I KO 4/22

Sygn. akt I KO 4/22 POSTANOWIENIE Dnia 3 marca 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski w sprawie D. M. skazanego za przestępstwo z art. 148 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron, w dniu 3 marca 2022 r. wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w(…) z dnia 16 czerwca 2016 r., sygn. akt II AKa (…), utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w W. z dnia 7 marca 2016 r., sygn. akt III K (…), p o s t a n o w i ł: odmówić przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności. UZASADNIENIE Na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. należało odmówić przyjęcia wniosku, bez wzywania skazanego do usunięcia braków formalnych. Zacząć trzeba od przypomnienia, że na straży zapobiegania tego typu sytuacjom, w których do merytorycznego rozpoznania przez Sąd Najwyższy wniosku o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem prowadziłyby pisma skazanego zawierające polemikę z poczynionymi ustaleniami bez podania rzeczowych argumentów, czyniącym zadość treści art. 540 k.p.k. - stoi przepis art. 545 § 3 k.p.k. Zgodnie z tym uregulowaniem, Sąd Najwyższy, po stwierdzeniu, że z treści wniosku wynika jego 2 oczywista bezzasadność, odmawia jego przyjęcia bez wzywania skazanego do uzupełnienia braków formalnych pisma. W przedmiotowej sprawie wnioskodawca, żądając zdyskwalifikowania postępowania sądowego zakończonego skazaniem go za dokonanie zbrodni zabójstwa oraz występku z art. 157 § 1 k.k., nie uprawdopodobnił nawet w najmniejszym stopniu istnienia podstaw propter nova, w gruncie rzeczy kwestionując jedynie ocenę dowodów przeprowadzoną w postępowaniu pierwszoinstancyjnym i w pełni zaaprobowaną w ramach kontroli apelacyjnej. Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia.