III PK 54/19

Sygn. akt III PK 54/19 POSTANOWIENIE Dnia 2 czerwca 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Halina Kiryło w sprawie z powództwa P.W. przeciwko […]. Usługi Finansowe Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w W., z udziałem Okręgowego Inspektora Pracy w S. Oddział w K. o ustalenie stosunku pracy i zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 2 czerwca 2020 r., na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w K. z dnia 11 października 2018 r., sygn. akt IV Pa (…), 1. odrzuca skargę kasacyjną, 2. zasądza od powódki na rzecz pozwanego kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 11 października 2018 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił apelację P. W. od wyroku Sądu Rejonowego w K. z dnia 5 kwietnia 2018 r., którym oddalono jej powództwo przeciwko […]. Usługi Finansowe Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w W. o ustalenie stosunku pracy i zapłatę. Powódka wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku Sądu Okręgowego, zaskarżając ten wyrok w całości. Powódka określiła wnoszony środek zaskarżenia, jako skargę kasacyjną opartą na naruszeniu prawa materialnego. 2 Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego orzeczenia Sądu Okręgowego w K. w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania temu Sądowi w innym składzie, a w przypadku stwierdzenia podstaw ku temu - o uchylenie wyroku w części, tj. w zakresie pkt 1 i 2, jak również wyroku Sądu Rejonowego w K. z dnia 5 kwietnia 2018 r. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania temu Sądowi w innym składzie, ewentualnie wniosła o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i rozstrzygnięcie sprawy co do istoty, a także o zasądzenie od pozwanej na jej rzecz zwrotu kosztów sądowych w niniejszej sprawie ze skargi kasacyjnej wraz ze zwrotem kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, w tym kosztów postępowania przed Sądami obu instancji wraz z kosztami zastępstwa procesowego oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa według norm przepisanych. We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca wskazała, że opiera go na podstawie art. 3989 § 1 pkt. 1 i 2 k.p.c. Zdaniem powódki, w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości, które dotyczy treści art. 22 § 1 k.p., z uwzględnieniem uzupełnienia tego przepisu przez art. 22 § 11 k.p. i odniesienia tego do stanu faktycznego zaprezentowanego w sprawie, zgodnie z którym charakter wykonywanej pracy i świadczonych przez powódkę na rzecz pozwanej czynności przesądził o tym, że między stronami doszło rzeczywiście do zawarcia nie umowy „o współpracy”, lecz de facto umowy o pracę, na warunkach wynikających szczegółowo z Kodeksu pracy. Odnosząc się do potrzeby wykładni przepisów, skarżąca wskazała na poważne wątpliwości wywołane w orzecznictwie sądowym, których poważny charakter interpretacyjny nie doczekał się zajęcia stanowiska przez Sąd Najwyższy. W odpowiedzi na skargę kasacyjną pozwana wniosła o jej odrzucenie i zasądzenie od powódki na rzecz pozwanej kosztów postępowania kasacyjnego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3944 § 1 pkt 2 k.p.c., jednym z konstrukcyjnych wymagań skargi kasacyjnej jest przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. Wymaganie to jest konsekwencją zawężonej kognicji Sądu Najwyższego w postępowaniu kasacyjnym, który rozpoznaje skargę kasacyjną w granicach zaskarżenia oraz w granicach podstaw (art. 39813 § 1 k.p.c.). 3 Spełnienie wymagania przytoczenia podstaw kasacyjnych polega na tym, że skarżący ma obowiązek wskazać, na jakiej z przewidzianych w art. 3983 § 1 k.p.c. podstaw kasacyjnych opiera skargę kasacyjną, następnie przytoczyć naruszone przepisy prawa z oznaczeniem numeru artykułu (paragrafu, ustępu) ustawy oraz określić, na czym ich naruszenie polegało, a w przypadku naruszenia przepisów postępowania ponadto wykazać, że naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2013 r., V CSK 537/12, LEX nr 1288726). Braki w tym zakresie nie podlegają uzupełnieniu, a skarga kasacyjna nimi dotknięta podlega odrzuceniu (postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 6 grudnia 1996 r., II UKN 25/96, OSNAPiUS 1997 nr 14, poz. 255; z dnia 11 marca 1997 r., III CKN 13/97, OSNC 1997 nr 8, poz. 114 i z dnia 13 czerwca 2008 r., III CSK 104/08, niepublikowane). Sąd Najwyższy, działając jako sąd kasacyjny, nie jest uprawniony do samodzielnego poszukiwania i konkretyzowania zarzutów lub też ryzykowania domysłów co do tego, jakiego przepisu dotyczy podstawa skargi. Działanie takie byłoby nieuprawnione, sprzeczne z zasadą bezstronności sądu, a nawet mogłoby być niezgodne z intencją i interesem strony wnoszącej skargę kasacyjną (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 czerwca 2005 r., V CK 847/04, niepublikowane). Skarga kasacyjna wniesiona przez powódkę nie zawiera tak rozumianego przytoczenia podstaw kasacyjnych, bowiem nie wskazano w niej naruszonych przepisów, nie określono sposobu naruszenia tych przepisów i nie wykazano, że ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Autor skargi powołał się tylko w nazwie środka zaskarżenia na to, że wnosi skargę kasacyjną opartą na naruszeniu prawa materialnego. Biorąc to pod uwagę, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 2 i 3 k.p.c. odrzucił skargę kasacyjną, jako niespełniającą wymagania przewidzianego w art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c. O kosztach wywołanych wniesieniem skargi kasacyjnej rozstrzygnięto na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. w związku z § 10 ust. 4 pkt 2 w związku z § 9 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (jednolity tekst: Dz.U. z 2018 r., poz. 265). 4