I SA/Wa 1658/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Chaciński (spr.) Sędziowie WSA Dariusz Pirogowicz WSA Przemysław Żmich Protokolant referent stażysta Joanna Kicińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi E. P. i E. P. na niewykonanie przez Prezydenta Miasta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 kwietnia 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 67/14 1. wymierza Prezydentowi Miasta W. grzywnę z tytułu niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 kwietnia 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 67/14 w kwocie 1000 (tysiąc) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta Miasta W. w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala skargę w pozostałym zakresie; 4. zasądza od Prezydenta W. na rzecz E. P. i E. P. solidarnie kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 7 września 2015 r. E. P. i E. P>, reprezentowani przez adwokata I. R., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezydenta miasta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 kwietnia 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 67/14. Wskazanym orzeczeniem Sąd uwzględnił skargę, zobowiązując jednocześnie Prezydenta miasta W. do rozpoznania wniosku E. P. i E. P. z dnia 5 grudnia 2012 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] ozn. hip. "[...]" dz. [...], w terminie sześciu miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. W uzasadnieniu skargi strony wskazały, że zakreślony przez Sąd termin do zakończenia sprawy upłynął w dniu 20 lutego 2015 r. W dniu 27 kwietnia 2015 r. Wojewoda [...] wydał postanowienie, Nr [...] ., którym uchylił w całości postanowienie Prezydenta miasta W. z dnia 21 sierpnia 2014 r. o zawieszeniu toczącego się z wniosku z dnia 5 grudnia 2012 r. postępowania. Od tego czasu Prezydent miasta W. nie podjął w sprawie jakichkolwiek działań zmierzających do wydania orzeczenia kończącego. Dlatego też strony wniosły o ukaranie organu grzywną w trybie art. 154 § 6 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w wysokości 3000 złotych. Jednocześnie skarżący wnieśli o przyznanie im od Prezydenta miasta W. sumy pieniężnej określonej na podstawie art. 154 § 6 w związku z art. 149 § 2 powyższej ustawy. W odpowiedzi na skargę Prezydent miasta W. wnosząc o jej oddalenia wskazał, że dopiero w dniu 28 lipca 2015 r. Wojewoda [...] zwrócił Prezydentowi akta sprawy. Dodatkowo organ wskazał, że w celu zakończenia postępowania i wydania decyzji merytorycznej rozstrzygającej sprawę zostanie zlecone wykonanie przez rzeczoznawcę majątkowego operatu szacunkowego, który stanowić będzie podstawę do określenia wysokości należnego odszkodowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej Ppsa). Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z powołanego art. 154 § 1 wynikają zatem dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę na podstawie art. 149 Ppsa i zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie stosownego aktu lub dokonania czynności. Po drugie zaś, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku. W rozpoznawanej sprawie – w ocenie Sądu - obie wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione. Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem 10 kwietnia 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 67/14, uwzględnił skargę E. P. oraz E. P. i zobowiązał Prezydenta Miasta W. do rozpoznania wniosku z dnia 5 grudnia 2012 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] ozn. hip. "[...], w terminie sześciu miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Odpis prawomocnego wyroku z dnia 10 kwietnia 2014 r., wraz z uzasadnieniem oraz aktami administracyjnymi sprawy został doręczony Prezydentowi miasta W. w dniu 19 sierpnia 2014 r. Oznacza to, że termin załatwienia sprawy wyznaczony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie upłynął w dniu 19 lutego 2015 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu, jak również wezwania skarżących z dnia 22 kwietnia 2015 r. do wykonania powołanego wyroku, Prezydent miasta W. nie wydał w sprawie jakiegokolwiek rozstrzygnięcia. Wprawdzie postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2014 r. Prezydent miasta W. zawiesił toczące się postępowanie, jednakże Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2015 r. je uchylił. Postanowienie organu drugiej instancji Prezydent otrzymał w dniu 7 maja 2015 r., zaś w dniu 28 lipca 2015 r. zwrócone mu zostały akta sprawy. Stosownie do art. 154 § 6 Ppsa grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z obwieszczeniem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 20 lutego 2015 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2014 r. i w drugim półroczu 2014 r., przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w 2014 r. wyniosło 3 389,90 zł. W przedstawionych okolicznościach sprawy - biorąc pod uwagę długość przekroczenia wyznaczonego przez Sąd terminu na załatwienie sprawy oraz to, że grzywna może być wymierzana kilkakrotnie - Sąd uznał, iż grzywna w wysokości 1.000 złotych jest adekwatną sankcją dla Prezydenta miasta W. za niewykonanie wyroku z dnia 10 kwietnia 2014 r. Jednocześnie rozpoznając sprawę Sąd stosownie do treści art. 154 § 2 Ppsa, stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. O rażącym naruszeniu prawa można mówić, gdy zwłoka w załatwieniu sprawy jest znaczna i jest efektem działań (zaniechań) organów, które można zinterpretować jako unikanie podejmowania rozstrzygnięcia, bądź lekceważenie praw stron domagających się czynności organu, które to czynności organ prowadzi w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywanie czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (por. wyrok NSA z 23 października 2013 r., sygn. akt I OSK 1181/13). W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie bezczynność miała charakter rażącego naruszenia prawa. W szczególności zastrzeżenia Sądu budzi sytuacja, gdy organ nie podejmuje w sprawie jakichkolwiek czynności zmierzających do szybkiego zakończenia postępowania lub tak prowadzi postępowanie, aby przedłużyć moment wydania rozstrzygnięcia. Tak jak w rozpatrywanej sprawie, gdzie - jak stwierdzono w postanowieniu Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. - organ niezasadnie zawiesił toczące się przed nim postępowanie. Ponadto organ nie wskazał powodu, dla którego zwlekał ze zleceniem rzeczoznawcy majątkowemu sporządzenie operatu szacunkowego spornej nieruchomości, tym bardziej, że jak sam stwierdził w odpowiedzi na skargę, dokument ten ma być podstawą do wydania decyzji merytorycznej. Odnosząc się z kolei do wniosku skarżących o przyznanie przez Sąd na podstawie art. 154 § 7 Ppsa na ich rzecz sumy pieniężnej, wyjaśnić należy, że to nowe uprawnienie Sądu jest pozostawione uznaniu sądu orzekającego w sprawie. W ocenie Sądu, w rozpatrywanej sprawie obecnie nie zaistniały takie okoliczności, które Sąd uznałby za uzasadniające i usprawiedliwiające zastosowanie (obok wymierzonej już grzywny) tej dodatkowej sankcji wobec organu. W szczególności o ocenie Sądu okres zaniechania w wykonaniu wyroku relatywnie nie odbiega od zachowań organu w tego typu sprawach. Mimo bowiem oceny rażącego naruszenia prawa sytuacja skarżących w tej sprawie, nie różni się w sposób znaczący od sytuacji innych stron, a okoliczność ta znana jest Sądowi z urzędu. Zasądzenie odpowiedniej kwoty na podstawie art. 154 § 7 Ppsa, musi być, zdaniem Sąd, uzasadnione szczególnymi okolicznościami. Podkreślić przy tym należy, że poza zgłoszeniem przedmiotowego wniosku, także pełnomocnik skarżących nie przedstawił żadnych okoliczności, które miałyby ten wniosek uzasadniać. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 i 2 w związku z art. 154 § 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji wyroku. W zakresie pkt 3 sentencji Sąd orzekł na podstawie art. 151 w związku z art. art. 154 § 7 Ppsa. W przedmiocie kosztów sądowych (pkt 4 sentencji) orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 2 powołanej ustawy.