WZ 17/14

Sygn. akt: WZ 17/14 POSTANOWIENIE Dnia 4 września 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Edward Matwijów (przewodniczący) SSN Jan Bogdan Rychlicki (sprawozdawca) SSN Jerzy Steckiewicz bez udziału stron, w sprawie ppłk. rez. M. L. oskarżonego z art. 212 § 2 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Wojskowej na posiedzeniu w dniu 4 września 2014 r., zażalenia pokrzywdzonego płk. rez. J. K. na zarządzenie Prezesa Wojskowego Sądu Okręgowego w W., z dnia 16 czerwca 2014 r., sygn. akt: So (…), odmawiające przyjęcie zażalenia pokrzywdzonego na postanowienie Wojskowego Sądu Okręgowego w W. z dnia 2 czerwca 2014 r. o przekazaniu niniejszej sprawy do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w W. p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE Wojskowy Sąd Okręgowy w W. na rozprawie w dniu 2 czerwca 2014 r., w uwzględnieniu wniosku obrońcy oskarżonego na podstawie art. 647 § 3 k.p.k. przekazał niniejszą sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w W. Zażalenie na postanowienie wniósł m.in. pokrzywdzony płk. rez. J. K.. Prezes Wojskowego Sądu Okręgowego w W. zarządzeniem z dnia 16 czerwca 2014 r., na podstawie art. 429 § 1 k.p.k. odmówił przyjęcia zażalenia pokrzywdzonego na powyższe postanowienie, albowiem pokrzywdzony nie był 2 uprawniony do wniesienia środka odwoławczego, gdyż nie był stroną tego postępowania. Na to zarządzenie zażalenie złożył pokrzywdzony. Zarzucając obrazę przepisów postępowania przyjętych za podstawę orzeczenia (art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 459 § 3 k.p.k.) polegającą na przyjęciu, że pokrzywdzony w tymże postępowaniu nie był stroną i nie przysługuje mu „prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie” skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia (…). W uzasadnieniu zażalenia jego autor wskazując na treść art. 54 § 1 k.p.k., art. 429 § 1 k.p.k. oraz art. 459 § 3 k.p.k. podniósł, że do czasu rozpoczęcia przewodu sądowego pokrzywdzony nadal zachowuje uprawnienia strony, które przysługiwały mu w postępowaniu przygotowawczym. Wskazuje też, że w niniejszej sprawie nie doszło do otwarcia przewodu sądowego, gdyż po wywołaniu sprawy i zajęciu stanowiska przez prokuratora oraz pokrzywdzonego, co do wniosku obrońcy oskarżonego Sąd pierwszej instancji wydał postanowienie na rozprawie o przekazaniu niniejszej sprawy, na podstawie art. 647 § 3 k.p.k., do rozpoznania sądowi powszechnemu. Sąd Najwyższy rozważył. Zażalenie nie jest zasadne. Podjęta przez Prezesa Wojskowego Sądu Okręgowego w W. zaskarżona decyzja procesowa jest trafna z następujących powodów. Na wstępie należało zauważyć, że niniejsza sprawa została przekazana do rozpoznania sądowi powszechnemu na podstawie art. 647 § 3 k.p.k., a nie na podstawie art. 35 § 1 k.p.k.. W tej sprawie prokurator przesyłając akt oskarżenia do Wojskowego Sądu Okręgowego w W. pouczył pokrzywdzonego o jego uprawnieniach, w tym o treści art. 54 § 1 k.p.k. (działanie w charakterze oskarżyciela posiłkowego). W sprawie pokrzywdzony złożył pisemne oświadczenie, że nie skorzysta z przysługujących mu uprawnień procesowych, o których mowa w art. 54 § 1 k.p.k. Wbrew temu, co podnosi autor zażalenia termin określony w art. 54 § 1 k.p.k. ma charakter stanowczy. Konsekwencją jego przekroczenia jest utrata uprawnień procesowych do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze oskarżyciela posiłkowego (por. art. 56 § 2 k.p.k.). Jest rzeczą oczywistą, że regulacja zawarta w 3 art. 54 § 1 k.p.k. oznacza, że nie jest możliwe przeniesienie uprawnień pokrzywdzonego jako strony w postępowaniu przygotowawczym (art. 299 § 1 k.p.k.) do postępowania sądowego, nawet wówczas, gdy jeszcze nie nastąpiło otwarcie przewodu sądowego. Do tego czasu, tak jak w tej sprawie, pokrzywdzony, który nie złożył określonego oświadczenia, o którym mowa w art. 54 § 1 k.p.k. nadal jest pokrzywdzonym. Skoro z własnej woli nie skorzystał on z przysługujących mu uprawnień do działania w charakterze oskarżyciela posiłkowego jako strony w postępowaniu sądowym, to zgodnie z treścią art. 459 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. był on osobą nieuprawnioną do wniesienia zażalenia, na postanowienie Wojskowego Sądu Okręgowego w W. z dnia 2 czerwca 2014 r. Z tych powodów postanowiono jak na wstępie. Pouczenie: Na niniejsze postanowienie zażalenie nie przysługuje.