I CSK 3288/24

I CSK 3288/24 POSTANOWIENIE 14 stycznia 2025 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Mariusz Załucki na posiedzeniu niejawnym 14 stycznia 2025 r. w Warszawie w sprawie z powództwa B. K. przeciwko Szpitalowi spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w K. o zapłatę, na skutek skargi kasacyjnej B. K. od wyroku Sądu Okręgowego w Kielcach z 14 lutego 2024 r., II Ca 1357/23, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. zasądza od powódki na rzecz pozwanego kwotę 2 700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia niniejszego postanowienia powodowi do dnia zapłaty. UZASADNIENIE Wyrokiem z 6 czerwca 2023 r. Sąd Rejonowy w Kielcach oddalił powództwo B. K. przeciwko Szpitalowi sp. z o.o. o zapłatę. Następnie wyrokiem z 14 lutego 2024 r. Sąd Okręgowy w Kielcach oddalił apelację powódki, która zaskarżyła to orzeczenie skargą kasacyjną. Wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania został uzasadniony jej oczywistą zasadnością, która – zdaniem powódki – wynikała z naruszenia art. 231 k.p.c., art. 382 k.p.c., art. 391 k.p.c., art. 286 k.p.c., art. 289 k.p.c., art. 272 k.p.c., art. 278 I CSK 3288/24 2 k.p.c., w wyniku którego sądy rozpoznające sprawę nie przyjęły, że zachowanie personelu szpitalnego miało charakter zawiniony. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, przesłanka oczywistej zasadności skargi kasacyjnej (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) spełniona jest wówczas, gdy zachodzi niewątpliwa, widoczna na pierwszy rzut oka, tj. bez konieczności głębszej analizy, sprzeczność orzeczenia z przepisami prawa nie podlegającymi różnej wykładni. Skarżący powinien uzasadnić tę oczywistość, wskazując jedynie na argumenty mieszczące się w zakresie kognicji Sądu Najwyższego. Nie może więc powoływać się na wadliwość ustaleń faktycznych, ani opierać na innych faktach niż stanowiące podstawę rozstrzygnięcia (zob. np. postanowienia SN z 11 stycznia 2022 r., II USK 384/21; z 22 grudnia 2021 r., II CSK 390/21; z 13 grudnia 2024 r., I CSK 675/24; z 19 grudnia 2024 r., I CSK 1891/24 oraz z 21 listopada 2024 r., I CSK 954/24). Skarżąca ograniczyła się do przedstawienia wlasnej interpretacji stanu faktycznego sprawy, odmiennej od okoliczności ustalone przez sądy meriti. Kwestionowanie sposobu ustalania stanu faktycznego sprawy oraz ocena przeprowadzonych dowodów nie mogą jednakże zajść na etapie postępowania kasacyjnego, zważywszy na ograniczenia kognicji Sądu Najwyższego wynikające z art. 3983 § 3 k.p.c. i art. 39813 § 2 k.p.c. Z tej przyczyny Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zaś na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 i § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych. [a.ł] I CSK 3288/24 3 Mariusz Załucki