II SAB/Bd 32/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak (spr.) Sędziowie sędzia WSA Joanna Brzezińska sędzia WSA Anna Klotz Protokolant asystent sędziego Magdalena Tambelli – Orwat po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 sierpnia 2016 r. sprawy ze skargi P. S. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie dobudowy klatki schodowej z garażem do budynku oddala skargę. Skarżący w dniu [...].02.2016 wystąpił ze skargą na bezczynność Inspektor Nadzoru Budowlanego (22.02.2016 r. – data wpływu skargi do Sądu) w sprawie dobudowy klatki schodowej z garażem do budynku przy ul. [...] w Ś. wobec stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji z [...].08.1983 r. o pozwoleniu na dobudowę klatki schodowej z garażem. Skarżący wskazał, że w czerwcu 2005 r. uprawomocniła się decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...].05.2005 r. utrzymująca w mocy decyzję Wojewody K.-P. z [...].03.2005 r. o stwierdzeniu nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę. Decyzją z [...].03.2015 r. PINB w Ś. nakazał skarżącemu oraz S. i K. J. rozbiórkę ww. obiektów. Decyzją z [...] kwietnia 2015 r. K. P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego uchylono tę decyzję i poprzedzające je postanowienie z [...].06.2014 r. oraz przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Organ pierwszej instancji wyznaczył termin załatwienia sprawy do [...].07.2015 r. Niedotrzymanie terminu spowodowało, że skarżący złożył skargę na niezałatwienie sprawy w wyznaczonym terminie. W dniu [...] sierpnia 2015 r. skarżący wystosował pismo do KP WINB w sprawie nie załatwienia sprawy w wyznaczonym terminie. W piśmie z [...].12.2015 r. organ II instancji stwierdził, że przyczyną nie wydania decyzji był brak zgody współwłaścicieli (S. J. i K. J.) na dysponowanie nieruchomością na cele budowlane. Według skarżącego w aktach są wszystkie dokumenty – ekspertyza techniczna, której domagał się organ I instancji i nie jest wymagana zgoda, która stanowi przeszkodę do wydania decyzji. Decyzja o pozwoleniu na budowę była wydana przez S. J., będącego zastępcą Burmistrza M. i Gminy Ś., dlatego też stwierdzono jej nieważność. Skoro współwłaściciel wydał decyzję to wyraził też zgodę na budowę. Organ żąda zatem dokumentu bez podstawy prawnej. Z okoliczności sprawy wynika, że decyzją Wojewody K.-P. znak: [...] z [...].03.2005 r. stwierdzono nieważność ostatecznej decyzji Zastępcy Naczelnika M. i Gminy w Ś. z [...].08.1983 r. nr [...] o pozwoleniu na budowę obejmującego dobudowę do budynku położonego przy ul. [...] w Ś. klatki schodowej wraz z garażem. Decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 16.05 2005 r. [...] utrzymano w mocy decyzję Wojewody z [...].03.2005 r. W dniu [...].04.2013 r. organ nadzoru budowlanego I instancji powziął informację o wyeliminowaniu z obrotu prawnego decyzji Zastępcy Naczelnika M. i Gminy w Ś. z dnia [...].08.1983 r. nr [...], tj. ww. pozwolenia na budowę z dnia [...].08.1983 r. (pismo Wojewody z [...].04.2014 r.) W związku z powyższym Inspektor Nadzoru Budowlanego z urzędu wszczął postępowanie administracyjne w sprawie dobudowy klatki schodowej z garażem do budynku przy ul. [...] w Ś. bez wymaganego pozwolenia budowę (zawiadomienie z dn. [...].04.2013r. znak: [...]. 8-2/13). Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowanego w Ś. wydał na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 i ust. 7 ustawy z dnia [...].07.1994 r. Prawo budowlane decyzję z dnia [...] marca 2015 r. [...] w sprawie rozbiórki dobudowanej klatki schodowej z garażem do budynku przy ul. [...] w Ś. oraz zamurowania drzwi w ścianie zewnętrznej głównej bryły budynku na piętrze. Od powyższej decyzji odwołanie złożył P. S. załączając ekspertyzę budowlaną, której brak spowodował wydanie decyzji z [...].03.2015 r. Decyzją K.