IV SA/Wr 623/15

Wrocław, dnia 17 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryk Ożóg po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie uznania świadczeń w formie specjalnego zasiłku opiekuńczego za nienależnie pobrane postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. (dalej: SKO, organ II instancji), po rozpatrzeniu odwołania J. K. (dalej: skarżący) od decyzji Prezydenta Miasta J. z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] orzekającej, że świadczenie w formie specjalnego zasiłku opiekuńczego, przyznane skarżącemu na rzecz W. M. na podstawie decyzji nr [...] z dnia [...] listopada 2013 r. wypłacone za okres od 30 lipca 2014 r. do 31 sierpnia 2014 r., jest świadczeniem nienależnie pobranym w łącznej kwocie 554,70 zł oraz zobowiązujące do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia wraz z odsetkami, uchyliło zaskarżoną decyzję organu I instancji i orzekło, że świadczenie w formie specjalnego zasiłku opiekuńczego, przyznane skarżącemu na rzecz W. M. na podstawie decyzji nr [...] z dnia [...] listopada 2013 r., wypłacone za okres od 30 lipca 2014 r. do 31 sierpnia 2014 r. jest świadczeniem nienależnie pobranym w łącznej kwocie 554,70 zł. Z akt sprawy wynika, że przesyłka listowa zawierająca powyższą decyzję, adresowana do skarżącego, została podwójnie awizowana: w dniach 18 czerwca 2015 r. oraz 26 czerwca 2015 r., a następnie zwrócona do nadawcy w dniu 6 lipca 2015 r. Zgodnie z treścią art. 44 § 4 k.p.a., zaskarżona decyzja została więc doręczona skarżącemu w dniu 3 lipca 2015 r. W dniu 13 lipca 2015 r. skarżący stawił się w SKO i poprosił o wydanie decyzji, która została skierowana do niego. Skarżący został poinformowany, że termin na złożenie skargi do WSA biegnie od dnia następującego po upływie 14 dni od daty pierwszego awizo. W dniu 12 sierpnia 2015 r. skarżący wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, skargę na powyższą decyzję, która na podstawie zarządzenia z tej samej daty została przekazana do SKO. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przy czym, w myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Natomiast zgodnie z art. 83 § 1 p.p.s.a., terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego z zastrzeżeniem § 2, który określa, że jeżeli ostatni dzień przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. W rozpoznawanej sprawie, decyzję stanowiącą przedmiot skargi doręczono skarżącemu w trybie art. 44 § 4 k.p.a. w dniu 3 lipca 2015 r. Oznacza to, że dzień 3 sierpnia 2015 r. (poniedziałek) - z zachowaniem wymogu określonego w art. 54 § 1 p.p.s.a. - był ostatnim dniem na wszczęcie postępowania sądowo-administracyjnego w tej sprawie. Tymczasem z akt sprawy wynika, iż pomimo prawidłowego pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji, skarżący złożył skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Z kolei przekazanie skargi Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w J. nastąpiło w dniu 12 sierpnia 2015 r., czyli już po upływie terminu do wniesienia skargi. W takim przypadku liczy się bowiem nie data nadania skargi przez stronę skarżącą w placówce pocztowej, lecz data przekazania skargi przez sąd właściwemu organowi administracyjnemu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 1973 r. sygn. akt II CZ 183/73, OSP 1974 Nr 5 poz. 97). W tym miejscu przypomnieć należy, że zgodnie z art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1271 ze zm.) w okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, czyli do końca 2005 r. skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, jeżeli wniesiona została w terminie określonym w art. 53 § 1 p.p.s.a, sąd administracyjny przekazywał organowi, którego działania lub bezczynności dotyczy skarga. Skarga taka, wniesiona z zachowaniem trzydziestodniowego terminu bezpośrednio do sądu administracyjnego, była prawnie skuteczna, a termin wyznaczała data nadania skargi w placówce pocztowej bądź złożenia w biurze podawczym sądu administracyjnego. Jednak od dnia 1 stycznia 2006 r., w przypadku, gdy strona wnosi skargę bezpośrednio do sądu administracyjnego, dniem złożenia skargi w organie administracyjnym, za pośrednictwem którego skarga powinna zostać wniesiona, jest dzień przekazania skargi przez Sąd temu organowi. W świetle powyższego należy stwierdzić, że skarżący wniósł skargę z uchybieniem ustawowego terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a, co czyni skargę spóźnioną. Zauważyć należy, iż skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Mając zatem na uwadze, iż czynność w postępowaniu podjęta przez skarżącego po upływie terminu jest bezskuteczna, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a, co orzeczono w sentencji postanowienia.