stanowisko Skarżącego jest prawidłowe lub nie. Funkcją interpretacji jest wyjaśnienie wątpliwości związanych z prawno podatkową oceną zdarzenia przyszłego. Gwarantuje ona ochronę prawną w zakresie unormowanym w art. 14k – 14h ordynacji podatkowej podmiotom które zastosowały się do wydanych interpretacji. Nie istnieje natomiast potrzeba wydania interpretacji w przypadku gdy nie będzie ona służyła tym celom. Podkreślił zarazem, że wydanie interpretacji wymaga analizy charakteru usług, a więc ustalenia czy w tym zakresie działalność jest wymieniona w zezwoleniach. Natomiast zezwolenie na prowadzenie działalności w specjalnych strefach ekonomicznych uprawniające do korzystania z pomocy publicznej ma charakter decyzji administracyjnej i wydawane jest w oparciu o przepisy ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych oraz kodeksu postępowania administracyjnego. Zdaniem organu Skarżąca zamierza w drodze interpretacji uzyskać odpowiedź co do prawidłowości wypełnienia warunków wynikających z otrzymanych zezwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie strefy, a to powodowałoby konieczność przeprowadzenia wykładni treści decyzji administracyjnej jaką jest zezwolenie oraz klasyfikacji usług świadczonych przez Skarżącą. Nie może to jednak odbyć się poprzez wykładnię przepisów prawa podatkowego. Tym samym żądanie Skarżącej wykracza poza zakres przedmiotowy interpretacji, a w konsekwencji zgodnie z art. 165a § 1 ordynacji podatkowej należało odmówić wszczęcia postępowania. W wyniku rozpoznania zażalenia na powyższe postanowienie Dyrektor Izby Skarbowej działający w imieniu Ministra Finansów utrzymał je w mocy, postanowieniem z dnia [...] października 2013r. zawierając w uzasadnieniu argumentację przytoczoną już uprzednio, zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Od powyższego postanowienia skargę złożyła Skarżąca, wnosząc o uchylenie postanowienia z dnia [...].10.2013r. oraz poprzedzającego go postanowienia z dnia [...].09.2013r. W skardze zarzuciła naruszenie przepisów postępowania które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy : art. 233 § 1 pkt. 2 lit. a ordynacji podatkowej w zw. z art. 239 oraz art. 165a § 1 w zw. z art. 120 ordynacji podatkowej poprzez utrzymanie w mocy postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania. Zarzuciła również, iż wyniku wydania postanowienie z dnia [...].09.2103r naruszono: - art. 165a § 1 w zw. z art. 120 ordynacji podatkowej poprzez błędną wykładnię art. 14b ordynacji podatkowej, - art. 14c § 1 i art. 14b § 3 ordynacji podatkowej w związku z pominięciem elementów odpisu zdarzenia przyszłego przedstawionych przez Skarżąca we wniosku, - art. 121 § 1 ordynacji podatkowej poprzez bezpodstawną odmowę wszczęcia postępowania w przedmiocie wydania interpretacji indywidualnej prawa podatkowego. W uzasadnieniu zarzutu naruszenia art. 165a w zw. z art. 120 w zw. z art. 14b oraz art. 121 § 1 ordynacji podatkowej wskazała, że zakres przedmiotowy w wniosku o udzielenie interpretacji może stanowić podstawę odmowy wszczęcia postępowania. Jednakże nie jest prawdą aby odpowiedź na pytanie, czy dochód uzyskany przez Skarżącą z tytułu świadczenia usług produkcyjnych, zrealizowanych na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, a przewidzianych w otrzymanych przez Skarżącą zezwoleniach na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie tej strefy nie może podlegać ocenie prawnej w kontekście zgodności z art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p. Podkreśliła, że nie wnosiła o analizę treści otrzymanych zezwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej. Wniosek ten dotyczył potwierdzenia, że dochód uzyskany przez Skarżącą z tytułu świadczenia usług produkcyjnych zrealizowanych na terenie strefy w ramach otrzymanych zezwoleń będzie korzystał ze zwolnienia od podatku o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt. 34 u.p.d.o.p. We wniosku Skarżąca bowiem wskazała, że prowadzona w strefie działalność gospodarcza opiera się na zezwoleniach. Wskazała również zakres przedmiotowy tych zezwoleń tj. prowadzenie działalności produkcyjnej, handlowej i usługowej w zakresie wyrobów i usług wytworzonych na terenie strefy określonej w PKWiU, wskazując konkretne grupowania PKWiU które obejmują uzyskane zezwolenia. Tym samym przedstawiła we wniosku szczegółowy opis zdarzenia przyszłego wymagany zgodnie z art. 14b § 3 ordynacji podatkowej. Organ podatkowy nie musiał więc dokonywać analizy charakteru wykonywanych przez Skarżącą usług produkcyjnych na