III SA/Gl 11/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek, Sędziowie Sędzia NSA Przemysław Dumana, Sędzia WSA Marzanna Sałuda (spr.), Protokolant Małgorzata Wasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 marca 2015 r. przy udziale - sprawy ze skargi "A" Sp.j. w Z. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. Zaskarżoną decyzją nr [...] z dnia 29.10.2014 r. Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia [...] r. wniesionego przez "A" Spółka Jawna, Z. , zwanego dalej "stroną", dotyczącego decyzji Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia, zwanego dalej "Dyrektorem", z dnia [...] r. nr [...] w sprawie oddalenia odwołania strony dotyczącego rozstrzygnięcia postępowania prowadzonego w trybie konkursu ofert na zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej na okres od [...] r. do 30.06.2019 r., kod postępowania: [...] , w rodzaju świadczeń rehabilitacja lecznicza, w zakresie lekarska ambulatoryjna opieka rehabilitacyjna utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Stan sprawy jest następujący: W dniu [...] r. Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ na podstawie art. 139 ust. 2 ustawy oświadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych ogłosił prowadzone w trybie konkursu ofert postępowanie poprzedzające zawarcie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej na okres od 01.07.2014 r. do 30.06.2019 r., w rodzaju świadczeń rehabilitacja lecznicza, w zakresie lekarska ambulatoryjna opieka rehabilitacyjna na obszarze powiat zawierciański. W ogłoszeniu podano wartość zamówienia, termin do którego należało złożyć ofertę i obowiązujące przepisy dotyczące wymogów, jakie muszą być spełnione przez podmioty składające oferty. W postępowaniu ogółem złożono 7 ofert na 8 miejsc realizacji świadczeń. Odwołujący ofertę nr [...] złożył w terminie. W części jawnej Komisja Konkursowa dokonała oceny formalno-prawnej złożonych ofert oraz potwierdziła spełnienie przez wszystkich Oferentów wymagań określonych w przepisach prawa stwierdzając, że oferty braków formalnych nie zawierają. W części niejawnej postępowania, działając na podstawie art. 148 ustawy oraz Zarządzenia Nr [...] Prezesa NFZ z dnia 23 stycznia 2014 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej Komisja Konkursowa dokonała oceny ofert, w wyniku której oferta Odwołującego została wybrana. W dniu [...] r. Komisja Konkursowa ogłosiła rozstrzygnięcie postępowania, dokonując wyboru 7 ofert na 8 miejsc realizacji świadczeń. Odwołujący złożył odwołanie w terminie, podnosząc w nim, że oferta spełniała wszystkie wymogi przewidziane przepisami prawa, nie została odrzucona i otrzymała znacznie pomniejszoną wartość zakontraktowanych świadczeń. Według strony w czasie konkursu nie wzięto pod uwagę faktu, że odwołujący realizuje świadczenia od 2006 r. Ponadto podniósł że "Komisja Konkursowa zachowała się irracjonalnie kontraktując w gminie K. liczącej około 6 tysięcy mieszkańców dwóch oferentów oraz w gminie S. liczącej około 8 tysięcy mieszkańców też dwóch oferentów, natomiast w gminie Z. liczącej około 52 tysięcy mieszkańców 3 oferentów. Błędem Komisji Konkursowej jest zakontraktowanie przedmiotowych świadczeń w miejscowości K. , która liczy 432 mieszkańców. [...] Ponadto zauważył, że z usług ośrodka w S. będą korzystały osoby z województwa [...] . Nie zważając na uwarunkowania lokalne, Komisja Konkursowa doprowadziła tym samym do wzrostu ujemnej migracji i wydatkowania środków przeznaczonych na leczenie mieszkańców województwa [...] na rzecz mieszkańców innego województwa. Dla odwołującego pomyłką Komisji Konkursowej jest również zakontraktowanie "bez zaplecza ambulatoryjnego" dwóch oferentów w K. i K. . Nieprawidłowa według odwołującego jest także decyzja Komisji Konkursowej dotycząca zakontraktowania oferenta z Z. . Oferent ten realizuje kontrakt "na piętrze jednorodzinnego domu, z bardzo wąską klatką schodową i nie niewyposażonego w windę. Jest to świadome i jawne ograniczenie ubezpieczonym dostępu do przedmiotowych świadczeń. Odwołujący zarzucil Komisji Konkursowej także pozorność w przeprowadzeniu negocjacji. Spotkanie negocjacyjne sprowadzało się wyłącznie do tego, że albo oferent podpisał protokół albo odmówił tejże czynności co jest równoznaczne z niewybraniem oferty. " Termin rozstrzygnięcia postępowania przedłużono do [...] r. z uwagi na konieczność zapewnienia stronom postępowania możliwości wglądu do akt. Organ podkreślił, że rozpatrując odwołanie bada, czy rozstrzygnięcie postępowania dokonane przez Komisję Konkursową zostało podjęte z naruszeniem zasad postępowania i czy wskutek tego doszło do naruszenia interesu prawnego Odwołującego. Wskazał, iż oprócz wymagań wynikających z przepisów prawa powszechnie obowiązującego, Oferenci przystępujący do postępowania winni, zgodnie z art. 146 ust. 1 pkt 3 ustawy, spełnić wymagania określone przez Prezesa NFZ m.in. w: Zarządzeniu Nr [...] Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 2 października 2013 r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (z późn. zm.), Zarządzeniu Nr [...] Prezesa NFZ z dnia 16 grudnia 2013 r.k w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju rehabilitacja lecznicza. Podniósł, iż ocena ofert w postępowaniu była dokonywana w oparciu o Zarządzenie Nr [...] Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 23 stycznia 2014 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (z późn. zm.). Wskazane zarządzenia zostały wydane przez Prezesa NFZ w oparciu o delegację ustawową określoną w art. 146 ustawy. Zgodnie z powyższym zarządzeniem, oceny ofert w przedmiotowym zakresie świadczeń dokonuje się według kryteriów jakości, ciągłości oraz ceny. Zarządzenie wskazuje szczegółowo parametry kryteriów oceny, ich wagę w ocenie łącznej oraz dokładny sposób oceny oferty pod względem kryterium ceny. Odwołujący złożył w ofercie oświadczenie, że zapoznał się z przepisami zarządzenia oraz warunkami zawierania umów i nie zgłasza co do nich zastrzeżeń oraz przyjmuje je do stosowania. Organ podał iż w przedmiotowym postępowaniu zostało złożonych 7 ofert. W części jawnej konkursu ofert Komisja Konkursowa dokonała oceny formalno-prawnej złożonych ofert, jak również - zgodnie z obowiązującą "Procedurą konkursu ofert lub rokowań prowadzonych na podstawie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych wersja [...] " (wprowadzona na podstawie pisma o sygn.: [...] ) - przeprowadziła obligatoryjnie kontrolę u jednego oferenta, który dotychczas nie miał zawartej umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej z NFZ w zakresie, na który zostały złożone oferty. Podczas kontroli upoważnieni przedstawiciele Komisji Konkursowej dokonali porównania danych zawartych w ofertach, dotyczących miejsca wykonywania świadczeń i zasobów sprzętowych, ze stanem faktycznym, co zostało odnotowane w załącznikach do protokołów kontroli. Spośród złożonych ofert 7 zostało zakwalifikowane do części niejawnej postępowania, jako spełniających wymagane warunki niezbędne dla realizacji wyżej wymienionego świadczenia, w tym warunki określone przez Prezesa Funduszu na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 3 ustawy. Fakt spełniania wszystkich warunków określonych przepisami prawa, pozwolił na podstawie art. 148 pkt 1 ustawy oraz Zarządzenia Nr [...] Prezesa NFZ z dnia 23 stycznia 2014 r. na dokonanie ich oceny według powyżej wskazanych kryteriów. W odniesieniu do zarzutów Odwołującego organ stwierdzić, że są nieuzasadnione. W toku prowadzonego postępowania konkursowego Komisja Konkursowa, zgodnie z art. 148 ustawy, dokonała porównania ofert przy pomocy systemu informatycznego wspomagającego postępowanie konkursowe. Porównanie ofert w oparciu o wskazane w zarządzeniu kryteria i ich wagę punktową ze swej istoty zakłada uszeregowanie ofert od najlepiej ocenionej do tej o najmniejszej liczbie punktów. Kierując się treścią art. 142 ust. 6 ustawy Komisja Konkursowa w części niejawnej konkursu może przeprowadzić negocjacje z oferentami, w celu ustalenia liczby planowanych do udzielenia świadczeń opieki zdrowotnej oraz ceny za świadczenia opieki zdrowotnej Do negocjacji (dwuetapowe spotkania: etap pierwszy- ustalenie ceny ostatecznej oraz etap drugi - ustalenie liczby ostatecznej) zostali zaproszeni wszyscy oferenci, których oferty zostały wskazane w rankingu otwarcia. W wyniku pierwszego spotkania zostały ustalone ostateczne ceny jednostkowe za punkt rozliczeniowy, pozwalające na ustalenie pozycji w rankingu. Oferta Odwołującego zawierała cenę jednostkową za punkt rozliczeniowy - 1,16 PLN i nie została zmieniona. Kolejny etap dotyczył wyłącznie ustalenia propozycji liczbowej. