III CSK 277/14

WyrokIzba Cywilna2014-11-19

Skład orzekający: Jacek Gudowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna spełnia wymogi formalne określone w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego, w szczególności w zakresie wskazania sposobu naruszenia prawa materialnego lub procesowego oraz jego wpływu na wynik sprawy?
Ratio decidendi
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu, jeżeli nie spełnia wymogów konstrukcyjnych określonych w art. 398³ § 1 w związku z art. 398⁴ § 1 pkt 2 k.p.c. Brak wskazania, czy zarzucane naruszenie prawa materialnego nastąpiło przez błędną wykładnię, czy niewłaściwe zastosowanie, a także brak wskazania, że uchybienie procesowe mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, uniemożliwia merytoryczne rozpoznanie skargi.
Stan faktyczny
Powodowie wnieśli skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego oddalającego ich apelacje od wyroku Sądu Okręgowego w sprawie o zapłatę. Skarżący wskazali na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne oraz że skarga jest oczywiście uzasadniona. Sąd Najwyższy rozpoznał skargę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną powodów i zasądził od nich na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt III CSK 277/14 POSTANOWIENIE Dnia 19 listopada 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z powództwa J. K. i C. K. przeciwko Skarbowi Państwa - Staroście N. i Wojewodzie […] o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 listopada 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej powodów od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 5 marca 2014 r., odrzuca skargę kasacyjną i zasądza od powodów na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa koszty postępowania kasacyjnego w kwocie 3 600 zł (trzy tysiące sześćset złotych). UZASADNIENIE 2 Wyrokiem z dnia 5 marca 2014 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelacje powodów od wyroku z dnia 30 września 2013 r. Sądu Okręgowego w N. w sprawie o zapłatę. Od wyroku Sądu Apelacyjnego powodowie wnieśli skargę kasacyjną, wskazując na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne oraz że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3983 § 1 pkt 1 i art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c., podstawa kasacyjna jest przytoczona, gdy zostanie wskazane, czy do zarzucanego naruszenia określonego przepisu prawa materialnego doszło – zdaniem skarżącego – przez błędną wykładnię, czy przez niewłaściwe zastosowanie. Brak takiego wskazania sprawia, że rozważanie ogólnikowo sformułowanego „zarzutu” naruszenia art. 64 Konstytucji RP, art. 1 Protokołu Nr 1 do Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności sporządzony w Paryżu dnia 20 marca 1952 r. (Dz.U. z 1995 r., Nr 36, poz. 175 ze zm.) jest niemożliwe. To samo dotyczy podstawy naruszenia prawa procesowego; podstawa kasacyjna przewidziana w art. art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c. jest przytoczona wtedy, gdy zostanie wskazane, że zarzucane uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Należy przy tym pamiętać, że Sąd Najwyższy nie jest zobowiązany ani uprawniony do zastępowania skarżącego i poszukiwania jednej z alternatywnych form naruszenia prawa, mogącej mieć miejsce w sprawie. (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 1 grudnia 2000 r., V CKN 138/00, nie publ.) Sformułowanie podstaw kasacyjnych, w których brak niezbędnych elementów, nie spełnia zatem wymagań konstrukcyjnych (art. 3983 § 1 w związku z art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c.), w związku z czym skarga kasacyjna podlega odrzuceniu a limine, bez wzywania do uzupełnienia braków. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3986 § 3 k.p.c.), o kosztach postępowania rozstrzygając na podstawie art. 98 § 1 w związku z art. 39821 i 391 § 1 k.p.c.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3983 § 1 pkt 1art. 3984 § 1 pkt 2 KPCart. 64art. 1art. 3983 § 1 pkt 2 KPCart. 3983 § 1art. 3986 § 3 KPCart. 98 § 1art. 39821§ 1 pkt 1§ 1 pkt 2§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 14.07.2026. · PDF źródłowy