II SA/Ol 184/17

PostanowienieWSA w Olsztynie2017-03-31

Skład orzekający: Tadeusz Lipiński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na niewykonanie wyroku uwzględniającego skargę na decyzję administracyjną (niebędącą wynikiem bezczynności lub przewlekłości postępowania) jest dopuszczalna w trybie art. 154 § 1 PPSA?
Ratio decidendi
Skarga na niewykonanie wyroku uwzględniającego skargę na decyzję administracyjną, która nie dotyczy bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, jest niedopuszczalna. Przepis art. 154 § 1 PPSA dotyczy wyłącznie sytuacji niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.
Stan faktyczny
Strona M. D. złożyła skargę na niewykonanie przez Komendanta Wojewódzkiego Policji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 31 sierpnia 2016 r., sygn. akt II SA/Ol 926/16, który uchylił decyzję o zwolnieniu skarżącego ze służby. Skarga została wniesiona w trybie art. 154 § 1 PPSA. Sąd uznał, że sprawa nie dotyczyła bezczynności ani przewlekłości postępowania, a wyrok z dnia 31 sierpnia 2016 r. został wydany na innej podstawie prawnej.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 31 marca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2017 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na niewykonanie przez Komendanta Wojewódzkiego Policji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 31 sierpnia 2016r., II SA/Ol 926/16 postanawia odrzucić skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 31 sierpnia 2016 roku, sygn. akt II SA/Ol 926/16, uchylił decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w z dnia "[...]" w przedmiocie zwolnienia ze służby. M. D. pismem z dnia 26 stycznia 2017r. wywiódł skargę na niewykonanie przez Komendanta Wojewódzkiego Policji ww. wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U.z 2016 r., poz. 718, dalej jako: "p.p.s.a."). Przepis ten – w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658) - stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z powołanego powyżej art. 154 § 1 p.p.s.a., wynikają zatem dwie przesłanki, które muszą być spełnione, aby sąd uznał skargę wniesioną w trybie art. 154 p.p.s.a. za złożoną skutecznie. Po pierwsze, sprawa musi dotyczyć niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Musi zatem zaistnieć sytuacja, w której sąd zobowiązał organ administracji publicznej do podjęcia określonych działań z zakresu administracji publicznej. Po drugie zaś, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 31 sierpnia 2016 roku, sygn. akt II SA/Ol 184/17, uchylił decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia "[...]", utrzymującą w mocy rozkaz personalny Komendanta Powiatowego Policji w z dnia "[...]", o zwolnieniu M. D. ze służby w Policji z dniem 11 marca 2016 r. Sprawa ta jednak nie dotyczyła ani bezczynności, ani przewlekłego prowadzenia postępowania, a wyrok ten został wydany na podstawie art. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. W związku z tym w niniejszej sprawie nie została spełniona przesłanka z art. 154 § 1 p.p.s.a., gdyż sprawa o sygn. II SA/Ol 926/16 nie dotyczyła bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania i wyrok ten nie został wydany na podstawie art. 149 p.p.s.a. (zobowiązanie organu do wydania w określonym terminie stosownego aktu lub dokonania czynności). Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. stwierdził, że skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło