II OZ 1288/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marzenna Linska – Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia I. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 29 września 2015 r., sygn. akt II SA/Po 789/15, o odrzuceniu skargi I. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] czerwca 2015 r., Nr [...] w przedmiocie wydania zaświadczenia postanawia: oddalić zażalenie. II OZ 1288/15 Uzasadnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 29 września 2015 r., sygn. akt II SA/Po 789/15, odrzucił skargę I. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] czerwca 2015 r., w przedmiocie wydania zaświadczenia W uzasadnieniu Sąd wskazał, że I. G. złożyła skargę na opisane wyżej postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu wniosło o odrzucenie skargi, podnosząc, iż skarżąca nie była stroną przedmiotowego postępowania, nie doręczono jej zaskarżonego postanowienia i nie ma interesu prawnego do wniesienia skargi. Dalej Sąd wskazał, że zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, jednocześnie z przepisu art. 54 § 1 wskazanej ustawy wynika, iż skargę do sądu wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Jednocześnie w orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się konsekwentnie, iż podmiot, który nie brał udziału w postępowaniu odwoławczym (zażaleniowym) i któremu nie doręczono decyzji (postanowienia), gdyż organ odwoławczy nie uczynił jej adresatem swojego rozstrzygnięcia, może wnieść skargę do sądu administracyjnego w terminie przewidzianym dla stron będących adresatami rozstrzygnięcia, wynikającym z art. 53 § 1 p.p.s.a. Zaskarżone postanowienie SKO w Poznaniu z dnia [...] czerwca 2015 r. doręczone zostało jedynie K. L. i nastąpiło to w dniu 18 czerwca 2015 r. Zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a. termin do zaskarżenia postanowienia Kolegium upływał więc zarówno K. L. jak i skarżącej z dniem 20 lipca 2015 r. Tymczasem skarżąca wniosła skargę osobiście w dniu 28 lipca 2015 r., a więc po upływie terminu do jej wniesienia. Z tych względów Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Skarżąca w zażaleniu na powyższe postanowienie podkreśliła, że SKO w Poznaniu nie uznało jej za stronę postępowania i nie doręczyło jej zaskarżonego postanowienia. W ocenie skarżącej, jako stronie postępowania, przysługuje jej niczym nieograniczone prawo uczestniczenia we wszystkich procedurach administracyjnych w sprawie, w której ma określony interes prawny. Zarzuciła, że SKO w Poznaniu, działając w złej wierze i z naruszeniem obowiązujących procedur, uniemożliwiło jej terminowe złożenie skargi. Wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Literalne brzmienie tego przepisu wskazuje zatem, w jakiej dacie rozpoczyna bieg 30-dniowy termin w sytuacji gdy decyzja (postanowienie) została stronie doręczona. W rozpoznawanej sprawie niesporne jest to, że zaskarżone postanowienie nie zostało doręczone skarżącej. Tymczasem przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wskazują wprost od kiedy termin do wniesienia skargi biegnie w sytuacji, gdy skarżącemu będącemu stroną postępowania rozstrzygnięcia takiego nie doręczono. Pomimo jednak braku w tym zakresie wyraźnej regulacji ustawowej w orzecznictwie sądowoadministracyjnym ukształtował się pogląd, zgodnie z którym strona postępowania administracyjnego, której nie doręczono decyzji, może wnieść skargę do sądu administracyjnego w terminie przewidzianym dla stron będących adresatami decyzji. Zatem skarżący, który nie brał udziału w postępowaniu i któremu nie doręczono decyzji – jeżeli nie skorzystał z uprawnienia do złożenia skargi przed upływem 30 dni od daty doręczenia decyzji innej stronie postępowania – nie może skutecznie domagać się sądowej kontroli decyzji administracyjnej, o ile nie złoży wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wniesioną zaś przez niego skargę po tym czasie, należy odrzucić, gdyż bieg terminu zakończył się wraz z ostatnim dniem do wniesienia skargi dla stron, którym decyzja została doręczona (postanowienia NSA: z 15 listopada 2013 r., sygn. akt I OSK 2265/13; z dnia 16 października 2012 r., sygn. akt I OSK 2351/12; z dnia 29 stycznia 1998 r., sygn. akt I SA 413/97). W związku z powyższym w niniejszej sprawie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 15 czerwca 2015 r. rozpoczął swój bieg w dniu 18 czerwca 2015 r. tj. w dniu doręczenia postanowienia K. L. Zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a. termin do zaskarżenia postanowienia Kolegium upływał więc zarówno Katarzynie Lesińskiej jak i skarżącej z dniem 20 lipca 2015 r. Wniesioną w tej sytuacji w dniu 28 lipca 2015 r. skargę I. G., prawidłowo Sąd Wojewódzki odrzucił uznając ją za spóźnioną. Ponadto wskazać należy, że zawarty w zażaleniu wniosek o przywrócenie terminu podlegać będzie odrębnemu rozpoznaniu przez Sąd Wojewódzki. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.