IV KZ 27/19

Sygn. akt IV KZ 27/19 POSTANOWIENIE Dnia 25 lipca 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Siuchniński w sprawie z wniosku skazanego D. K. o wznowienie postępowania po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 25 lipca 2019 r., zażalenia skazanego na zarządzenie upoważnionego sędziego Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 30 kwietnia 2019 r., sygn. akt II AKo […], o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE W dniu 03 października 2018 r. (data prezentaty) do Sądu Rejonowego w K. wpłynął wniosek skazanego o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Okręgowego w K. z dnia 5 września 2016 r., sygn. akt IV Ka […], wraz z wnioskiem o ustanowienie obrońcy z urzędu. Zarządzeniem z dnia 26 października 2018 r. wyznaczono skazanemu obrońcę z urzędu, celem zbadania akt sprawy i ewentualnego sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania. W dniu 4 grudnia 2018r. do Sądu Apelacyjnego w […] wpłynęła opinia sporządzona przez ustanowionego obrońcę o braku podstaw do sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania, którą to opinię doręczono skazanemu w dniu 13 listopada 2018 r. Zarządzeniem z dnia 6 grudnia 2018 r., na podstawie art. 120 § 1 k.p.k., skazany został wezwany przez Sąd do usunięcia braku wniosku, poprzez 2 sporządzenie go i podpisanie przez obrońcę z wyboru, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania w tym przedmiocie, pod rygorem odmowy przyjęcia wniosku. W odpowiedzi skazany po raz kolejny wniósł o ustanowienie nowego obrońcy z urzędu w niniejszym postępowaniu. Zarządzeniem z dnia 22 lutego 2019 r. nie uwzględniono ww. wniosku skazanego, które to zarządzenie – po rozpoznaniu zażalenia skazanego – zostało utrzymane w mocy postanowieniem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 5 kwietnia 2019r., sygn.akt II Akz […]. Zarządzeniem z dnia 30 kwietnia 2019 r., na podstawie art. 545 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k., odmówiono przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, wobec nieusunięcia przez skazanego braku formalnego, tj. sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania przez adwokata lub radcę prawnego ustanowionego z wyboru. Na powyższe zarządzenie skazany, w dniu 21 maja 2019 r. złożył zażalenie, w którym zakwestionował prawidłowość opinii wydanej przez ustanowionego obrońcę z urzędu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie jest niezasadne. Zgodnie z art. 530 § 2 k.p.k., do którego odsyła art. 545 § 1 k.p.k., należy odmówić przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania m.in. wtedy, gdy zachodzi okoliczność, o której mowa w art. 120 § 2 k.p.k., tj. nie zostanie uzupełniony w terminie brak formalny tego pisma procesowego. Wniosek sporządzony przez skazanego był niewątpliwie dotknięty brakiem formalnym, bowiem art. 545 § 2 k.p.k. stanowi, że wniosek o wznowienie postępowania, jeżeli nie pochodzi od prokuratora, powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata albo radcę prawnego. W sytuacji, gdy ustanowiony obrońca z urzędu nie znalazł podstaw do złożenia wniosku o wznowienie postępowania (vide: opinia o braku podstaw, k- 11 - 13), prawidłowo wezwano skazanego - na podstawie art. 120 § 1 k.p.k. - do usunięcia braku formalnego wniosku (k - 20). Skazany mimo otrzymania tego wezwania w dniu 12 grudnia 2018 r. (k - 22) nie uzupełnił tego braku w zakreślonym terminie, skutecznie inicjując jednak postępowanie w przedmiocie wyznaczenia kolejnego obrońcy z urzędu, zakończone postanowieniem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 5 kwietnia 3 2019 r., sygn. akt II Akz […]. W tym miejscu stwierdzić należy, że skoro Sąd zdecydował o procedowaniu w przedmiocie wniosku skazanego o wyznaczenie kolejnego obrońcy z urzędu, to w konsekwencji - po jego zakończeniu - winien też po raz kolejny wezwać skazanego do uzupełnienia braku formalnego, zakreślając w tym celu nowy termin do jego uzupełnienia. Z akt sprawy nie wynika bynajmniej, aby taka czynność procesowa została wykonana. Jednak ze strony skazanego również zabrakło stosownej reakcji procesowej, zmierzającej do uzupełnienia braku formalnego, do czego był wezwany wcześniej, i o którym to obowiązku wiedział. Nadto treść zażalenia skazanego na przedmiotowe zarządzenie ogranicza się do kwestionowania prawidłowości opinii wydanej przez ustanowionego wcześniej obrońcę z urzędu. To nie przekonuje bynajmniej o zamiarze ustanowienia obrońcy z wyboru, tym samym nie podważając skutecznie zasadności zaskarżonego zarządzenia. W tych okolicznościach zasadnym było utrzymanie w mocy zaskarżonego zarządzenia. Niejako ma marginesie wskazać należy, że w każdym czasie skazany może zainicjować postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania ustanawiając w tym celu obrońcę z wyboru. Z tych względów orzeczono, jak w postanowieniu. a