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego wadliwie prowadzonych negocjacji stwierdził organ, że negocjacje odbywały się zgodnie z wytycznymi określonymi w Procedurze konkursu ofert lub rokowań prowadzonych na podstawie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. W dniu 28 maja 2014 r. została Oferentowi przedstawiona propozycja liczby świadczeń możliwa do zakontraktowania po uprzednio wynegocjowanej cenie jednostki rozliczeniowej. Odwołujący przyjął i zaakceptował przedstawioną mu propozycję, co znajduje potwierdzenie w protokole końcowym z negocjacji. Organ podkreślił, iż oferent miał prawo zgodnie z ustawą negocjować wyłącznie liczbę i cenę świadczeń. Inne elementy, czy jak podaje strona warunki, negocjacjom nie podlegają. Odwołujący przyjął propozycję Komisji Konkursowej nie wnosząc do niej zastrzeżeń. Strona miała możliwość odmowy podpisania protokołu, co w konsekwencji skutkowałoby sporządzeniem protokołu rozbieżności, a wybór strategii negocjacyjnej należał do strony. Tym samym do strony należała inicjatywa w zakresie propozycji cenowych. Stąd organ nie zgodził się ze stwierdzeniem, że negocjacje ograniczyły się wyłącznie do przedstawienia oferentowi gotowego protokołu końcowego z negocjacji. Możliwość negocjacji ceny wynika wprost z przepisu rangi ustawowej. Natomiast przepisy prawa nie określają procedury ich prowadzenia. Dlatego za niezasadny uznano zarzut, iż to Komisja winna w tej mierze przejąć inicjatywę. Takie działanie mogłoby narazić Komisję Konkursową na zarzut "wymuszania" na oferentach obniżenia ceny, w szczególności jeżeli oferent przedstawił (jak w przypadku strony) w ofercie cenę oczekiwaną przez Oddział, która została podana do publicznej wiadomości. Propozycja liczby punktów była natomiast powiązana z miejscem strony w rankingu otwarcia, który służy przygotowaniu propozycji Funduszu na negocjacje. Subiektywna ocena wyrażona w tym zakresie przez stronę nie może zatem powodować zmiany stanowiska. Organ wskazał iż po przeprowadzonych negocjacjach Komisja Konkursowa dokonała ostatecznej oceny i porównania ofert złożonych do przedmiotowego postępowania konkursowego, sporządzając ranking końcowy. Komisja dokonała podziału środków mając na uwadze brak możliwości przekroczenia wartości planu postępowania. Działanie systemu informatycznego służącego do obsługi postępowania konkursowego uniemożliwia pominięcie któregokolwiek z kryteriów oceny w stosunku do wszystkich ofert uczestniczących w postępowaniu konkursowym. Wybór ofert do zawarcia umowy dokonywany jest w oparciu o pozycje zajmowaną przez oferty w rankingu końcowym. Oferty poszczególnych podmiotów w niniejszym rankingu uszeregowane są w kolejności malejącej pod względem punktacji łącznej uzyskanej w procesie oceny ofert. O wyborze decyduje łączna liczba uzyskanych punktów. Oferta Odwołującego z wybranym miejscem realizacji świadczeń w Z. , ul. [...] uzyskała łączną ocenę 50 pkt., w tym 40 pkt. za kryteria.-niecenowe 35-pkt za- jakość 5 pkt za ciągłość i usytuowana została ostatecznie na 8 ostatnim miejscu realizacji świadczeń w rankingu. Określona w ogłoszeniu wartość zamówienia pozwoliła na wybór wszystkich ofert. Pierwsza wybrana oferta uzyskała łącznie 64,483 pkt w tym 45 pkt za kryteria niecenowe. Organ wskazał, że podziału środków na poszczególnych oferentów przeprowadzono w oparciu o procedurę konkursu ofert lub rokowań prowadzonych na podstawie ustawy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Przede wszystkim analizowano oferowaną liczbę i cenę świadczeń oraz potencjał oferenta. Odwoływano się również do jakości oferowanych świadczeń definiowanych poprzez kwalifikacje personelu oraz wyposażenie w sprzęt i aparaturę wyższe niż wymagane oraz zewnętrzną ocenę jakości potwierdzonej certyfikatem jakości, a także wyniki kontroli realizacji umów. Analiza tych składowych oraz pozycji w rankingu skutkowała wartością przyznanej kwoty. Wyższa punktacja uzyskana przez innych oferentów w kryteriach niecenowych wskazuje na zapewnienie przez tych oferentów świadczeń o wyższej jakości. Organ stwierdził, iż prawdziwe jest twierdzenie iż strona do tej pory miała umowę na poziomie [...] zł. tj. wyższym od ostatecznie uzgodnionej w toku negocjacji liczby i wartości świadczeń. Jednakże Odwołujący wyciąga błędne wnioski z przedstawionych okoliczności. Zgodnie z procedurą, Komisja Konkursowa przygotowując propozycje badała nie tylko wykonanie ale również potencjał wykonawczy. Łączna wartość ofert złożonych w postępowaniu i zakwalifikowanych do części niejawnej opiewała na kwotę [...] zł., co stanowi 298 % wartości ogłoszenia i przekraczała o [...] zł wskazaną w ogłoszeniu wartość postępowania. Stąd wyłonienie do realizacji świadczeń wszystkich oferentów w dodatku na 100% proponowanych w ich ofertach wartości nie było możliwe. Odnośnie zarzutów o zakontraktowanie świadczeń w poszczególnych miejscowościach w oderwaniu od liczby ich mieszkańców wyjaśnił organ, iż wybrani oferenci zobowiązani są realizować świadczenia na całym obszarze kontraktowania, czyli na rzecz wszystkich mieszkańców powiatu zawierciańskiego. W ocenie Komisji Konkursowej wszyscy oferenci wykazali potencjał wykonawczy umożliwiający realizację liczby świadczeń proponowanych w ofercie. Odnosząc się do zarzutu nieprawidłowego przeprowadzenia postępowania konkursowego w części dotyczącej nieprzeprowadzenia kontroli oferenta wskazał, że zgodnie z Procedurą konkursu ofert lub rokowań prowadzonych na podstawie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych Komisja przeprowadza kontrolę u oferentów, którzy dotychczas nie mieli zawartej umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej z Funduszem w zakresie, na który została złożona oferta. Zatem nie zachodziła konieczność przeprowadzenia kontroli u oferenta z miejscem udzielania świadczeń w Z., ul. [...] . Jednocześnie Komisja Konkursowa nie stwierdziła niezgodności dotyczących warunków udzielania świadczeń w części odnoszącej się do dostępności dla osób niepełnosprawnych. Oferta nr [...] z miejscem udzielania świadczenia w Z. , ul. [...] w części VIII-Ankiety zawiera następujące odpowiedzi na pytania ankietowe: 1.4.2.2 - Czy oferent zapewnia przy wejściu do obiektu dojazdy oraz dojścia dla świadczeniobiorców z niepełnosprawnością ruchową ? - odp. Spełniam warunek w dniu złożenia oferty i będę go spełniał od początku obowiązywania umowy. 1.4.2.3 Czy w przypadku lokalizacji miejsca udzielania świadczeń w budynku wielokondygnacyjnym oferent zapewnia: dźwig lub inne urządzenie techniczne (z wyjątkiem schodołazów), umożliwiające wjazd osobom z niepełnosprawnością ruchową, w tym poruszającym się na wózkach inwalidzkich? - odp. Nie dotyczy (w przypadku lokalizacji na parterze). W związku ze złożonym odwołaniem [...] Oddział Wojewódzki NFZ zwrócił się pismem do tego oferenta o wyjaśnienie dostępności miejsca udzielania świadczeń dla osób niepełnosprawnych. W wyniku uzyskanych informacji potwierdzono treść udzielonych odpowiedzi ankietowych tj. udzielanie świadczeń na parterze oraz posiadanie podjazdów dla osób niepełnosprawnych, w tym poruszających się na wózkach inwalidzkich. Organ stwierdził iż zasady, według których prowadzone było przedmiotowe postępowanie określone są wprost w ustawie oraz wskazanych wcześniej aktach wykonawczych i zarządzeniach Prezesa NFZ. Komisja Konkursowa w ramach postępowania konkursowego stosowała te same zasady i przepisy prawa wobec wszystkich oferentów biorących udział w postępowaniu. Zgodnie z art. 134 ust. 2 ustawy wszelkie wymagania, wyjaśnienia i informacje, a także dokumenty związane z postępowaniem w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej udostępnione były wszystkim oferentom na tych samych zasadach, dostępne