II SA/Kr 999/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel Sędziowie: WSA Jacek Bursa (spr.) WSA Magda Froncisz Protokolant: specjalista Anna Balicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 października 2015 r. sprawy ze skargi Polskiego Związku Działkowców [...] w K. na decyzję Wojewody [...] z dnia 19 czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu nieruchomości skargę oddala. Decyzją z dnia 30 grudnia 2010r. nr [...] , Starosta T. orzekł o zwrocie nieruchomości położonej w T. , w obrębie [...], stanowiącej własność Gminy Miasta T. , oznaczonej jako działki nr [...] o pow. 0,0906 ha i nr [...] o pow. 0,0170 ha (uprzednio część działki nr [...] obr. [...], dla której Sąd Rejonowy w T. prowadzi księgę wieczystą nr [...] na rzecz Z.C. oraz o ustaleniu należności z tytułu zwrotu opisanej wyżej nieruchomości w wysokości 7.026,28 zł, a także o umorzeniu postępowania w sprawie zwrotu nieruchomości położonych w T. , oznaczonych jako działka nr [...] obr. [...] oraz części działek: nr [...], nr [...], nr [...] nr [...], nr [...], nr [...] , (uprzednio działka nr [...] obr. [...]), nr [...] obr. [...] (uprzednio działka nr [...] obr. [...]) i nr [...], obr. [...] (uprzednio działki nr [...] i [...] obr. [...] ), oraz o odmowie zwrotu nieruchomości położonej w T. , oznaczonej jako działka nr [...] obr. [...] (uprzednio działka nr [...] obr. [...] ) będącej obecnie własnością Gminy Miasta T. w użytkowaniu Polskiego Związku Działkowców. Orzekając w w/w sposób organ I instancji oparł się na poczynionych przez siebie ustaleniach (tj. oględzinach nieruchomości), z których wynika, iż działki nr [...] i nr [...] obr. [...] nie zostały wykorzystane na cel wywłaszczenia, w związku z tym w ocenie organu I instancji zachodzą w stosunku do nich przesłanki zbędności, określone w art. 137 ust. 1 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, uzasadniające ich zwrot na rzecz wnioskodawczyni. Odwołanie od w/w części decyzji orzekającej o zwrocie nieruchomości położonej w T. , w obrębie [...] stanowiącej własność Gminy Miasta T. , oznaczonej jako działki nr [...] o pow. 0,0906 ha i nr [...] o pow. 0,0170 ha i rozliczeniach z tym związanych złożył Polski Związek Działkowców Okręgowy Zarząd [...] nie zgadzając się z podjętym przez Starostę T. rozstrzygnięciem w tym zakresie. Wojewoda decyzją z dnia 28 sierpnia 2011 r. nr [...] orzekł o umorzeniu postępowania odwoławczego w stosunku do Polskiego Związku Działkowców Okręgowego Zarządu [...] nie uznając tego podmiotu za stronę postępowania uprawnioną do skutecznego złożenia odwołania, lecz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 30 marca 2012 r. sygn. akt II SA/Kr 18/12 uchylił zaskarżoną decyzję, nie podzielając poglądu organu odwoławczego na kwestię legitymacji procesowej odwołującego, a Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 12 lutego 2014 r. (sygn. akt I OSK 1910/12) oddalił skargę kasacyjną. Rozpatrując ponownie powyższe odwołanie, decyzją z dnia 19 czerwca 2015 roku nr[...] , Wojewoda na podstawie art. 9a ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz art. 138 § 2 kpa, uchylił decyzję Starosty T. z dnia 30 grudnia 2010r. w zaskarżonej części i w tym zakresie przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. W uzasadnieniu wskazano, iż Skarb Państwa na podstawie umowy sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego z dnia 5 listopada 1979 r. Rep. A nr [...] nabył nieruchomość, położoną w T. , oznaczoną jako działki nr [...] ,[...] ,[...] ,[...] obr. [...] będącą własnością Z.C. . Nabycia dokonano w trybie art. 6 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania, zgodnie z decyzją Urzędu Miejskiego w T. z dnia 26 października 1978 r. znak: [...] zatwierdzającą aneks do planu realizacyjnego z dnia 21 września 1977 r. znak:[...] , dotyczący zagospodarowania osiedla [...] " w T. Działka nr [...] obr. [...] stanowi obecnie m. in. działki nr [...] i nr[...] . Aktualnie działki nr [...] i [...] stanowią własność Gminy Miasta T. a w kw nie zostało ujawnione jakiekolwiek prawo rzeczowe w stosunku do przedmiotowej