IV KZ 60/15

PostanowienieIzba Karna2015-10-30

Skład orzekający: Dorota Rysińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji z powodu przekroczenia terminu jest prawidłowe, a jeśli tak, to czy istnieją inne podstawy do odmowy przyjęcia kasacji?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji, stwierdzając, że nastąpiło ewidentne przekroczenie 30-dniowego terminu do jej wniesienia, przewidzianego w art. 524 § 1 k.p.k. Dodatkowo, Sąd wskazał, że prawomocna odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej wniesionej przez ten sam podmiot od tego samego wyroku, zgodnie z art. 522 k.p.k., również zamyka drogę do wniesienia kolejnej kasacji.
Stan faktyczny
G. B. wniósł kasację od wyroku Sądu Okręgowego w Częstochowie. Przewodniczący VII Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Częstochowie wydał zarządzenie o odmowie przyjęcia tej kasacji z powodu przekroczenia terminu. G. B. wniósł zażalenie na to zarządzenie. Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie Przewodniczącego VII Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Częstochowie o odmowie przyjęcia kasacji.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV KZ 60/15 POSTANOWIENIE Dnia 30 października 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dorota Rysińska po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 30 października 2015 r. zażalenia G. B. na zarządzenie Przewodniczącego VII Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 1 lipca 2015 r. w przedmiocie odmowy przyjęcia kasacji p o s t a n a w i a: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE Zażalenie okazało się bezzasadne – i to w stopniu oczywistym. Odmowa przyjęcia kasacji G.B. , po raz kolejny wniesionej od wyroku Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 24 maja 2011 r., sygn. akt VII Ka 297/11, nastąpiła z powodu ewidentnego przekroczenia 30-dniowego terminu do wystąpienia z tym środkiem zaskarżenia, przewidzianym w art. 524 § 1 k.p.k. Można jeszcze tylko dodać, czego nie uwzględniono w zaskarżonym zarządzeniu, że drogę do wniesienia kasacji przez skazanego zamyka również, zgodnie z treścią art. 522 k.p.k., prawomocna odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej wniesionej przez ten sam podmiot od tego samego wyroku (zob. postanowienia SN: z dnia z dnia 19 kwietnia 2012 r., V KZ 13/12 oraz z dnia 25 czerwca 2013 r., V KZ 42/13). Taka zaś sytuacja miała miejsce w niniejszym postępowaniu (zob. k. 291, k. 300 i k. 459 akt). W odniesieniu do argumentów zażalenia należy natomiast podkreślić, że wraz z wejściem w życie, w dniu 1 lipca 2015 r., ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw 2 (Dz. U. z 2013 r., poz. 1247 ze zm.) nie uległy zmianie ważące na rozstrzygnięciu przepisy prawa procesowego (art. 522, art. 524 § 1 zd. 1, art. 530 § 2, art. 429 § 1 k.p.k.). Nie znajdując zatem podstaw do podważenia zaskarżonego zarządzenia, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 524 § 1 KPKart. 522 KPKart. 522art. 524 § 1art. 530 § 2art. 429 § 1 KPK§ 1§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 13.07.2026. · PDF źródłowy