były na tablicach ogłoszeń w siedzibie Oddziału oraz na stronach internetowych Oddziału. Taki sposób udostępnienia materiałów umożliwiał zapoznanie się z nimi przez wszystkich Oferentów. W świetle powyższych okoliczności zdaniem organu postępowanie Komisji Konkursowej w żaden sposób nie naruszało zasady równości stron a Komisja Konkursowa nie naruszyła zasady postępowania dokonując wyboru ww. ofert. Działanie Komisji w tym zakresie było prawidłowe i oparte na obowiązujących przepisach prawa. Komisja Konkursowa nie naruszyła zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, które mogłoby spowodować uszczerbek w interesie prawnym strony . We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy strona podniosła: 1. niewłaściwe przeprowadzenie negocjacji w kwestii dotyczącej liczby świadczeń; 2. wskazała iż Komisja Konkursowa w nieuprawniony sposób dokonywała oceny ofert za pomocą dodatkowych pozanormatywnych kryteriów dotyczących sprzętu i aparatury, wbrew Zarządzeniu nr [...] Prezesa NFZ z dnia 16 grudnia 2013r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju rehabilitacja lecznicza, 3. realizacja lekarskiej ambulatoryjnej opieki rehabilitacyjnej jest możliwa w ściśle określonym miejscu, a w decyzji organu I instancji znalazł się zapis o konieczności realizacji świadczeń na całym obszarze kontraktowania, 4. Dyrektor OW NFZ nie odniósł się do zarzutu zakontraktowania 2 oferentów (z miejscowości K. i K. ) nie posiadających żadnego zaplecza ambulatoryjnego, 5. ograniczanie dostępu do świadczeń poprzez kontraktowanie świadczeń dla świadczeniodawców wykonujących usługi w miejscowościach o ograniczonej możliwości faktycznego dojazdu środkami komunikacji publicznej; 6. oferent J. K. i E. K. mieli nie spełnić warunków formalnych stawianych oferentom, tj. określonym w Zarządzeniu Nr [...] Prezesa NFZ [...]r . w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju rehabilitacja lecznicza. Zgodnie z ww. zarządzeniem wymagany jest lekarz specjalista w dziedzinie rehabilitacji w chorobach narządu ruchu lub rehabilitacji ogólnej, lub rehabilitacji, lub rehabilitacji medycznej, lub medycyny fizykalnej i balneoklimatologii, lub fizjoterapii i balneoklimatologii, lub balneoklimatologii i medycyny fizykalnej, lub balneologii, lub balneologii i medycyny fizykalnej, lub 2) lekarz ze specjalizacją I stopnia w zakresie rehabilitacji w chorobach narządu ruchu, lub rehabilitacji ogólnej, lub rehabilitacji, lub rehabilitacji medycznej, lub medycyny fizykalnej i balneoklimatologii, lub 3) lekarz, który ukończył minimum drugi rok specjalizacji, w trakcie specjalizacji w dziedzinie rehabilitacji medycznej lub balneologii i medycyny fizykalnej, lub 4) lekarz specjalista w dziedzinie chirurgii ortopedycznej lub chirurgii urazowo- ortopedycznej, lub ortopedii i traumatologii, lub ortopedii i traumatologii narządu ruchu, lub lekarz specjalista reumatologii- udziela świadczeń w wymiarze co najmniej 1/4 etatu przeliczeniowego (równoważnik 1/4 etatu przeliczeniowego). Skazany oferent miał nie przedstawić dokumentów potwierdzających kwalifikacje personelu, a Komisja Konkursowa nie przeprowadziła postępowania wyjaśniającego w tym zakresie, 7. oferent E. K. nie dysponuje pomieszczeniami wymaganymi Zarządzeniem Nr [...] Prezesa NFZ z 16 grudnia 2013r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju rehabilitacja lecznicza, 8. zastrzeżenie tajemnicy przedsiębiorstwa przez świadczeniodawcę "B" (tj. harmonogramu pracy, wykazu sprzętu i wykazu personelu) nie jest faktycznym zastrzeżeniem tajemnicy przedsiębiorstwa, a jedynie ma utrudniać analizę złożonej przez niego oferty. Dyrektor [...] OW NFZ decyzją z dnia [...] r utrzymał sporną decyzję w mocy. Wskazał, iż podstawę materialno - prawną rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie stanowi ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tekst jedn.: Dz. U. 2008 r. Nr 164, poz. 1027, z późn. zm.). W dziale VI ustawy określono procedurę zawierania umów w sprawie udzielania świadczeń opieki zdrowotnej. Stwierdził, iż zgodnie z art. 134 ust. 1 ustawy, Fundusz jest obowiązany zapewnić równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i prowadzić postępowanie w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Wszelkie wymagania, wyjaśnienia i informacje, a także dokumenty związane z postępowaniem w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej udostępniane są świadczeniodawcom na takich samych zasadach (art. 134 ust. 2 ustawy). Co do zasady zawieranie przez Fundusz umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, odbywa się po przeprowadzeniu postępowania w trybie konkursu albo rokowań (art. 139 ust. 1 ustawy). W tym celu Dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu powołuje komisję, której tryb pracy określa regulamin uchwalony przez Radę Funduszu (art. 139 ust. 4 ustawy). Konkurs ofert składa się z części jawnej i niejawnej. W części jawnej konkursu ofert Komisja w obecności oferentów stwierdza prawidłowość ogłoszenia konkursu ofert oraz liczbę złożonych ofert; otwiera koperty lub paczki z ofertami i ustala, które z ofert spełniają warunki, o których mowa w art. 146 ust. 1 pkt 3 ustawy; przyjmuje do protokołu zgłoszone przez oferentów wyjaśnienia lub oświadczenia (art. 142 ust. 1 i ust. 2 ustawy ). Z kolei w myśl art. 142 ust. 5 ustawy, w części niejawnej konkursu ofert Komisja może: wybrać ofertę lub większą liczbę ofert, które zapewniają ciągłość udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej, kompleksowość udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej i ich dostępność oraz przedstawiają najkorzystniejszy bilans ceny w odniesieniu do przedmiotu zamówienia; nie dokonać wyboru żadnej oferty, jeżeli nie wynika z nich możliwość właściwego udzielania świadczeń opieki zdrowotnej. Przedmiot postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, kryteria oceny ofert oraz warunki wymagane od świadczeniodawców określa Prezes Funduszu (art. 146 ust. 1 ustawy). W myśl art. 147 ustawy kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców są jawne i nie podlegają zmianie w toku postępowania. Z kolei porównanie ofert w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej obejmuje w szczególności: ciągłość, kompleksowość, dostępność, jakość udzielanych świadczeń, kwalifikacje personelu, wyposażenie w sprzęt i aparaturę medyczną, na podstawie wewnętrznej oraz zewnętrznej oceny, która może być potwierdzona certyfikatem jakości lub akredytacją; ceny i liczby oferowanych świadczeń opieki zdrowotnej oraz kalkulacje kosztów (art. 148 ustawy). Wyłonienie świadczeniodawcy w postępowaniu konkursowym ma przede wszystkim na celu realizację zadania ustawowego, tj. zapewnienie udzielania świadczeń opieki zdrowotnej na danym obszarze. W toku postępowania Fundusz zobowiązany jest zapewnić równe traktowanie świadczeniodawców, z zachowaniem zasad uczciwej konkurencji. Dyrektor stwierdził iż bezspornym jest, że postępowanie mające na celu wyłonienie świadczeniodawców do realizacji świadczeń opieki zdrowotnej ma charakter cywilnoprawny. W orzecznictwie NSA i WSA przyjęto, że wszystkie etapy postępowania poprzedzającego zawarcie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, prowadzonego w ramach NFZ, wzorowane są na zasadach prawa cywilnego i nie podlegają przepisom postępowania administracyjnego (por.: wyrok WSA w Warszawie z dnia 3 lutego 2012 r., sygn. akt. VI SA/Wa 1762/11; wyrok NSA z dnia 7 sierpnia 2012 r., sygn. akt II GSK 1054/11; wyrok NSA z dnia 4 grudnia 2012 r., sygn. akt II GSK 2056/11). Ustawodawca wyraźnie odwołuje się do typowych pojęć prawa cywilnego, takich jak: oferta, konkurs ofert, rokowania. Rozstrzygnięcie tego postępowania przez komisję jest wyborem najkorzystniejszej oferty przez zamawiającego. Oczywiste jest więc, że pomimo iż ustawa wprost nie odwołuje się do stosowania kodeksu cywilnego, w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej będzie on miał zastosowanie w zakresie nieuregulowanym w ustawie. Jednakże sprawa o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń staje się sprawą administracyjną z chwilą złożenia przez świadczeniodawcę, w trybie art. 154 tej ustawy, odwołania do Dyrektora oddziału od rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawarcia umowy. Powyższe uzasadnione jest treścią art. 154 ust. 3 ustawy, zgodnie z którym, po rozpatrzeniu odwołania, Dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu wydaje decyzję administracyjną uwzględniającą lub oddalającą odwołanie. Od decyzji tej, stronie przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, który składa się do dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu w terminie 7 dni od dnia doręczenia decyzji o której mowa w ust. 3 art. 154. Zgodnie z art. 154 ust. 6 ustawy Dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu rozpatruje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, o którym mowa w ust. 4, w terminie 14 dni od dnia jego otrzymania i wydaje decyzję administracyjną w sprawie. Decyzja dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu wydana na skutek ponownego rozpatrzenia sprawy podlega natychmiastowemu wykonaniu. Obowiązkiem organu, w ramach procedury uruchamianej wskutek wniesienia odwołania, a także wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, o których mowa w art. 154 ustawy, jest weryfikacja w postępowaniu administracyjnym, czy we wcześniejszej nieadministracyjnej fazie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej nie doznał uszczerbku interes prawny podmiotu powołującego się na naruszenie zasad postępowania. Dyrektor oddziału w ramach prowadzonego postępowania administracyjnego, nie prowadzi zatem ponownie postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, lecz rozpoznaje sprawę w odniesieniu do konkretnego podmiotu i konkretnych czynności. Nie powiela czynności zarezerwowanych przez ustawę dla komisji konkursowej powoływanej przez Dyrektora oddziału. Dyrektor oddziału bada, czy rozstrzygnięcie postępowania dokonane przez komisję zostało podjęte z naruszeniem zasad postępowania, i czy wskutek tego doszło do uszczerbku w interesie prawnego Wnioskodawcy. Zgodnie z art. 132 ustawy, podstawą udzielania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych przez Fundusz jest umowa o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, zawarta pomiędzy świadczeniodawcą a dyrektorem oddziału wojewódzkiego Funduszu (ust. 1), która może być zawarta wyłącznie ze świadczeniodawcą, który został wybrany do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej na zasadach określonych w niniejszym dziale (ust. 2). Z powyższego wynika zatem niewątpliwie, że uszczerbek interesu prawnego wystąpi po stronie świadczeniodawcy, który nie został wybrany do udzielania świadczeń. Istotą badania uszczerbku interesu prawnego i stwierdzenia jego powstania jest zatem ustalenie, czy na skutek naruszenia prawa nie nastąpił uszczerbek w możliwości uzyskania zamówienia, nie zaś jakikolwiek uszczerbek w interesie prawnym wykonawcy. Do uszczerbku interesu prawnego uczestnika postępowania w procedurze zawierania umów o udzielania świadczeń opieki zdrowotnej dojść może wówczas, gdy naruszenie zasad postępowania, tj. konkretnego przepisu przez podmiot prowadzący postępowanie, ma wpływ na ocenę możliwości zawarcia umowy o świadczenie takich usług. Takie ujęcie uszczerbku interesu prawnego w postępowaniu dotyczącym zawarcia umów o udzielania świadczeń opieki zdrowotnej determinuje sposób postępowania organu administracyjnego, do obowiązków którego będzie należało zbadanie okoliczności podnoszonych w odwołaniu (wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy), a następnie ocena, czy i w jakim zakresie naruszenie to realnie spowodowało doznanie takiego uszczerbku. Przenosząc powyższe rozważania na grunt sprawy organ stwierdził że "A" Spółka Jawna w Z. ma legitymację do uczestniczenia w postępowaniu, które zostało wszczęte na skutek złożonego przez ten podmiot wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i stronami tego postępowania, są świadczeniodawcy, którzy zostali wybrani do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej w tym postępowaniu. Odnosząc się do podniesionych przez Wnioskodawcę zarzutów organ stwierdził iż nie są zasadne. W zakresie zarzutu niewłaściwego przeprowadzenia negocjacji w kwestii dotyczącej liczby świadczeń zauważył, że każdy świadczeniodawca podpisuje protokół końcowy z negocjacji w którym potwierdza klauzulę, iż zawiera on ostateczne stanowiska stron ustalone w procesie negocjacji co do ilości i ceny oraz, że zbieżność stanowisk w protokole końcowym nie oznacza dokonania wyboru oferenta i przyrzeczenia zawarcia umowy. Podpisując protokół końcowy z negocjacji świadczeniodawca poświadcza jednocześnie przyjęcie do wiadomości treści wspomnianej klauzuli i wyraża tym samym zgodę na jej stosowanie Wskazał, że strona miała możliwość odmowy podpisania protokołu, co w konsekwencji skutkowałoby sporządzeniem protokołu rozbieżności. Odwołujący mógł także zgodnie z art. 153 ustawy złożyć do Komisji umotywowany protest. Odwołujący nie zdecydował się na wybór zdanej z tych możliwości, podpisując protokół końcowy z negocjacji. Wskazał, że możliwość negocjacji ceny wynika wprost z przepisu rangi ustawowej. Natomiast przepisy prawa nie określają procedury ich prowadzenia. W związku z powyższym zarzut Wnioskodawcy odnoszący się do sposobu przeprowadzenia negocjacji uznał za chybiony. Odnosząc się do zarzutów, jakoby Komisja Konkursowa w nieuprawniony sposób dokonywała oceny ofert za pomocą dodatkowych pozanormatywnych kryteriów dotyczących sprzętu i aparatury, wbrew Zarządzeniu nr [...] Prezesa NFZ z dnia 16 grudnia 2013r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju rehabilitacja lecznicza, Dyrektor stwierdził, że Komisja Konkursowa dokonała oceny ofert według jednolitych dla wszystkich świadczeniodawców zasad określonych w przepisach prawa, opierając się wyłącznie na kryteriach przewidzianych prawem. Komisja Konkursowa zastosowała wszystkie wymagane kryteria do oceny ofert i nie uwzględniała żadnych pozanormatywnych kryteriów przy ocenie ofert, dlatego nie były dodatkowo punktowane sprzęt i aparatura. Wskazał przy tym organ iż jednak w decyzji organu I instancji omyłkowo znalazł się zapis "oraz wyposażenie w sprzęt i aparaturę wyższe niż wymagane", który nie odnosi się do analizowanego postępowania konkursowego i wymaga sprostowania. Odnosząc się do zarzutu dot. treści uzasadnienia decyzji organu I instancji o konieczności realizacji świadczeń na całym obszarze kontraktowania i stwierdzenia Wnioskodawcy, że realizacja lekarskiej ambulatoryjnej opieki rehabilitacyjnej jest możliwa w ściśle określonym miejscu, organ stwierdził, że Wnioskodawca zinterpretował ten zapis niezgodnie z zamierzeniem organu. Realizacja świadczeń na całym obszarze kontraktowania winna być rozpatrywana jako zapewnienie dostępu do usługi świadczeniobiorcom zamieszkującym obszar kontraktowania, a nie poprzez zapewnianie tych świadczeń w tymże miejscu zamieszkania. Odnosząc się do zarzutu ograniczania dostępu do świadczeń poprzez kontraktowanie świadczeń dla świadczeniodawców wykonujących usługi w miejscowościach o ograniczonej możliwości faktycznego dojazdu środkami komunikacji publicznej stwierdził, że Zarządzenie Nr [...] Prezesa NFZ z dnia 23 stycznia 2014 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej nie określa kryteriów oceny ofert w zależności od położenia miejsca udzielania świadczeń. Zarządzenie to w §1 ust. 3 określa, że pod pojęciem dostępności do świadczeń opieki zdrowotnej oceniać należy w szczególności: a) liczbę dni i godzin pracy w harmonogramie pracy, b) organizację przyjęć świadczeniobiorców, c) brak barier dla osób niepełnosprawnych; Komisja Konkursowa nie mogła zatem dokonać wyboru oferty, przyjmując jako kryterium wyboru - niezależnie od ilości uzyskanych punktów - miejsce realizacji świadczeń. W ten właśnie sposób Komisja naruszyłaby zasadę równego traktowania świadczeniodawców, stosując kryterium wyboru niewskazane w przepisach. Warunki i zakres udzielania świadczeń określa ustawa o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Wskazana ustawa nie przewiduje jednak zabezpieczenia świadczeń w danej lokalizacji kraju, czy też przyznawania punktów za lokalizację w miejscowości do której dojazd charakteryzuje się większą dostępnością przy korzystaniu ze