IV SA/Wa 3802/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Szymańska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Anna Sękowska Sędzia WSA Grzegorz Rząsa po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 25 maja 2016 r. sprawy ze skargi L. S. na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przeglądania dokumentów oddala skargę Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców (dalej: też organ II instancji) postanowieniem z dnia [...] października 2015r. nr [...], wydanym na podstawie art. 127 § 3 w zw. z art. 5 § 2 pkt 4 k.p.a. po rozpatrzeniu wniosku wniesionego przez L. S. (dalej: skarżący) o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lipca 2015r. Nr [...] orzekającym o odmowie przeglądania dokumentów zawierających informacje niejawne, którym została nadana klauzula: "poufne" – utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Przedmiotowe postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym: W dniu 2 grudnia 2008r. Wojewoda [...] decyzją nr [...] udzielił L. S., na jego wniosek zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE. W dniu 17 października 2014 r. Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego wystąpił do Wojewody [...] z wnioskiem o cofnięcie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE w oparciu o okoliczności z art. 215 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (j.t Dz. U. poz.1650 oraz z 2014 r.; poz. 463 z późn. zm.). Pismem z dnia 22 października 2014r. Wojewoda [...] poinformował Pana L. S. o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie cofnięcia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE. W toku rozpatrywania sprawy tenże Wojewoda w dniu [...] listopada 2014r., na podstawie art. 74 K.p.a. wydał postanowienie orzekające o odmowie L. S. przeglądania dokumentów zawierających informacje niejawne, którym została nadana klauzula: "tajne", sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów. Postanowienie to zostało zaskarżone w administracyjnym toku instancji, a następnie do WSA w Warszawie W dniu 2 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę L. S. na wskazane postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców (sygn. akt IV SA/Wa 630/15). Wyrok nie jest prawomocny. Następnie, w toku prowadzonego postępowania administracyjnego, do Wojewody [...] wpłynęły dodatkowe dokumenty objęte klauzulą "tajne". Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] lutego 2015r. odmówił L. S. przeglądania dokumentów, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów zawierających informacje niejawne, którym została nadana klauzula "tajne". Następnie Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji. W dniu [...].04.2015r. Wojewoda [...] wydał decyzję nr [...], w której orzekł o cofnięciu L. S. zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Następnie pełnomocnik cudzoziemca złożył odwołanie od ww. decyzji Wojewody [...]. W konsekwencji powyżej opisanych postępowań w dyspozycji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, w związku z prowadzonym postępowaniem odwoławczym od decyzji Wojewody [...] z dnia [...].04.2015r. orzekającej o cofnięciu wskazanemu cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE znajdują się dokumenty zawierające informacje niejawne, którym została nadana klauzula "poufne". Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców postanowieniem z dnia [...] lipca 2015r. Nr [...] odmówił pełnomocnikowi cudzoziemca przeglądania dokumentów zawierających informacje niejawne, którym została nadana klauzula: "poufne". Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy jest obecnie rozpoznawany przez Szefa Urzędu, który stwierdził, co następuje. Część materiału dowodowego w sprawie cofnięcia L. S. zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE stanowią dokumenty opatrzone klauzulą "poufne", których dotyczy zaskarżone postanowienie. Organ przytoczył brzmienie przepisów ustawy o ochronie informacji niejawnych oraz art. 73 K.p.a. oraz 74 k.p.a. Stwierdził, że podstawowe źródło regulacji reglamentacji dostępu do informacji niejawnych stanowi ustawa z dnia 5 sierpnia 2010r. o ochronie informacji niejawnych. Zgodnie z art. 1 ust. 1 tej ustawy określa ona zasady ochrony informacji, których nieuprawnione ujawnienie spowodowałoby lub mogłoby spowodować szkody dla Rzeczypospolitej Polskiej albo byłoby z punktu widzenia jej interesów niekorzystne, także w trakcie ich opracowywania oraz niezależnie od formy i sposobu ich wyrażania. Ustawa ta jest ustawą ograniczającą dostęp do urzędowych dokumentów i zbiorów danych dotyczących osoby, która chciałaby otrzymać do nich dostęp w rozumieniu art. 51 ust. 3 Konstytucji RP. Dalej organ podkreślił, że zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o ochronie informacji niejawnych informacje niejawne mogą być udostępnione wyłącznie osobie dającej rękojmię zachowania tajemnicy i tylko w zakresie niezbędnym do wykonywania przez nią pracy lub pełnienia służby na zajmowanym stanowisku albo wykonywania czynności zleconych. Rękojmia zachowania tajemnicy została zdefiniowana zaś w art. 2 ust. 1 pkt 2 tej ustawy, który stanowi, iż pod pojęciem tym należy rozumieć zdolność osoby do spełnienia ustawowych wymogów dla zapewnienia ochrony informacji niejawnych przed ich nieuprawnionym ujawnieniem, stwierdzoną w wyniku przeprowadzenia postępowania sprawdzającego. Postępowanie sprawdzające zostało również uregulowane w ustawie o ochronie informacji niejawnych. Z powyższych przepisów organ wywiódł, że obowiązuje bezwzględna ochrona informacji niejawnych o klauzuli "tajne" oraz "ściśle tajne", które stanowią część akt administracyjnych, jak też ochrona, która nie ma jednak już charakteru bezwzględnego w przypadku innych informacji ustawowo chronionych. Wartością, która ma zaś przemawiać przeciwko ujawnieniu w ramach przeglądania akt administracyjnych takich informacji jest ważny interes państwowy. Istotna jest zatem kwestia oceny właściwego organu prowadzącego postępowanie administracyjne, czy m.in. materiały sprawy administracyjnej, którym nadano klauzulę "poufne" powinny być wyłączone od przeglądania przez strony lub ich pełnomocników. Dalej organ stwierdził, że uzasadnione jest wyłączenie jawności dokumentów poufnych na podstawie art. 74 § 1 K.p.a. ze względu na ważny interes państwowy, z uwzględnieniem przepisów ustawy o ochronie informacji niejawnych w zakresie ochrony tychże informacji. W ocenie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców ujawnienie stronie tych dokumentów wyrządziłoby szkodę dobrom prawnym, ze względu na które została nadana klauzula tajności. Podkreślić należy, że taki wniosek jest wynikiem analizy tych materiałów. Odnosząc się do treści wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy organ zwrócił uwagę, iż ogólna zasada nakazująca umożliwienie stronie wgląd w akta sprawy, sporządzanie z nich notatek, kopii lub odpisów, wyrażona w art. 73 § 1 i 2 K.p.a. jest ograniczona art. 74 § 1 K.p.a., który wyklucza stosowanie art. 73 K.p.a. m.in. do dokumentów zawierających informacje niejawne, którym została nadana klauzula "poufne". Prawo zatem cudzoziemca wynikające z art. 10 § 1 K.p.a., na mocy art. 74 § 1 K.p.a. jest ograniczone co do możliwości zapoznania się przez stronę z dokumentami wyłączonymi ze względu na ważny interes państwowy i których dotyczy zaskarżone postanowienie. Zdaniem organu materiały niejawne, które pozostają w dyspozycji organu i którym nadawca przyznał klauzulę: "poufne" są istotne dla sprawy i - ze względu na ważny interes państwowy, zidentyfikowany we wcześniejszym fragmencie uzasadnienia - umożliwienie stronie zapoznania się z nimi nie jest możliwe. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] października 2015r. nr [...] wniósł L. S. Skarżący zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie: a) art. 9 k.p.a. w zw. z art. 124 § 2 k.p.a. poprzez niewskazanie w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia okoliczności faktycznych, mających wpływ na prawa skarżącego będące przedmiotem niniejszego postępowania (okoliczności faktycznych z uwagi na które odmówiono skarżącemu/ pełnomocnikowi skarżącego przeglądania dokumentów); b) art. 10 k.p.a. poprzez nierozważenie przez organ czy w postępowaniu zakończonym zaskarżonym postanowieniem możliwe było zapewnienie stronie choćby jakiejkolwiek możliwości zapoznania się z dokumentami, które wpłynęły do akt postępowania, a mającymi istotne znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy skarżącego; c) art. 8 k.p.a. w zw. z art. 11 k.p.a. poprzez brak uzasadnienia stanowiska organu w zakresie, w jakim stwierdził, że nadanie klauzuli "poufne" było zasadne oraz, że nie doszło do zawyżenia klauzuli tajności w związku z czym organ nie skorzystał z możliwości przewidzianej w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych ("uoin"); wobec braku uzasadnienia powyższych kwestii w konsekwencji należy uznać, że organ nie poddał pod rozwagę możliwości zastosowania w niniejszej sprawie uprawnienia wynikającego z art. 9 ust. 1 uoin, przez co naruszył art. 7 k.p.a. i art. 10 § 1 k.p.a. W uzasadnieniu skargi zwrócono uwagę, że skoro organ nie ustosunkował się do wszystkich zarzutów sformułowanych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy to aktualne w stosunku do zaskarżonego postanowienia pozostają zarzuty z tego wniosku. Pełnomocnik skarżącego wywodzi dalej, że stanowisko skarżącego dotyczyło nie rozważenia przez organ możliwości zastosowania w niniejszej sprawie art. 9 ust. 1 uoin. Ponadto skarżący zarzucił organowi brak jakichkolwiek rozważań w zakresie umożliwienia skarżącemu czynnego udziału w postępowaniu w jak najszerszym możliwym zakresie. Organ rozpoznając wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy skupił się na "legalizacji" postanowienia z dnia [...] lipca 2015 r. jedynie w oparciu o treść art. 74 k.p.a. Organ w sposób jedynie ogólnikowy (podobnie jak w postanowieniu z dnia [...] lipca 2015 r.) wskazał, że wyłączenie dokumentów było zasadne z uwagi na ważny interes państwowy. Organ w ogóle nie odniósł się do argumentów pełnomocnika w ww. zakresie, nie wskazał czy przez ujawnienie informacji skarżącemu zaistniałaby przesłanka przewidziana a w art. 5 ust. 3 u.o.i.n., a jeżeli tak to która. Organ nie poczynił również rozważań w zakresie wskazanych przez pełnomocnika okoliczności, iż niektóre z informacji objętych klauzulą tajności mogą być przecież znane skarżącemu. W konsekwencji powyższego Organ dopuścił się naruszenia art. 9 k.p.a. w zw. z art. 124 § 2 k.p.a. Zdaniem skarżącego organ obowiązany był rozważyć, czy jest możliwe (mając na uwadze zasadę czynnego udziału strony w postępowaniu administracyjnym), takie przygotowanie materiałów (np. poprzez częściową anonimizację informacji zawartych w dokumentach), aby uchronić informacje niejawne przed ich ujawnieniem a jednocześnie chociażby częściowo umożliwić skarżącemu zapoznanie się z dokumentami. Trudno bowiem przyjąć, aby dokumenty wyłączone z akt postępowania zawierały w całości i wyłącznie informacje niejawne w takim zakresie, że nie byłoby możliwe chociażby częściowe zapoznanie skarżącego z ich treścią. W odpowiedzi na skargę Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców wniósł o jej oddalenie. Podkreślił, że organ ustosunkował się do możliwości skorzystania z trybu, o którym mowa w art. 9 u.o.i.n. Wyraźnie zawarto w tym zakresie stanowisko w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem oceny Sądu jest legalność skarżonego postanowienia o odmowie przeglądania części akt administracyjnych (dokumentów) objętych ochroną jako informacja niejawna. Zaskarżone postanowienie jest bowiem formalnym orzeczeniem, rozstrzygającym jedynie incydentalną kwestię dotyczącą możliwości dostępu strony do dokumentów, które wpłynęły do organu już po wydaniu decyzji Wojewody [...] z dnia [...].04.2015r. orzekającej o cofnięciu wskazanemu cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE, kiedy to Szef Urzędu rozpoznawał odwołanie od decyzji o cofnięciu zezwolenia na pobyt rezydenta. Podstawą prawną tego rozstrzygnięcia był przepis procesowy zawarty w k.p.a. tj. art. 74 k.p.a. Ocena zatem tego rozstrzygnięcia odbywa się pod kątem poprawności zastosowania tej normy, a zatem zbadania czy w dacie wydania postanowienia w aktach administracyjnych znajdowały się objęte ochroną informacje niejawne opatrzone przez wytwórcę tych dokumentów np. klauzulą "poufne", których jawność z tego względu została wyłączona. Stosownie do art. 61 Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1997 r. ograniczenie dostępu do informacji publicznej może nastąpić wyłącznie ze względu na określoną