I FZ 528/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący Barbara Wasilewska, , , po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia C. s.c. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 sierpnia 2015 r. sygn. akt III SA/Wa 617/15 odrzucające skargę C. s.c. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 30 grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie uznania ponaglenia za bezprzedmiotowe i umorzenia postępowania postanawia uchylić zaskarżone postanowienie. Postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 617/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę C. s.c. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 30 grudnia 2014 r. w przedmiocie uznania ponaglenia za bezprzedmiotowe i umorzenie postępowania. Sąd I instancji, uzasadniając motywy swojego rozstrzygnięcia, zaznaczył, że na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 marca 2015 r. pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł. Jednocześnie – zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 marca 2015 r. – pismem z dnia 24 marca 2015 r., pełnomocnik skarżącej Spółki został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez złożenie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz złożenie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopii dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia. W powyższych wezwaniach zawarto pouczenia, że nieuiszczenie wpisu oraz nieuzupełnienie braków formalnych skargi, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwań, spowoduje odrzucenie skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru ww. wezwań wynika, że zostały one skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 30 marca 2015 r. W odpowiedzi na powyższe wezwania pełnomocnik skarżącej uiścił należny wpis sądowy od skargi oraz złożył pełnomocnictwo wraz z poświadczoną za zgodność z oryginałem kserokopią pisma (bez oznaczonej daty), z którego wynika, że umowa skarżącej spółki z dnia 15 marca 2000 r. wraz z późniejszymi aneksami w § 5 jest aktualna i wiążąca zgodnie z art. 865 i art. 866 k.c. W piśmie tym wyjaśniono również, iż kodeksowe uprawnienia wspólników odnoszą się do pojęcia zakresu zwykłych czynności spółki. W odniesieniu do tych spraw, które go nie przekraczają, każdy wspólnik może je prowadzić bez uprzedniej uchwały wspólników. W braku odmiennej umowy lub uchwały wspólników każdy wspólnik jest umocowany do reprezentowania spółki w takich granicach, w jakich jest uprawniony do prowadzenia jej spraw. Reprezentowanie spółki oznacza dokonywanie czynności na zewnątrz. Zgodnie z § 5 umowy spółki z dnia 15 marca 2000 r. wraz z późniejszymi aneksami w związku z art. 865 k.c. oraz art. 866 k.c. zobowiązania spółki przekraczające 100.000 zł wymagają uchwały spółki. W ocenie Sądu I instancji z nadesłanych przez pełnomocnika strony dokumentów nie wynika wyraźnie kto może reprezentować Spółkę, bowiem nie zawierają one wyszczególnienia wspólników, a jedynie trzy podpisy nie w pełni czytelne. Sąd wskazał, że w nadesłanym pełnomocnictwie brak jest również daty jego sporządzenia. Tym samym Sąd uznał, że z nadesłanych dokumentów nie wynika umocowanie osoby, która udzieliła pełnomocnictwa do reprezentowania Spółki, a właśnie do nadesłania takiego dokumentu strona skarżąca była wzywana. W związku z powyższym Sąd przyjął, że strona skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi. W nadesłanym zażaleniu pełnomocnik strony wniósł o uchylenie powyższego postanowienia. W jego uzasadnieniu podniósł, że przedłożono oświadczenie wspólników spółki cywilnej (w tym T. B. - podpis wyraźny, który podpisał pełnomocnictwo dla doradcy podatkowego M.C.), z którego wynika, iż od samego początku istnienia Spółki, tj. od 15 marca 2000 r. każdy z jej wspólników jest upoważniony do prowadzenia spraw Spółki bez uprzedniej uchwały wspólników. Strona podniosła jednocześnie, że choć w piśmie tym nie widnieje przy podpisie opis "wspólnik", to jednak w piśmie przewodnim z 7 kwietnia 2015 r. pełnomocnik wskazał, że jest to "potwierdzenie za zgodność pismo wspólników spółki cywilnej C. w sprawie reprezentacji spółki". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Istota zagadnienia analizowanego w postępowaniu kasacyjnym sprowadza się do udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy oświadczenie skarżącej podpisane przez jej wspólników i przedłożone do akt sprawy (k. 16 akt sądowych) czyniło zadość wezwaniu przewodniczącego z 13 marca 2015 r. (k. 1 akt sądowych). Rację ma wprawdzie Sąd pierwszej instancji, że z pisma tego nie wynika wprost, kto jest upoważniony do reprezentacji Spółki; w szczególności nie zawiera ono wyszczególnienia wspólników, co utrudniało potwierdzenie umocowania osoby podpisującej pełnomocnictwo dla doradcy podatkowego do reprezentowania Spółki. Należy jednak zauważyć, że w piśmie przewodnim pełnomocnik strony wskazał, że przesyła "potwierdzone za zgodność z oryginałem pismo wspólników spółki cywilnej C. w sprawie reprezentacji spółki" (k. 14 akt sądowych). Nie powinno tym samym nasuwać wątpliwości, że pismo to zostało podpisane przez wspólników, a zarazem jeden ze wspólników podpisujących ww. pismo był również tym, który podpisał pełnomocnictwo w postępowaniu sądowoadministracyjnym (T.B. – podpis czytelny) (k. 15 akt sądowych). Należało stąd wnosić, że pełnomocnictwa udzieliła osoba będąca wspólnikiem Spółki. Zarazem nie budził wątpliwości Sądu zakres uprawnień wspólników do samodzielnego reprezentowania spółki; z akt sprawy wynikało, że każdy ze wspólników może reprezentować spółkę w sprawie takiej jak niniejsza, której wartość nie przekracza ww. kwoty 100.000 zł (por. k. 16). Dodatkowo na uwadze mieć należy ogólny sposób sformułowania wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez przedstawienie "dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osoby, która udzieliła pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia". W wezwaniu nie wskazano tytułem przykładu, że dokumentem takim jest w szczególności umowa spółki cywilnej (ew. aneksy do niej); strona nadesłała stosowne oświadczenie podpisane przez wspólników skarżącej Spółki cywilnej, którego Sąd nie zakwestionował co do zasady jako dokumentu, o którym mowa w art. 29 P.p.s.a. (zarzut Sądu dotyczył kompletności informacji z niego wynikającej). Sąd odwoławczy nie podziela w konsekwencji ustalenia Sądu pierwszej instancji, że strona nie uzupełniła braku formalnego skargi, co stanowiło powód odrzucenia skargi, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Z przedłożonego do akt sprawy oświadczenia wynikał bowiem zarówno zakres uprawnień wspólników do reprezentowania Spółki, jak i to (w związku z pismem przewodnim pełnomocnika), że pełnomocnictwo podpisał wspólnik umocowany w ww. zakresie do samodzielnej reprezentacji Spółki. Uwzględniając zatem zarzut naruszenia ww. przepisu orzeczono jak w sentencji, stosownie do art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.