II KZ 28/15

Sygn. akt II KZ 28/15 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba w sprawie J. F., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 25 czerwca 2015r., zażalenia wnioskodawcy na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 27 maja 2015r. (II AKo 106/15) o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie UZASADNIENIE Zażalenie wnioskodawcy nie mogło zostać uwzględnione. W dniu 2 kwietnia 2015r. J. F. przesłał do Sądu Okręgowego w Kaliszu osobiście sporządzony wniosek o wznowienie postępowania. Zarządzeniem z dnia 24 kwietnia 2015r. Przewodnicząca II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Łodzi wezwała wnioskodawcę do usunięcia braku formalnego jego wniosku poprzez sporządzenie i podpisanie go przez adwokata. Wnioskodawca w odpowiedzi wniósł o wyznaczenie mu pełnomocnika z urzędu. Zarządzeniem z dnia 5 maja 2015r. odmówiono wnioskodawcy wyznaczenia obrońcy z urzędu, a następnie 7 maja 2015r. ponownie wezwano go do uzupełnienia braku wniosku poprzez sporządzenie go i podpisanie przez adwokata. Pisma te wnioskodawca otrzymał w dniu 14 maja 2015r. i w zakreślonym terminie braku nie uzupełnił. W tej sytuacji zarządzeniem z dnia 27 maja 2015r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału odmówiła przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania. W zażaleniu na 2 to zarządzenie wnioskodawca podniósł, że nie rozpoznano jego wniosku o wyznaczenie obrońcy z urzędu. Brak jest podstaw do uwzględnienia zażalenia wnioskodawcy. Zgodnie z dyspozycją art. 545§2 k.p.k. wniosek o wznowienie postępowania winien być sporządzony i podpisany przez adwokata. Stwierdzić zatem należy, że Sąd Apelacyjny wydając zaskarżone zarządzenie postąpił w zgodzie z normującymi omawianą kwestię przepisami procesowymi. Ne można też podzielić argumentów o braku rozpoznania jego wniosku o wyznaczenie obrońcy z urzędu, skoro zarządzenie nie uwzględniające tego wniosku znajduje się na k. 23 akt i zostało ono doręczone wnioskodawcy – k.26. Powyższe powoduje, że tak sformułowane zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Inną kwestią pozostaje podniesiona we wniosku o wznowienie postępowania legalność uchwały Rady Miasta Ł. z dnia 13 maja 2009r. wprowadzającej Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Miasta Ł., w zakresie obejmującym przedmiot rozstrzygania w niniejszej sprawie, a w konsekwencji prawidłowość przypisania obwinionemu popełnienia zarzuconego czynu. Wątpliwości w tym zakresie potwierdza dołączone do wniosku pismo Prokuratora Apelacyjnego w Łodzi k. 8 -10. Rozważenia wymagałoby, czy okoliczność ta nie powinna być wzięta pod uwagę przez Sąd Apelacyjny działający z urzędu w trybie art. 542§3 k.p.k. Kierując się przedstawionymi względami, Sad Najwyższy orzekł, jak na wstępie. l.n