III SA/Po 662/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Szymon Widłak po rozpoznaniu w dniu 14 września 2016 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi X Sp. z o.o. z siedzibą w K. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] maja 2016 r., nr [...], w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji dotyczącej wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry, postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...] Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wpłynęła skarga spółki X Sp. z o.o. z siedzibą w K. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] maja 2016 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnik Urzędu Celnego w K. z dnia [...] lutego 2016 r. wydanej w sprawie wymierzenia skarżącej spółce kary pieniężnej w związku z urządzaniem gry na automatach poza kasynem gry. W petitum skargi zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania "zaskarżonej decyzji". Zdaniem profesjonalnego pełnomocnika skarżącej brak wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w K. spowoduje, że zarząd będzie zmuszony do ogłoszenia upadłości spółki i likwidacji jej majątku w celu spłaty orzeczonego zobowiązania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek strony skarżącej wstrzymać wykonanie w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W przywołanych powyżej regulacjach mowa jest nie tylko o możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ale także aktów wydanych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Oznacza to, że przedmiotem ochrony tymczasowej może być nie tylko zaskarżony akt, lecz także inne akty wydane wcześniej z tym jednak warunkiem, że mieszczą się one "w granicach tej samej sprawy". W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji, natomiast wniosek strony o ochronę tymczasową dotyczy wstrzymania wykonania tej właśnie decyzji. Powstaje zatem pytanie, jak należy rozumieć sformułowanie odnoszące się do wszystkich postępowań "w granicach tej samej sprawy", a w szczególności, czy w granicach sprawy objętej przedmiotem zaskarżenia, a jest nią sprawa o uchybienie terminowi do wniesienia odwołania, mieści się decyzja, od której strona odwołanie to wniosła. Należy zauważyć, że w art. 134 P.p.s.a. ustawodawca posłużył się zwrotem "w granicach danej sprawy", a w art. 135 P.p.s.a. nakazał stosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych lub podjętych "w granicach sprawy, której dotyczy skarga", z odpowiednim zastrzeżeniem. Warto zauważyć, że poprzednio obowiązująca ustawa procesowa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. z 1995 r. Nr 74, poz. 368 ze zm.) w art. 29, którego odpowiednikiem na gruncie przepisów P.p.s.a. jest art. 135, także używała zwrotu "w granicach danej sprawy". Brak jest podstaw do uznania, że sens znaczeniowy przytaczanych sformułowań miałby różnić się od znaczenia zwrotu z art. 61 § 3 P.p.s.a. - "w granicach tej samej sprawy". Naczelny Sąd Administracyjny, w składzie siedmiu sędziów, w uchwale z dnia 27 czerwca 2000 r. (sygn. akt FPS 12/99, ONSA 2001, nr 1, poz. 7), podjętej wprawdzie pod rządem poprzedniej ustawy procesowej ale zachowującej aktualność także obecnie, stwierdził że zwrot "w granicach danej sprawy" użyty w art. 29 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, dotyczy sprawy w ujęciu materialnym, w związku z czym o postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy można mówić wówczas gdy przedmiotem tych postępowań będą sprawy wykazujące tożsamość podmiotową i przedmiotową. Sytuacja taka wystąpi wówczas, gdy akty lub czynności dotyczyć będą tych samych podmiotów, identycznego przedmiotu, stanu faktycznego oraz podstawy prawnej. Podzielając to stanowisko i przenosząc zawartą w nim argumentację na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że w sytuacji gdy przedmiotem skargi jest postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji objętej wnioskiem o ochronę tymczasową, a przedmiotem tej decyzji jest wymierzenie kary pieniężnej, to nie zachodzi pomiędzy obydwoma sprawami tożsamość przedmiotowa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 września 2010 r., sygn. akt II GZ 246/10, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, na stronie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Decyzja Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] lutego 2016 r. w przedmiocie wymierzenia skarżącej spółce kary pieniężnej w związku z urządzaniem gry na automatach poza kasynem gry nie stanowi zatem aktu wydanego w granicach sprawy objętej postanowieniem Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] maja 2016 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od tej decyzji. Na gruncie niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego strona skarżąca nie mogła wobec powyższego skutecznie domagać się wstrzymania wykonania tej decyzji. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.