środków komunikacji zbiorowej. Oczywistym jest, że w przypadku wybrania na drodze konkursu oferenta w konkretnej lokalizacji, może wystąpić niedogodność lokalizacyjna dla określonej grupy świadczeniobiorców. Jest to jednak sytuacja nieunikniona przy ograniczonej ilości publicznych środków na finansowanie opieki zdrowotnej, a co z tym się wiąże ograniczonego wyboru oferentów. Odnosząc się do zarzutów, jakoby oferent J. K. , E. K. mieli nie spełnić warunków formalnych stawianych oferentom, tj. określonych w Zarządzeniu Nr [...] Prezesa NFZ z 16 grudnia 2013r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju rehabilitacja lecznicza Dyrektor uznał iż są one niezgodne ze stanem faktycznym, a oferenci dysponują w tym zakresie niezbędnym personelem. Dyrektor jednocześnie stwierdził, że w wyniku kontroli przeprowadzonej od 23.07.2014r. do 31.07.2014r. Fundusz ustalił, że oferent E. K. nie dysponuje pomieszczeniami wymaganymi Zarządzeniem Nr [...] Prezesa NFZ z 16 grudnia 2013r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju rehabilitacja lecznicza w zakresie lekarskiej ambulatoryjnej opieki rehabilitacyjnej. W wyniku przeprowadzonej kontroli ustalono, że zarzut podniesiony przez Wnioskodawcę jest zasadny, świadczenia udzielane były w gabinecie lekarskim na pierwszym piętrze w budynku nie wyposażonym w windę. Tym niemniej Komisja Konkursowa nie posiadała informacji, które uprawdopodabniałyby wystąpienie nieprawidłowości w złożonej ofercie podczas postępowania konkursowego. Z uwagi na niespełnianie warunków przewidzianych w umowie przez tego świadczeniodawcę, umowa została rozwiązana. Sytuacja ta pozostaje jednakże bez wpływu na Wnioskodawcę z uwagi na jego pozycję w rankingu oraz ilość przyznanych świadczeń w porównaniu z ilością świadczeń przyznanych podmiotom, które zdobyły większą liczbę punktów w postępowaniu. Bez znaczenia pozostaje w tej sytuacji aktualny stan wykonania kontraktu przez Wnioskodawcę, wskazujący na niewykonania założonych ilości w tym zakresie świadczeń. Odnosząc się do zarzutu zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa przez świadczeniodawcę "B" Spółka Cywilna (tj. harmonogramu pracy, wykazu sprzętu i wykazu personelu), co miałoby nie być faktycznym zastrzeżeniem tajemnicy przedsiębiorstwa, a jedynie miałoby utrudniać analizę złożonej przez niego oferty, Dyrektor wskazał na treść art. 135 ust. 2 pkt.2 ustawy o świadczeniach, zgodnie z którym Fundusz realizuje zasadę jawności ofert, z wyłączeniem informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorcy, które zastrzeżone zostały przez świadczeniodawcę - w szczególności przez umożliwienie wglądu do tych ofert. Skoro wskazane informacje zostały zastrzeżone przez przedsiębiorcę, dlatego na mocy wskazanej ustawy, nie mogły być udostępniane przez Fundusz w postępowaniu konkursowym. Odnosząc się do zarzutu, jakoby Dyrektor OW NFZ nie ustosunkował się do zarzutu zakontraktowania 2 oferentów ( z miejscowości K. i K. ) nie posiadających żadnego zaplecza ambulatoryjnego, Dyrektor wskazał, że w przedmiotowym postępowaniu brak było wymogu dot. zaplecza ambulatoryjnego, a jego wymaganie byłoby stosowaniem pozanormatywnych wymogów. Odnosząc się do zarzutu bezpodstawnego zastosowania rygoru natychmiastowej wykonalności, Dyrektor wskazał, iż art. 108 §1 kpa wprost określa, iż decyzji, od której służy odwołanie, może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności, gdy jest to niezbędne ze względu na ochronę zdrowia lub życia ludzkiego albo dla zabezpieczenia gospodarstwa narodowego przed ciężkimi stratami bądź też ze względu na inny interes społeczny lub wyjątkowo ważny interes strony. Niewątpliwie w sytuacji konieczności zabezpieczenia świadczeń opieki zdrowotnej występuje przesłanka ochrony zdrowia. Nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności było zatem uzasadnione. Podsumowując rozważania Dyrektor stwierdził iż świadczeniodawcom zostały stworzone jednakowe szanse przez równe ich traktowanie, zagwarantowano uczciwą konkurencję, jawność, niezmienność kryteriów oceny ofert i wymagań w toku postępowania. Ocena ofert została dokonana według jednolitych dla wszystkich świadczeniodawców zasad określonych w przepisach prawa. W konsekwencji stwierdził, że Komisja Konkursowa nie naruszyła zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej które mogłoby spowodować uszczerbek w interesie prawnym Wnioskodawcy, a zarzuty podnoszone w stosunku organu I instancji okazały się być bezpodstawne. W skardze na decyzję Dyrektora [...] OW NFZ do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżący podniósł następujące zarzuty: 1) naruszenia art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, polegający na pominięciu przez Organ, iż w przedmiotowym postępowaniu konkursowym część świadczeniodawców nie złożyła dokumentów potwierdzających udokumentowanie kwalifikacji personelu, jak również poprzez bezpodstawne uznanie za udowodnione, że personel tych świadczeniodawców posiada oczekiwane kwalifikacje, pomimo braku dokonania przez Organ jakichkolwiek ustaleń w tym zakresie; 2) naruszenie art. 107 § 1 k.p.a. w zw. z art. 135 ust. 2 pkt 2 ustawy polegające na braku przedstawienia uzasadnienia faktycznego dla objęcia tajemnicą przedsiębiorstwa danych dotyczących harmonogramu pracy i wykazu personelu przez część biorących udział w konkursie świadczeniodawców, co uniemożliwiło pełną ocenę i weryfikację złożonych przez nich ofert, jak również ocenę prawidłowości przeprowadzonego konkursu; 3) naruszenia art. 8 k.p.a. oraz art. 148 pkt 1 ustawy polegające na błędnym zastosowaniu kryterium dostępności i pominięciu kryterium kompleksowości, co prowadzi do podważenia zaufania do władzy publicznej; 4) naruszenia art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. oraz art. 142 ust. 7 w zw. z art. 142 ust. 6 pkt 1 ustawy polegającego na błędnym uznaniu, że przeprowadzono negocjacje z oferentami w zakresie liczby planowanych do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej; 5) naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak wskazania przez Organ okoliczności, na których Organ oparł się twierdząc, że w ramach postępowania odbyły się negocjacje dotyczące liczby planowanych do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej. W uzasadnieniu skargi strona wskazała iż bezpodstawnie uznano że oferty pozostałych oferentów, w zaznaczonej przez nich części, nie podlegają ujawnieniu jako informacje zawierające tajemnicę przedsiębiorcy. Dla uznania informacji za objęte tajemnicą przedsiębiorcy, muszą odnosić się do konkretnych okoliczności, uzasadniających takie dochowanie poufności informacji, na przykład dla informacji mających wartość handlową, dotyczących wysokości wynagrodzeń wypłacanych przez oferenta pracownikom. Brak jest natomiast takiego uzasadnienia dla objęcia ochroną przed ujawnieniem informacji dotyczących harmonogramu pracy, i wykazu personelu. Ograniczenie dostępu pozostałych oferentów do tych informacji nie ma żadnego uzasadnienia, a jedynie ogranicza możliwość weryfikacji poprawności decyzji. W tym zakresie strona powołała się na wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2013 r., sygnatura akt I OSK 191/13, gdzie wskazano, że " {...)do odmowy udostępnienia informacji publicznych nie wystarczy ogólnikowe wskazanie, że wnioskowane dane objęte są tajemnicą przedsiębiorcy lub ochroną danych osobowych. Takie przesłanki odmowy muszą być odnoszone do konkretnych przyczyn utajnienia określonych informacji ujętych w decyzji administracyjnej. Nie można bowiem generalnie utajniać informacji publicznych (odmówić dostępu do nich) bez wskazania w decyzji, których ofert utajnienie dotyczy, z czego podmiot zobowiązany wywodzi daną przesłankę odmowy i w czym znajduje ona uzasadnienie." Brak ujawnienia okoliczności, które zdaniem organu stanowią tajemnicę przedsiębiorcy, uniemożliwia odniesienie się do prawidłowości wydanej decyzji i w tym zakresie stanowi wadę decyzji polegającą na braku wyjaśnienia stanu faktycznego, zgodnie z art. 107 § 7 Kodeksu postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie stwierdzając iż zarzuty nie są zasadne. W piśmie procesowym z [...] r podkreśliła strona, iż pomimo wyeliminowania