-P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...].04.2015 r., W. uchylono zaskarżoną decyzję w całości oraz poprzedzające je postanowienie z dnia [...].06.2014 r. znak: [...] i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ nadzoru budowlanego pierwszej instancji. W uzasadnieniu zakwestionowano zastosowanie poprzednich przepisów prawa budowlanego (ustawy z [...].10.1974 r.) i wskazano na konieczność oceny stanu faktycznego i prawnego w związku z dostarczaniem ekspertyzy technicznej załączonej do odwołania. Ponadto wskazano, że organ nadzoru budowlanego I instancji winien od początku zweryfikować krąg stron, na które należy nałożyć obowiązek. Dobudowa do obiektu została zrealizowana na nieruchomości gruntowej będącej we współwłasności wszystkich stron postępowania, a nie tylko K. J., S. J. oraz P. S.. Również w postępowaniu naprawczym prowadzonym w trybie art. 51 ustawy z dnia [...].07.1994 r. Prawo budowlane niezbędne jest ustalenie dysponowania prawem do nieruchomości na cele budowlane, co nie zostało uczynione. Zgodnie z art. 199 ustawy z dn. z dnia [...].04.1964r. Kodeks cywilny (tj.: Dz. U. 2014 r., poz. 121) do rozporządzania rzeczą wspólną oraz do innych czynności, które przekraczają zakres zwykłego zarządu, potrzebna jest zgoda wszystkich współwłaścicieli. Brak zgody współwłaścicieli będzie podstawą do uznania, że w sprawie nie zachodzi możliwość przeprowadzenia postępowania legalizacyjnego i w konsekwencji do orzeczenia nakazu rozbiórki części obiektu z art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 07.07.1994 r. Prawo budowlane. W przypadku braku takiej zgody zainteresowany jej uzyskaniem współwłaściciel (współwłaściciele), którego udziały wynoszą co najmniej połowę, może żądać w tym przedmiocie rozstrzygnięcia przez sąd cywilny, co może powodować konieczność zawieszenia postępowania administracyjnego prowadzonego przez organ nadzoru budowlanego I instancji do czasu zakończenia postępowania cywilnego (art. 97 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14.06.1960r. Kodeks postępowania administracyjnego). Nadto organ nadzoru budowlanego I instancji nie wyjaśnił do którego ze współwłaścicieli należy garaż znajdujący się pod klatką schodową. W piśmie z [...].07.2015 r. organ wskazał, że podstawą do wyeliminowania z obrotu decyzji o pozwoleniu na budowę było brak zgody wszystkich właścicieli na budowę, zatem konieczne było w pierwszej kolejności usunięcie wady stanowiącej o podstawie do stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę. Niezależnie od tego takie było zalecenie organu II instancji uchylającego decyzję organu z [...].03.2015 r. W tych okolicznościach organ wyznaczył do [...].08.2015 r. termin do złożenia oświadczenia o wyrażeniu zgody na legalizację, informując, że decyzja zostanie wydana w ciągu 14 dni. Wykonując zalecenia organu odwoławczego, pomimo wezwania do złożenia oświadczenia w przedmiocie legalizacji, współwłaściciele nie złożyli zgodnych oświadczeń (K. i S. J.) K. i S. J. wnieśli o przywrócenie obiektu do stanu pierwotnego, a skarżący oraz A. i Ł. S. i M. O. –P. wydali zgodę na legalizację. Od jednego ze współwłaścicieli nie wpłynęła żadna informacja. W tych okolicznościach organ wyznaczył do [...].09.2015 r. termin do podjęcia działań zmierzających do pozyskania zgody sądowej uznając, że nie jest możliwe zachowanie wcześniej wyznaczonego terminu załatwienia sprawy (23.07.2015 r.). Organ wskazał, że