II SO/Ke 4/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Pędziwilk – Moskal (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Beata Ziomek Sędzia WSA Renata Detka po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. W. o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie od orzekania w sprawie o sygn. akt II SO/Lu 149/13 z wniosku M. W. o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie od orzekania w sprawie o sygn. akt [...] w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji dotyczącej zatwierdzenia podziału nieruchomości p o s t a n a w i a: oddalić wniosek o wyłączenie sędziów. Pismem z dnia 20 grudnia 2013r. (data wpływu 31 grudnia 2013r.) M. W. wystąpiła z wnioskiem o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego od orzekania w sprawie o sygn. akt [...] z jej wniosku o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego od orzekania w sprawie o sygn. akt [...] w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji dotyczącej zatwierdzenia podziału nieruchomości. Uzasadniając swój wniosek strona wskazała, że sędziowie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego "nie mają swobody orzekania, działają pod wpływem nacisków i układów, czego dowodem jest orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...] sygn. akt [...]. Pismem z dnia 7 marca 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny przedstawił niniejszą sprawę Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu wraz z oświadczeniami wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (za wyjątkiem przebywającego na długotrwałym zwolnieniu lekarskim sędziego K. S.) o tym, że nie zachodzą po ich stronie przyczyny wyłączenia, o jakich mowa w art. 18 oraz 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a. Postanowieniem z dnia [...], sygn. akt [...] Naczelny Sąd Administracyjny wyznaczył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach do rozpoznania wniosku M. W. o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego od orzekania w sprawie o sygn. akt [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 18 § 1 ustawy P.p.s.a., sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Stosownie do art. 18 § 3 ustawy P.p.s.a. sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi. Z kolei zgodnie z art. 19 ustawy P.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. We wniosku o wyłączenie sędziego strona winna uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia (art. 20 § 1 ustawy P.p.s.a.). Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego, we wszystkich procedurach sądowych sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. We wniosku o wyłączenie sędziego strona winna uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia (art. 20 § 1 ustawy P.p.s.a.). Mając na uwadze treść przytoczonych przepisów stwierdzić trzeba, że na gruncie niniejszej sprawy nie występuje którakolwiek z przesłanek opisanych w art. 18 § 1 i 3 oraz art. 19 ustawy P.p.s.a. Świadczy o tym treść oświadczeń sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Jednocześnie wskazania wymaga, iż w złożonym wniosku M. W. nie uprawdopodobniła występowania w niniejszej sprawie jakiejkolwiek przyczyny wyłączenia wymienionej w art. 18, bądź art. 19 ustawy P.p.s.a. Nie budzi przy tym wątpliwości Sądu, że zarzuty, jakie pod adresem sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego formułuje wnioskodawczyni, nie są okolicznościami tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności w niniejszej sprawie. W tym miejscu wskazać trzeba, że dla uwzględnienia żądania strony o wyłączenie sędziów nie jest wystarczające samo jej subiektywne przekonanie, bądź utrata wiary w bezstronność sędziów wynikająca z faktu, że orzekali oni w niemal identycznych sprawach (por. wyrok NSA z dnia 17 sierpnia 2010r. o sygn. akt II FSK 584/09, LEX nr 737632). Ponadto nie jest dopuszczalne żądanie wyłączenia sędziego, jeżeli jedynym uzasadnieniem tego żądania jest udział sędziego w podjęciu orzeczenia, którego wnioskodawca nie akceptuje (por. postanowienie NSA z dnia 14 czerwca 2012r. o sygn. akt II OZ 496/12, LEX nr 1231881). W tej sytuacji stwierdzić należy, że złożony wniosek jest bezzasadny i podlega oddaleniu. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 22 § 1 i 2 ustawy P.p.s.a.