II UZ 40/13

Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych2013-06-06

Skład orzekający: Jerzy Kuźniar, Beata Gudowska, Romualda Spyt

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w sprawie o ustalenie wysokości kapitału początkowego skarga kasacyjna przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że sprawa o ustalenie kapitału początkowego ma charakter majątkowy, a zatem skarga kasacyjna przysługuje tylko wtedy, gdy wartość przedmiotu sporu nie jest niższa niż dziesięć tysięcy złotych, zgodnie z art. 3982 § 1 k.p.c. Sprawa ta nie została wymieniona w katalogu spraw, w których skarga kasacyjna przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia.
Stan faktyczny
Wnioskodawca złożył skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego dotyczącego ustalenia wysokości kapitału początkowego. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę jako niedopuszczalną ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia wynoszącą 2.400 zł. Wnioskodawca w zażaleniu zarzucił naruszenie przepisów k.p.c. dotyczących dopuszczalności skargi kasacyjnej i uzasadnienia orzeczenia.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił zażalenie wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego o odrzuceniu skargi kasacyjnej.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II UZ 40/13 POSTANOWIENIE Dnia 6 czerwca 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący) SSN Beata Gudowska (sprawozdawca) SSN Romualda Spyt w sprawie z wniosku C. Z. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych o wysokość świadczenia, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 6 czerwca 2013 r., zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego […] z dnia 28 lutego 2013 r., oddala zażalenie. UZASADNIENIE W sprawie o ustalenie wysokości kapitału początkowego Sąd Apelacyjny - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych postanowieniem z dnia 28 lutego 2013 r. odrzucił skargę kasacyjną C. Z. od wyroku tego Sądu z dnia 20 czerwca 2012 r. jako niedopuszczalną ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia wynoszącą 2.400 zł. Wnosząc w zażaleniu o uchylenie tego postanowienia i przekazanie sprawy sądowi drugiej instancji do ponownego rozpoznania, ubezpieczony zarzucił naruszenie art. 3982 § 1 w związku z art. 3986 § 2 k.p.c. Powołał się na wyrok Sądu Najwyższego z dnia 21 kwietnia 2004 r., II UK 294/03 (OSNP 2004, nr 22, poz. 391), wskazując, że w sprawie z zakresu ubezpieczeń społecznych o ustalenie 2 kapitału początkowego skarga kasacyjna przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia oraz zarzucił obrazę art. 328 § 2 w związku z art. 361 k.p.c. ze względu na zdawkowe i zbyt ogólnikowe uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Przedmiotem postępowania, wszczętego odwołaniem od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego, było zastosowanie art. 173 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst – Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.) i ustalenie kapitału początkowego. Wyliczenie kapitału początkowego dla ubezpieczonych urodzonych po dniu 31 grudnia 1948 r., którzy przed dniem 1 stycznia 1999 r. opłacali składki lub za których opłacili je płatnicy, służy ustaleniu wartości stanowiącej przelicznik emerytury. Żądanie ustalenia kapitału początkowego ma wymiar majątkowy, w związku z czym sprawa mająca taki przedmiot jest sprawą o prawa majątkowe, w której skarga kasacyjna przysługuje tylko wówczas, gdy wartość spornego prawa nie jest niższa niż dziesięć tysięcy złotych (art. 3982 § 1 k.p.c.). Sprawa o ustalenie kapitału początkowego nie jest sprawą o świadczenie z ubezpieczenia społecznego lub zaopatrzenia emerytalnego, nie została zatem wymieniona wśród spraw, w których skarga kasacyjna przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia. Ich zamknięty katalog został określony w przepisie art. 3982 § 1 zdanie drugie k.p.c., a należy wskazać, że przepis ten został wprowadzony później niż uregulowania o kapitale początkowym zawarte w ustawie o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Oczywiste jest, że wobec kolejności regulacji, gdyby intencją ustawodawcy było takie uregulowanie tych spraw, by skarga kasacyjna przysługiwała w nich niezależnie o wartości przedmiotu zaskarżenia, znalazłoby się ono w wymienionym przepisie. Z tego względu pogląd wyrażony w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 21 kwietnia 2004 r., II UK 294/03 (OSNP 2004, nr 22, poz. 391) nie został podtrzymany w późniejszym orzecznictwie (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 lutego 2007 r., II UZ 67/06, OSNP 2008 nr 9-10, poz. 151; z dnia 5 sierpnia 2009 r., II UZ 28/09, 3 OSNP 2011 nr 7-8, poz. 113; z dnia 21 kwietnia 2004 r., II UK 294/03, OSNP 2004 nr 22, poz. 391; z dnia 14 września 2006 r., III UK 92/06 i z dnia 6 października 2009 r., II UZ 31/09; z dnia 2 marca 2012 r., III UZ 1/12, niepubl.). Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 3941 § 3 w związku z 39814 k.p.c.).

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3982 § 1art. 3986 § 2 KPCart. 328 § 2art. 361 KPCart. 173art. 3982 § 1 KPCart. 3941 § 3§ 1§ 2§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 15.07.2026. · PDF źródłowy