E. K. z procedury konkursowej to w żaden sposób ten fakt nie wpłynął na pozycję strony w rankingu końcowym, dalej jest ona na ostatnim miejscu. Twierdzenie to nie tłumaczy przyczyn dla których w wyniku wyeliminowania jednego uczestnika przyznane mu świadczenia zostają rozdzielone pomiędzy wszystkich innych z pominięciem innych .Organ zwiększył bowiem świadczenia wszystkim za wyjątkiem strony. Wskazała strona iż organ winien był ustalić czy osoby zgłoszone przez oferentów rzeczywiście posiadały stosowne kwalifikacje . Na rozprawie strona i organ wnosiła jak w skardze i odpowiedzi na skargę. Pełnomocnik strony wskazał, iż w ofercie J. K. została wykazana jako osoba zatrudniona M. S.K. , która jest zatrudniona przez stronę i nigdy nie wiązała ją z J. K. m żadna umowa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 152 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t.j.: Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027 ze zm.), zwanej dalej "ustawą", świadczeniodawcom, których interes prawny doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez Fundusz zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, przysługują środki odwoławcze i skarga na zasadach określonych w art. 153 i 154. Jednym ze "środków odwoławczych", o których mowa w art. 152 ust. 1 ustawy, jest odwołanie dotyczące rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, które – stosownie do art. 154 ust. 1 ustawy - świadczeniodawca biorący udział w postępowaniu może wnieść do dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu, w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia o rozstrzygnięciu postępowania. Odwołanie składane na podstawie art. 154 ust. 1 ustawy, dotyczące rozstrzygnięcia postępowania przez komisję otwiera postępowanie administracyjne, do którego zastosowanie mają przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, w zakresie nie wyłączonym przez przepisy ustawy. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym zarysowały się dwa poglądy odnoszące się do zakresu i przedmiotu postępowania wywołanego przez wniesienie przez świadczeniodawcę odwołania od rozstrzygnięcia w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Według jednego poglądu rozpoznanie odwołania wniesionego na podstawie art. 154 w zw. z art. 152 ustawy jest ograniczone wyłącznie do zbadania, czy nie doszło do naruszenia zasad postępowania, które spowodowało uszczerbek w interesie prawnym odwołującego się świadczeniodawcy (oferenta), zaś w granicach tego postępowania nie mieści się ponowna ocena złożonych ofert, w tym badanie prawidłowości oceny oferty złożonej przez podmiot konkurujący z podmiotem wnoszącym odwołanie (zob.: wyrok NSA z dnia 8 marca 2013 r., sygn. akt II GSK 2041/12, LEX nr 1347575; wyrok NSA z dnia 25 stycznia 2012 r. II GSK 1458/10, LEX nr 1126327 oraz wyrok NSA z dnia 13 lutego 2009 r., sygn. akt II GSK 748/08, LEX nr 522418). W odmiennym, aktualnie prezentowanym w orzecznictwie stanowisku zwraca się uwagę na to, że postępowanie zainicjowane odwołaniem jest postępowaniem administracyjnym (dwuinstancyjnym), kończącym się wydaniem w każdej instancji decyzji administracyjnej i pełniącym funkcję postępowania kontrolnego wobec postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (postępowania konkursowego lub postępowania w trybie rokowań). Odwołanie jako środek zaskarżenia służy weryfikacji zaskarżonego rozstrzygnięcia, umożliwiając jego wzruszenie i dąży do wyeliminowania tą drogą z obrotu prawnego określonego rozstrzygnięcia. Z art. 154 ust. 1 ustawy wynika, że przedmiotem kontroli w postępowaniu administracyjnym wszczętym odwołaniem, jest rozstrzygnięcie wydane w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy polegające na dokonaniu wyboru świadczeniodawców, z którymi mają zostać zawarte umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, a zatem rozstrzygnięcie to siłą rzeczy wskazuje również świadczeniodawców, którzy nie zostali zakwalifikowani do zawarcia takich umów. Wobec tego wywodzi się, że złożone w trybie art. 154 ustawy odwołanie dotyczy całego rozstrzygnięcia o wyborze świadczeniodawcy (świadczeniodawców) i co do zasady nie ma podstaw do ograniczenia tego środka zaskarżenia wyłącznie do "sprawy" wnoszącego odwołanie, rozumianej jako rozpatrzenie okoliczności dotyczących oceny tylko jego oferty z punktu widzenia zgodności z regułami przeprowadzania postępowania o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń. Przemawia za tym charakter tego postępowania. Zarówno bowiem postępowanie w formie konkursu, jak i postępowanie w trybie rokowań, jest postępowaniem opartym na zasadzie konkurencji (o ograniczoną ilość dóbr może się ubiegać nieograniczona liczba świadczeniodawców). Ustalenie wyniku tego konkurowania w postaci rankingu czyli klasyfikacji wartościującej poszczególne oferty, z samego założenia i istoty mieści w sobie porównywanie ofert świadczeniodawców biorących udział w postępowaniu. W sytuacji więc, gdy ustawa nakłada na Fundusz obowiązek równego traktowania wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy i prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji (art. 134 ust. 1), to równe traktowanie w zakresie ocen ofert jest kwestią pewnych relacji pomiędzy tymi ocenami. Nie jest więc możliwe skontrolowanie respektowania zasady równego traktowania przy ustalaniu rankingu świadczeniodawców wyłącznie na podstawie weryfikacji oceny oferty odwołującego się dokonanej pod względem zgodności z wymaganiami stawianymi świadczeniodawcom. Narusza bowiem tę zasadę również sytuacja, w której co prawda ocena oferty odwołującego się została dokonana prawidłowo, jednakże ocena oferty któregokolwiek z jego konkurentów wyżej uplasowanego w rankingu została bezpodstawnie zawyżona. Tym samym nie można zasadnie twierdzić, że postępowanie odwoławcze jest ograniczone do zbadania przez organ czy w toku postępowania konkursowego interes prawny świadczeniodawcy, którego oferta nie została wybrana nie doznał uszczerbku na skutek niezgodnego z prawem działania komisji konkursowej lub dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu, a więc ograniczyć to postępowanie wyłącznie do "sprawy" danego podmiotu, tj. odwołującego się. Sprzeciwia się temu treść przepisów art. 152 ust. 1 i art. 154 ustawy, która tylko przy zaprezentowanym powyżej kierunku ich interpretacji uwzględniającym istotę i charakter kontrolnego postępowania odwoławczego gwarantuje możliwość przeprowadzenia rzeczywistej, a nie tylko pozorowanej kontroli rozstrzygnięć podejmowanych w postępowaniach o zawarcie umów o udzielanie świadczeń, z punktu widzenia przestrzegania przez Fundusz zasad, o których mowa w art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach (por.: wyrok NSA z dnia 25 kwietnia 2014 r., sygn. akt II GSK 713/13, LEX nr 1481832; wyrok NSA z dnia 16 kwietnia 2014 r., sygn. akt II GSK 576/13, LEX nr 1481820; wyrok NSA z dnia 14 stycznia 2014 r., sygn. akt II GSK 1615/12, LEX nr 1457667; wyrok NSA z dnia 8 maja 2013 r., sygn. akt II GSK 255/12, LEX nr 1328167; wyrok NSA z dnia 6 marca 2013 r., sygn. akt II GSK 1163/12, LEX nr 1296020; wyrok NSA z dnia 11 lipca 2012 r., sygn. akt II GSK 121/12, LEX nr 1219230). Z dniem 21 listopada 2013 r., na mocy ustawy z dnia 11 października 2013 r. o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1290), do art. 154 ustawy dodano m.in. ust. 6a, zgodnie z którym stronami postępowania, o którym mowa w ust. 1-6, są świadczeniodawca, który złożył odwołanie, o którym mowa w ust. 1, lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, o którym mowa w ust. 4, oraz świadczeniodawcy, którzy zostali wybrani do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej w danym postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Jak wskazał NSA w wyroku z dnia 18 listopada 2014 r.: "precyzyjne określenie stron postępowania dokonane zostało z uwagi na rozbieżności w orzecznictwie. Zmiana przepisów wynika z linii orzecznictwa NSA zapoczątkowanej wyrokami NSA z dnia 11 lipca 2012 r., sygn. akt II GSK 121/12 oraz z dnia 8 maja 2013 r., sygn. akt II GSK 254/12 i II GSK 255/12" (sygn. akt II GSK 1481/13, publ. CBOSA ). Stanowisko, że odwołanie wszczynające kontrolne