V KZ 20/14

Sygn. akt V KZ 20/14 POSTANOWIENIE Dnia 27 maja 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Stępka po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 27 maja 2014 r., w sprawie R. A., zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 20 lutego 2014 r., o odmowie wyznaczenia obrońcy z urzędu, na podstawie art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k. w zw. z art. 528 § 1 pkt 2 k.p.k. postanowił zażalenie skazanego pozostawić bez rozpoznania. UZASADNIENIE Postanowieniem Sądu Apelacyjnego z dnia 20 lutego 2014 r. odmówiono skazanemu R. A. przyznania obrońcy z urzędu dla potrzeb postępowania kasacyjnego. Zażalenie na to postanowienie wniósł skazany, kwestionując w skardze prawidłowość poczynionych ustaleń faktycznych w zakresie przyjęcia, że ma on możliwości do uzyskania dochodów pozwalających na ustanowienie obrońcy z wyboru. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie nie może zostać merytorycznie rozpoznane. Stosownie do przepisu art. 528 § 1 pkt 2 k.p.k., na odmowę wyznaczenia adwokata w celu sporządzenia kasacji nie przysługuje środek odwoławczy. Przepis art. 528 k.p.k. określa samodzielną podstawę do niemożności zaskarżania decyzji w toku tzw. 2 postępowania okołokasacyjnego, a jest bezsporne, iż to właśnie w toku takiego postępowania zaskarżone postanowienie zostało wydane. Niemożność zaskarżenia decyzji o odmowie wyznaczenia adwokata w celu sporządzenia kasacji nie wynika zatem z uregulowań zawartych w art. 81 § 1 k.p.k. w zw. z art. 78 § 1 k.p.k., ale lokuje się w obszarze postępowania toczącego się już po uprawomocnieniu się wyroku wydanego w sprawie karnej. Należy zwrócić uwagę, że Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 8 października 2013 r., w sprawie K 30/11, nie stwierdził, aby przepis art. 528 § 1 pkt 2 k.p.k. był niezgodny z Konstytucją. Okoliczność ta oznacza, iż nie ma żadnych normatywnych racji do uznania, że wyrok ten „otworzył” także drogę do zaskarżania orzeczeń lub zarządzeń o odmowie wyznaczenia obrońcy z urzędu także po tym, jak zapadło prawomocne orzeczenie rozstrzygające o odpowiedzialności karnej oskarżonego. Złożone zażalenie nie może zostać w takim układzie rozpoznane, skoro ustawa procesowa wskazuje, iż taki środek odwoławczy w ogóle nie przysługuje (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 czerwca 2013 r., IV KZ 30/13, OSNKW 2013, z. 9, poz. 82). Z tych powodów orzeczono jak w postanowieniu.