VII SA/Wa 75/15

WyrokWSA w Warszawie2015-10-15

Skład orzekający: Ewa Machlejd, Bogusław Cieśla, Krystyna Tomaszewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo odmówił wstrzymania wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę, uznając, że okoliczności sprawy nie wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia tej decyzji w wyniku wznowienia postępowania?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej prawidłowo odmówił wstrzymania wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę, ponieważ okoliczności sprawy nie wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia tej decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Wstrzymanie wykonania decyzji jest środkiem ostatecznym, stosowanym tylko wtedy, gdy zgromadzone dokumenty wskazują na takie prawdopodobieństwo, a jego nieuzasadnione stosowanie naruszałoby zasadę trwałości decyzji ostatecznej. W niniejszej sprawie, decyzja organu pierwszej instancji odmawiająca uchylenia pozwolenia na budowę, utrzymana w mocy przez organ odwoławczy, potwierdza brak podstaw do wstrzymania wykonania decyzji.
Stan faktyczny
Spółka złożyła skargę na postanowienie Wojewody utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta odmawiające wstrzymania wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę. Skarżąca spółka zarzuciła naruszenie art. 152 § 1 k.p.a., art. 40 Prawa Budowlanego oraz przepisów k.p.a. dotyczących wyjaśnienia stanu sprawy. Spółka podnosiła, że istnieją przesłanki do wznowienia postępowania i uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę, a także naruszenie jej interesu prawnego związanego z planowaną inwestycją. Organ administracji odmówił wstrzymania wykonania decyzji, uznając brak prawdopodobieństwa uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Protokolant spec. Katarzyna Ławnik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 października 2015 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem nr [...] z dnia [...] listopada 2014 r. Wojewoda [...], po rozpatrzeniu zażalenia [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...], utrzymał w mocy postanowienie Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2014 r., odmawiające wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2013 r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że uprawniony jest wyłącznie do zbadania zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia w sprawie wstrzymania wykonania decyzji, a zatem do oceny, czy w świetle przepisów były podstawy prawne do zastosowania art. 152 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, dalej: k.p.a.). Na tym etapie sprawy organ nie bada zasadności wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę ani rzeczywistego zaistnienia przesłanek wskazanych w art. 145 § 1 k.p.a. i ich wpływu na wydane rozstrzygnięcie. Wyjaśnienie tych kwestii następuje na etapie postępowania prowadzonego przez właściwy w sprawie organ administracji w trybie wznowienia. Organ przytoczył treść art. 152 k.p.a., a następnie wskazał, że przesłanki wstrzymania wykonania decyzji zostały opisane przez pojęcie niedookreślone – "jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania". Ocena stopnia prawdopodobieństwa uchylenia decyzji należy do swobodnego uznania organu, ale już samo wstrzymanie wykonania decyzji nie jest rozstrzygnięciem opartym na zasadzie uznaniowości. Jeżeli organ stwierdzi istnienie przesłanek do wstrzymania wykonania decyzji, ma obowiązek dokonania takiej czynności poprzez wydanie postanowienia w sprawie. Do stwierdzenia zaistnienia określonego w przepisie warunku wystarczy, że istnieje przekonanie organu o zasadności przesłanek do wznowienia postępowania. Przepis nie wymaga ich udokumentowania czy udowodnienia. Na tym etapie sprawy nie przesądza się o fakcie uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę w wyniku wznowienia postępowania. Rozstrzygnięcie tej kwestii następuje w trakcie postępowania prowadzonego w trybie wznowienia. Do zastosowania art. 152 § 1 k.p.a. wystarczy tylko wskazanie prawdopodobieństwa uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania, bez względu na stopień tego prawdopodobieństwa. W ocenie organu, brak jest przesłanki, która skutkowałyby wstrzymaniem wykonania decyzji Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2014 r., bowiem nie zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia decyzji dotychczasowej. Organ podkreślił, że Prezydent [...] decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. odmówił uchylenia decyzji Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2013 r. Ze zgromadzonej w sprawie dokumentacji nie wynika, aby [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] wykazała własny indywidualny interes prawny chroniony konkretnym przepisem prawa materialnego, na podstawie którego żąda uznania jej za stronę postępowania w sprawie udzielonego pozwolenia na budowę. