II KO 45/12

Sygn. akt II KO 45/12 POSTANOWIENIE Dnia 29 sierpnia 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Dołhy (przewodniczący) SSN Rafał Malarski (sprawozdawca) SSN Dariusz Świecki w sprawie J. G. i K. B. oskarżonych z art. 258 § 2 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 29 sierpnia 2012 r., inicjatywy przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, wyrażonej w postanowieniu Sądu Rejonowego w W. z dnia 15 czerwca 2012r. postanowił: na podstawie art. 37 k.p.k. przekazać sprawy oskarżonych J. G. i K. B., połączone do wspólnego rozpoznania postanowieniem Sądu Rejonowego w W. z dnia 15 czerwca 2012r. do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w G. UZASADNIENIE Wobec usprawiedliwionego stosownymi zaświadczeniami lekarskimi niestawiennictwa J. G. i K. B. na rozprawach Sąd Rejonowy w W. zlecił biegłemu lekarzowi specjaliście w zakresie ortopedii i traumatologii zbadanie oskarżonych i opracowanie opinii o ich stanie zdrowia. Po uzyskaniu opinii sąd terytorialnie właściwy, postanowieniami z 15 czerwca 2012 r., połączył do wspólnego rozpoznania sprawę K. B. (V K 334/12) ze sprawą J. G. (V K 215/12) oraz wystąpił do Sądu Najwyższego z inicjatywą przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Inicjatywa sądu właściwego zasługiwała na uwzględnienie. Z dwóch opinii biegłego R. H. wynika, że w zawiązku z schorzeniami kończyn dolnych (u J. G. występuje czynne schorzenie prawego stawu kolanowego, a u K. B. toczy się aktywny proces ropny w obrębie lewej stopy) obaj oskarżeni nie są zdolni do brania udziału w rozprawach wymagających długich dojazdów. Zdaniem biegłego, nie występują natomiast przeciwwskazania zdrowotne do udziału oskarżonych w postępowaniu przed sądem mającym siedzibę w miejscu ich zamieszkania, a więc w G. W tym stanie rzeczy, akceptując utrwalone już w judykaturze zapatrywanie, że w art. 37 k.p.k. chodzi również o sytuacje, gdy stan zdrowia w poważnym stopniu utrudnia oskarżonym dotarcie do sądu właściwego i uczestniczenie w czynnościach procesowych (zob. post. SN z 12 sierpnia 2008 r., II KO 50/08, R-OSNKW 2008, poz. 1625), Sąd Najwyższy przychylił się do postulatu sądu miejscowo właściwego i orzekł jak w dyspozytywnej części postanowienia.