I CSK 3420/24

I CSK 3420/24 POSTANOWIENIE 14 stycznia 2025 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Mariusz Załucki na posiedzeniu niejawnym 14 stycznia 2025 r. w Warszawie w sprawie z powództwa E. Z. przeciwko S. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w M. i B. Z. o zwolnienie zajętego przedmiotu od egzekucji, na skutek skargi kasacyjnej B. Z. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 29 kwietnia 2024 r., V ACa 543/23, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. UZASADNIENIE Pozwana B. Z. złożyła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 29 kwietnia 2024 r., wydanego w sprawie z powództwa E. Z. przeciwko S. sp. z o.o. z siedzibą w M. oraz skarżącej o zwolnienie zajętego przedmiotu z egzekucji. Pozwana uzasadniła wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania wystepowaniem w sprawie następujących zagadnień prawnych: 1. Czy zaoferowanie wierzycielowi przez dłużnika, w celu umorzenia dotychczasowego zobowiązania, innego świadczenia, którego przedmiot jeszcze nie istnieje, lecz ma powstać w przyszłości stanowić może pactum de in solutum dando? I CSK 3420/24 2 2. Czy możliwe jest zawarcie pactum de in solutum dando z zastrzeżeniem warunku? Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zagadnienie prawne powinno zostać sformułowane w oparciu o okoliczności mieszczące się w stanie faktycznym sprawy wynikającym z dokonanych przez sąd ustaleń, a jednocześnie powinno być przedstawione w sposób ogólny i abstrakcyjny tak, aby umożliwić udzielenie uniwersalnej odpowiedzi, niesprowadzającej się do samej subsumpcji i rozstrzygnięcia konkretnego sporu (zob. m.in. postanowienia SN z 11 stycznia 2024 r., I CSK 6184/22; z 13 grudnia 2023 r., I CSK 5954/22; z 25 października 2023 r., III USK 286/22). Zagadnienia sformułowane przez skarżącą nie spełniają tych wymagań. Oparła je bowiem na założeniu, że przedmiotem umowy była rzecz przyszła, nieistniejąca. Tymczasem z ustaleń faktycznych poczynionych w sprawie przez sądy meriti wynika, że doszło do przeniesienia posiadania poprzez składowanie kukurydzy na wydzierżawionym terenie. Stan faktyczny ustalony w toku postępowania przed sądami powszechnymi nie może zaś być kwestionowany na etapie postępowania kasacyjnego ze względu na ograniczenie kognicji Sądu Najwyższego wynikające z art. 39813 § 2 oraz art. 3983 § 3 k.p.c. Z tej przyczyny Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. [a.ł] Mariusz Załucki I CSK 3420/24 3