w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa. Takie ustawowe ograniczenia statuują art. 5 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.) i art. 4 ust. 1 i art. 5 ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 182, poz. 1228). Zatem jeśli chodzi o przepisy materialne jak słusznie wskazał organ należy dokonać oceny procesowego rozstrzygnięcia w oparciu o regulacje u.o.i.n. skoro strona domagała się wglądu w akta sprawy zawierające informacje "poufne". W zakresie natomiast regulacji procesowych to znajdzie zastosowanie art. 73 k.p.a. i 74 k.p.a. W myśl art. 73 § 1 k.p.a. strona postępowania ma prawo wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów. Natomiast zgodnie z art. 74 § 1 k.p.a., przepisu art. 73 k.p.a. nie stosuje się do akt sprawy zawierających informacje niejawne o klauzuli tajności "tajne" lub "ściśle tajne", a także do innych akt, które organ administracji publicznej wyłączy ze względu na ważny interes państwowy. Kwalifikacja owych innych akt, które organ wyłączy ze względu na ważny interes państwowy następuje w oparciu o przesłanki wskazane w art. 5 u.o.i.n. Informacja, której nadano określoną klauzulę, ma charakter niejawny, co pociąga za sobą skutki w zakresie odpowiedniego z nią postępowania w okresie ochronnym, w szczególności informacja taka może być udostępniona wyłącznie osobie uprawnionej do dostępu do informacji niejawnych. Zatem powszechny dostęp do tego rodzaju informacji zostaje wyłączony poprzez fakt nadania jej odpowiedniej klauzuli. A zatem ograniczenia uprawnień strony postępowania administracyjnego do dostępu do akt tego postępowania, ustanowione w art. 74 k.p.a. oraz wynikające z przepisów ustawy o ochronie informacji niejawnych nie mogą budzić zastrzeżeń w świetle regulacji wynikających z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, które upoważniają ustawodawcę do wprowadzenia w drodze ustawowej ograniczeń w korzystaniu z konstytucyjnych wolności i praw. W rozpoznawanej sprawie organ administracji, odmawiając udostępnienia skarżącemu części materiałów, wskazał że informacje te są kwalifikowane jako informacje objęte klauzulą "poufne", zgodnie z wymogiem art. 5 ust. 3 u.o.i.n. W myśl wskazanego przepisu informacjom niejawnym nadaje się klauzulę "poufne", jeżeli ich nieuprawnione ujawnienie spowoduje szkodę dla Rzeczypospolitej Polskiej przez to, że: 1) utrudni prowadzenie bieżącej polityki zagranicznej Rzeczypospolitej Polskiej; 2) utrudni realizację przedsięwzięć obronnych lub negatywnie wpłynie na zdolność bojową Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej; 3) zakłóci porządek publiczny lub zagrozi bezpieczeństwu obywateli; 4) utrudni wykonywanie zadań służbom lub instytucjom odpowiedzialnym za ochronę bezpieczeństwa lub podstawowych interesów Rzeczypospolitej Polskiej; 5) utrudni wykonywanie zadań służbom lub instytucjom odpowiedzialnym za ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa obywateli lub ściganie sprawców przestępstw i przestępstw skarbowych oraz organom wymiaru sprawiedliwości; 6) zagrozi stabilności systemu finansowego Rzeczypospolitej Polskiej; 7) wpłynie niekorzystnie na funkcjonowanie gospodarki narodowej. Z przepisu tego wynika zatem, że jawność informacji podlega wyłączeniu poprzez nadanie im klauzuli "poufne", jeżeli ich nieuprawnione ujawnienie spowoduje szkodę dla Rzeczypospolitej Polskiej w przypadkach enumeratywnie wymienionych w tym przepisie. Ustawodawca kategoryzując zatem rodzaje informacji niejawnych, czyni to przy uwzględnieniu i dóbr prawnie chronionych, używając do tego kwalifikatorów pozwalających na ocenę w tym względzie w warunkach stopniowania zagrożeń w przypadkach nieuprawnionego ujawnienia informacji. I tak w konsekwencji statuuje cztery rodzaju informacji niejawnych, objętych ochroną w zależności od stopnia owych zagrożeń. W rozpatrywanej sprawie organ wyłączył z akt sprawy dokumenty zawierające informacje niejawne, którym została nadana klauzula "poufne", w związku z faktem, że ich nieuprawnione ujawnienie spowodowałoby szkodę dla Rzeczypospolitej Polskiej i działając na podstawie art. 74 k.p.a. odmówił skarżącemu przeglądania tych dokumentów, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów. Kierował się przy