kolejne czynności zostaną podjęte do [...].10.2015 r. (pismo z [...].08.2015 r.). W dniu [...].09.2015 r. skarżący złożył wniosek o zwieszenie postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa. Zawiadomieniem z [...].11.2015 r. poinformowano strony o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym w dniu [...].12.2015 r. i wypowiedzenia się w sprawie do [...].12.2015 r. Postanowieniem z dnia [...].02.2016 r. organ zawiesił postępowanie, gdyż [...].01.2016 r. organ otrzymał wezwanie do stawienia w Sądzie Rejowym w Ś. w celu przesłuchania w charakterze świadka w sprawie wniosku P. S. z udziałem pozostałych współwłaścicieli. Przed Sądem Rejonowym w Ś. toczyło się postępowanie w sprawie, która ma istotne znaczenie dla organu nadzoru budowlanego w sprawie podjęcia prawidłowej decyzji legalizacyjnej, stąd organ na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa zawiesił postępowanie. Pismem z [...].03.2016 r. skarżący złożył wniosek o uchylenie postanowienia o zawieszeniu postępowania, gdyż cofnął wniosek złożony w Sądzie Rejonowym w Ś.. Złożone też zostało przez skarżącego zażalenie na postanowienie z [...].02.2016 r. Zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie skarżący złożył [...] sierpnia 2015r. W zażaleniu skarżący zarzucił, że nie został dotrzymany termin wydania decyzji do [...].07.2015 r. W związku ze złożonym zażaleniem, WINB postanowieniem z [...].12.2015 r. wskazał, że wobec braku zgody wszystkich współwłaścicieli na legalizację klatki schodowej z garażem, sam wnoszący zażalenie złożył wniosek o zawieszenie postępowania. Organ I instancji oświadczył, że nie ma podstaw do zawieszenia postępowania, a przed wydaniem decyzji zawiadomił strony o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym i wypowiedzenia się w sprawie w dniach 15 i [...] grudnia 2015 r. Organ wyjaśnił, że przyczyną nie wydania decyzji w terminie do [...].07.2015 r. był brak zgody współwłaścicieli (St. i K. J. ) na dysponowanie nieruchomością na cele budowlane, co skutkowało wnioskiem wnoszącego zażalenie o zwieszenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej (art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2014 r., poz. 1647) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r. poz. 718, dalej "P.p.s.a."), Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. (art. 3 § 2 pkt 8) Powyższe determinuje zakres kontroli sądu, sprowadzającej się w tym wypadku do oceny, czy sprawa podlega załatwieniu przez organ w drodze określonego przez ustawodawcę aktu administracyjnego lub czynności. W myśl bowiem art. 149 § 1 P.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności (pkt 1), zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (pkt 2), stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (pkt 3). Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a P.p.s.a.). Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 ( art. 149 § 2). Przedmiot skargi stanowi bezczynność organu administracji publicznej podlegająca kontroli sądowoadministracyjnej. Analiza akt sprawy potwierdza, że przed wniesieniem niniejszej skargi skarżący wyczerpał tryb zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 37 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2016r. poz. 23 ze zm., dalej "K.p.a.") bowiem złożył zażalenie na bezczynność. Bezczynność organu administracji publicznej oznacza nie wydanie w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu bądź czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a P.p.s.a. (nie załatwienia sprawy w terminie z art. 35 i 36 K.p.a., czy w terminie wynikającym z przepisów szczególnych), będącą konsekwencją bądź niepodjęcia przez organ żadnych czynności w sprawie bądź też podjęcia ich lecz z przekroczeniem terminu załatwienia sprawy i bez wykonania obowiązku zawiadomienia o tym strony. Zgodnie z art. 35 § 1 i § 3 K.