II UZ 145/00

Postanowienie z dnia 17 stycznia 2001 r. II UZ 145/00 W sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, poza sprawami o przy-znanie i wstrzymanie emerytury lub renty oraz o objęcie obowiązkiem ubezpie-czenia społecznego, dopuszczalność kasacji zależy od wartości przedmiotu zaskarżenia (art. 3921 KPC w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 24 maja 2000 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego, ustawy o zastawie reje-strowym i rejestrze zastawów, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywil-nych oraz ustawy o komornikach sądowych i egzekucji, Dz.U. Nr 48, poz. 554). Przewodniczący SSN Krystyna Bednarczyk, Sędziowie SN: Maria Tyszel (sprawozdawca), Barbara Wagner. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2001 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Elżbiety K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecz-nych-Oddziałowi Ł. o rentę z tytułu niezdolności do pracy, na skutek zażalenia wnio-skodawczyni na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 26 października 2000 r. [...] p o s t a n o w i ł: o d d a l i ć zażalenie. U z a s a d n i e n i e Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Łodzi postanowie-niem z dnia 26 października 2000 r. [...] odrzucił kasację Elżbiety K. od wyroku tegoż Sądu z dnia 22 sierpnia 2000 r., ponieważ kasacja w sprawie nie przysługuje, gdyż wartość przedmiotu zaskarżenia, ustalona stosownie do art. 22 KPC, wynosi rocznie 4.500 zł. W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik wnioskodawczyni wniosła o jego uchylenie zarzucając, że zostało wydane z naruszeniem art. 3921 KPC „określo- 2 nego ustawą z dnia 27 maja 2000 r. (Dz.U. Nr 48, poz. 554), dopuszczającego moż-liwość wniesienia kasacji w sprawach z ubezpieczeń społecznych niezależnie od wartości przedmiotu sporu.” Rozpoznając zażalenie Sąd Najwyższy wziął pod uwagę, co następuje: Zaskarżone postanowienie zostało wydane po dniu 1 lipca 2000 r., więc - sto-sownie do art. 5 ust. 2 w związku z art. 6 ustawy z dnia 24 maja 2000 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania cywilnego... (Dz.U. Nr 48, poz. 554) - zastosowanie w sprawie mają przepisy dotyczące kasacji w brzmieniu nadanym tą ustawą. Całkowicie chybiony jest pogląd wyrażony w uzasadnieniu zażalenia, że: „Na mocy nowych przepisów w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych kasacja przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia.” Przepis art. 3921 KPC, w swym pierwszym zdaniu, wyraża generalną zasadę niedopuszczalności kasacji w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż dziesięć tysięcy złotych, natomiast w zdaniu drugim wprowadza wyjątek od tej zasady stanowiąc, że bez względu na wartość przedmiotu zaskarżenia kasacja przy-sługuje, w sprawach o przyznanie i o wstrzymanie emerytury lub renty oraz o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia. Konstrukcja tego przepisu wskazuje, że w pozostałych sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, zgodnie z intencją ustawodawcy, o dopuszczalności kasacji - podobnie jak w innych sprawach o prawa majątkowe - decyduje wartość przedmiotu zaskarżenia, ustalona stosownie do art. 22 KPC. W rozpoznawanej sprawie, przedmiotem zaskarżenia nie jest prawo wnioskodawczyni do renty, bowiem prawo to już uzyskała, a więc stanowisko Sądu Apelacyjnego jest prawidłowe, a zażalenie pozbawione podstawy prawnej. Sąd Najwyższy zwraca uwagę, że renta z tytułu niezdolności do pracy jest uzależniona od stanu zdrowia, który ulega zmianom i to do organu rentowego należy zgłosić wniosek o przedłużenie jej wypłaty. Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy, na podstawie powołanych prze-pisów oraz art. 39318 § 1 w związku z art. 397 § 1 i 3 oraz 385 KPC, orzekł jak w sentencji postanowienia. ========================================