III SA/Wr 474/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Strzebinczyk, Magdalena Jankowska-Szostak, Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak (sprawozdawca), Protokolant starszy sekretarz sądowy Jolanta Ryndak, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 16 września 2015 r. sprawy ze skargi Wojewody Dolnośląskiego na uchwałę Rady Miejskiej w Strzelinie z dnia 31 marca 2015 r. nr VI/73/15 w przedmiocie przeprowadzenia na terenie miasta Strzelina konsultacji dotyczących Strzelińskiego Budżetu Obywatelskiego jako części budżetu gminy na 2016 rok I. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały w całości; II. zasądza od Gminy Miejskiej w Strzelinie na rzecz strony skarżącej kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 31 marca 2015 r. Rada Miejska Strzelina podjęła na podstawie art. 5a ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. jedn. Dz.U. z 2013 r. poz. 594 z późn.zm.) uchwałę Nr VI/73/15 w sprawie przeprowadzenia na terenie miasta Strzelina konsultacji dotyczących Strzelińskiego Budżetu Obywatelskiego jako części budżetu gminy na 2016 rok. Wojewoda Dolnośląski, działając na podstawie art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, zaskarżył powyższą uchwałę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, wnosząc o stwierdzenie jej nieważności – ze względu na istotne naruszenie art. 5a ust. 1 i ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym w związku z art. 4 ust. 1 i art. 13 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (t.jedn. Dz.U. z 2011 r. Nr 197, poz. 1172 z późn. zm.), art. 88 i art. 94 Konstytucji RP – oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi organ nadzoru wskazał, że podstawę prawną do podjęcia przedmiotowej uchwały stanowi art. 5a ustawy o samorządzie gminnym. Podnosząc, że norma kompetencyjna zawarta w ust. 2 tego artykułu przyznaje radzie gminy uprawnienie do ustanowienia zasad i trybu przeprowadzenia konsultacji z mieszkańcami gminy, Wojewoda wywodził, że uchwała w przedmiotowej sprawie charakteryzuje się tym, że zawiera normy abstrakcyjne i generalne, a ustanowione zasady i tryb konsultacji "nie konsumują się" po jednokrotnym ich zastosowaniu, a będą miały zastosowanie wielokrotnie przy zgłaszaniu przez mieszkańców Strzelina projektów, proponowanych do realizacji, w ramach Budżetu Obywatelskiego. Skutkuje to tym, iż akt ten ma charakter prawa miejscowego i dlatego – zgodnie z art. 13 pkt 2 ustawy o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych – podlega publikacji w wojewódzkim dzienniku urzędowym. Organ nadzoru zaznaczył, że warunkiem wejścia w życie ustaw, rozporządzeń oraz aktów prawa miejscowego jest ich ogłoszenie (art. 88 Konstytucji RP). Przywołując następnie art. 13 i art. 2 ust. 1 ustawy o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych, Wojewoda podkreślił, że ogłoszenie aktu normatywnego w dzienniku urzędowym jest obowiązkowe. Wskazując na powyższe organ nadzoru stwierdził, że przedmiotowa uchwała Rady Miejska Strzelina nie odpowiada wymaganiom stawianym tej kategorii aktów przez wskazane przepisy prawa. Uchwała ta, aby mogła wejść w życie, wymaga ogłoszenia w wojewódzkim w dzienniku urzędowym. Wojewoda podkreślił, że prawidłowa pod względem prawnym uchwała musi spełniać niezbędne wymagania zarówno w aspekcie materialnym, jak i formalnym. Oznacza to, że treść uchwały musi być zgodna z przepisami prawa, a ponadto tryb podjęcia uchwały musi odpowiadać określonym procedurom. W ramach katalogu formalnych warunków podjęcia ważnej uchwały wyróżnić można także konieczność realizacji obowiązku promulgacyjnego. W opinii Wojewody, jeśli przepisy prawa przewidują obowiązek publikacji aktów prawnych określonej kategorii, niewykonanie takiego obowiązku jest równoznaczne z istotnym naruszeniem prawa i skutkuje koniecznością stwierdzenia nieważności uchwały w całości. Niezależnie od powyższego organ nadzoru