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. W myśl § 5 do terminów określonych w przepisach poprzedzających nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu. O każdym jednak przypadku nie załatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 1 i 2). Skarżący zarzuca bezczynność organu w związku z niewydaniem decyzji w następstwie uchylenia decyzji z [...] marca 2015r., podkreślając, że organ wyznaczył termin na załatwienie sprawy do [...] lipca 2015r. Jak wynika z uzasadnienia decyzji kasacyjnej organ pierwszej instancji został m.in. zobowiązany do uzupełnienia materiału dowodowego w okolicznościach rozpoznawanej sprawy w zakresie zgodnego oświadczenia wszystkich współwłaścicieli o wyrażeniu zgody na przeprowadzenie postępowania naprawczego. Pismem z [...] lipca 2015 r. organ wyznaczył termin do zapoznania się z materiałem dowodowym i wypowiedzenia się w sprawie (odpowiednio 14 i [...] lipca 2015r.). W piśmie z [...] lipca 2015r. organ wyjaśnił stronom, że wprawdzie art. 51 pr. bud. nie przewiduje obowiązku uzyskania zgody wszystkich właścicieli nieruchomości na dysponowanie nieruchomością na cele budowlane, ale ma to swoje umocowanie w następstwie stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę właśnie z powodu braku tego oświadczenia oraz stanowiska organu odwoławczego wyrażonego w uzasadnieniu decyzji uchylającej rozstrzygnięcie organu I instancji. Brak wyraźnego stanowiska niektórych współwłaścicieli oraz okres urlopowy skłonił organ do ustalenia terminu na [...] sierpnia 2015 r. do złożenia stosownego oświadczenia. Pismem z 18 sierpnia skarżący zakwestionował żądanie, wskazując na brak podstawy prawnej do żądania złożenia takiego oświadczenia w postępowaniu toczącym się na podstawie art. 51 pr. bud. Stanowisko skarżącego co do zasady jest słuszne natomiast w tym postępowaniu istotne znaczenie ma stanowisko w kwestii prowadzenia postępowania naprawczego lub nie a także obowiązek podporządkowania się zaleceniom organu odowławczego. Skarżący jest zainteresowany korzystnym rozstrzygnięciem w postaci doprowadzenia do legalizacji a inni właściciele nie są. Skutki tego postępowania ingerują bezpośrednio w prawo własności i to wolą właścicieli jest czy chcą doprowadzić do naprawy zaistniałej sytuacji, i czy poddadzą się bezpośrednio skutkom wyeliminowania z obrotu decyzji o pozwoleniu na budowę. W takim znaczeniu ta okoliczność wpływa na wynik rozstrzygnięcia. W zakresie oświadczenia w przedmiocie dysponowania nieruchomością na cele budowlane, literalnie przepis art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane nie stanowi podstawy do wydania decyzji nakładającej na inwestora obowiązek złożenia przewidzianego w art. 32 ust. 4 pkt 2 tej ustawy oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W uchwale NSA z 10.01.2011r. sygn. akt II OPS 2/10 stwierdzono, że organ administracji publicznej został zwolniony z obowiązku prowadzenia postępowania dowodowego sprawdzającego prawdziwość twierdzenia inwestora, że legitymuje się prawem do terenu na cele budowlane, zaś złożenie fałszywego oświadczenia jest ścigane na drodze postępowania karnego, co jednak nie wyklucza podważenia mocy dowodowej oświadczenia w toku postępowania administracyjnego. Samo złożenie oświadczenia o prawie do terenu na cele budowlane nie ma charakteru materialno-prawnego, lecz jest czynnością dowodową /procesową/ prowadzącą do wykazania