V KO 45/13

Sygn. akt V KO 45/13 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dorota Rysińska (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Zbigniew Puszkarski SSN Włodzimierz Wróbel w sprawie W. G. oskarżonego z art. 278 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 25 czerwca 2013 r., wniosku Sądu Rejonowego S. z dnia 21 maja 2013 r. o przekazanie sprawy, sygn. akt II K …/13, do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu p o s t a n a w i a: przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w N. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w S. wystąpił do Sądu Najwyższego o przekazanie niniejszej sprawy, dotyczącej W. G., do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w N., jako temu sądowi, w którym istnieje szansa przeprowadzenia rozprawy z udziałem oskarżonego, który w okręgu tego sądu zamieszkuje, a którego stan zdrowia uniemożliwia dojazd na rozprawę do występującego Sądu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Opisana inicjatywa jest uzasadniona. W swym wystąpieniu Sąd Rejonowy w S. wykazał, że nie ma możliwości rozpoznania sprawy W. G. Z uzyskanej przez ten Sąd opinii lekarskiej wynika, że oskarżony cierpi na poważne (opisane szczegółowo w opinii) i stałe schorzenia neurologiczne, które uniemożliwiają mu uczestniczenie w rozprawie przed Sądem Rejonowym w S., odległym od jego miejsca zamieszkania w N. Z opinii 2 jednocześnie wynika, że oskarżony zdolny jest do udziału w postępowaniu przed sądem okręgu, w którym zamieszkuje. W powyższym świetle należy stwierdzić, że określony przepisem art. 37 k.p.k. warunek przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu została spełniona. Utrwalone stanowisko Sądu Najwyższego nie pozostawia wątpliwości, że przesłanka „dobra wymiaru sprawiedliwości”, zawarta w tym przepisie, przejawia się także w sprawnym przeprowadzeniu procesu, a zwłaszcza w niedopuszczeniu do sytuacji, by w ogóle mogło nie dojść do osądu sprawy z powodu przeszkody, która jest do pokonania przy wykorzystaniu szansy rozpoznania sprawy w innym sądzie. W ocenie Sądu Najwyższego, taka właśnie sytuacja zachodzi w niniejszym postępowaniu, i to niezależnie od faktu, że już uprzednio – z tego samego powodu – Sąd Najwyższy skorzystał z właściwości delegacyjnej na podstawie art. 37 k.p.k., przekazując sprawę do rozpoznania występującemu obecnie z inicjatywą Sądowi. O ile jednak stan zdrowia oskarżonego pozostaje bez zmian, o tyle aktualnie oskarżony, wobec zwolnienia go z zakładu karnego znajdującego się w pobliżu Sądu Rejonowego w S., nie przebywa już w okręgu tego Sądu, lecz w miejscu swego zamieszkania w N. Dlatego też, przez wzgląd na dobro wymiaru sprawiedliwości, które nadal pozostaje zagrożone, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.