V KK 434/18

WyrokIzba Karna2019-09-06

Skład orzekający: Krzysztof Cesarz, Dariusz Kala, Andrzej Stępka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w przypadku oczywistej omyłki w obliczeniu terminu trwania tymczasowego aresztowania, sąd może sprostować ten termin na podstawie art. 105 § 1-3 k.p.k.?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy sprostował oczywistą omyłkę w obliczeniu terminu trwania tymczasowego aresztowania, zastępując sformułowanie „do dnia 4 listopada 2019 r.” określeniem „do dnia 5 listopada 2019 r.”. Sprostowanie nastąpiło na podstawie art. 105 § 1-3 k.p.k., uwzględniając zasady obliczania terminów określone w art. 127b k.p.k. i art. 127c k.p.k.
Stan faktyczny
Sąd Najwyższy wydał postanowienie w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki w obliczeniu terminu. Wcześniejszym postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2019 r. zastosowano wobec A. K. tymczasowe aresztowanie na okres trzech miesięcy, określając jego trwanie do dnia 4 listopada 2019 r. Okazało się jednak, że doszło do omyłki w obliczeniu tego terminu.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy sprostował oczywistą omyłkę w obliczeniu terminu w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 7 sierpnia 2019 r., sygn. akt V KK 434/18, zastępując sformułowanie „do dnia 4 listopada 2019 r.” określeniem „do dnia 5 listopada 2019 r.”.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V KK 434/18 POSTANOWIENIE Dnia 6 września 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Cesarz (przewodniczący) SSN Dariusz Kala SSN Andrzej Stępka (sprawozdawca) w sprawie A. K. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 6 września 2019 r. w przedmiocie oczywistej omyłki w obliczeniu terminu na podstawie art. 105 § 1 - 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł sprostować oczywistą omyłkę w obliczeniu terminu w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 7 sierpnia 2019 r., sygn. akt V KK 434/18, w ten sposób, że sformułowanie „do dnia 4 listopada 2019 r.”, zastępuje określeniem „do dnia 5 listopada 2019 r.”. UZASADNIENIE Powyższym postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2019 r. Sąd Najwyższy zastosował na podstawie art. 538 § 2 k.p.k. w zw. z art. 249 § 1 k.p.k. i art. 258 § 2 k.p.k. wobec A. K. tymczasowe aresztowanie na okres trzech miesięcy, przy czym sprecyzował, że środek zapobiegawczy winien trwać do dnia 4 listopada 2019 r., godz. 14:10. Należy jednak stwierdzić, że doszło do oczywistej omyłki w obliczeniu tego terminu. Przepis art. 127b k.p.k. stanowi między innymi, że jeżeli czas trwania środków przymusu jest określony w miesiącach, to przyjmuje się, iż miesiąc liczy się za 30 dni. Ten sposób liczenia terminu jest niezależny od tego, ile w danym miesiącu jest dni. Z kolei, zgodnie z art. 127c k.p.k., za dzień trwania środka 2 przymusu skutkującego pozbawieniem wolności przyjmuje się okres 24 godzin liczony od chwili rzeczywistego pozbawienia wolności. Z tymi przepisami korespondują także rozwiązania zawarte w art. 12c k.k.w. i w art. 12d k.k.w. W tej sytuacji stało się zasadne sprostowanie oczywistej omyłki w obliczeniu terminu trwania tymczasowego aresztowania, zgodnie ze wskazanymi powyżej przepisami. Jednocześnie należy zwrócić uwagę, że nie ulega zmianie czas trwania środka zapobiegawczego oznaczony w godzinach, a zatem winien trwać do dnia 5 listopada 2019 r., godz. 14:10. [aw]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 105 § 1art. 538 § 2 KPKart. 249 § 1 KPKart. 258 § 2 KPKart. 127b KPKart. 127c KPKart. 12c KKart. 12d KK§ 1§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 14.07.2026. · PDF źródłowy