okoliczności spełnienia przesłanki (warunku) wymaganej prawem materialnym. Sprawę w postępowaniu naprawczym może zakończyć wydanie decyzji nakazującej zaniechanie dalszych robót budowlanych, bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. Ta decyzja z woli ustawodawcy nie została związana z uprzednim żądaniem od inwestora złożenia oświadczenia o posiadaniu przez niego prawa do terenu na cele budowlane, pomimo iż np. "doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego" a nawet rozbiórka, może się wiązać z wykonaniem robót budowlanych. Wystarczające dla prawidłowego wydania decyzji na podstawie przepisu art. 51 ust. 1 pkt 1 jest wykazanie, iż stan faktyczny sprawy wymaga takiego rozstrzygnięcia. Wydanie takiego rozstrzygnięcia wchodzi w rachubę, jeżeli nie ma podstaw do wydania decyzji na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2. W piśmie z 19. 08.2015 r. skarżący wskazywał, że przy okazji wydawania pozwolenia na budowę składano stosowne oświadczenia i żądanie ich obecnie jest nieuzasadnione. W okolicznościach niniejszej sprawy, związania stanowiskiem organu odwoławczego oraz w związku z rozbieżnymi stanowiskami współwłaścicieli co do woli prowadzenia postępowania naprawczego, organ w piśmie z 28.8 2015r. poinformował strony o możliwości złożenia do sądu cywilnego wniosku o uzyskanie takiej zgody w celu legalizacji zaistniałego stanu. Dając możliwość podjęcia tych działań organ udzielił terminu do [...].09.2015 r. na ewentualne złożenie stosownego wniosku informując, że nie jest możliwe zachowanie terminu na rozstrzygnięcie sprawy, określone w piśmie z [...].07.2015 r., i że dalsze działania zostaną podjęte do [...].10.2015 r. Pismem z [...].09.2015 r. skarżący złożył wniosek o zawieszenie postępowania na podstawie art. 98 § 1 k.p.a. jednocześnie wskazał, że stanowisko w sprawie zgody na dysponowanie nieruchomością na cele budowlane zostało złożone przy okazji wydawania pozwolenia na budowę. Pismem z 28. 09 2015r. organ odniósł się do pism skarżącego z 18 i [...] sierpnia ( w jednym z nich wyrażono dość specyficzne oczekiwanie m.in. wyjaśnienia jaki podmiot kryje się pod skrótem "P. S. "). Skarżący oczekiwał też wycofania żądania zgody wszystkich współwłaścicieli na zalegalizowanie przybudówki z garażem. Pismem z [...].09.2015 r. organ poinformował strony, że nie ma zgody wszystkich współwłaścicieli, co uniemożliwia przeprowadzenie legalizacji. Pismem z [...].10.2015 r. organ ustosunkował się do wniosku skarżącego z [...].09.2015 r. oraz wyjaśnił znaczenie zgody dla toczącego się postępowania a także odesłał skarżącego do uzasadnienia decyzji kasacyjnej wskazującej na niezbędny zakres dokonania ustaleń i uzupełnienia materiału dowodowego oraz do uzasadnienia decyzji stwierdzającej nieważność pozwolenia na budowę i podstaw stwierdzenia nieważności. Pismem z [...].11.2015 r. organ wyznaczył termin zapoznania się z materiałem dowodowym do [...].12.2015 r. i wypowiedzenia się do 8.12. 2015 r. Pismem z [...].12.2015 r. organ wyznaczył termin zapoznania się z materiałem dowodowym do [...].12.2015 r. i wypowiedzenia się do [...].12.2015 r., gdyż poprzednio wyznaczony termin przypadał na dzień wolny od pracy. Pismem z [...].12.2015 r. skarżący zakwestionował możliwość zapoznania się z całością materiału dowodowego i wniósł o wyznaczenie nowego terminu, twierdząc, że w ciągu dwóch godzin nie był w stanie zapoznać się z materiałem dowodowym, będąc "niepokojonym, że robi się kolejka". Wniósł o wyznaczenie nowego terminu po 7 stycznia i uwzględnienie konieczności zapewnienia większej ilości godzin na zapoznanie się z aktami sprawy. Oświadczył też, że nie może w terminie 2 dni ustosunkować się do zgromadzonego materiału dowodowego. Wniósł też o przesłanie pism i dokumentów zawartych w aktach. Pismem z [...].12.2015 r. organ wezwał skarżącego do sprecyzowania podania zawartego w piśmie z [...] grudnia 2015 r. W dniu [...] stycznia 2016 r. powiatowy inspektor nadzoru budowlanego został wezwany do osobistego stawiennictwa do Sądu Rejonowego w Ś. na przesłuchanie w dniu [...] lutego 2016r. w sprawie wniosku skarżącego o rozstrzygnięcie w przedmiocie czynności dotyczącej rzeczy wspólnej. W dniu [...].02.2016 r. skarżący złożył wniosek o zawieszenie postępowania. Postanowieniem z [...] lutego 2016 r. postępowanie zostało zawieszone na podstawie art. 97 pkt 1 pkt 4 k.p.a., a [...] lutego 2016r. (19 lutego 2016r. nadano skargę pocztą) skarżący złożył skargę na bezczynność organu. W dniu [...].03.2016 r. skarżący złożył wniosek o uchylenie postanowienia o zawieszeniu postępowania, gdyż cofnął złożony do sądu rejonowego wniosek. Złożył też zażalenie na postanowienie o zawieszeniu postępowania (zażalenie z [...] marca 2016r. Jak wskazano na wstępie zgodnie z art. 35 § 1 i § 3 K.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Do podanych terminów nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu (§ 5). W myśl art. 36 § 1 i § 2 K.p.a. o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Obowiązek ten ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu. Jak stanowi art. 8 K.p.a., organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, o ile strona, która żąda od organu rozstrzygnięcia o jej prawach lub obowiązkach, (mimo wypełnienia przez organ powyższych zadań), nie przedłoży koniecznych dokumentów potwierdzających zasadność żądania czy nie podejmie określonych czynności i uchyla się od współpracy z organem w celu szybkiego załatwienia sprawy. W rozpoznawanej sprawie skarżący nie współpracuje właściwie z organem, nie podejmuje działań prowadzących do sprawnego wyjaśnienia istotnych dla sprawy okoliczności, składa sprzeczne wnioski, jest niekonsekwentny, wprowadzając organ w błąd (np. w sprawie zawieszenia postępowania). Występuje do sądu w sprawie złożenia oświadczenia woli przez pozostałych współwłaścicieli przez co organ zawiesza postępowanie, następnie skarżący cofa wniosek złożony do Sądu powszechnego. (uwzględniony wniosek o zawieszenie postępowania w związku z koniecznością rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego jest jednocześnie przez niego skarżony). Skarży się na brak zapewnienia oczekiwanych przez niego warunków do zapoznania się z aktami sprawy, przez co wnosi o udzielenie dodatkowego terminu a jednocześnie skarży się na bezczynność. Te zachowania niewątpliwie wpływają na wydłużenie postępowania i budzą uzasadnione wątpliwości co do rzeczywistych intencji skarżącego. Kierowanie przez skarżącego wielu pism w których polemizuje z organem a także składa niekonstruktywne wnioski niewątpliwie wpływa negatywnie na tempo załatwienia sprawy. W postępowaniu w sprawie o bezczynność Sąd nie ocenia merytorycznie sprawy, a strona niezadowolona z aktu załatwiającego sprawę co do istoty ma możliwość jego zakwestionowania w trybie odwoławczym. Sąd nie dopatrzył się w podejmowanych przez organ czynnościach, celowego działania zmierzającego do przedłużenia postępowania. Brak dostatecznej współpracy ze strony skarżącego utrudnia organowi załatwienie sprawy. Zakres czynności podejmowanych przez organ wynika z decyzji kasacyjnej organu odwoławczego. O powodach opóźnienia w rozpatrzeniu sprawy organ informuje strony. W tych okolicznościach Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 p.p.s.a.