nieruchomości przysługujące Polskiemu Związkowi Działkowców Okręgowemu Zarządowi[...] , który jednakże w piśmie z dnia 13 września 2011 r. wskazał iż ma interes prawny wobec usytuowania na przedmiotowym terenie Rodzinnego Ogrodu Działkowego "[...] Podano w tym piśmie także, iż na działce Nr [...] obr. [...] o pow. ok. 170 m2 znajdują się 2 studzienki jedna z wodomierzem, a druga z zaworem spustowym wody. Z działki drugiej [...] ob. 150 m2 znajduje się w ogrodzeniu ogrodu, przy czym dojazd do ROD "[...] przez tę działkę geodezyjną jest jedynym funkcjonalnym dojazdem do niego. Ogród został usytuowany na tym terenie w okresie kiedy nie stanowił on własności prywatnej. Pragniemy także zwrócić uwagę na zapis art. 24 ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych (Dz. U. Nr 169 z 2005 r. póz. 1419 ze zm.) stwierdzający, iż zasadne roszczenia osoby trzeciej do nieruchomości zajętej pod rodzinny ogród działkowy podlegają zaspokojeniu wyłącznie przez wypłatę odszkodowania. A zatem interes prawny Polskiego Związku Działkowców do uczestniczenia w tym postępowaniu został wykazany. " Dokonując oceny prawnej organ odwoławczy wskazał, iż po wydaniu wyroku WSA w Krakowie przyznającego legitymację strony Polskiemu Związkowi Działkowców Okręgowemu Zarządowi [...] Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 11 lipca 2012 r., sygn. akt K 8/10, uchylił m.in. ww. przepis art. 24 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o rodzinnych ogrodach działkowych, stwierdzając iż: "wyrażenie "nieruchomość zajęta przez rodzinny ogród działkowy", użyte przez ustawodawcę w art. 24, oznacza stan faktyczny, polegający na władaniu nieruchomością przez PZD, bez względu na posiadanie przez ten podmiot tytułu prawnego oraz sposobu zawładnięcia nieruchomością (por. wyrok NSA z 21 maja 2010 r., sygn. akt I OSK 1052/09, Lex nr 594858). Tak więc wobec "władania" gruntem przez PZD ustąpić musi nawet właściciel bezprawnie wywłaszczony, a ogólne zasady zwrotu wywłaszczonych nieruchomości zawartych w przepisach rozdziału 6 w Dziale III u. g. n. nie znajdują zastosowania. Biorąc to pod uwagę, Trybunał stwierdził, że odmowa zwrotu nieruchomości poprzedniemu właścicielowi byłaby uzasadniona, gdyby PZD dysponował tytułem prawnym, w szczególności gdyby na podstawie przepisów o rękojmi wiary publicznej ksiąg wieczystych nabył użytkowanie wieczyste nieruchomości. W takiej sytuacji dochodziłoby do konkurencji dwóch praw konstytucyjnie chronionych, przysługujących osobie wywłaszczonej i PZD. Konkurencja taka nie występuje jednak, gdy PZD nie dysponuje tytułem prawnym. Ochrona stanu faktycznego, tj. władania nieruchomością przez PZD, kosztem "zasadnych roszczeń osób trzecich" nie znajduje żadnego uzasadnienia. W dotychczasowym stanie prawnym, mimo uznania zasadności żądania i stwierdzenia podstaw prawnych do zwrotu nieruchomości, orzeczeniu sprzeciwia się przepis art. 24 u.r.o.d.; organ orzekający w sprawie nie jest władny wydać decyzji uwzględniającej zasadne roszczenie osoby trzeciej. Przeciwnie, zobligowany jest odmówić zwrotu. W takich wypadkach bezwzględna odmowa zwrotu nieruchomości w naturze jest niezgodna z prawem ochrony własności wyrażonym w art. 64 Konstytucji. Ponadto Trybunał Konstytucyjny orzekł, iż również przepis art. 15 ust. 1 u.r.o.d. jest niezgodny z art. 2 oraz art. 58 ust. 1 w związku z art. 32 ust. 1 Konstytucji przez to, że prawo własności urządzeń, budynków i budowli rodzinnego ogrodu działkowego, przeznaczone do wspólnego korzystania przez użytkowników działki i służące do zapewnienia funkcjonowania ogrodu, przyznaje tylko jednej, oznaczonej i powołanej w ustawie organizacji zrzeszającej działkowców. Utrata mocy wskazanych wyżej przepisów nastąpiła z dniem 20 stycznia 2014 r. , wszak z dniem 19 stycznia 2014 r. weszła w życie ustawa z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych (Dz. U. z 2014 r. poz. 40), która wcześniej tę ustawę uchyliła (art. 79). Wprowadzając do obrotu prawnego ustawę z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych, ustawodawca nie przewidział w tym akcie prawnym podobnej do istniejącej w