I SA/Wa 334/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik Protokolant referent stażysta Beata Lewandowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 maja 2016 r. sprawy ze skargi M. G. na niewykonanie przez Prezydenta Miasta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 maja 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 59/15 1. wymierza Prezydentowi Miasta [...] grzywnę w wysokości 1000 (jeden tysiąc) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta Miasta [...] na rzecz M. G. kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. M. G. pismem z dnia 15 stycznia 2016 r. wniosła skargę na niewykonanie przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 maja 2015 r. sygn. akt I SAB/Wa 59/15. Wskazanym powyżej orzeczeniem Sąd zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] ozn. hip. nr [...], w terminie trzech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy (pkt 1 wyroku) oraz stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W złożonej skardze skarżąca wniosła o wymierzenie organowi grzywny w wysokości 30.000,00 zł, gdyż zakreślony przez Sąd termin w niniejszej sprawie dawno już minął, a pomimo tego organ nie podjął żadnych działań. Skarżąca wskazała, że pismem z dnia 26 listopada 2015 r. wezwała organ do wykonania wyroku Sądu w terminie miesiąca od otrzymania pisma. Pomimo wezwania organ nie podjął żadnych czynności w celu wykonania wyroku, jak również nie poinformował o powodach dla których tak się stało. Odpowiadając na skargę Prezydent W. podniósł, że prowadzone jest postępowanie o odszkodowanie za powyższą nieruchomość. Wskazał, iż akta wraz z prawomocnym wyrokiem wpłynęły do organu w dniu 12 sierpnia 2015 r. Dodał, że pełnomocnik stron pismem z dnia 8 maja 2016 r. został poinformowany o aktualnym stanie sprawy i przewidywanym terminie zakończenia postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Przedmiotowa skarga została wniesiona w trybie art. 154 § 1 Ppsa. Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z powołanego uprzednio przepisu wynikają zatem dwie przesłanki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę (wydanym na podstawie art. 149 Ppsa) i zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie stosownego aktu lub dokonania czynności. Po drugie zaś, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku. W rozpoznawanej sprawie obie wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione. Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 8 maja 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 59/15 uwzględnił skargę M. G. zobowiązując Prezydenta W. do rozpoznania wniosku z dnia 23 kwietnia 2013 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] ozn. hip. nr [...], w terminie trzech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Ponadto stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Odpis prawomocnego wyroku z dnia 8 maja 2015 r. wraz z uzasadnieniem oraz aktami administracyjnymi sprawy został doręczony Prezydentowi W. w dniu 12 sierpnia 2015 r., co wynika z akt administracyjnych sprawy (data stempla wpływu akt do organu). Oznacza to, że termin załatwienia sprawy wyznaczony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie upłynął w dniu 12 listopada 2015 r. Pomimo upływu zakreślonego przez Sąd terminu, jak również wezwania przez skarżącą pismem z dnia 12 sierpnia 2015 r. oraz pismem z dnia 26 listopada 2015 r. organu do wykonania powołanego wyroku, Prezydent W. nie wydał w sprawie rozstrzygnięcia. Dopiero na skutek wniesienia skargi na niewykonanie wyroku organ poinformował skarżącą pismem z dnia 8 marca 2016 r. o przyczynach nierozpatrzenia wniosku w terminie oraz o przewidywanym terminie zakończenia postępowania do dnia 31 lipca 2016 r. Stwierdzić zatem należy, że organ nie zastosował się do obowiązku wynikającego z przepisu art. 36 K.p.a., bowiem do dnia wniesienia skargi nie poinformował skarżącej o przyczynach zwłoki oraz o przewidywanym terminie załatwienia sprawy. Uczynił to dopiero w dniu przekazania skargi wraz z odpowiedzią do Sądu, tj. w dniu 8 marca 2016 r. Stosownie do art. 154 § 6 Ppsa grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W przedstawionych okolicznościach sprawy - biorąc pod uwagę kilkumiesięczne przekroczenie terminu wyznaczonego przez Sąd na załatwienie sprawy Sąd uznał, iż grzywna w wysokości 1.000 złotych jest adekwatną sankcją dla Prezydenta W. za niewykonanie wyroku z dnia 8 maja 2015 r. Wskazać także należy, że rozpoznając sprawę, Sąd jednocześnie - stosownie do treści art. 154 § 2 Ppsa - stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. O rażącym naruszeniu prawa można mówić, gdy zwłoka w załatwieniu sprawy jest znaczna i jest efektem działań (zaniechań) organów, które można zinterpretować jako unikanie podejmowania rozstrzygnięcia, bądź lekceważenie praw stron domagających się czynności organu (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 października 2013 r., sygn. akt I OSK 1181/13). W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie, bezczynność organu nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa, gdyż zwłoka w załatwieniu sprawy nie jest znaczna. Za takim stanowiskiem Sądu przemawia okres przekroczenia wyznaczonego terminu przez Sąd do załatwienia sprawy (4 miesiące), który nie jest okresem znacznym. Sądowi z urzędu znana jest także ilość spraw prowadzonych przez Prezydenta W. o odszkodowanie za nieruchomości objęte dekretem z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279), ich stopień skomplikowania, wynikający z konieczności czynienia ustaleń stanu faktycznego, mającego miejsce przeszło 60 lat temu, a także trudności Miasta W. związane z zabezpieczeniem środków finansowych, umożliwiających realizację wszystkich zgłaszanych roszczeń. Okoliczności te oczywiście nie uwalniają organu od odpowiedzialności za niewykonanie prawomocnego orzeczenia sądu, niemniej jednak muszą być uwzględnione przy nakładaniu z tego tytułu sankcji przewidzianych ustawą. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 154 § 1 i 6 p.p.s.a. orzekł jak punkcie 1 sentencji wyroku. Na podstawie art. 154 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w punkcie 2 sentencji wyroku. O kosztach postępowania zawartych w punkcie 3 sentencji wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz.1800.). Na powyższe koszty składają się wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego w kwocie 480,00 zł oraz wpis sądowy od wniesionej skargi w wysokości 200 zł.