V CZ 141/07

Sygn. akt V CZ 141/07 POSTANOWIENIE Dnia 7 lutego 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący) SSN Marian Kocon SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian (sprawozdawca) w sprawie z wniosku Banku (...) S.A. w K. Oddziału Regionalnego w B. przy uczestnictwie W. N. O. i G. L. o zezwolenie na złożenie świadczenia do depozytu sądowego, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 lutego 2008 r., zażalenia uczestniczki postępowania G. L. na postanowienie Sądu Okręgowego w B. z dnia 2 października 2007 r., sygn. akt II Ca (…), oddala zażalenie i zasądza na rzecz wnioskodawcy od uczestniczki postępowania G. L. kwotę 1.800, - (jeden tysiąc osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 2 października 2007 r. Sąd Okręgowy w B. odrzucił skargą kasacyjną uczestniczki postępowania G. L. od postanowienia tego Sądu oddalającego jej apelację od postanowienia Sądu Rejonowego w B. z dnia 5 stycznia 2005 r. zapadłego w przedmiocie złożenia przedmiotu świadczenia do depozytu sądowego. Sąd wskazał, że w sprawach o zezwolenie na złożenie przedmiotu świadczenia do depozytu sądowego skarga kasacyjna jest niedopuszczalna. W zażaleniu na to postanowienie uczestniczka postępowania podniosła, że skarga kasacyjna jest niedopuszczalna jedynie w sprawach dotyczących likwidacji niedpodjętego depozytu. 2 Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadne. Uszło uwagi uczestniczki postępowania, że skarga kasacyjna, poza wyjątkami przewidzianymi w ustawie, przysługuje od prawomocnego wyroku lub postanowienia kończących postępowanie w sprawie (art. 3981 § 1 k.p.c. oraz art. 5191 § 1 k.p.c.). Orzeczenie kończy postępowanie w sprawie, gdy zawiera, co do zasady, merytoryczne rozstrzygnięcie istniejącego sporu. Postanowienie o złożeniu przedmiotu świadczenia do depozytu sądowego nie stanowi tak pojmowanego orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. Trafnie wskazał przy tym Sąd Okręgowy, że dodanie pkt 5 do art. 5191 § 4 k.p.c. nie uzasadnia wnioskowania a contrario i przyjęcia, iż pozostałe rozstrzygnięcia zapadłe w odniesieniu do złożenia przedmiotu świadczenia do depozytu sądowego mogą zostać zaskarżone skargą kasacyjną. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 3941 w związku z art. 385 k.p.c.). O kosztach orzeczono zgodnie z art. 98 § 1 i 108 § 1 k.p.c.