uznał, że w przedmiotowej uchwale dokonano istotnego naruszenia prawa także w regulacji § 3 ust. 1 we fragmentach "stale" i "którzy w dniu rozpoczęcia konsultacji ukończyli 18 lat", ust. 2, ust. 3 we fragmencie "uprawniony", § 7 ust. 2 we fragmencie "który w dniu rozpoczęcia głosowania ukończył 18 lat oraz spełnia kryteria, o których mowa w § 3 ust. 1 i 2", § 9 ust. 5 we fragmencie "uprawniony do udziału w konsultacjach" załącznika nr 1 do uchwały oraz w zdaniu pierwszym załącznika nr 3 do uchwały we fragmentach "stale" i "którzy w dniu rozpoczęcia konsultacji ukończyli 18 lat". Organ wskazał, że w § 3 ust. 2 załącznika nr 1 do uchwały Rada zdefiniowała pojęcie stałego mieszkańca miasta Strzelin. W opinii organu nadzoru, te zapisy załącznika nr 1 do uchwały podjęto z istotnym naruszeniem art. 1 ust. 1 oraz art. 5a ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym w związku z art. 7 i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP. W granicach delegacji ustawowej wynikającej z art. 5a ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym nie mieści się bowiem ustalanie kręgów podmiotów uprawnionych do udziału w konsultacjach. Kompetencja zawarta w tym przepisie upoważnia Radę jedynie do określenia zasad i trybu przeprowadzania konsultacji. Odnosi się to wyłącznie do określenia procedury konsultacyjnej, a więc opisu sposobu przeprowadzenia tych konsultacji, z uwzględnieniem obowiązujących uregulowań aktów wyższego rzędu. Wśród zasad i trybu przeprowadzania konsultacji nie mieści się określenie praw podmiotowych decydujących o prawie jednostki do udziału w konsultacjach (wyrok NSA z dnia 26 lipca 2002 r. sygn. akt II SA/Wr 1116/02). Wywodząc, że wprowadzenie w uchwale regulacji zawężających określony krąg osób uprawnionych do udziału w konsultacjach stanowi istotne naruszenie art. 5a ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, organ nadzoru powołał się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 29 kwietnia 2011 r. sygn. akt III SA/Wr 20/11. Zdaniem Wojewody Dolnośląskiego, także regulacja § 5 ust. 1 załącznika nr 1 do uchwały stanowi istotne naruszenie prawa, gdyż w zakresie upoważnienia Burmistrza Miasta i Gminy Strzelin do powołania komisji – zespołu i określenia jej zadań, wkracza w kompetencje Burmistrza. Upoważniając zaś Burmistrza Miasta i Gminy Strzelin do określenia zasad oceny i weryfikacji zgłoszonych projektów, Rada dokonała subdelegacji kompetencji i przekazała swoje uprawnienia ustawowe organowi wykonawczemu gminy. W opinii Wojewody, konsekwentnie niedopuszczalne są ściśle związane z regulacją § 5 ust. 1 załącznika nr 1 do uchwały zapisy ust. 2-7 i ust. 8 zdanie pierwsze tego paragrafu. Organ nadzoru wywodził następnie, że podobnego naruszenia prawa, działając bez podstawy prawnej, dokonała Rada także w § 12 załącznika nr 1 do uchwały, ponieważ brak jest podstaw prawnych dla Rady Miejskiej do nakładania na Burmistrza obowiązków sprawozdawczych. Wspomniany paragraf wykracza więc poza upoważnienie przyznane Radzie. Wojewoda Dolnośląski zarzucił ponadto, że obowiązek wskazywania numeru PESEL również nie znajduje uzasadnienia prawnego. Według organu nadzoru, dodanie do wymogów wniosku o przeprowadzenie konsultacji warunku podania numeru ewidencyjnego PESEL wykracza poza granice przyznanych przez ustawodawcę kompetencji. Na poparcie swojego stanowiska Wojewoda powołał się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 maja 2013 r. sygn. akt III SA/Wr 140/13. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o oddalenie wniesionej skargi i o zasądzenie od skarżącego na rzecz strony przeciwnej kosztów postępowania według norm przepisanych. Zdaniem strony przeciwnej skarga nie zasługuje na uwzględnienie, a przytoczona w skardze argumentacja jest błędna i nieuzasadniona. Zaznaczając, że w obrocie prawnym nie funkcjonuje ustawowa definicja aktu prawa miejscowego, strona przeciwna podniosła, że w przedmiotowej sprawie zaskarżona uchwała dotyczy konsultacji budżetu obywatelskiego jako części budżetu gminy na 2016 rok. W takim przypadku konsultacje mają charakter doraźny oraz jednorazowy i tym samym uchwała nie stanowi aktu prawa miejscowego. Odnosząc się do zarzutu skargi dotyczącego ograniczenia w uchwale kręgu osób uprawnionych do wzięcia udziału w konsultacjach w odpowiedzi na skargę wywodzono, że kwestionowane w skardze przepisy § 3 ust. 1, § 7 ust. 2 i § 9 ust. 5 załącznika do zaskarżonej uchwały dają uprawnienie do zgłaszania projektów, głosowania i popierania ich mieszkańcom gminy, natomiast wymóg pełnoletniości i stałego zamieszkania ma charakter tylko proceduralny i techniczny umożliwiający sprawne i bez zakłóceń przeprowadzenie procedury konsultacyjnej. Za nadinterpretację przepisów prawa strona przeciwna uznała zarzut dotyczący subdelegacji kompetencji rady w stosunku do burmistrza. W jej ocenie, uregulowanie zawarte w 5 ust. 1 załącznika do zaskarżonej uchwały zawiera się w granicach uprawnień rady gminy wynikających z art. 5a ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym. Podobne stanowisko zajęto w odpowiedzi na skargę w odniesieniu do zarzutów w przedmiocie obowiązku posiadania przez głosującego numeru PESEL, bowiem uregulowania w tym zakresie zawarte w § 9 ust. 2 i 6 załącznika nr 1 do zaskarżonej uchwały mają charakter techniczny, porządkowy i jednocześnie konieczny, gdyż dotyczący identyfikacji osoby biorącej udział w przedmiotowych konsultacjach. Wprowadzenie tego obowiązku mieści się więc w granicach kompetencji przyznanych radzie w art. 5a ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.jedn. Dz.U. z 2014 r. poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 przywołanego aktu). W myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), zakres kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (pkt 5) oraz akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (pkt 6). W myśl zaś art. 147 § 1 powołanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności. W razie zaś nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala (art. 151). Stosownie do przepisu art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.jedn. Dz.U. z 2013 r. poz. 594 z późn. zm.), uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne. O nieważności uchwały lub zarządzenia w całości lub w części orzeka organ nadzoru w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia doręczenia uchwały lub zarządzenia, w trybie określonym w art. 90. Z kolei przepis art. 93 ust. 1 powoływanej ustawy stanowi, że po upływie terminu wskazanego w art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym organ nadzoru nie może we własnym zakresie stwierdzić nieważności uchwały lub zarządzenia organu gminy. W tym przypadku organ nadzoru może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Z takim właśnie przypadkiem mamy do czynienia w rozpatrywanej sprawie. W niniejszej sprawie Wojewoda Dolnośląski wniósł o stwierdzenie nieważności uchwały Rady Miejskiej Strzelina z dnia 31 marca 2015 r. nr VI/73/15 w sprawie przeprowadzenia na terenie miasta Strzelina konsultacji dotyczących Strzelińskiego Budżetu Obywatelskiego jako części budżetu gminy na 2016 rok, zarzucając, że została ona podjęta z istotnym naruszeniem art. 5a ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.jedn. Dz.U. z 2013 r. poz. 594 z późn. zm.) w związku z art. 4 ust. 1 i art. 13 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (t.jedn. Dz.U. z 2011 r. Nr 197, poz. 1172 z późn. zm.), art. 88 i art. 94 Konstytucji RP. Zdaniem organu nadzoru, uchwała ta ma charakter prawa miejscowego i dlatego zgodnie z art. 13 pkt 2 ustawy o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych powinna być ogłoszona w wojewódzkim dzienniku urzędowym. Ponadto Wojewoda uważa, że w przedmiotowej uchwale dokonano istotnego naruszenia prawa, bowiem w przyjętej uchwała procedurze konsultacyjnej ograniczony został w sposób niezgodny z prawem krąg osób uprawnionych do udziału w konsultacjach oraz została naruszona zasada rozdziału kompetencji pomiędzy organami gminy, a nadto bezpodstawnie w procedurze konsultacyjnej wprowadzono wymóg podania przez uczestnika konsultacji nru PESEL. W opinii strony przeciwnej skarga nie zasługuje na uwzględnienie, a przytoczona w skardze argumentacja jest błędna i nieuzasadniona. Powyższa problematyka była już przedmiotem orzecznictwa sądowoadministracyjnego. Jak trafnie podkreślono w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 29 kwietnia 2011 r. sygn. akt III SA/Wr 20/11, kwalifikacja danego aktu do aktów prawa powszechnie obowiązującego musi być przeprowadzona przy uwzględnieniu jego cech materialnych i formalnych. Z samego faktu podjęcia uchwały przez organ stanowiący jednostkę samorządu terytorialnego nie można jeszcze wywodzić, że mamy do czynienia z aktem prawa miejscowego. Jedynie charakter norm prawnych i kształtowania przez te normy sytuacji prawnej adresatów mają przesądzające znaczenie dla kwalifikacji danego aktu, jako aktu prawa miejscowego. Innymi słowy, jeżeli akt prawotwórczy (uchwała rady gminy), zawiera co najmniej jedną normę postępowania o charakterze generalnymi abstrakcyjnym, to jest to akt prawa miejscowego (wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2002 r. sygn. I SA 2160/01 – Lex nr 81756). Uchwała podjęta w sprawie przeprowadzenia konsultacji dotyczących budżetu obywatelskiego jako części budżetu gminy stanowi akt prawa miejscowego, gdyż zawiera normy o charakterze generalnym i abstrakcyjnym, skierowane do podmiotów zewnętrznych wobec Gminy, a ponadto zawiera regulacje o charakterze normatywnym, określając uprawnionych do udziału w konsultacjach. Powyższe ustalenie prowadzi do konstatacji, że warunkiem wejścia w życie przedmiotowego aktu jest jego ogłoszenie w wojewódzkim dzienniku urzędowym, zgodnie z art. 88 ust. 1-2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 2 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 1 w związku z art. 13 pkt 2 ustawy o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych. Brak publikacji wspomnianego aktu we właściwym trybie stanowi istotne, kwalifikowane naruszenie prawa stanowiące podstawę do stwierdzenia jego nieważności. Podobny pogląd wyrażono w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 14 stycznia 2014 r. sygn. akt I SA/Gl 1291/13 (LEX nr 1529502), w którym podkreślono, że uchwała w sprawie określenia zasad i trybu przeprowadzania konsultacji społecznych związanych z przygotowaniem budżetu miasta stanowi akt prawa miejscowego, gdyż zawiera normy o charakterze generalnym (a nie wewnętrznym) i abstrakcyjnym, skierowane do podmiotów zewnętrznych wobec gminy, a ponadto zawiera regulacje o charakterze normatywnym, określając uprawnionych do udziału w konsultacjach. Wniesiona od tego wyroku skarga kasacyjna została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 maja 2015 r. sygn. akt II GSK 942/14. Zaskarżona uchwała podlegała zatem – zgodnie z art. 13 pkt 2 ustawy o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych – publikacji w wojewódzkim dzienniku urzędowym. Niewykonanie zaś takiego obowiązku – jak trafnie wywodził organ nadzoru – jest równoznaczne z istotnym naruszeniem prawa i skutkuje koniecznością stwierdzenia nieważności uchwały w całości. W odniesieniu do zarzutu, że wskazane w skardze zapisy załącznika nr 1 do uchwały podjęto z istotnym naruszeniem art. 1 ust. 1 oraz art. 5a ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym w związku z art. 7 i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP, podzielić należy stanowisko Wojewody Dolnośląskiego, że w granicach delegacji ustawowej wynikającej z art. 5a ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym nie mieści się ustalanie kręgów podmiotów uprawnionych do udziału w konsultacjach. Kompetencja zawarta w tym przepisie upoważnia bowiem Radę jedynie do określenia zasad i trybu przeprowadzania konsultacji. Odnosi się to wyłącznie do określenia procedury konsultacyjnej, a więc opisu sposobu przeprowadzenia tych konsultacji, z uwzględnieniem obowiązujących uregulowań aktów wyższego rzędu. Wśród zasad i trybu przeprowadzania konsultacji nie mieści się określenie praw podmiotowych decydujących o prawie jednostki do udziału w konsultacjach. Prezentując ten pogląd organ nadzoru trafnie powołał się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lipca 2002 r. sygn. akt II SA/Wr 1116/02 oraz na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 29 kwietnia 2011 r. sygn. akt III SA/Wr 20/11, w których przedstawiono takie samo stanowisko. Nadmienić przy tym wypada, że skarga kasacyjna od wyroku z dnia 29 kwietnia 2011 r. sygn. akt III SA/Wr 20/11 została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 grudnia 2011 r. sygn. akt II OSK 1562/11. Podzielić ponadto należy stanowisko Wojewody Dolnośląskiego, że zawarta we wskazanych w skardze unormowaniach regulacja dotycząca upoważnienia Burmistrza Miasta i Gminy Strzelin do powołania składu osobowego komisji – Zespołu ds. Strzelińskiego Budżetu Obywatelskiego i określenia jej zadań, wkracza w kompetencje Burmistrza, a upoważniając Burmistrza Miasta i Gminy Strzelin do określenia zasad oceny i weryfikacji zgłoszonych projektów, Rada dokonała subdelegacji kompetencji i przekazała swoje uprawnienia ustawowe organowi wykonawczemu gminy. Rada gminy nie posiada kompetencji do podejmowania takich uregulowań i nie może naruszać konstytucyjnej zasady podziału organów gminy na stanowiące i wykonawcze. Rada Miejska Strzelina nie miała też podstaw prawnych do nakładania na Burmistrza obowiązków sprawozdawczych, a nakładając taki obowiązek we wskazanym w skardze unormowaniu wykroczyła poza przyznane jej przez ustawę upoważnienie. Brak jest bowiem przepisu dającego radzie gminy kompetencję do nałożenia wspomnianego obowiązku na organ wykonawczy gminy. Wojewoda Dolnośląski słusznie ponadto zarzucił, że obowiązek wskazywania numeru PESEL również nie znajduje uzasadnienia prawnego. Dodanie do wymogów wniosku o przeprowadzenie konsultacji warunku podania numeru ewidencyjnego PESEL wykracza poza granice przyznanych Radzie przez ustawodawcę kompetencji. Na poparcie swojego stanowiska Wojewoda powołał się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 maja 2013 r. sygn. akt III SA/Wr 140/13, w którym trafnie wywodzono, że Rada Miejska wymagając, by wniosek mieszkańców zawierał numer PESEL oraz zgodę na przetwarzanie danych osobowych, przekroczyła zakres upoważnienia przyznanego temu organowi przepisem art. 5a ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym. Wprowadzenie takiego unormowania jest nie tylko nieuprawnionym tworzeniem przez organ stanowiący dodatkowych, nieprzewidzianych ustawowo kryteriów niesłużących przecież (jak wykazano wcześniej) określeniu "mieszkańca gminy", ale stanowi także ograniczenie kręgu "mieszkańców gminy" do osób legitymujących się numerem PESEL, a więc pomija przypadki, w których mieszkaniec gminy nie dysponuje takim kodem. Tymczasem z ustawowego upoważnienia do uchwalenia zasad i trybu przeprowadzania konsultacji z mieszkańcami gminy (art. 5a ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym) nie można wyprowadzić kompetencji rady gminy do ograniczenia kręgu osób uprawnionych do udziału w konsultacjach społecznych. W omawianym wyroku na poparcie powyższego stanowiska trafnie powołano się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 grudnia 2011 r. sygn. akt II OSK 1562/11. W tym stanie rzeczy, w pełni podzielając stanowisko organu nadzoru, że zaskarżona uchwała została podjęta z naruszeniem wskazanych wyżej przepisów prawa oraz uznając stwierdzone naruszenia prawa za istotne, stosownie do art. 147 § 1 i art. 200 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.