I OSK 2524/15

Dnia 21 października 2015 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 21 października 2015 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej W.K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 8 czerwca 2015 roku, sygn. akt III SAB/Gd 16/15 odrzucającego skargę W.K. na bezczynność Wójta Gminy . w przedmiocie rozpoznania wniosku w sprawie zmiany organizacji ruchu na skrzyżowaniu dróg gminnych postanawia: oddalić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 8 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę W.K. na bezczynność Wójta Gminy S. w przedmiocie rozpoznania wniosku o zmianę organizacji ruchu na skrzyżowaniu dróg gminnych, polegająca na poprawie bezpieczeństwa komunikacji, poprzez zmianę ich oznakowania. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji wskazał, że stosownie do treści przepisów ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm., dalej P.r.d.) i przepisów wykonawczych do tej ustawy, zmiana organizacji ruchu nie jest dokonywana w drodze decyzji administracyjnej, nie stanowi bowiem załatwienia sprawy indywidualnej, nie jest też aktem skierowanym do indywidualnie oznaczonego adresata oraz nie dotyczy zindywidualizowanych praw i obowiązków. Podkreślił, że orzecznictwo sądowoadministracyjne dopuszcza możliwość wniesienia skargi na zatwierdzenie projektu zmiany organizacji ruchu. Nie jest natomiast dopuszczalne wniesienie skargi na bezczynność polegającą na braku wydania takiego zarządzenia w zakresie zarządzania ruchem. Sąd wyjaśnił, że zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracji publicznej, służy tylko w odniesieniu do decyzji, postanowień, aktów i czynności, określonych w punktach 1-4a tego przepisu. Zaś zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 czerwca 2014 r. sygn. akt I OPS 14/13, zatwierdzenie organizacji ruchu, przez organ jednostki samorządu terytorialnego wskazany w art. 10 ust. 4, 5, 6 P.r.d., jest aktem, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a. Sąd uznał więc, że skoro zarządzenie zatwierdzające projekt organizacji ruchu jest aktem, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a., a zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. możliwe jest wniesienie skargi jedynie na akty i czynności określone w art. 3 § 2 pkt 1- 4a p.p.s.a., to skarga w przedmiotowym zakresie jest niedopuszczalna i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. podlega odrzuceniu. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniósł W.K. zaskarżając je w całości i domagając się jego uchylenia oraz przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, a także zasądzania kosztów postępowania według norm przepisanych. W skardze kasacyjnej zarzucono Sądowi I instancji naruszenie art. 101a ust. 1 w związku z art. 102 w związku z art. 102a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2013 r. poz. 594 ze zm., dalej u.s.g.) w związku z art. 58 ust. 1 pkt 1 p.p.s.a. polegające na niezastosowaniu wymienionych wyżej przepisów i niedokonanie przez Sąd analizy czy wniesiona skarga nie stanowiła wezwania do usunięcia prawa, bądź nie stanowiła skargi wniesionej w trybie art. 101a ust. 1 u.s.g. na uchwałę Rady Gminy S. uznającej uprzednią skargę skarżącego za bezzasadną. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Wójt Gminy S. wniósł o jej oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. skargę można wnieść na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, tj. na: – decyzje administracyjne; – postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; – postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; – inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; – pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. O bezczynności możemy w związku z tym mówić, gdy organ w prawnie określonym terminie nie wydał decyzji, postanowienia, aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., interpretacji prawa podatkowego lub nie podjął czynności dotyczącej uprawnień bądź obowiązków wynikających z przepisów prawa, do której dokonania był zobowiązany W rozpoznawanej przez Sąd I instancji skardze wskazano, że jej przedmiotem jest zaniechanie Wójta Gminy S. oraz Rady Gminy S. Zaniechanie to dotyczyć ma braku odpowiedzi na wniosek mieszkańców o poprawienie bezpieczeństwa komunikacji poprzez zmianę oznakowania na skrzyżowaniu dróg gminnych. Wbrew wywodom zawartym w skardze kasacyjnej nie sposób uznać, że pismo wniesione do Sądu przez skarżącego w dniu 14 lipca 2015 r. zatytułowane "skarga", stanowiło skargę wniesioną w trybie art. 101a w związku z art. 101 u.s.g. Jak wyjaśnił już Sąd I instancji, postanowienie o zatwierdzeniu organizacji ruchu przez organ jednostki samorządu terytorialnego jest aktem, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a., co zostało przesądzone w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 czerwca 2014 r. sygn. akt I OPS 14/13. Skoro więc akt, na który wniesiona została skarga rozpoznana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, nie jest żadnym z aktów wymienionych w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., to wniesienie skargi na bezczynność organu w sprawie zatwierdzenia zmiany organizacji ruchu jest niedopuszczalne. Zatem Sąd I instancji zasadnie odrzucił rozpoznawaną skargę jako niedopuszczalną. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną.