I CSK 4895/22

I CSK 4895/22 POSTANOWIENIE Dnia 16 marca 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Agnieszka Piotrowska w sprawie z powództwa Z. P. przeciwko M. spółce akcyjnej w W. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym 16 marca 2023 r. w Izbie Cywilnej w Warszawie, na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 4 kwietnia 2022 r., sygn. akt I ACa 1541/21, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. zasądza od powoda na rzecz pozwanej koszty postępowania kasacyjnego w kwocie 5400 (pięć tysięcy czterysta) zł UZASADNIENIE Wyrokiem z 30 czerwca 2021 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu odrzucił pozew w zakresie żądania zapłaty kwoty 116 666,67 zł. z odsetkami oraz oddalił w pozostałej części powództwo Z. P. przeciwko M. S.A. w W. Apelacja powoda została oddalona wyrokiem Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 4 kwietnia 2022 r. Powód wniósł skargę kasacyjną, opierając wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania na przyczynie kasacyjnej przewidzianej w art.3989 § 1 punkt 4 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia przysługującym od prawomocnych orzeczeń sądu drugiej instancji, służącym ochronie interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni i stosowania I CSK 4895/22 2 prawa, wkład Sądu Najwyższego w rozwój orzecznictwa i nauki oraz eliminowanie z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu nieważnym lub orzeczeń oczywiście niezgodnych z prawem. Stosownie do 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania w razie wykazania przez stronę, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Z punktu widzenia funkcji oraz założeń skargi kasacyjnej jako nadzwyczajnego środka zaskarżenia, rolą „przedsądu” jest wstępna selekcja skarg pod kątem spełniania wymienionych wyżej kryteriów (przyczyn kasacyjnych) kwalifikujących skargę do jej przedstawienia Sądowi Najwyższemu w celu merytorycznego rozpoznania. We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej powód podniósł, że skarga jest oczywiście uzasadniona, zaś wyrok Sądu Apelacyjnego jako sprzeczny z prawem nie może się ostać. Oparcie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania na przyczynie kasacyjnej, o której mowa w art.3989 § 1 pkt 4 k.p.c. nakładało na skarżącego powinność wykazania kwalifikowanej postaci naruszenia przytoczonych przez niego we wniosku przepisów prawa materialnego lub procesowego oraz przedstawienia - w formie wyodrębnionego wywodu prawnego - w czym przejawia się „oczywistość” naruszenia tych przepisów (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z 5 września 2008 roku, I CZ 64/08; z 19 grudnia 2001 roku, IV CZ 200/01 oraz z 9 czerwca 2008 roku, II UK 37/08). Tymczasem powód, powołując się na wskazaną przyczynę kasacyjną, ograniczył się do wskazania, że skarga jest w świetle podniesionych zarzutów oczywiście uzasadniona, nie wskazał natomiast we wniosku o przyjęcie skargi, na czym miały polegać uchybienia Sądów orzekających ani nie wykazał, że skutkowały one ewidentną wadliwością zaskarżonego orzeczenia. Należy podkreślić, że wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania wraz z uzasadnieniem stanowi odrębną konstrukcyjnie i funkcjonalnie część skargi kasacyjnej (art. 3984 § 2 k.p.c.); nie jest zatem wystarczające odwołanie się w nim do wywodów zawartych w uzasadnieniu skargi kasacyjnej. Oznacza to, że lakoniczne uzasadnienie wniosku w sposób oczywisty nie odpowiada przytoczonym wyżej wymaganiom. I CSK 4895/22 3 W tym stanie rzeczy orzeczono, jak w sentencji. O kosztach postępowania kasacyjnego na rzecz pozwanej Spółki, która wniosła w terminie odpowiedź na skargę kasacyjną, orzeczono na zasadzie odpowiedzialności za wynik sprawy (art. 98 § 1 i art.99 w zw. z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c. oraz § 10 ust.4 pkt 2 w zw. z § 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn. Dz. U z 2018 r., poz. 265).