powierzonych surowcach i materiałach i ustalać czy w tym zakresie działalność została wymieniona w zezwoleniach strefowych, bowiem jest to element przedstawionego przyszłego zdarzenia. Nie jest tym samym konieczne dokonywanie klasyfikacji usług świadczonych przez Skarżącą, które to zagadnienia nie są regulowane przepisami prawa podatkowego. Nie można twierdzić więc, że przedmiotem analizy Skarżąca uczyniła przepisy poza podatkowe. Przedstawiając treść zezwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej, Skarżąca zmierzała do pełnego uzasadnienia swojego wniosku. Przedmiotem wniosku było natomiast zastosowanie normy prawnej wynikającej z art. 17 ust. 1 pkt. 34 u.p.d.o.p., a nie innych przepisów. Podkreśliła, iż przedmiotem interpretacji jest ocena prawidłowości przyporządkowania stanu faktycznego do normy prawnej wyinterpretowanej z przepisu, a interpretacja przepisów nie może przebiegać w oderwaniu od stanu faktycznego. Wskazała również, że pytanie jej, nie dotyczyło kwestii, czy wykonywane przez nią usług będą mieściły się w zakresie otrzymanych zezwoleń, bowiem określiła ten element w opisie zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy natomiast nie jest uprawniony do dopisywania do pytania przedstawionego przez Skarżącą kwestii które przedmiotem zapytania Skarżącej nie były. W zakresie naruszenia art. 14c w zw. z art. 14b § 3 ordynacji podatkowej wskazała, że zgodnie z art. 14c § 1 ordynacji podatkowej i art. 14b § 3 ordynacji podatkowej organ podatkowy jest obowiązany przyjąć za wnioskodawcą w swojej ocenie prawnej stan faktyczny przedstawiony we wniosku i nie może go kwestionować, weryfikować czy zmieniać. Podkreśliła że we wniosku wskazała w sposób wyraźny, że wykonywane usługi będą mieściły się w zakresie zezwoleń i ten aspekt nie jest przedmiotem pytania zawartego we wniosku. Z tego względu organ winien przyjąć to jako element zdarzenia przyszłego i w takim kształcie dokonać jego oceny. Z tego też względu uznała za nietrafne stanowisko organu, iż aby udzielić odpowiedzi na zadanie pytanie i dokonać oceny stanowiska Skarżącej należałoby przeanalizować charakter wykonywanych przez Skarżącą usług produkcyjnych i ustalić czy w tym zakresie działalność została wymieniona w zezwoleniach strefowych. Wskazała, że organ wydający interpretację ogranicza się do analizy okoliczności podanych we wniosku i w stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które musi być ustosunkowaniem się do poglądu prezentowanego w danej sprawie, przez wnioskodawcę, na tle opisanego tanu faktycznego. W zakresie zarzutu naruszenia art. 120 i art. 121 ordynacji podatkowej wskazała, że organ naruszył zasadę legalizmu oraz prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. W tej kwestii już wcześniej organy podatkowe wydawały interpretacje podatkowe, tak więc nie znajduje uzasadnienia sytuacja w której w analogicznych sytuacjach faktycznych inaczej traktować podatników. Tym samym, zdaniem Skarżącej postanowienie organu naruszało art. 233 § 1 pkt. 2 lit. a w zw. z art. 239 ordynacji podatkowej oraz art. 165a § 1 w zw. z art. 120 ordynacji podatkowej. W odpowiedzi na skargę organ podatkowy wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, że organ podatkowy wydający interpretację nie może poprzestać na ustaleniu faktu złożenia wniosku o wydanie interpretacji i sprawdzeniu czy wypełnione zostały warunki formalne, bowiem jego obowiązkiem jest ocena, czy w świetle przepisów regulujących instytucję interpretacji z uwagi na przedmiot czy zakres problemu, może wszcząć postępowanie interpretacyjne. Podkreślił przy tym, że ocena stanowiska zawartego we wniosku jest możliwa tylko gdy kwestia stanowiąca przedmiot jego wątpliwości jest regulowana przepisami prawa podatkowego. Wskazał w związku z tym, iż w istocie pytanie zawarte we wniosku ogranicza się do wskazania czy art. 17 ust. 1 pkt. 34 u.p.d.o.p. ma zastosowanie w stanie faktycznym wskazanym przez Skarżącą, a nie dotyczy wykładni tego przepisu. Zgodnie z w/w przepisem zwolnieniu od podatku dochodowego od osób prawnych podlega przychód z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie danej specjalnej strefy ekonomicznej w wyniku której powstają wyroby czy usługi zgrupowane w klasyfikacji wskazanej w zezwoleniu strefowym. Aby udzielić odpowiedzi na pytanie zawarte we wniosku i dokonać oceny stanowiska spółki organ musiałby przeanalizować charakter wykonywanych przez nią usług produkcyjnych. Ustalić również musiałby, czy w tym zakresie działalność została wymieniona w zezwoleniach strefowych. Organ natomiast nie jest właściwy dla klasyfikowania usług świadczonych przez Skarżącą, a tym samym do ustalenia zakresu zezwoleń na działalność w tej strefie, ponieważ zagadnienia te nie są regulowane przepisami prawa podatkowego. Dodała, że funkcją wydawanych interpretacji przepisów prawa podatkowego jest wyjaśnienie wątpliwości związanych z prawnopodatkową oceną przedstawionego stanu faktycznego, czy zdarzenia przyszłego. Nie istnieje potrzeba wszczynania postępowania w sprawie, w której wynikiem postępowania nie może być interpretacja spełniająca cel jakim jest wyjaśnienie wątpliwości związanych z prawnopodatkową oceną stanu faktycznego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Skarga okazała się uzasadniona. Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do możliwości wydania interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego Skarżąca prowadzi działalność gospodarczą na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia udzielonego jej w oparciu o przepisy ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. z 2007 r. nr 42, poz. 274 ze zm.). We wniosku o udzielenie interpretacji zadała pytanie, czy dochód uzyskany prze nią z tytułu świadczenia usług produkcyjnych zrealizowanych na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, przewidzianych w otrzymanych zezwoleniach będzie korzystał ze zwolnienia od podatku o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt. 34 u.p.d.o.p.? Minister Finansów uznał, że żądanie udzielenia odpowiedzi na pytanie skarżącej nie stanowi przedmiotu dającego podstawę do wydania pisemnej interpretacji prawa podatkowego i na podstawie art. 165a § 1 ordynacji podatkowej odmówił wszczęcia postępowania w sprawie. Wskazał bowiem, że żądanie wnioskodawcy wykracza poza zakres przedmiotowy pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, ponieważ Skarżąca oczekiwała potwierdzenia, czy dochód z tytułu wykonywanych usług produkcyjnych objętych zezwoleniem, będzie podlegał zwolnieniu zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt. 34 u.p.d.o.p. Natomiast organ aby udzielić odpowiedzi na powyższe pytanie musiałby przeanalizować charakter wykonywanych przez Skarżącą usług produkcyjnych, jak również ustalić czy działalność ta została wymieniona w zezwoleniach strefowych. Jego zdaniem nie jest on właściwy dla klasyfikowania usług świadczonych przez Skarżącą, a tym samym do ustalenia zakresu zezwoleń na działalność w tej strefie, ponieważ zagadnienia te nie są regulowane przepisami prawa podatkowego. Zgodnie art. 165a § 1 ordynacji podatkowej gdy żądanie wszczęcia postępowania (art. 165 ordynacji podatkowej), zostało wniesione przez osobę nie będącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Przepis ten stosuje się do postępowań o wydanie interpretacji na podstawie z art. 14h ordynacji podatkowej. Zakres przedmiotowy interpretacji określony został przez ustawodawcę w art. 14b § 1 ordynacji podatkowej, stanowiącym że minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Niemożność wydania interpretacji obejmuje sytuacje, w których interpretacja miałaby dotyczyć przepisów innych niż przepisy prawa podatkowego, bądź też przepisy prawa przewidują inny tryb dla uzyskania przez zainteresowanego określonej informacji, jak również sytuacje w których niemożność wydania interpretacji wynika z zagadnienia przedstawionego we wniosku o jej wydanie. Ocena możliwości wydania interpretacji z uwagi na przedmiotowy zakres zagadnienia budzącego wątpliwości wnioskodawcy musi uwzględniać wynikający z przepisów ordynacji podatkowej. przedmiotowy zakres interpretacji. Zgodnie z art. 14b § 3 ordynacji podatkowej wnioskodawczyni we wniosku winna przedstawić opis zdarzenia przyszłego, ale także własne stanowisko w sprawie oceny prawnej tego zdarzenia. Ocenie organu wydającego interpretację podlega natomiast stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z art. 14 c § 1 ordynacji podatkowej. Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p. od podatku zwolnione są dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych. Natomiast zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych podstawą do korzystania z pomocy publicznej, udzielanej zgodnie z ustawą, jest zezwolenie na prowadzenia działalności gospodarczej na terenie danej strefy, uprawniające do korzystania z pomocy publicznej. Uzyskanie zezwolenia regulowanego przepisami tej ustawy daje dopiero podstawę do ubiegania się o zwolnienie od podatku dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej. Podkreślić należy, że wniosek skarżącej zmierzał do uzyskania odpowiedzi na pytanie, czy dochód uzyskany z tytułu świadczenia usług produkcyjnych zrealizowanych na terenie strefy w ramach otrzymanych zezwoleń będzie korzystał ze zwolnienia od podatku o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt. 34 u.p.d.o.p Jednocześnie zaznaczyć należy, że Skarżąca w swoim wniosku wskazała, że posiada zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie świadczenia usług na terenie specjalnej strefy ekonomicznej. Określiła również, że będzie świadczyła na terenie strefy usługi produkcyjne, które mieszczą się w ramach uzyskanych zezwoleń, które zostały tam określone poprzez wskazanie konkretnych grupowań PKWiU. Tym samym zdaniem Sądu brak jest podstaw do twierdzenia, że organ musiałby dokonywać, przy udzielaniu odpowiedzi na pytanie, analizy charakteru usług wykonywanych na powierzonych surowcach i materiałach i ustalania czy w tym zakresie działalność została wymieniona w zezwoleniach strefowych. Skarżąca bowiem wskazała na to, że będzie świadczyła usługi na powierzonych materiałach, które to usługi produkcyjne zostały wskazane w uzyskanych zezwoleniach poprzez przypisanie im konkretnych grupowań PKWiU. Nie jest tym samym zasadne twierdzenie o konieczności dokonywania klasyfikacji usług świadczonych przez Skarżącą. Organ nie wyjaśnił również w uzasadnieniu, w sposób jasny, z jakich powodów musiałby dokonywać analizy charakteru usług, jak również dlaczego byłby zmuszony do oceny, czy w tym zakresie działalność została wymieniona w zezwoleniach. Brak jest również podstaw, do osądu, że Skarżąca zamierza w drodze interpretacji do uzyskania odpowiedzi co do prawidłowości wypełnienia warunków wynikających z otrzymanych zezwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie strefy. Podkreślić należy, że organ w postępowaniu o wydanie interpretacji nie jest uprawniony do ingerencji w stan faktyczny zawarty we wniosku. Jego rolą jest ocena stanowiska Skarżącej na podstawie przedstawionego zdarzenia przyszłego jako prawidłowe albo nieprawidłowe. Natomiast, o ile organ uzna, że zaprezentowany we wniosku stan faktyczny nie został przedstawiony w sposób wyczerpujący zobowiązany jest stosownie do art. 14h w związku z art. 169 § 1 i w związku z art. 14b § 3 ordynacji podatkowej wezwać wnioskodawcę do uzupełnienia w tym zakresie wniosku. W niniejszym postępowaniu organ wykroczył poza ramy zdarzenia przyszłego określonego przez Skarżącą, bowiem dokonał ingerencji w stan faktyczny poprzez rozszerzenie zakresu przedmiotowego wniosku o interpretację wbrew woli Skarżącej i uznał, że Skarżąca zmierza do uzyskania odpowiedzi co do prawidłowości wypełnienia warunków wynikających z otrzymanych zezwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie strefy. Wobec powyższego organ winien był rozstrzygnąć, czy na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p dochód z działalności gospodarczej polegającej na świadczeniu usług produkcyjnych objętych zezwoleniem uzyskanym na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych jest zwolniony od podatku dochodowego, W tej sytuacji, Sąd z omówionych wyżej względów uznał iż naruszono zaskarżonym postanowieniem przepisy art. 165a § 1 w zw. z art. 14h ordynacji podatkowej, a także art. 14b § 1, art. 120, oraz art. 121 § 1 ordynacji podatkowej. Dodać należy, że nie trafione okazały się zarzuty naruszenia art. 233 § 1 pkt 2 lit a) w zw. z art. 239 ordynacji podatkowej bowiem przepisy te na podstawie art. 14h ordynacji podatkowej nie mają zastosowania w sprawach dotyczących interpretacji. Nadto, zarzut naruszenia art. 14c § 1 ordynacji podatkowej można byłoby rozważać w przypadku gdyby interpretacja została wydana, natomiast organ podatkowy na podstawie art. 165a ordynacji podatkowej odmówił wszczęcia postępowania w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji prawa podatkowego. Zważywszy na powyższe, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c) p.p.s.a., uchylił zaskarżone postanowienie uznając, iż powyższe naruszenia przepisów postępowania miały istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem tamowało rozpoznanie merytoryczne wniosku o interpretację. Ponownie rozpatrując wniosek skarżącego, Minister Finansów będzie zobowiązany uwzględnić zaprezentowane w niniejszym orzeczeniu stanowisko. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. oraz § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31.01.2011r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. nr 31, poz.153).