tym uprzednim zakwalifikowaniem owych dokumentów jako poufnych. Taka kwalifikacja informacji niejawnych zawartych w dodatkowych dokumentach, które wpłynęły po przekazaniu odwołania od decyzji Wojewody [...], zobowiązywała organ do zastosowania art. 74 k.p.a. Wobec powyższego ocenie Sądu podlegała kwestia czy sporne dokumenty stanowią informację niejawną, co znalazło wyraz opatrzeniem ich stosowną klauzulą, jak w niniejszej sprawie "poufne". Po dokonaniu analizy owych akt w kancelarii tajnej przez cały skład orzekający Sąd uznaje, że dokumenty te zostały zakwalifikowane przez organ jako spełniające kryteria poufności i zaopatrzone w klauzulę "poufne" Opatrzenie ich taką klauzulą powoduje, że organ ma obowiązek odmówić ich udostępnienia, co nastąpiło w niniejszej sprawie. Został zatem spełniony formalny wymóg kwalifikacji informacji. Istotą natomiast skargi wniesionej przez cudzoziemca jest zakres kognicji najpierw organu, a następnie sądu administracyjnego w zakresie kwalifikacji danej informacji jako jednej z kategorii informacji niejawnych, czyli aspekt materialny. Otóż skarżący twierdzi, że powinna nastąpić weryfikacja owej kwalifikacji zgodnie z art. 9 ust. 1 u.o.i.n. pod względem przesłanek merytorycznych, innymi słowy czy w istocie występują przesłanki wskazane w art. 5 ust. 3 u.o.i.n. warunkujące taką ochronę. Otóż przepis ten stanowi, że odbiorca materiału, w przypadku stwierdzenia zawyżenia lub zaniżenia klauzuli tajności, może zwrócić się do osoby, która ją nadała, albo przełożonego tej osoby z wnioskiem o dokonanie stosownej zmiany. Skarżący twierdzi, że organ nie rozważył możliwości "zdjęcia" ze spornych dokumentów klauzuli poufności. Stanowisko powyższe jest błędne. Organ bowiem w zaskarżonym postanowieniu stwierdził, co następuje: "Odnosząc się do zarzutu pełnomocnika strony we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącego naruszenia art. 7 i art. 10 Kpa poprzez nierozważenie możliwości zastosowania w niniejszej sprawie art. 9 ust. 1 ustawy o ochronie informacji niejawnych, należy podkreślić, iż wbrew temu stwierdzeniu, organ dokonał analizy materiałów zawierających informacje niejawne objęte klauzulą "poufne" w wystarczającym, dopuszczalnym zakresie, także we wskazanym przez pełnomocnika. Przyczyny braku możliwości ujawnienia treści w tych materiałach zostały wyjaśnione powyżej. Natomiast tut. organ nie stwierdził zawyżenia klauzuli tajności przedmiotowych informacji, w związku, z czym nie skorzystał z możliwości określonej w art. 9 ustawy o ochronie informacji niejawnych." Ten fragment uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wskazuje, że organ wbrew twierdzeniom skargi nie ograniczył swej kognicji wyłącznie do zbadania, czy dana informacja otrzymała klauzulę niejawności, lecz ponownie dokonał sprawdzenia zasadności nałożenia takiej klauzuli w aspekcie wymogów określonych, w tym wypadku w art. 5 ust. 3 u.o.i.n. Sąd administracyjny natomiast dokonując oceny legalności tej części rozstrzygnięcia uznał, że jest ona zgodna z prawem. Przy czym oceny tej skład orzekający dokonał po zapoznaniu się także z materiałami dotyczącymi skarżącego, a opatrzonymi klauzulą "tajne", co znalazło wyraz w adnotacjach w stosownych kancelariach tajnych. Taka szeroka analiza dokumentów dotyczących skarżącego pozwoliła na pełne zaakceptowanie stanowiska organu, że nie wystąpiły przesłanki do zmiany zakwalifikowania materiałów poufnych. Tym samym w ocenie Sądu zajęte stanowisko przez organ jest zgodne z prawem. Oznacza to, że nie można skutecznie pod adresem organu postawić wskazanych w skardze zarzutów naruszenia przepisów postępowania, które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Tylko taki stopień naruszenia mógłby bowiem doprowadzić do uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonego postanowienia. Jeśli chodzi o kwestię częściowego wyłączenia materiałów poufnych i możliwości zapoznania się przez skarżącego z pozostałymi dokumentacji to stanowisko organu należy odczytywać jako sprowadzające się do tezy, że taka możliwość nie istnieje. A Sąd administracyjny zapoznając się z tymi dokumentami, stanowisko to podziela. Z tych wszystkich względów Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 p.p.s.a.