I CSK 522/18

Sygn. akt I CSK 522/18 POSTANOWIENIE Dnia 11 października 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Dończyk w sprawie z wniosku Dyrektora Zakładu Karnego w R. przy uczestnictwie W. M. przy udziale Prokuratora Prokuratury Regionalnej w […] o uznanie za osobę stwarzającą zagrożenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 października 2018 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania od postanowienia Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 10 maja 2018 r., sygn. akt I ACa […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) przyznaje do Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w R. na rzecz adw. P. W. wynagrodzenie w kwocie 120 (sto dwadzieścia) zł podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej uczestnikowi postępowania W. M. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym. UZASADNIENIE Określone w art. 3984 § 2 w zw. z 13 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, 2 istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które – zgodnie z art. 3989 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. - będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. W skardze kasacyjnej od postanowienia Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 10 maja 2018 r., uczestnik postępowania W. M. oparł wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na przesłance określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Odwołując się do treści wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania stwierdzić należy, że nie zostały przez skarżącego przedstawione wystarczające motywy pozwalające na uznanie, iż skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Wyróżniona w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania zachodzi wtedy, gdy zasadność zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej wynika prima facie, bez głębszej analizy prawnej. Dotyczy to więc jedynie uchybień przepisom prawa materialnego albo procesowego, zarzucanym sądowi drugiej instancji w skardze kasacyjnej, o charakterze elementarnym polegających w szczególności na oparciu rozstrzygnięcia na wykładni przepisu oczywiście sprzecznej z jednolitą i ugruntowaną jego wykładnią przyjmowaną w orzecznictwie i nauce prawa, na zastosowaniu przepisu, który już nie obowiązywał względnie na oczywiście błędnym zastosowaniu określonego przepisu w ustalonym stanie faktycznym. Skarżący oczywistą zasadność wniesionej skargi kasacyjnej upatruje w naruszeniu art. 1 ustawy z dnia 22 listopada 2013 r. o postępowaniu wobec osób z zaburzeniami psychicznymi stwarzających zagrożenie życia, zdrowia lub wolności seksualnej innych osób (Dz.U. z 2014 r., poz. 24). Lakoniczne uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjne do rozpoznania sprowadzające się do twierdzenia, że nie zostały spełnione przesłanki wymienione w art. 1 powołanej ustawy oraz, że sąd oparł się na opinii biegłych, które nie wykazują spójności, logiki i rzetelności nie pozwala na 3 uznanie, że skarga kasacyjna jest oczywiście zasadna. Podstawą oceny zarzutu naruszenia prawa materialnego przez jego wadliwe zastosowanie są ustalenia faktyczne Sądu drugiej instancji, którymi Sąd Najwyższy, zgodnie z art. 39813 § 2 k.p.c., jest związany. Tymczasem skarżący dąży w skardze kasacyjnej do podważenia dokonanych w sprawie ustaleń z uwagi na błędną ocenę dowodów, gdyż podstawę skargi kasacyjnej z art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c. oparł na zarzucie naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. w zw. z art. 278 § 1 k.p.c. Zgodnie natomiast z art. 3983 § 3 k.p.c., podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. Z tych przyczyn nie można uznać skargi kasacyjnej za oczywiście uzasadnioną. W świetle bowiem dokonanych w sprawie ustaleń nie można uznać za oczywiście uzasadnionej skargi kasacyjnej zarzucającej błędne przyjęcie przez Sąd Apelacyjny, że w odniesieniu do uczestnika postępowania W. M. zachodziły przesłanki do uznania go za „osobę stwarzającą zagrożenie” w rozumieniu art. 1 ustawy z dnia 22 listopada 2013 r. o postępowaniu wobec osób z zaburzeniami psychicznymi stwarzających zagrożenie życia, zdrowia lub wolności seksualnej innych osób. Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania przed Sądem Najwyższym orzeczono na podstawie § 16 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 14 ust. 1 pkt 3, § 2 oraz § 4 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2016 r., poz. 1714 ze zm.). aj