postępowanie administracyjne zmierza do weryfikacji i wzruszenia całego wyniku postępowania znajduje też potwierdzenie w art. 154 ust. 2 zd. 2 ustawy, który stanowi, że wniesienie odwołania wstrzymuje zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej do czasu jego rozpatrzenia. Sąd orzekający w niniejszej sprawie stanowisko to podziela. W niniejszej sprawie jednak organ - pomimo tego, że aktualne orzecznictwo sądowoadministracyjne jest zgodne co do tego, iż odwołanie dotyczy całego rozstrzygnięcia o wyborze świadczeniodawcy - powołał się na nieakceptowane obecnie w orzecznictwie sądowoadministracyjnym stanowisko dotyczące zakresu i przedmiotu postępowania wywołanego wniesieniem odwołania. Poza ogólnym wskazaniem na zasady prowadzenia postępowania konkursowego organ ograniczył się w istocie do odniesienia się do zarzutów odwołań, tj. odwołania od rozstrzygnięcia komisji konkursowej oraz odwołania od decyzji wydanej przez organ w dniu [...] r. Istotnym problemem w sprawach rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej jest problem jawności i dostępności ofert oraz ocen poszczególnych ofert. W dotychczasowym orzecznictwie wskazywano, że brak podstaw prawnych do wyłączenia stosowania przez organy Funduszu przepisów art. 73-74 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) - zwanej dalej "k.p.a.", a potrzebę ochrony informacji obejmujących np. tajemnicę przedsiębiorstwa lub ochrony danych osobowych, można zaspokoić korzystając z innych, odpowiednich przepisów prawnych, takich jak art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (t.j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 672 ze zm.). Podkreślano, że w innym przypadku mogłoby dojść do istotnego ograniczenia możliwości rozpatrzenia sprawy według zasad gwarantujących przeprowadzenie rzeczywistej, rzetelnej kontroli zaskarżonego wyniku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Wskazywano, że bez dostępu do ofert podmiotów konkurencyjnych strona jest pozbawiona możliwości sformułowania wszystkich zarzutów, a przede wszystkim stwierdzenia, czy nie naruszono zasad postępowania konkursowego, w szczególności zasady równego traktowania świadczeniodawców, uczciwej konkurencji, niezmienności warunków w trakcie postępowania (por. wyrok NSA z dnia 11 lipca 2012 r., sygn. akt II GSK 121/12; wyrok NSA z dnia 21 maja 2013 r., sygn. akt II GSK 398/12 - publ. CBOSA). Z dniem 21 listopada 2013 r., na mocy przywołanej wyżej ustawy z dnia 11 października 2013 r. o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej (...) nadano art. 135 ustawy następujące brzmienie: 1. Oferty złożone w postępowaniu o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oraz umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej są jawne. 2. Fundusz realizuje zasadę jawności: 1) umów - przez zamieszczenie na swojej stronie internetowej informacji o każdej zawartej umowie, z uwzględnieniem maksymalnej kwoty zobowiązania Funduszu wobec świadczeniodawcy wynikającej z zawartej umowy, rodzaju, liczby i ceny zakupionych świadczeń albo rodzaju zakupionych świadczeń, liczby jednostek rozliczeniowych (miara przyjęta do określenia wartości świadczenia opieki zdrowotnej w określonym zakresie lub rodzaju, w szczególności: punkt, porada, osobodzień) wyrażających wartość świadczenia oraz cenę jednostki rozliczeniowej, a także maksymalnej kwoty zobowiązania Funduszu wobec świadczeniodawcy wynikającej ze wszystkich zawartych umów; 2) ofert, z wyłączeniem informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorcy, które zastrzeżone zostały przez świadczeniodawcę - w szczególności przez umożliwienie wglądu do tych ofert. 3. Informacje, o których mowa w ust. 2 pkt 1, zamieszcza się w terminie 14 dni od dnia zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Zmiana treści art. 135 ustawy polegała przede wszystkim na dodaniu unormowań dotyczących jawności ofert. Główna myśl, dotycząca jawności postępowania zmierzającego do kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, wyrażona w przywołanych wyżej orzeczeniach NSA, które co do zasady Sąd orzekający podziela, w obecnym brzmieniu art. 135 ustawy pozostaje nie tylko aktualna, lecz więcej – kwestia jawności ofert złożonych w postępowaniu o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej została obecnie wyraźnie zagwarantowana przepisami ustawy. Jedyny przypadek ograniczenia jawności ofert znajduje uzasadnienie w sytuacji, gdy informacje dotyczą tajemnicy przedsiębiorcy, które zastrzeżone zostały przez świadczeniodawcę. Nie podlegają natomiast wyłączeniu z udostępnienia informacje zawarte w ofertach, ze względu na prywatność osoby fizycznej, jak np.: numer pesel, czy imię i nazwisko. W uzasadnieniu wyroku NSA z dnia 5 kwietnia 2013 r. (sygn. akt l OSK 192/13,) wskazano, co stanowi tajemnicę przedsiębiorcy. Składają się na nią dwa elementy: materialny (np. szczegółowy opis stosowanych technologii, urządzeń) oraz formalny - wola konkretnego przedsiębiorcy utajnienia danych informacji. Stanowisko to koresponduje z aktualną treścią art. 135 ust. 2 pkt 2 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej, który odwołuje się do "informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorcy" – "które zastrzeżone zostały przez świadczeniodawcę". Tak więc aby organ mógł odmówić udostępnienia konkretnej informacji zawartej w ofercie, musi zachodzić koniunkcja elementów: materialnego i formalnego tajemnicy przedsiębiorcy. Nie jest też wystarczające ogólnikowe wskazanie, iż dane zawarte w ofertach zawierają tajemnicę przedsiębiorcy. Uregulowanie art. 135 ustawy służy zapewnieniu transparentności w postępowaniach o zawarcie umów o świadczenie usług zdrowotnych z NFZ, który to podmiot, realizując konstytucyjnie zagwarantowane prawo obywateli w zakresie ochrony zdrowia, wykorzystuje na ten cel znaczne środki publiczne. W ocenie Sądu inicjatywa, dotycząca zastrzeżenia informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorcy, leży po stronie podmiotu biorącego udział w postępowaniu konkursowym. Zastrzeżenie takie nie jest elementem postępowania dotyczącego zawierania umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej, lecz przejawem dbałości świadczeniodawcy o swoje interesy jako podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą. Tymczasem komisja, rozstrzygająca konkurs w niniejszej sprawie posługiwała się formularzem druku "Oświadczenie oferenta o zastrzeżeniu informacji stanowiących tajemnice przedsiębiorcy", w którym wskazano, że jest to: załącznik do zarządzenia nr [...] Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 12 grudnia 2013 r. oraz załącznik nr 7 do zarządzenia nr [....] Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 2 października 2013 r. Zarządzenia te dotyczą warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Zarządzenie nr [...] dodaje do zarządzenia nr [...] przepis § 10a, w którym zawarte są postanowienia dotyczące m.in. formy i terminu zastrzeżenia oferty przez oferenta, a także określa wzór załącznika nr 7. W zarządzeniu nr [...] wskazano, że zostało ono wydane na podstawie art. 102 ust. 5 pkt 21 i 25 w zw. z art. 146 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Przepisy te stanowią: Art. 102 ust. 5 - Do zakresu działania Prezesa Funduszu w szczególności należy: pkt 21 - nadzór nad realizacją zadań oddziałów wojewódzkich Funduszu; pkt 25 - ustalanie jednolitych sposobów realizacji ustawowych zadań realizowanych przez oddziały wojewódzkie Funduszu. Art. 146 ust. 1 - Prezes Funduszu określa: 1) przedmiot postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej; 2) kryteria oceny ofert; 3) warunki wymagane od świadczeniodawców. Z art. 135 ust. 2 pkt 2 ustawy wynika, że zadaniem Funduszu jest realizacja zasady jawności ofert, przez umożliwienie wglądu do tych ofert (z wyłączeniem informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorcy, które zastrzeżone zostały przez świadczeniodawcę). W ocenie Sądu unormowania przywołanych zarządzeń i załącznika nr 7, dotyczące zastrzeżenia oferty, nie mieszczą się w kompetencjach Prezesa Funduszu określonych art. 102 ust. 5 pkt 21 i 25 ustawy, bowiem zastrzeganie tajemnicy ofert nie leży w zakresie zadań Funduszu. Nie