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na wyżej opisane rozstrzygnięcie wniosła [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] , reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, zarzucając naruszenie: 1. art. 152 § 1 k.p.a. poprzez odmowę wstrzymania wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę nr [...] z dnia [...] lutego 2013 r., mimo że z okoliczności sprawy wynika, prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania; 2. art. 40 Prawa Budowlanego, ponieważ skarżąca nie wyraziła zgody na przeniesienie uzyskanego przez siebie pozwolenia na budowę na [...] sp. z o. o (dalej: [...] ); bez wykorzystania tego projektu [...] nie uzyskałoby pozwolenia na budowę nowego rozdzielnego punktu zasilania, albowiem planowana inwestycja nie mogłaby funkcjonować energetycznie; 3. art. 6, art. 7, art. 8, art. 15 i art. 77 k.p.a., bowiem organ odwoławczy poprzestał na powtórzeniu stanowiska organu pierwszej instancji, naruszył obowiązek wszechstronnego i wyczerpującego wyjaśnienia stanu sprawy i pominął podnoszoną przez skarżącą kwestię naruszenia art. 40 Prawa budowlanego. Skarżąca nie zgodziła się z ustaleniem organu, że nie wykazała własnego indywidualnego interesu prawnie chronionego konkretnym przepisem prawa materialnego. W trakcie prowadzonego przez [...] przedsięwzięcia dojdzie bowiem do emisji substancji pylnych oraz hałasu przekraczającego z pewnością dopuszczalny poziom, zaś stacja elektroenergetyczna po wybudowaniu będzie źródłem pola elektrycznego i magnetycznego oraz hałasu w trakcie eksploatacji. Nadto prowadzone przez [...] zamierzenie budowlane doprowadza do ograniczenia zabudowy działki o numerze [...], należącej do skarżącej, z uwagi na fakt, iż istniejące linie napowietrzne będą podlegały przebudowie przebiegają nad terenem należącym do skarżącej, a w przypadku zrealizowania przedmiotowej przebudowy przez [...] zgodnie z wydanym pozwoleniem na budowę, cześć linii kablowych umieszczonych pod ziemią również będzie przebiegać na terenie skarżącej. Skarżąca wskazała ponadto, że [...] chce wykorzystać opinie zespołu uzgodnień dokumentacji projektowej przygotowanej dla projektu skarżącej, obejmującej przebieg trasy kabli na terenie działki należącej do [...]. Tego typu praktyki są zabronione w świetle obowiązujących przepisów prawa. Podnosząc powyższe, skarżąca wniosła cyt. "o uchylenie zaskarżonej decyzji" i decyzji Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas prezentowaną argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest niezasadna. Zgodnie z art. 152 § 1 k.p.a., organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Wstrzymanie wykonania decyzji w trybie art. 152 § 1 k.p.a. powinno być traktowane jako środek ostateczny, stosowany, gdy zgromadzone dokumenty wskazują prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia. Nieuzasadnione korzystanie z instytucji wstrzymania wykonania decyzji, mogłoby stanowić naruszenie zasady ogólnej trwałości decyzji ostatecznej (art. 16 § 1 k.p.a.). W niniejszej sprawie organ administracji architektoniczno-budowlanej prawidłowo ustalił, iż okoliczności sprawy nie wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia w wyniku wznowienia postępowania decyzji Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2013 r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] pozwolenia na budowę. Prawidłowa ocena organu znalazła potwierdzenie w decyzji Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2014 r., , którą po wznowieniu postępowania organ pierwszej instancji odmówił uchylenia ostatecznej decyzji Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2013 r. o pozwoleniu na budowę. Decyzja Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. została następnie utrzymana w mocy decyzją Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2014r, nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 15 października 2015r, sygn. akt. VII S.A./Wa 41/15 uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2014r, nr [...] . Konsekwencją powyższego rozstrzygnięcia jest zatem pozostawienie w obrocie prawnym decyzji Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2014r o odmowie uchylenia ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Okoliczności sprawy nie wskazują więc na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania; Z uwagi na brak przesłanki prawdopodobieństwa uchylenia w wyniku wznowienia postępowania ostatecznej decyzji Prezydenta [...] nr [...]z dnia [...] lutego 2013 r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę, która skutkowałaby wstrzymaniem wykonania decyzji zasadne jest oddalenie skargi. Odnosząc się do zarzutów skargi wskazać należy, iż na tym etapie sprawy nie bada się zasadności wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzja o pozwoleniu na budowę, ani też rzeczywistego zaistnienia przesłanek z art. 145 § 1 k.p.a. i ich wpływu na wydane rozstrzygnięcie. Wyjaśnienie tych kwestii następuje na etapie postępowania prowadzonego po wznowieniu postępowania. W rozpoznawanej sprawie Prezydent [...] wznowił postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę, a następnie decyzją z dnia nr [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. odmówił uchylenia ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę stwierdzając, że skarżąca spółka nie posiada przymiotu strony. Decyzja Prezydenta [...] z dnia nr [...] z dnia [...]czerwca 2014 r. nie została uchylona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 października 2015r, sygn. akt. VII SA/Wa 41/15. Z tego względu rozstrzygnięcie decyzji przeczy istnieniu przesłanki prawdopodobieństwa uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę w wyniku wznowienia postępowania. Uznając, iż zaskarżone postanowienie prawa nie narusza Wojewódzki Sąd Administracyjny stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę oddalił.[pic]

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło