I UZ 45/04

Sygn. akt I UZ 45/04 POSTANOWIENIE Dnia 22 lutego 2005 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Zbigniew Hajn (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Andrzej Kijowski SSN Roman Kuczyński w sprawie z odwołania M. S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w B. o ustalenie podlegania dobrowolnemu ubezpieczeniu społecznemu, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 22 lutego 2005 r., zażalenia ubezpieczonej na postanowienie Sądu Apelacyjnego w B. z dnia 16 sierpnia 2004 r., sygn. akt III AUa …/03, oddala zażalenie. U z a s a d n i e n i e M. S. wniosła do Sądu Najwyższego kasację od wyroku Sądu Apelacyjnego w B. z 27 stycznia 2004 r., wydanego w sprawie o ustalenie podlegania wnioskodawczyni dobrowolnemu ubezpieczeniu społecznemu (sygn. akt III Aua …/03). Postanowieniem z 20 lipca 2004 r. (sygn. akt I UK 88/04) Sąd Najwyższy zwrócił akta Sądowi Apelacyjnemu w B. w celu wezwania pełnomocnika wnioskodawczyni do podania wartości przedmiotu zaskarżenia. W związku z tym przewodniczący wydziału Sądu Apelacyjnego zarządzeniem z 28 lipca 2004 r., a następnie ponownym zarządzeniem z 2 sierpnia 2004 r., wezwał pełnomocnika wnioskodawczyni, radcę prawnego J. P., do podania wartości przedmiotu 2 zaskarżenia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia kasacji. W oznaczonym terminie pełnomocniczka nie wykonała powyższego obowiązku, w związku z czym Sąd Apelacyjny w B. postanowieniem z 16 sierpnia 2004 r. odrzucił kasację. Wnioskodawczyni zaskarżyła postanowienie Sądu Apelacyjnego wnosząc o jego uchylenie i zasądzenie od strony pozwanej na jej rzecz kosztów postępowania zażaleniowego. W uzasadnieniu pełnomocniczka podniosła, że w przedmiotowej sprawie nie było konieczności wskazywania wartości przedmiotu zaskarżenia, ponieważ sprawa dotyczy podlegania dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu i zgodnie z art. 3921 § 1 k.p.c. a w tego rodzaju sprawach kasacja przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Art. 3921 § 1 k.p.c. stanowi, że kasacja nie przysługuje w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż dziesięć tysięcy złotych, a w sprawach gospodarczych - niższa niż dwadzieścia tysięcy złotych. Jednakże w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych kasacja przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach o przyznanie i o wstrzymanie emerytury lub renty oraz o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego. Oznacza to, że regułą jest niedopuszczalność kasacji w sprawach o prawa majątkowe, także w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż dziesięć tysięcy złotych. Wyjątkiem są sprawy o przyznanie i wstrzymanie emerytury lub renty i sprawy o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego, w których kasacja jest dopuszczalna niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia. Sprawa o ustalenie podlegania ubezpieczeniu społecznemu nie należy jednak do tej kategorii spraw, co w przypadku wartości przedmiotu zaskarżenia niższego niż dziesięć tysięcy złotych, czyni ją niedopuszczalną. Pomimo dwukrotnego wezwania pełnomocniczka wnioskodawczyni nie uzupełniła braku kasacji polegającego na nieokreśleniu wartości przedmiotu zaskarżenia. W tej sytuacji słusznie Sąd Apelacyjny odrzucił kasację, a podniesione w zażaleniu zarzuty okazały się nieuzasadnione. 3 Z tych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 i 39318 § 3 oddalił zażalenie.