mieszczą się też w kompetencjach Prezesa Funduszu określonych art. 146 ust. 1 ustawy, bowiem zastrzeganie tajemnicy ofert nie jest ani przedmiotem postępowania w sprawie zawarcia umowy, ani kryterium oceny ofert, ani też nie może być warunkiem wymaganym od świadczeniodawców. Nadmienić też należy, że choć zgodnie z § 3 uchwały nr [...] Rady Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 4 października 2005 r. w sprawie przyjęcia Regulaminu pracy komisji prowadzącej postępowania w sprawie zawarcia umów na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, Prezes NFZ uprawniony jest do określania wzorów dokumentów stosowanych przez komisje, to dotyczy to tylko kwestii określonych tym Regulaminem, który nie zawiera żadnych unormowań w omawianym zakresie. Podkreślenia wymaga, że formularz druku oświadczenia oferenta o zastrzeżeniu informacji nie był jedynie prostą tabelą do wypełnienia przez oferenta. Komisja konkursowa posługiwała się wzorem oświadczenia oferenta, w którym ujęto 10 szczegółowych punktów opisanych jako "elementy oferty", które mogą podlegać zastrzeżeniu. Taki zabieg spowodował, że niejako z góry, bez żadnego uzasadnienia i wyjaśnienia uczyniono założenie, że wymienione i opisane w tabeli pozycje odpowiadają pojęciu "tajemnica przedsiębiorcy". Sytuacja ta spowodowała, że organ rozpoznający odwołanie od rozstrzygnięcia komisji w uzasadnieniu decyzji powołał się jedynie na uczynione przez "B" s.c. S. zastrzeżenie, bez dokonania jakichkolwiek rozważań zmierzających do wykazania, że faktycznie wskazane przez świadczeniodawcę pozycje oferty można uznać za tajemnicę przedsiębiorcy. W ten sposób doszło w ocenie Sądu do sytuacji, w której bez dokonania ustaleń mogących umożliwić ocenę, czy dana informacja może być uznana za tajemnicę przedsiębiorcy z uwagi na jej element materialny, wskazano kategorie mające stanowić tajemnicę przedsiębiorcy. Ponadto w uzasadnieniu decyzji organ powołał się jedynie ogólnikowo na fakt objęcia tajemnicą przedsiębiorcy części elementów oferty dotyczących: harmonogramu pracy, wykazu sprzętu i wykazu personelu nie dokonując przy tym jakichkolwiek rozważań prawnych w tym zakresie. Nie można także pominąć i tego iż organ utajnił element oferty podmiotu "B" s.c. w części co do której sam oferent nie objął jej tajemnicą przedsiębiorcy. Analizując bowiem źródłowo oświadczenie tegoż oferenta o zastrzeżeniu informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorcy stwierdzić należy, iż nie objęto nią wykazu sprzętu , natomiast Dyrektor w sposób nieuprawniony podał iż wskazana informacja została zastrzeżona przez przedsiębiorcę. Tym samym utajnił informacje, które zgodnie z zasadą z art. 135 ustawy są jawne. Z powyższych względów, w ocenie Sądu, doszło do naruszenia art. 135 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 ustawy w zakresie jawności ofert. Sąd nie podzielił natomiast poglądów skarżącego dotyczących naruszenia art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, polegającego na pominięciu przez Organ, iż w przedmiotowym postępowaniu konkursowym część świadczeniodawców nie złożyła dokumentów potwierdzających udokumentowanie kwalifikacji personelu, bezpodstawne uznanie za udowodnione, że personel tych świadczeniodawców posiada oczekiwane kwalifikacje, pomimo braku dokonania przez Organ jakichkolwiek ustaleń w tym zakresie. Przede wszystkim zauważyć należy iż podmioty składające oferty w przedmiotowym postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej nie miały obowiązku złożenia dokumentów potwierdzających udokumentowanie kwalifikacji personelu. Dokumenty, które winny zostać przedłożone do oferty zostały wskazane w Zarządzeniu nr [...] Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 2 października 2013 r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielania świadczeń opieki zdrowotnej; które to ani w § 13 regulującym jakie dokumenty winny zostać dołączone do ofert, ani w § 10 ust. 4 pkt 3 normującym co winien zawierać formularz ofertowy nie nakłada na oferentów obowiązku przedłożenia dokumentów potwierdzających kwalifikacje zgłoszonego personelu. Podobnie Sąd nie podzielił zarzutu pominięcia w ocenie ofert kryterium kompleksowości i w ten sposób naruszenia art. 148 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej. Zgodnie z tą regulacją porównanie ofert w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej obejmuje w szczególności: 1) ciągłość, kompleksowość, dostępność, jakość udzielanych świadczeń, kwalifikacje personelu, wyposażenie w sprzęt i aparaturę medyczną, na podstawie wewnętrznej oraz zewnętrznej oceny, która może być potwierdzona certyfikatem jakości lub akredytacją; (...). Sformułowanie powołanego przepisu wskazuje na przykładowe kryteria brane pod uwagę przy porównaniu ofert w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń. Jednak ich sprecyzowanie treścią normą art. 146 ust. 1 pkt 2 ustawy oddano do uregulowania Prezesowi Funduszu który to określa: kryteria oceny ofert. Tymczasem w zarządzeniu nr 3 Nr [...] Prezesa NFZ z dnia 23 stycznia 2014 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej nie przewidziano kryterium kompleksowości co do ofert składanych w postępowaniu konkursowym w rodzaju: rehabilitacja lecznicza, w zakresie: lekarska ambulatoryjna opieka rehabilitacyjna. Jak wynika z załącznika nr 1 tabela nr 10 - do Zarządzenia Nr [...] Prezesa NFZ z dnia 23 stycznia 2014 r. oferty składane w postępowaniu konkursowym w rodzaju: rehabilitacja lecznicza, w zakresie: lekarska ambulatoryjna opieka rehabilitacyjna nie są oceniane według tego kryterium. Podobnie Sąd ocenił zarzut pominięcia w ocenie ofert kryterium dostępności . Zgodnie z załącznikiem nr 1 - tabela nr 10 - do Zarządzenia Nr [...] Prezesa NFZ z dnia 23 stycznia 2014 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej oferty składane w postępowaniu konkursowym w rodzaju: rehabilitacja lecznicza, w zakresie: lekarska ambulatoryjna opieka rehabilitacyjna nie były oceniane w kryterium dostępności. Także nieuzasadnionym jest zarzut ograniczenia dostępności do świadczeń w przedmiotowym zakresie dla mieszkańców Zawiercia. Zarządzenie Nr [...] Prezesa NFZ z dnia 23 stycznia 2014 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej nie określa kryteriów oceny ofert w zależności od położenia miejsca udzielania świadczeń. Nie jest trafnym zarzut niepodania okoliczności, w oparciu o które organ wywiódł, że w ramach postępowania odbyły się negocjacje dotyczące liczby planowanych do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej. Organ w treści zaskarżonej decyzji wyraźnie wskazał, że świadczeniodawcy, w tym także skarżący, podpisywali protokół końcowy z negocjacji, w którym potwierdzono, że zawiera on ostateczne stanowiska stron ustalone w procesie negocjacji co do ilości i ceny. Ta okoliczność także wynika z akt postępowania. Podobnie nie jest zasadnym zarzut niewyjaśnienia przez organ przyczyn, dla których wyeliminowanie E.K. nie wpłynęło na pozycję skarżącego w rankingu oraz ilość przyznanych świadczeń. W treści spornej decyzji ( vide str. 9) okoliczności te zostały przez organ omówione. Mając na uwadze całość powyższych rozważań Sąd doszedł do przekonania, że w niniejszej sprawie doszło do naruszenia przez Fundusz zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, a interes prawny skarżącego doznał uszczerbku w wyniku tego naruszenia, co oznacza, że naruszenie zasad postępowania przez podmiot prowadzący postępowanie spowodowało, iż świadczeniodawca został pozbawiony możliwości zawarcia umowy. Ponadto wszystkie omówione wyżej uchybienia popełnione w postępowaniu administracyjnym, zainicjowanym wniesieniem odwołania od rozstrzygnięcia postępowania oraz braki uzasadnień obu decyzji pozwalają na stwierdzenie, że doszło do naruszenia zasad postępowania administracyjnego określonych w art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a. Powyższe okoliczności spowodowały, że Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a/ i c/ w zw. z art. 135 p.p.s.a. uchylił obie decyzje, wydane przez Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia. Organ przy ponownym rozpatrzeniu sprawy będzie miał na uwadze powyższe wskazania.