III SA/Po 1837/13

Dnia 5 lutego 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz M. Geremek po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi spółki A na czynność Dyrektora Izby Celnej w P. w przedmiocie odmowy zwrotu należności celnych oraz odsetek w prawidłowej wysokości postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia [...] spółka A zwróciła się do Dyrektora Izby Celnej w P. z prośbą o wyjaśnienie sposobu obliczania wysokości zwróconych odsetek. Pismem z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej w P. wyjaśnił, że odsetki od zwracanych należności celnych zostały naliczone zgodnie z art. 250 §3 Kodeksu Celnego tj. od dnia wpłaty należności podlegających zwrotowi (w tym przypadku od dnia wpisu do rejestru procedury uproszczonej) do dnia zwrotu należności głównej. Pismem z dnia [...] pełnomocnik spółki A wystąpił o zwrot należności celnych oraz odsetek w prawidłowej wysokości. Jednocześnie spółka nazwała swój wniosek wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, które miało polegać na nie dokonaniu przez organ zwrotu należności celnych i odsetek w wysokości określonej prawem. Spółka wyjaśniła, że dowiedziała się o sposobie rozliczenia zwrotu należności celnych i naliczenia odsetek od należności celnych z pisma Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] roku (doręczonego pełnomocnikowi spółki w dniu [...]). W ocenie spółki odsetki powinny zostać obliczone według innych zasad określonych w art. 250 §5 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 roku Kodeks celny (t.j. Dz. U. z 2001 roku, Nr 75, poz. 802 ze zm.), a także w art. 55 §2 Ordynacji podatkowej. Pismem z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej w P. poinformował, że zwrot należności celnych dokonany na rachunek bankowy strony w łącznej kwocie [...] zł nastąpił w całości w latach 2010 i 2011 w oparciu o decyzje administracyjne (ostateczne w administracyjnym toku instancji i podlegające wykonaniu). W wyniku uchylenia wskazanych decyzji przez sąd administracyjny w części dotyczącej odmowy wypłacenia odsetek, zwrot spornych kwot odsetek nastąpił na podstawie decyzji Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu orzekających ich wypłatę w łącznej wysokości [...] zł. Sposób naliczenia zwróconej kwoty odsetek został ustalony w oparciu o brzmienie odpowiednio stosowanego przepisu § 4 ust. l pkt. l rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22.08.2005 r. w sprawie naliczania odsetek za zwłokę oraz opłaty prolongacyjnej, a także zakresu informacji, które muszą być zawarte w rachunkach (Dz.U.2005 r., Nr 165, poz. 373), w oparciu o art. 250 §5 Kodeksu celnego i art. 58 Ordynacji podatkowej. Pismem z dnia [...] Spółka A, reprezentowana przez radcę prawnego M. K., wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na czynność Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu dotyczącą odmowy zwrotu należności celnych oraz odsetek w prawidłowej wysokości. Zaskarżonej czynności spółka zarzuciła naruszenie art. 250 §3 i §5 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 roku kodeks celny (t.j. Dz. U. z 2001 roku, nr 75, poz. 802 ze zm.), a także naruszenie art. 55 §2 Ordynacji podatkowej. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej P. wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że w przedmiotowej sprawie stronie nie przysługuje tryb postępowania przewidziany w art. 53 § 2 ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: P.p.s.a.). Według organu, nieuprawnionym jest żądanie usunięcia naruszenia prawa w odniesieniu do czynności stanowiącej jedynie wykonanie ostatecznej decyzji podatkowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: W okolicznościach rozpoznawanej sprawy Dyrektor Izby Celnej w P. orzekł o zwrocie należności celnych wraz z odsetkami decyzjami z dnia [...] oraz z dnia [...]. Spółka nie zaskarżyła powyższych rozstrzygnięć w administracyjnym toku odwoławczym przewidzianym dla decyzji administracyjnych. Natomiast pismem z dnia [...] spółka zwróciła się do organu z prośbą o wyjaśnienie sposobu obliczenia wysokości zwróconych odsetek. Dopiero po odpowiedzi Dyrektora Izby Celnej w P. pismem z dnia [...], spółka pismem z dnia [...] wniosła o dokonanie zwrotu należności celnych oraz odsetek w prawidłowej wysokości, tj. zgodnie z art. 55 §2 ordynacji podatkowej w związku z art. 250 §5 Kodeksu celnego, wzywając organ do usunięcia naruszenia prawa polegającego na wypłacie stronie kwoty obejmującej odsetki od należności podlegających zwrotowi, liczonych w sposób sprzeczny z obowiązującemu przepisami prawnymi, na podstawie art. 52 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. t.j., poz. 270). Pismo Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] wyjaśniające sposób naliczenia odsetek, a także pismo Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] stanowiące odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, nie regulowały spraw z zakresu administracji publicznej – nie rozstrzygały o uprawnieniach lub obowiązkach strony postępowania, lecz miały jedynie procesowy charakter wyjaśniający. Odpowiedź Dyrektora Izby Celnej w P. dotycząca sposobu wyliczenia odsetek zawarta w piśmie z dnia [...] oraz w piśmie z dnia [...] nie rozstrzygały o uprawnieniach lub obowiązkach strony postępowania i nie mieściły się w pojęciu "innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa" (art. 3 § 2 pkt 4 Ppsa). W konsekwencji sporządzone przez organ pisma informacyjne, nie mogły stać się przedmiotem odrębnej skargi (por. postanowienie WSA w Poznaniu z 25.09.2013 r., sygn. akt III SA/Po 1235/13). Rozstrzygnięcie w kwestii zwrotu odsetek i podstawy dokonania wypłaty nastąpiło w decyzjach Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...]. Zakwestionowanie sposobu nazwania i obliczenia spornych kwot oraz wykładni zastosowanego przez organ przepisu art. 250 § 3 kodeksu celnego, mogło nastąpić w administracyjnym toku instancji poprzez zaskarżenie wydanych w tej sprawie decyzji. Właściwą drogą dochodzenia przez skarżącego ochrony prawnej było wniesienie odwołania od decyzji Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] bądź decyzji Dyrektora Izby Celnej w P. [...]. Skarżącemu nie przysługiwał alternatywny tryb ochrony prawnej przewidziany w art. 52 § 3 p.p.s.a., gdyż jest on przewidziany wyłącznie w takich sytuacjach, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi. W niniejszej sprawie taki środek zaskarżenia stronie przysługiwał. Skarżący jednak z takiego środka nie skorzystał. Nieuprawnione było zatem wezwanie do usunięcia naruszenia poza przewidzianym trybem odwoławczym właściwym dla decyzji administracyjnych. Takie działanie spółki nie mogło uruchomić ponownej procedury kontroli charakteru należności i sposobu ich wyliczenia. Niedopuszczalne jest bowiem podejmowanie jakichkolwiek działań w zakresie zwrotu należności celnych oraz związanych z nimi odsetek, bez uprzedniej zmiany wcześniejszych decyzji dotyczących zwrotu cła wraz z odsetkami. Z powyższych względów skarga w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna, gdyż skarżącemu nie przysługiwała ochrona prawna w trybie art. 52 §3 w związku z art. 53 § 2 P.p.s.a. W konsekwencji skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a.