poprzedniej ustawie ochrony rodzinnych ogrodów działkowych (tj. negatywnej przesłanki zwrotu wywłaszczonej nieruchomości z uwagi na jej jedynie faktyczne zajęcie nieruchomości przez Rodzinny Ogród Działkowy). Obowiązująca obecnie ustawa zawiera natomiast regulację art. 26 stanowiącą w ust. 1, iż w przypadku likwidacji ROD lub jego części w związku ze zwrotem wywłaszczonej nieruchomości na podstawie przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, obowiązanym do odtworzenia ogrodu i wypłaty odszkodowania jest podmiot będący właścicielem nieruchomości w dniu orzekania o zwrocie. Powyższą, istotną zmianę stanu prawnego uwzględnił Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wydanym w przedmiotowej sprawie wyroku z dnia 12 lutego 2014 r. sygn. akt I OSK 1910/12 po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Wojewody od wyroku WSA w Krakowie z dnia 30 marca 2012 r. sygn. akt II SA/Kr 18/12. NSA w wydanym wyroku zaznaczył, iż "ewentualne uchylenie wyroku musiałoby doprowadzić do badania dyspozycji przepisów nowej ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych, bo te obecnie obowiązują, nadto Sąd I instancji musiałby rozważyć czy uwzględnić przesłankę wznowieniową i uchylić zaskarżoną decyzję. Ten sam skutek wywoła oddalenie skargi kasacyjnej od wyroku uchylającego tę decyzję. Zatem organ ustali i rozważy kwestię legitymacji skarżącego i w zależności od wyniku tej operacji wyda rozstrzygnięcie procesowe bądź merytoryczne. W kontekście związania organu odwoławczego zapadłymi w przedmiotowej sprawie wyrokami WSA w Krakowie z dnia 30 marca 2012 r. sygn. akt II SA/Kr 18/12 oraz NSA w Warszawie z dnia 12 lutego 2014 r. sygn. akt I OSK 1910/12 organ poddał analizie przepisy "nowej" regulacji tj. ustawy dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych. Zgodnie z treścią art. 78 ust. 2 tej ustawy wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy postępowania w zakresie zwrotu nieruchomości zajętych przez rodzinny ogród działkowy toczą się według jej przepisu art. 26, który jak już wyżej wskazano stanowi, iż w razie likwidacji ROD lub jego części w związku ze zwrotem wywłaszczonej nieruchomości na podstawie przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, obowiązanym do odtworzenia ogrodu i wypłaty odszkodowania jest podmiot będący właścicielem nieruchomości w dniu orzekania o zwrocie. W ust. 3 tego artykułu wskazano, iż podmiot, o którym mowa w ust. 1, wysokość odszkodowań i osoby uprawnione do ich otrzymania oraz zakres i termin realizacji obowiązków, o których mowa w art. 21, określa się w decyzji o zwrocie wywłaszczonej nieruchomości. Równocześnie w ust. 4 tego przepisu wskazano, iż odwołanie od decyzji, o której mowa w ust. 3, w zakresie wskazanym w ust. 3, nie wstrzymuje jej wykonania w części dotyczącej wywłaszczonej nieruchomości. Przepisu art. 23 nie stosuje się. Zgodnie natomiast z przepisem art. 26. ust. 6 ustawy z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych, przepisy ust. 1-5 stosuje się w przypadku, gdy do nieruchomości zajmowanej przez ROD lub jego część objętą likwidacją stowarzyszeniu ogrodowemu przysługuje tytuł prawny lub jest ona zajmowana przez ROD, który stał się ogrodem stałym, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 maja 1981 r. o pracowniczych ogrodach działkowych. Powołana regulacja przewiduje zatem obecnie w przypadku zwrotu nieruchomości zajmowanej przez Rodzinny Ogród Działkowy szczególne uprawnienie w postaci prawa do odtworzenia ogrodu i wypłaty odszkodowania nawet w sytuacji, gdy dany ROD jedynie faktycznie władał daną nieruchomością, w związku z funkcjonowaniem na jej terenie rodzinnego ogrodu działkowego, który stał się ogrodem stałym w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 maja 1981r. o pracowniczych ogrodach działkowych. W kontekście powyższego organ I instancji w trakcie ponownego rozpoznania niniejszej sprawy winien wziąć pod uwagę aktualną regulację prawną dotyczącą przedmiotowej sprawy tj. przepisy ustawy z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych, w szczególności art. 26 przewidujący ochronę w postaci przysługującego Rodzinnym Ogrodom Działkowym roszczenia w zakresie odszkodowania i odtworzenia w takiej sytuacji ogrodu. Zgodnie bowiem z brzmieniem art. 26 ust. 3 rozstrzyganie tych kwestii następuje obecnie w decyzji o zwrocie wywłaszczonej nieruchomości. W świetle zatem powyższego wobec wskazanej zmiany stanu prawnego i obowiązywania nowej regulacji w omawianym zakresie, w sposób istotny i nowy rozwiązującej kwestię związaną z funkcjonowaniem na zwracanej nieruchomości Rodzinnego Ogrodu Działkowego zagadnienie to powinno być obecnie rozstrzygane w decyzji organu I instancji orzekającej o zwrocie nieruchomości. Orzeczenie merytoryczne w przedmiotowej sprawie, w tym w zakresie odszkodowania i odtworzenia ogrodu w związku ze zwrotem nieruchomości jedynie przez organ odwoławczy ograniczyłoby prawa strony (PZD) do rozpatrzenia sprawy w jej całokształcie z uwzględnieniem przepisów nowej ustawy o ogrodach działkowych przez organy obu instancji. Tym samym doszłoby do niedopuszczalnego z punktu widzenia przepisów procedury administracyjnej pozbawienia jednej ze stron prawa do dwuinstancyjnego postępowania administracyjnego a tym samym możliwości złożenia odwołania. Z powyższą decyzją nie zgodził się Polski Związek Działkowców Okręgowy Zarząd [...] , zaskarżając ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie art. 7 kpa poprzez niepodjęcie czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz załatwienia sprawy; art. 77 § 1 kpa poprzez nieprzeprowadzenie postępowania dowodowego i nie podjęcie żadnych działań zmierzających do załatwienia sprawy; art. 12 § 1 kpa poprzez przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi instancji przy całkowitym braku aktywności dowodowej ze strony Wojewody; art. 15 kpa poprzez przyjęcie iż w sytuacji rozpoznania sprawy przez Wojewodę doszłoby do naruszenia zasady dwuinstancyjności, podczas gdy organ odwoławczy w ogóle nie rozpoznał kwestii zasadności zwrotu wywłaszczonej nieruchomości i jedynie odniósł się do konieczności uzupełnienie decyzji Starosty T. w zakresie odszkodowania i odtworzenia ogrodu na mocy art. 26 ustawy z dnia 13 grudnia 2013 roku o rodzinnych ogrodach działkowych. Strona skarżąca wniosła o uchylenie decyzji i zasądzenie kosztów. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych. Przepis art. 151 p.p.s.a. mówi z kolei, iż w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala. Skarga jest niezasadna i podlega oddaleniu. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż w trakcie kontrolowanego postępowania administracyjnego nastąpiła istotna zmiana stanu prawnego, na co zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w wydanym w jego trakcie wyroku z dnia 12 lutego 2014 r. sygn. akt I OSK 1910/12 po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Wojewody od wyroku WSA w Krakowie z dnia 30 marca 2012 r. sygn. akt II SA/Kr 18/12. NSA zaznaczył, iż ewentualne uchylenie wyroku musiałoby doprowadzić do badania dyspozycji przepisów nowej ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych, bo te obecnie obowiązują, nadto Sąd I instancji musiałby rozważyć czy uwzględnić przesłankę wznowieniową i uchylić zaskarżoną decyzję. NSA wskazał także, iż ten sam skutek wywoła oddalenie skargi kasacyjnej od wyroku uchylającego tę decyzję, co z kolei oznacza, iż organ administracyjny winien ustalić i rozważyć kwestię legitymacji skarżącego i w zależności od wyniku tej operacji wydać rozstrzygnięcie procesowe bądź merytoryczne. Zasadnie zatem skarżony organ powołując się na związanie zapadłymi w przedmiotowej sprawie wyrokami WSA w Krakowie z dnia 30 marca 2012 r. sygn. akt II SA/Kr 18/12 oraz NSA z dnia 12 lutego 2014 r. sygn. akt I OSK 1910/12, poddał analizie przepisy wprowadzonej w trakcie postępowania nowej ustawy dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych. Zgodnie z treścią art. 78 ust. 2 tej ustawy wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy postępowania w zakresie zwrotu nieruchomości zajętych przez rodzinny ogród działkowy toczą się według jej przepisu art. 26, który z kolei stanowi, iż w razie likwidacji rodzinnego ogrodu działkowego lub jego części w związku ze zwrotem wywłaszczonej nieruchomości na podstawie przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, obowiązanym do odtworzenia ogrodu i wypłaty odszkodowania jest podmiot będący właścicielem nieruchomości w dniu orzekania o zwrocie. W ust. 3 art. 26 wskazano, iż podmiot, o którym mowa w ust. 1, wysokość odszkodowań i osoby uprawnione do ich otrzymania oraz zakres i termin realizacji obowiązków, o których mowa w art. 21, określa się w decyzji o zwrocie wywłaszczonej nieruchomości. Równocześnie w ust. 4 tego przepisu wskazano, iż odwołanie od decyzji, o której mowa w ust. 3, w zakresie wskazanym w ust. 3, nie wstrzymuje jej wykonania w części dotyczącej wywłaszczonej nieruchomości. Przepisu art. 23 nie stosuje się. Zgodnie natomiast z przepisem art. 26. ust. 6 w/w ustawy z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych, przepisy ust. 1-5 stosuje się w przypadku, gdy do nieruchomości zajmowanej przez rodzinny ogród działkowy lub jego część objętą likwidacją stowarzyszeniu ogrodowemu przysługuje tytuł prawny lub jest ona zajmowana przez rodzinny ogród działkowy, który stał się ogrodem stałym, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 maja 1981 r. o pracowniczych ogrodach działkowych. Powołana regulacja przewiduje zatem obecnie w przypadku zwrotu nieruchomości zajmowanej przez rodzinny ogród działkowy szczególne uprawnienie w postaci prawa do odtworzenia ogrodu i wypłaty odszkodowania nawet w sytuacji, gdy dany rodzinny ogród działkowy jedynie faktycznie władał daną nieruchomością, w związku z funkcjonowaniem na jej terenie rodzinnego ogrodu działkowego, który stał się ogrodem stałym w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 maja 1981r. o pracowniczych ogrodach działkowych. Wobec tego, jak zasadnie w ocenie Sądu, uznał skarżony organ odwoławczy, z uwagi na powyżej opisaną zmianę regulacji prawnej mającej zastosowanie w niniejszej sprawie, zwłaszcza w zakresie art. 26 w/w ustawy przewidującego ochronę w postaci przysługującego rodzinnym ogrodom działkowym roszczenia w zakresie odszkodowania i odtworzenia ogrodu, rozstrzyganie tych kwestii następuje obecnie w decyzji o zwrocie wywłaszczonej nieruchomości. W świetle tego ocena tych przesłanek nie może zostać ograniczona do orzeczenia merytorycznego przez organ odwoławczy, działającego jako organ II instancji, ponieważ ograniczyłoby to prawo strony skarżącej do rozpatrzenia sprawy w jej całokształcie z uwzględnieniem przepisów nowej ustawy o ogrodach działkowych przez organy obu instancji i tym samym doszłoby do niedopuszczalnego z punktu widzenia przepisów procedury administracyjnej pozbawienia stron prawa do dwuinstancyjnego postępowania administracyjnego, a tym samym możliwości złożenia odwołania. Do rozstrzyganych tak kwestii roszczenia w zakresie odszkodowania i odtworzenia ogrodu strony nie mogłyby odnieść się w postępowaniu dwuinstancyjnym. Zatem zagadnienie zwrotu przedmiotowych nieruchomości oraz ocena roszczenia w zakresie odszkodowania i odtworzenia ogrodu powinno być rozstrzygnięta w decyzji organu I instancji orzekającej o zwrocie nieruchomości, podług treści nowej regulacji prawnej, który w trakcie rozpoznania niniejszej sprawy winien wziąć aktualną regulację prawną dotyczącą przedmiotowej sprawy tj. przepisy ustawy z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych, w szczególności art. 26 przewidujący ochronę w postaci przysługującego rodzinnym ogrodom działkowym roszczenia w zakresie odszkodowania i odtworzenia w takiej sytuacji ogrodu. Wobec tego nie zasługują na uwzględnienie zarzuty strony skarżącej zmierzające do zakwestionowania decyzji kasatoryjnej skarżonego organu właśnie z uwagi na brak przez ten organ wydania decyzji merytorycznej. Wobec opisanej powyżej zmiany stanu prawnego i wydania nowej regulacji organ odwoławczy nie powinien był zatem prowadzić postępowania dowodowego, jak zarzucono w skardze, lecz uchylić decyzję organu I instancji i przekazać sprawę temu organowi do ponownego rozpoznania. Mając powyższe na uwadze, Sąd oddalił skargę, na podstawie art. 151 p.p.s.a.