VI SA/Wa 1690/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 9 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. H. na postanowienie Komisji Nadzoru Audytowego z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania postanowił: odrzucić skargę Komisja Nadzoru Audytowego postanowieniem z [...] kwietnia 2015 r. nr [...], na podstawie art. 123, art. 124 oraz art. 97 § 1 i art. 98 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm., nazywanej dalej: "K.p.a."), po rozpatrzeniu wniosku K. H. (nazywanej dalej: "Skarżącą") z [...] grudnia 2014 r. o zawieszenie postępowania w sprawie z odwołania Skarżącej z [...] grudnia 2014 r. od uchwały Krajowej Rady Biegłych Rewidentów z [...] października 2014 r. nr [...] w sprawie skreślenia z rejestru biegłych rewidentów, odmówiła zawieszenia postępowania, pouczając, że stronie nie przysługuje prawo do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Pismem z [...] czerwca 2015 r. Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. postanowienie Komisji Nadzoru Audytowego [...] kwietnia 2015 r. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych, poddanych kognicji sądu administracyjnego jest możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności wymienione w 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., nazywanej dalej: "p.p.s.a."). Zgodnie zaś z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., sąd orzeka w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. W myśl art. 141 § 1 K.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienie służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. W świetle art. 101 § 3 K.p.a. zażalenie służy na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania. Zaskarżone postanowienie w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego nie należy do żadnej z kategorii postanowień wymienionych w tym przepisie, jak również art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. a zatem rozpoznanie przez Sąd skargi na postanowienie w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania należało uznać za niedopuszczalne (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 czerwca 2014 r., sygn. akt II OSK 172/13). Rozwiązanie takie koresponduje z treścią art. 142 K.p.a., albowiem postanowienie, na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji. A więc w przypadku postanowień nietamujących biegu postępowania, w tym postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania, istnieje możliwość jego kontroli w ramach zaskarżenia go w odwołaniu od decyzji. Za takim rozumieniem przepisu przemawia także art. 12 K.p.a. konstruujący zasadę szybkości postępowania. Skoro obowiązujące w dacie wydawania zaskarżonego postanowienia przepisy procedury administracyjnej nie przewidują samoistnego środka zaskarżenia postanowień o odmowie zawieszenia postępowania, to rozpoznanie przez Sąd administracyjny skargi na to postanowienie należało uznać za niedopuszczalne i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skargę odrzucić.